Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

Τι σημαίνει για το λαό η ''ανταγωνιστικότητα'';

Μια ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική θεώρηση για το τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα» στον καπιταλισμό και πώς αυτή επιτυγχάνεται δίνει η Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Yearbook - WCY) που συνέταξε το International Institute for Management Development (IMD) του Business School της Λωζάνης, για το 2013. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ελληνική καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται στην 54η θέση σε σύνολο 60 χωρών, βελτιώνοντας κατά 4 θέσεις τις επιδόσεις της σε σχέση με το 2012 (58η θέση). Στο σχετικό δελτίο, η άνοδος της Ελλάδας θεωρείται αναμενόμενη, εξαιτίας της «κυβερνητικής πολιτικής και τις κυβερνητικές αποφάσεις στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας, των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, και της σημαντικής βελτίωσης της εικόνας της χώρας μας στο εξωτερικό». Σε άλλο σημείο, εξαίρεται «η εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού προγράμματος, με άξονα τις αποκρατικοποιήσεις». Δηλαδή, βασικοί παράγοντες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μιας οικονομίας στον καπιταλισμό, είναι η «δημοσιονομική πειθαρχία», που σημαίνει περικοπές σε δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με μισθούς, Κοινωνική Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια και άλλα, οι «μεταρρυθμίσεις», κύρια στους μισθούς και την αγορά εργασίας, όπως και οι ιδιωτικοποιήσεις, που σημαίνει ολοκληρωτική παράδοση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στο κεφάλαιο. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, οι καλύτερες επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας καταγράφονται στο δείκτη της «επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας». Ο συγκεκριμένος δείκτης αφορά κατά κανόνα μέτρα που πήραν οι ίδιοι οι εργοδότες, για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών τους και να τις αναδιαρθρώσουν σε συνθήκες κρίσης.

Ποια ήταν αυτά τα μέτρα; Μαζικές απολύσεις, μειώσεις μισθών, διευθέτηση του χρόνου εργασίας (εκ περιτροπής εργασία και άλλα) και η χρήση όλου του πλέγματος των αντεργατικών νόμων, με τους οποίους το αστικό κράτος φιλοδώρησε τους καπιταλιστές. Οι άλλοι δείκτες, με τους οποίους μετριέται η ανταγωνιστικότητα, είναι η «οικονομική αποδοτικότητα», η «κυβερνητική αποτελεσματικότητα» και οι «υποδομές». Αφορούν, δηλαδή, το κατά πόσο προχώρησε η «αναδιάταξη» της κρατικής μηχανής, των δημόσιων οικονομικών και των κρατικών υποδομών, ώστε όλα να προσαρμοστούν καλύτερα στις σύγχρονες ανάγκες των μονοπωλίων. Σύμφωνα με το ίδιο δελτίο του IMD, οι πέντε κύριες προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας το 2013 είναι «η ταχεία προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τη μείωση των δαπανών του δημόσιου τομέα (...) η ενίσχυση της ρευστότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων (...) ο εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος, με στόχο τη μείωση της φοροδιαφυγής (...) η μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά την επιχειρηματικότητα (...) η πάταξη των φαινομένων διαφθοράς στο δημόσιο τομέα». Ένα προς ένα αυτά τα μέτρα περιέχονται στο πρόγραμμα της συγκυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τα κριτήρια που θέτουν οι διάφοροι ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας μιας καπιταλιστικής οικονομίας. Ο ίδιος ο Τσίπρας δήλωνε στο CNN (Νοέμβρης 2012): «Για να υπάρξει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, πρέπει να υπάρξουν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα, τις οποίες φυσικά δεν τις αρνούμαστε». Ένα μήνα μετά, κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι «δεν πετυχαίνει κανένα στόχο στο επίπεδο της διαχείρισης του χρέους και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας».

Παίρνοντας αφορμή από τις ανακοινώσεις του IMD, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας ζήτησε για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων: Την άμεση πληρωμή των οφειλών του κράτους προς τις επιχειρήσεις, το συμψηφισμό των οφειλών των επιχειρήσεων προς το κράτος με τις οφειλές του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα προς τις επιχειρήσεις, την άμεση επιστροφή του ΦΠΑ των εξαγωγικών επιχειρήσεων, την άμεση κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού, ούτως ώστε να βεβαιωθούν οι οφειλές του κράτους προς τις επιχειρήσεις, την επιδότηση της εργασίας και όχι της ανεργίας, με την επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών, την εξαίρεση των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ από τον κανόνα de minimis ούτως ώστε να μπορέσει η πολιτεία να προχωρήσει στην κατά 100% επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών, τη σταθερότητα του φορολογικού πλαισίου, και, τέλος, την άρση τουλάχιστον τριάντα (30) σημαντικών εμποδίων στην επιχειρηματικότητα, «που έχουμε υποσχεθεί ως χώρα στην τρόικα από το 2010». Οι βιομήχανοι εξασφάλισαν πάμφθηνα εργατικά χέρια, ατομικές συμβάσεις εργασίας, διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, νέα πεδία δράσης με τις συμπράξεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Τώρα, με εργάτες - σύγχρονους δούλους θέλουν και ρευστό για να κάνουν επενδύσεις. Άλλη μια απόδειξη ότι η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων τρέφεται από την κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαού και πως η καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα είναι ασυμβίβαστη με τις λαϊκές ανάγκες.

Πού στοχεύουν τα προγράμματα της ΕΕ για την ανεργία;

Γερμανία, Γαλλία και συνολικά η ΕΕ, δείχνουν να ανησυχούν για την ανεργία, κύρια των νέων και λένε ότι θα προωθήσουν προγράμματα για την ανάσχεσή της.

Πού στοχεύουν;

Η ΕΕ εμφανίζεται να ανησυχεί τώρα για τη μεγάλη άνοδο της ανεργίας, κύρια στους νέους, και δηλώνει έτοιμη να διαφοροποιήσει το μείγμα της διαχείρισης της κρίσης, προκειμένου να έρθει ανάπτυξη και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Η υψηλή ανεργία είναι απόδειξη της σαπίλας του καπιταλιστικού συστήματος που την παράγει. Η ανεργία εκτοξεύεται σε συνθήκες κρίσης και δεν πρόκειται να επανέλθει στα ποσοστά πριν από αυτή, ακόμα κι αν έρθει ανάπτυξη. Αλλωστε, η ανάπτυξη έρχεται με επενδύσεις σε νέα μέσα παραγωγής που αυξάνουν την παραγωγικότητα της εργασίας, επομένως δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την ανεργία. Ακόμη και αν τη μειώσουν προσωρινά, η μείωση θα είναι ελάχιστη. Το ενδιαφέρον της ΕΕ και των μονοπωλίων της για τους άνεργους, είναι για το πώς θα τους πετάξουν ένα ξεροκόμματο, προκειμένου να αμβλύνουν τις οξύτατες ταξικές αντιθέσεις και τις όποιες προϋποθέσεις ένταξης ολοένα και μεγαλύτερων τμημάτων των εργαζομένων στους ταξικούς αγώνες. Τους απασχολεί πώς θα τους εντάξουν σε μια αγορά εργασίας, που θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο για τους εργαζόμενους, μετά τις απανωτές ανατροπές σε μισθούς, εργασιακά και ασφαλιστικό. Με άλλα λόγια, ο καημός τους είναι να αξιοποιηθεί ο στρατός των ανέργων με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο υπέρ των μονοπωλίων και της κερδοφορίας τους, με το νέο καθεστώς των μισθών και των εργασιακών σχέσεων. Αλλωστε, από τη ζωντανή εργασία βγαίνει η υπεραξία, δηλαδή το κέρδος. Η πρόθεσή τους αυτή, ούτε καινούρια είναι, ούτε πρωτότυπη. Εκφράζεται με συνέπεια στις στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ (με τελευταία τη Στρατηγική «Ευρώπη 2020») και επιβεβαιώνεται από Σύνοδο σε Σύνοδο. Για του λόγου το αληθές, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά σε όσα αποφάσισαν για την «τόνωση της απασχόλησης» οι Σύνοδοι Κορυφής της ΕΕ τον Ιούνη του 2012 και το Μάρτη του 2013.

Για να ξορκίσουν την ανεργία, οι «27» κατέληξαν στις 28 και 29 Ιούνη 2012 στις Βρυξέλλες ότι η «αποτελεσματική αντιμετώπιση της ανεργίας και των κοινωνικών επιπτώσεων της κρίσης» θα έρθει με «πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν τα επίπεδα της απασχόλησης (...) δυνατότητα συνέχισης της εκπαίδευσης, μαθητεία ή πρακτική άσκηση, που μπορεί να στηριχθεί από το ΕΚΤ (...) τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση των αγορών εργασίας (...) Η κινητικότητα στην αγορά εργασίας πρέπει να διευκολυνθεί (...) πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα να επεκταθεί στις περιόδους μαθητείας και πρακτικής άσκησης (...) να μειωθεί ο αριθμός των κλειστών επαγγελμάτων και να ενισχυθεί η απόκτηση και η διατήρηση συνταξιοδοτικών και άλλων δικαιωμάτων της Κοινωνικής Ασφάλισης για τους εργαζόμενους στην ΕΕ. Θα πρέπει, επίσης, να προχωρήσουν οι εργασίες σχετικά με την πρόταση για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των αποσπασμένων εργαζομένων». Σε μια εποχή που υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις να αναπτυχθούν όλοι οι κλάδοι της οικονομίας που σχετίζονται με την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, σε μια εποχή που η τεχνολογική εξέλιξη επιτρέπει μείωση του εργάσιμου χρόνου και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα για όλους, οι αστικές κυβερνήσεις της ΕΕ λένε ότι το «φάρμακο» για την ανεργία είναι η παραπέρα ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, δηλαδή η ανακύκλωση π.χ. των ανέργων σε πεντάμηνα προγράμματα μαθητείας, ή πρακτικής εξάσκησης, με μισθούς κατώτερους και από τον κατώτατο, με ζεστό χρήμα στις επιχειρήσεις για την εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων. Προβάλλουν σαν διέξοδο από την ανεργία την ολοκλήρωση της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων και όλες τις άλλες αναδιαρθρώσεις που συνοδεύουν την προσαρμογή της καπιταλιστικής οικονομίας στις σύγχρονες ανάγκες της ανταγωνιστικότητας. Πλαισιώνοντας αυτές τις κατευθύνσεις με τα ανάλογα κονδύλια, η ΕΕ αποφάσισε στη Σύνοδο Κορυφής στις 14 και 15 Μάρτη 2013 την εφαρμογή προγραμμάτων για «τις περιοχές της ΕΕ, στις οποίες το ποσοστό ανεργίας των νέων υπερέβαινε, το 2012, το 25%».

Στα συμπεράσματα εκείνης της Συνόδου, οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου εξέφραζαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι τα στοιχεία της ανεργίας «συνιστούν σοβαρή απειλή και για την κοινωνική συνοχή στην ΕΕ». Στο διά ταύτα, πρότειναν, μεταξύ άλλων, στις κυβερνήσεις των κρατών - μελών: «Να μειώσουν το μη μισθολογικό κόστος της εργασίας». Να μειώσουν, δηλαδή, ακόμα περισσότερο τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες, ανάμεσα σε άλλα, θα προκαλέσουν τεράστιες απώλειες εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία. «Να αξιοποιήσουν στοχοθετημένες και σωστά σχεδιασμένες επιδοτήσεις μισθών και προσλήψεων για να ενθαρρύνονται οι εργοδότες να δημιουργούν νέες ευκαιρίες για τους νέους». Να επιδοτήσουν τους εργοδότες ακόμα και με την κάλυψη τμήματος του μισθού των εργαζομένων από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, προκειμένου να δημιουργήσουν προσωρινές θέσεις εργασίας, μερικής απασχόλησης, μαθητείας κ.ά. «Να προωθήσουν την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, μέσω υπηρεσιών και συστημάτων, όπως είναι το δίκτυο EURES, που ενθαρρύνουν τους πολίτες να μετακινούνται και να εργάζονται εντός της ΕΕ». Να δημιουργήσουν ουσιαστικά περιπλανώμενους εργαζόμενους, μέσα στα όρια της ΕΕ, οι οποίοι θα εργάζονται όπου και όπως τους χρειάζεται το κεφάλαιο. «Να διαθέσουν περισσότερες υπηρεσίες στήριξης της εκκίνησης νέων επιχειρήσεων, ειδικά στους τομείς της "κοινωνικής οικονομίας"». Με δεδομένη τη διάλυση των υποδομών Πρόνοιας σε μεγάλο τμήμα της ΕΕ, εξαιτίας των δημοσιονομικών περικοπών, προωθούν την παραπέρα εμπορευματοποίησή της, χρησιμοποιώντας τους ανέργους σαν όχημα για να απαλλαγεί το κράτος από την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Πρόκειται για κυνική ομολογία ότι η ΕΕ επιδιώκει στο όνομα της ανεργίας να εντείνει την εργασιακή εκμετάλλευση, κύρια για τους νέους, ασκώντας πίεση για νέες ανατροπές συνολικά σε βάρος της εργατικής τάξης

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Μισός αιώνας... φτώχεια

''Φτώχεια και των γονέων'', που λέει και ο λαός μας, θα υποστούν τα επόμενα χρόνια και τουλάχιστον για μισό αιώνα οι συνταξιούχοι και ιδιαίτερα οι μελλοντικές γενιές των απόμαχων της δουλειάς, αφού οι συντάξεις που αποδίδονταν μέχρι το 2010, μετά την περίφημη «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» θα κοπούν τουλάχιστον στη μέση.

Το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων σε σχέση με τους μισθούς που έπαιρναν οι μελλοντικοί συνταξιούχοι ως εργαζόμενοι, θα μειωθεί από το 95,7% στο 48,5%! Στην πραγματικότητα οι γενιές αυτές θα υποστούν μεγαλύτερες απώλειες αν σε αυτές τις περικοπές προστεθεί και η κατάργηση των δύο συντάξεων (13ης και 14ης), που επιβλήθηκε πέρυσι. Τα παραπάνω δεν τα λένε κάποιοι κομμουνιστές - με ξύλινη γλώσσα - όπως τόσα χρόνια συνηθίζουν να τους κατηγορούν τα τσιράκια του κεφαλαίου από τα τηλεπαράθυρα των «8», ούτε οι «Κασσάνδρες» του ΠΑΜΕ. Τα ομολογεί ο ίδιος ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας με την Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική 2012 - 2013 που έδωσε προχτές στη δημοσιότητα. Βέβαια, ο κύριος διοικητής δεν το κάνει για να συμπονέσει τους συνταξιούχους νυν και μελλοντικούς.

Επικαλείται αυτή την πραγματικότητα που το ίδιο το κεφαλαιοκρατικό κράτος - που και αυτός υπηρετεί - δημιούργησε, για να πλασάρει την ιδιωτική ασφάλιση και τα λεγόμενα Επαγγελματικά Ταμεία ως τη διέξοδο δήθεν από τον Καιάδα στον οποίο έριξαν τους συνταξιούχους. Δηλαδή, προειδοποιεί τους σημερινούς εργαζόμενους πως αν δεν θέλουν να πεθάνουν στην ψάθα, θα πρέπει σήμερα να πληρώσουν ακόμα πιο αδρά για τη σύνταξή τους, καταφεύγοντας στις ασφαλιστικές εταιρείες. Τώρα, το πού οδηγεί η ιδιωτική ασφάλιση, δεν έχουν παρά οι συνταξιούχοι και εργαζόμενοι να δούνε τις συντάξεις στο Μεξικό, στη Χιλή του Πινοσέτ, ακόμα και στις ΗΠΑ, όπου η χρεοκοπία επιχειρήσεων (ας θυμηθούμε την ΕΝΡΟΝ) οδήγησε σε χρεοκοπία και το επαγγελματικό ταμείο των εργαζομένων. Ας δούνε τη χρεοκοπία δεκάδων ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών κάθε μέρα - και στη χώρα μας - που μαζί τους γκρεμίζουν τα όνειρα και τις αποταμιεύσεις μιας ολόκληρης ζωής. Ας δούνε πού μας οδηγεί η πολιτική τους και ας πάρουν τα μέτρα τους.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ, ένα από τα πιο σημαντικά Συνέδρια στην Ιστορία του Κόμματος, συζήτησε και πήρε σημαντικές αποφάσεις για το σήμερα και για το αύριο των εργαζομένων, της πλειοψηφίας του λαού και της νεολαίας.

Η ΚΕ του ΚΚΕ, με αυτές τις αποφάσεις, με αισιοδοξία απευθύνει κάλεσμα συζήτησης, συμμετοχής και συσπείρωσης:

Σε όλους τους εργατοϋπάλληλους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους άνεργους, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών, τους συνταξιούχους.

Σε όσους αγανακτούν και λένε «κάτι πρέπει να γίνει», στους αγωνιστές που συμπορεύτηκαν με το ΚΚΕ στους λαϊκούς αγώνες, στις απεργιακές μάχες, στις κινητοποιήσεις της αγροτιάς, στους καθημερινούς αγώνες στους τόπους δουλειάς και τις γειτονιές, για την επιβίωση των ανέργων, ενάντια στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, στην περικοπή και υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών, στο χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, στις απολύσεις, στα χαράτσια και τους φόρους, στους αγώνες ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Καλούμε τους εργαζόμενους που, στις εκλογές του Ιούνη 2012, έκαναν την επιλογή να μη στηρίξουν το ΚΚΕ κάτω από την πίεση των τρομοκρατικών διλημμάτων και του «μικρότερου κακού», να βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα με κριτήριο την πείρα τους, το ταξικό τους συμφέρον, από τις θέσεις και τη στάση της κάθε πολιτικής δύναμης απέναντι στους καπιταλιστές, στις ενώσεις τους. Να μετρήσουν καλά ότι, παρά τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης, το ΚΚΕ διαθέτει τις δυνάμεις του για την οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα συνδικάτα, στα σχολεία, στα ΤΕΙ και τα πανεπιστήμια, στις επαγγελματικές σχολές, στους τόπους κατοικίας. Πρωταγωνιστεί καθημερινά στους αγώνες.

Καλούμε σε συζήτηση για την οργάνωση της πάλης, για τη Λαϊκή Συμμαχία, για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις να σταματήσει ο σημερινός κατήφορος των λαϊκών δικαιωμάτων, να εμποδιστούν χειρότερα μέτρα. Με μαχητική αισιοδοξία και αποφασιστικότητα, ο λαός να εκδηλώσει τη δύναμή του για τη δική του έξοδο από την κρίση με βάση τα δικά του συμφέροντα. Επιζητούμε τη γνώμη, την πρόταση, τη μικρότερη ή μεγαλύτερη πείρα του καθενός και της καθεμίας, ώστε να γίνουμε πιο ικανοί και δυνατοί μαζί, να συμβάλουμε πιο αποφασιστικά στην αναγέννηση ενός ισχυρού εργατικού - λαϊκού κινήματος, με τη μαζική συμμετοχή στα συνδικάτα των κλάδων και τόπων δουλειάς, στους μαζικούς φορείς, στις Λαϊκές Επιτροπές, στους αγώνες, στην ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας.

Απευθυνόμαστε, πρώτα απ' όλα, στην εργατική τάξη, την πρωτοπόρα δύναμη της εποχής μας. Από εσάς εργάτες και εργάτριες, υπάλληλοι, από την κατεύθυνση της πάλης σας, από την οργάνωση, από τη δράση σας για να ενώσετε όλες τις κοινωνικές δυνάμεις που υποφέρουν από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, θα καθοριστεί αν θα πάμε εμπρός ή ακόμη πιο πίσω, αν θα συσπειρωθεί και αντεπιτεθεί όλος ο εργαζόμενος λαός ή θα εξακολουθήσει ο κατήφορος.

Ο λαός μπορεί να βρει τις απαντήσεις στα ερωτήματα και τους προβληματισμούς του, να αποκτήσει μεγαλύτερη γνώση, πείρα, να χαράξει νικηφόρα πορεία, συμμετέχοντας ενεργά στους λαϊκούς αγώνες και όχι μένοντας παθητικός δέκτης των εξελίξεων, με την προσμονή κυβερνητικών λύσεων από τα πάνω, όπως του λένε όλα τα άλλα κόμματα.

Καλούμε σε συμπόρευση και συσπείρωση με το ΚΚΕ, ανεξάρτητα από επιμέρους διαφορές, να συμβάλουμε όλοι να σηκώσει ανάστημα ο λαός, να βάλει τέρμα στα βάσανα που γεννούν η καπιταλιστική οικονομική κρίση, τα μονοπώλια, η Ευρωπαϊκή Ενωση, οι αστικές κυβερνήσεις και το κράτος τους.

Η επίθεση που δέχεται ο λαός στη χώρα μας είναι καθολική ανάγκη και επιλογή του κεφαλαίου, των μονοπωλιακών ομίλων σε όλη την Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία για την κερδοφορία τους, για την ισχυροποίηση της θέσης τους σε βάρος των λαών. Συνασπίζονται αλλά και ανταγωνίζονται μεταξύ τους, ανταγωνίζονται με κράτη όπως η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, αλλά και η Ρωσία, η Τουρκία, που κερδίζουν έδαφος στη διεθνή καπιταλιστική αγορά. Οι συζητήσεις και οι διαξιφισμοί τους, γύρω από διάφορες διαχειριστικές προτάσεις -π.χ. να κοπεί χρήμα από την Ευρωζώνη όπως γίνεται στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία ή όχι, να χαλαρώσει ο έλεγχος στα ελλείμματα για να τρέξουν κάποιες επενδύσεις ή όχι, να μείνει η Ευρωζώνη στη σημερινή έκτασή της ή να γίνουν δυο νέες νομισματικές ζώνες στην Ευρώπη- δεν έχουν διαφορετικούς ταξικούς στόχους, δεν αμφισβητούν την αμείλικτη καπιταλιστική εκμετάλλευση και τον ανταγωνισμό, τη βαρβαρότητα, την καταπίεση των λαών, τον πόλεμο. Το κυνήγι της ανταγωνιστικότητας στην πράξη σημαίνει φτωχότερους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους.

Η οικονομική κρίση ξαναχτυπά τον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης και θα χτυπήσει πολύ βαθύτερα την ισχυρή Γερμανία στα επόμενα χρόνια. Είναι βέβαιο ότι θα επιδράσει στη Ρωσία, στην Κίνα και αλλού. Μην πιστεύεις, λοιπόν, ότι στην Ελλάδα, ακόμα και με κάποια ανάκαμψη, μπορείς να επιστρέψεις στο προ κρίσης βιοτικό επίπεδο. Σκέψου ότι αυτό δε συνέβη στις ΗΠΑ, στη Γερμανία, στην Ιαπωνία στα τελευταία 15 χρόνια. Σκέψου ότι κόμματα αριστερά, σοσιαλιστικά ή και μεταλλαγμένα κομμουνιστικά στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες, με τη γραμμή της αποδοχής του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της εξουσίας των μονοπωλίων, δεν κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν τη διατήρηση ενός κατακτημένου ύψους εργατικού και λαϊκού εισοδήματος και επιπλέον οδήγησαν το λαϊκό κίνημα στη συντριβή. Δεν κάνεις μια νέα αρχή με κυβέρνηση βασισμένη στον ΣΥΡΙΖΑ, που μιλά φιλολαϊκά, αλλά δεν αμφισβητεί, δε συγκρούεται με το κεφάλαιο. Σκέψου γιατί π.χ. το ΑΚΕΛ στην Κύπρο δεν «έθεσε τη χώρα σε νέα τροχιά» με τη συμμετοχή στην ΕΕ, όπως υπόσχεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, διεκδικώντας τη δική σου στήριξη για να γίνει κυβέρνηση.

Σκέψου γιατί όλοι μαζί, τα κόμματα της κυβέρνησης, η αξιωματική αντιπολίτευση, όλα τα αστικά κόμματα, τα ΜΜΕ που διαθέτουν, παρουσιάζουν σαν ουτοπική την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, σαν μη ρεαλιστική τη Λαϊκή Συμμαχία που δίνει λύση με βάση τα συμφέροντά σου. Γιατί χαρακτηρίζουν σαν «απομόνωση» την πολιτική του ΚΚΕ που σε καλεί να γυρίσεις την πλάτη σε κάθε κυβερνητική επιλογή του κεφαλαίου, να οργανωθείς και να παλέψεις για τη δική σου πολιτική, τη σοσιαλιστική οικονομία που θα ξεριζώσει οικονομική κρίση, καπιταλιστικό κέρδος, ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ συνεχίζει τη γνωστή αντιλαϊκή πολιτική. Φορτώνουν βάρη χωρίς τελειωμό στις πλάτες των εργαζομένων. Με το δόγμα «νόμος και τάξη», τους αντιλαϊκούς νόμους, τις επιστρατεύσεις, τον αυταρχισμό και την καταστολή, αποσκοπεί στο να χτυπήσει κάθε ικμάδα ανάτασης του λαϊκού κινήματος. Οι υποσχέσεις για «καλύτερες μέρες», «θυσίες που πιάνουν τόπο» είναι ψεύτικες και επικίνδυνες. Η καπιταλιστική ανάπτυξη που προωθεί η ΝΔ και η συγκυβέρνηση, η όποια ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας υπάρξει, οι όποιες επενδύσεις γίνουν, οι εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις δεν πρόκειται να λύσουν το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας, θα πατήσουν πάνω στους συρρικνωμένους μισθούς και άλλα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα που περικόπηκαν. Τα αντιλαϊκά μέτρα θα συνεχιστούν, γιατί αυτό απαιτούν οι ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων για ανάκαμψη της κερδοφορίας τους, με ή χωρίς τρόικα. Αυτές τις ανάγκες υπηρετούν οι αντιλαϊκοί νόμοι, τα μνημόνια, η Ευρωπαϊκή Ενωση, το κράτος και η κυβέρνηση.

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ότι μια δική του κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί και θα συμβάλει στον εξανθρωπισμό της ΕΕ μέσω μιας συμμαχίας των καπιταλιστικών χωρών του νότου, είναι εξίσου ψεύτικη, επικίνδυνη. Επαναλαμβάνει προτάσεις που δοκιμάστηκαν πιο πρόσφατα στην Κύπρο και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής και οδήγησαν τους λαούς σε τεράστιες απώλειες, ανακύκλωσαν τα δημόσια χρέη, αλλά ισχυροποίησαν ομίλους, ιδιωτικούς και κρατικούς, οδήγησαν τελικά στην επάνοδο συντηρητικών δυνάμεων ή στη σημαντική ενίσχυσή τους. Υμνεί τη λεγόμενη υγιή επιχειρηματικότητα, την «ανταγωνιστικότητα», δίνει διαπιστευτήρια στον ΣΕΒ και τα μονοπώλια. Στην πρότασή του για τις συμμαχίες και για «κυβέρνηση της αριστεράς» ή και «σωτηρίας της Ελλάδας», ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται ανοιχτά και παρασκηνιακά από τμήματα της αστικής τάξης. Επιδιώκει συνεργασίες με πολιτικές δυνάμεις όπως οι ΑΝΕΛ και η ΔΗΜΑΡ ή τμήμα που αποχώρησε από αυτή. Θαυμάζει την πολιτική Ομπάμα με τα εκατομμύρια φτωχούς, ανέργους και αστέγους. Ρίχνει γέφυρες και προς τις ΗΠΑ και προς άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που για τα δικά τους συμφέροντα επιδιώκουν να βάλουν στο χέρι τον πλουτοπαραγωγικό και ενεργειακό πλούτο της χώρας, τα φιλέτα που ιδιωτικοποιούνται. Το μείγμα διαχείρισης και ο ευρωμονόδρομος που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελούν λύση για το λαό. Η αντιπαράθεσή του με την κυβέρνηση είναι αντιπαράθεση μεταξύ δύο παραλλαγών της ίδιας φιλομονοπωλιακής στρατηγικής που διεξάγεται σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Μας γυρνά πίσω στον αντιλαϊκό καυγά ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.

Ο λαός δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στο νέο δίπολο που διαμορφώνεται με πυρήνα, από τη μια μεριά τη ΝΔ και από την άλλη τον ΣΥΡΙΖΑ με τις όποιες συμμαχίες και κυβερνήσεις προωθούν. Και οι δύο δε δίνουν φιλολαϊκή λύση απέναντι στην κρίση. Τον έναν πόλο τον γνώρισες, τον δεύτερο έχεις πείρα να καταλάβεις ότι δεν αποτελεί λύση υπέρ του λαού.

Το εργατικό - λαϊκό κίνημα να απομονώσει τη ναζιστική Χρυσή Αυγή αποφασιστικά. Είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος, που τη χρησιμοποιεί για να περάσει την αντιδραστική θεωρία των δύο άκρων, με σκοπό να μπει φραγμός στις ριζοσπαστικές ιδέες. Η Χρυσή Αυγή με τις θέσεις και τη δράση της, τον αντικομμουνισμό, ανεξάρτητα από τη δημαγωγία της, υπηρετεί τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και στηρίζεται από αυτούς. Με μοχλό το μεταναστευτικό και αξιοποιώντας το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας, επιδιώκει να τσακίσει το κίνημα, να διαβρώσει τις εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις με το ναζισμό και το ρατσισμό, για να μένει στο απυρόβλητο η πλουτοκρατία. Αποτελεί και άλλοθι της κυβέρνησης, για να δικαιολογηθεί το χτύπημα του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Ολα τα κόμματα, που πίνουν νερό στο όνομα της καπιταλιστικής ανάκαμψης, κρύβουν το βαθιά αντιλαϊκό της περιεχόμενο, ότι σταθερό κριτήριό της είναι το κέρδος του κεφαλαίου και όχι οι λαϊκές ανάγκες. Ο λαός θα συνεχίσει να έρχεται αντιμέτωπος με τον αντιλαϊκό μονόδρομο της ΕΕ, των μονοπωλίων και των αστικών κυβερνήσεων.

Παγίδα για το λαϊκό κίνημα είναι και θέσεις δήθεν προοδευτικές και ριζοσπαστικές για έξοδο από το ευρώ μέσα όμως στην ΕΕ ή έξοδο και από την ΕΕ με ανέπαφη την εξουσία και ιδιοκτησία των μονοπωλίων. Τέτοιες θέσεις προωθούν τμήματα αστικών δυνάμεων στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στη Μεγάλη Βρετανία και άλλες χώρες της ΕΕ, τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ, το «Σχέδιο Β», η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν πρόκειται για πολιτική που μπορεί να βελτιώσει την οικονομική και πολιτική κατάσταση υπέρ των εργαζομένων, του λαού. Πρόκειται για πολιτική που πατά πάνω σε συμφέροντα ορισμένων τμημάτων της αστικής τάξης, που αρχίζουν και βλέπουν κι άλλη προοπτική σε ιμπεριαλιστική, νομισματική ένωση ή που πιέζουν για χαλάρωση της Ευρωζώνης.

Σήμερα, οι εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, ο λαός έχουν πολλές περισσότερες αποδείξεις στα χέρια τους ότι η δική τους προοπτική δε βρίσκεται σε λύσεις «εντός των τειχών», των μονοπωλίων, της ΕΕ, των αστικών κομμάτων, στις μεταμφιέσεις του πολιτικού συστήματος με την αναμόρφωσή του, στην επιλογή του ενός ή του άλλου διαχειριστή του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου ανάπτυξης, στο ανεβοκατέβασμα αντιλαϊκών κυβερνήσεων.

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ

Στόχος και ιδανικό του ΚΚΕ είναι να απελευθερωθούν η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες από τα δεσμά του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και την εξουσία τους, να καταργηθεί η εκμετάλλευση, η καταπίεση από το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Ο σοσιαλισμός - κομμουνισμός μπορεί να δώσει οριστικά λύση στα λαϊκά προβλήματα που σήμερα οξύνει ο καπιταλισμός. Να εξασφαλίσει δουλειά για όλους και εξάλειψη της ανεργίας, δημόσια, δωρεάν μόρφωση, Υγεία, Πρόνοια, λαϊκή στέγη, αθλητισμό, πολιτισμό, ελεύθερο χρόνο και διακοπές για όλους. Να καταργήσει κοινωνικές ανισότητες. Να φέρει την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών. Ο κεντρικός σχεδιασμός, ο εργατικός έλεγχος και το κράτος υπηρετούν τα συμφέροντα του λαού και όχι των εκμεταλλευτών, αφού τους έχει καταργήσει. Το ΚΚΕ διδάσκεται από τα θετικά του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε και τις λαϊκές κατακτήσεις που πέτυχε, αλλά και από τα αρνητικά φαινόμενα που τον σημάδεψαν στην πορεία.

Στο Πρόγραμμά μας, από το 19ο Συνέδριο, παίρνοντας υπόψη και την πείρα του 20ού αιώνα, καταλήξαμε στην αντίληψή μας για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό, πώς θα κατακτηθεί αυτός ο ιστορικά αναγκαίος στόχος, πώς θα οικοδομηθούν η σοσιαλιστική οικονομία και εξουσία. Ξέρουμε ότι η προσωρινή ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, η ανατροπή της πορείας της σοσιαλιστικής οικοδμ'ησης, έφεραν απογοήτευση, σύγχυση, δυσπιστία. Ισως είναι ακόμα νωρίς, για να συμφωνήσεις με όλες τις εξηγήσεις που δίνουμε. Είμαστε όμως σίγουροι ότι οι εξελίξεις και ο αγώνας θα πείθουν στην πορεία ολοένα και περισσότερους ότι ο σοσιαλισμός είναι επίκαιρος, αναγκαίος, ιστορικά ώριμη διέξοδος για το λαό.

Δε θέτουμε την αντίληψή μας για το σοσιαλισμό ως προϋπόθεση κοινής δράσης. Απευθυνόμαστε σε όσους και όσες πιστεύετε ότι χρειάζεται γραμμή ρήξης με την ΕΕ, τα μονοπώλια και ανατροπής της εξουσίας τους και σας καλούμε να συζητήσουμε και να συμπορευτούμε στον αγώνα για να στεριώσει η Λαϊκή Συμμαχία, ανεξάρτητα αν συμφωνείτε σε όλα με το ΚΚΕ για τις αναγκαίες αλλαγές.

Η συσπείρωση με το ΚΚΕ έχει αντικαπιταλιστικό, αντιμονοπωλιακό περιεχόμενο με επίκεντρο την πάλη για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, τη διέξοδο από την κρίση υπέρ του λαού, την πάλη για να ανήκει στο λαό ο πλούτος που παράγει με την εργατική - λαϊκή εξουσία.

ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΑΪΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Η Λαϊκή Συμμαχία μπορεί να κινητοποιήσει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού που υποφέρει, να εκφράσει σε ενιαία κατεύθυνση την πάλη της εργατικής τάξης με τους φτωχούς αγρότες, τους μικρούς επαγγελματίες, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών, τους συνταξιούχους. Παλεύει για όλα τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα και ταυτόχρονα κατευθύνει τη δράση της στην έξοδο από την κρίση υπέρ του λαού. Στις δοσμένες συνθήκες, οργανώνεται και συντονίζεται για την αντίσταση, την αλληλεγγύη, την επιβίωση. Υπερασπίζεται το εργατικό και λαϊκό εισόδημα: Μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις, συντάξεις, εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, τις τιμές πώλησης των αγροτικών προϊόντων από τους παραγωγούς, την προστασία αγροτών - αυτοαπασχολούμενων, τη λαϊκή στέγη από την αισχροκέρδεια τραπεζών και τη φορολογία. Υπερασπίζεται το δικαίωμα στην αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση, Υγεία - Πρόνοια, την πάλη για φθηνά και ποιοτικά είδη λαϊκής κατανάλωσης, για δωρεάν πολιτιστικές και αθλητικές υποδομές. Παλεύει ενάντια στην εξάρτηση από όλων των ειδών τα ναρκωτικά και τον αλκοολισμό, για τη χειραφέτηση και ισοτιμία της γυναίκας, για την προστασία των ανέργων, τη μετακίνηση - στέγαση - σίτιση των μαθητών, σπουδαστών, φοιτητών, τις άμεσες ανάγκες των νέων ζευγαριών. Διεκδικεί αντισεισμικά - αντιπλημμυρικά μέτρα, δημόσια έργα υποδομών που βελτιώνουν τις συνθήκες ζωής, την ισόρροπη παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον. Αναδεικνύει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας από την άποψη ύπαρξης πρώτων υλών, συγκέντρωσης μέσων παραγωγής, ικανοτήτων του εργατικού δυναμικού, επιστημονικών - τεχνολογικών κατακτήσεων.

Ιδιαίτερα σήμερα η πάλη είναι δεμένη με την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κατάργηση των μνημονίων διαρκείας και των δανειακών συμβάσεων, με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την ανατροπή της εξουσίας τους και τη διεκδίκηση της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.

Το λαϊκό κίνημα, χωρίς να παγιδεύεται στις θέσεις εξωραϊσμού και μακροημέρευσης της ΕΕ, πρέπει να αξιοποιεί τις αντιθέσεις, τις δυσκολίες των μονοπωλίων, των αστικών κυβερνήσεων, δυναμώνοντας την πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ και στόχο την ανατροπή της εξουσίας τους στην Ελλάδα, σε κάθε χώρα, σε όλες τις χώρες της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Γραμμή φιλολαϊκή σημαίνει συμμαχία των καταπιεζόμενων κοινωνικών δυνάμεων, συσπείρωση σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση και όχι διαχείριση μέσα στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος, της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ και συμμετοχή σε κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές, τη λεγόμενη αριστερή ή κυβέρνηση «σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ. Η Λαϊκή Συμμαχία αγωνίζεται για να απαλλαγεί η χώρα από το ΝΑΤΟ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και συμφωνίες. Παλεύει να μην εμπλακεί η Ελλάδα σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, ιδιαίτερα σήμερα που δυναμώνουν οι κίνδυνοι στην περιοχή και ευρύτερα.

Με αυτόν το δρόμο μπορεί να μπαίνουν εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα, να αποσπώνται κατακτήσεις, να αντιμετωπίζεται η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία. Σε αυτόν το δρόμο μπορεί να ενισχύεται η αλληλεγγύη, για να μη μένει κανένας μόνος του, εκτεθειμένος στους μεγαλοεπιχειρηματίες και το κράτος τους, να αντιμετωπίζονται οι ομάδες κρούσης σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος, η Χρυσή Αυγή και άλλοι μηχανισμοί του συστήματος.

Οχι άλλος χρόνος χαμένος. Είναι σε βάρος του λαού το να βάλει πλάτη για να σωθεί το σύστημα, να ξεπεράσει τις δυσκολίες του, όπως τον καλούν όλα τα άλλα κόμματα.

Σας καλούμε να εμπιστευθείτε το ΚΚΕ. Να συμπορευτείτε μαζί του.

Να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά.

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ

ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ

ΜΕ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΧΕΡΙΑ Η ΕΞΟΥΣΙΑ

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΜΑΗΣ 2013

Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Ψήφισμα με προτάσεις υπέρ των λαϊκών νοικοκυριών

Ολοκληρώθηκε χτες το συνέδριο της ΚΕΔΕ στα Γιάννενα

Η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στο συνέδριό της, που ολοκληρώθηκε χτες στα Γιάννενα, δεν μπήκε καν στη διαδικασία να ζητήσει την πλήρη χρηματοδότηση της λειτουργίας των δήμων, στην οποία περιλαμβάνονται και βασικές δομές (όπως παιδικοί σταθμοί και «Βοήθεια στο Σπίτι») που απειλούνται με κατάρρευση. Αντίθετα, συντάχθηκε με την κυβερνητική άποψη, όπως εκφράστηκε εμμέσως πλην σαφώς από τον υπουργό Εσωτερικών, Ευ. Στυλιανίδη, ότι δεν προβλέπεται κρατική χρηματοδότηση για τις παραπάνω δομές, οι οποίες κατά συνέπεια θα λειτουργούν όσο χρηματοδοτούνται ως προγράμματα από το ΕΣΠΑ. Ενδεικτικό δε της στάσης που κρατούν οι αιρετοί, με πρωτεργάτη την ΚΕΔΕ, είναι ότι σε διπλανή αίθουσα από αυτή του συνεδρίου, έγινε από εκπροσώπους πέντε ελληνικών τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων η παρουσίαση των αναπτυξιακών «ευκαιριών» του Jessica. Ενημερώθηκαν, δηλαδή, οι αιρετοί πως θα αναθέσουν τις αστικές αναπλάσεις στο κεφάλαιο... και θα πληρώσουν οι λαϊκές οικογένειες.

Το ψήφισμα της ''Λαϊκής Συσπείρωσης''

Με την επισήμανση ότι «θα συνεχίσουμε να δίνουμε τον αγώνα μας για την αποκάλυψη του ρόλου του αστικού κράτους, των θεσμών του και της ΕΕ, για την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας των εργαζομένων, με τα φτωχά στρώματα της πόλης και του χωριού, στο δόμο της διεκδίκησης μέτρων που ανακουφίζουν τους εργαζόμενους και τη λαϊκή οικογένεια», οι σύμβουλοι του ΚΚΕ, με το συνδυασμό της «Λαϊκής Συσπείρωσης», κατέθεσαν ξεχωριστό ψήφισμα.

Σε αυτό, ανάμεσα σε άλλα, υπογραμμίζεται:

''Ο εργατόκοσμος, τα φτωχά στρώματα της πόλης και του χωριού, οι άνεργοι και οι γυναίκες είναι ανάγκη να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Να ανακόψουν την αντιλαϊκή επίθεση και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις αντεπίθεσης για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Να ανοίξουν το δρόμο για τη δική τους εξουσία, που θα οργανώσει την οικονομία στη βάση των δικών τους αναγκών.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, καλούμε τους εργαζόμενους των Δήμων και τα λαϊκά στρώματα γενικότερα, που έχουν ανάγκη όλων αυτών των υπηρεσιών, ενιαία και συντονισμένα να οργανώσουν την πάλη για να απαιτήσουμε άμεσα μέτρα ανακούφισης, σε σύγκρουση με την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Διεκδικούμε επείγοντα μέτρα για:

  • Πλήρη κρατική χρηματοδότηση που να καλύπτει το σύνολο των αναγκών των Δήμων που θα προέρχεται από αύξηση της φορολόγησης στο 45% του μεγάλου κεφαλαίου, από τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, από την αύξηση του ΦΠΑ στα είδη πολυτελείας.
  • Οχι στο κλείσιμο δομών - υπηρεσιών των Δήμων, αλλά διεύρυνσή τους.
  • Καμία απόλυση εργαζομένων στους δήμους. Οχι στην κατάργηση οργανικών θέσεων. Ανανέωση όλων των συμβάσεων και μονιμοποίησή τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Προσλήψεις νέου μόνιμου προσωπικού με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που να καλύπτουν τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες σε υπηρεσίες και υποδομές.
  • Αμεση δραστική μείωση ανταποδοτικών και άλλων τελών, με στόχο την κατάργηση κάθε είδους τοπικής φορολογίας, ανταποδοτικών και άλλων τελών.
  • Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στη λειτουργία στις υπηρεσίες και τα έργα των Δήμων. Καμία ιδιωτικοποίηση στη διαχείριση των απορριμμάτων, στους υδάτινους πόρους, στις ΑΠΕ - στην Ενέργεια γενικά - σε Εκπαίδευση, Υγεία, Πρόνοια, Αθληση, στον Πολιτισμό.
  • Γενναία χρηματοδότηση για τους βρεφονηπιακούς - παιδικούς σταθμούς. Να γίνουν δεκτές όλες οι αιτήσεις των γονιών στη νέα περίοδο. Κατάργηση των τροφείων. Δικαίωμα των παιδιών στη δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή.
  • Πρόγραμμα δημιουργίας νέων σύγχρονων δημόσιων, βρεφονηπιακών σταθμών, με επαρκή στελέχωση και σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή για την πανελλαδική κάλυψη όλων των αναγκών.
  • Αμεση και πλήρη λειτουργία όλων των Δημοτικών Ιατρείων και εργαστηρίων με απολύτως δωρεάν παροχή των υπηρεσιών σε όλους και ιδιαίτερα σε άπορους, ανασφάλιστους, μετανάστες και στις οικογένειές τους. Δωρεάν εμβολιασμό όλων των παιδιών. Λήψη μέτρων για τη Δημόσια Υγεία.
  • Κρατική χρηματοδότηση για τη δωρεάν λειτουργία κατασκηνώσεων το καλοκαίρι για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.
  • Ενίσχυση και διεύρυνση των κοινωνικών δομών (Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΗΦΗ, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ - ΜΕΑ, κλπ.) με υπηρεσίες αποκλειστικά χρηματοδοτούμενες από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, που να καλύπτουν όλους δωρεάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αξιοποιώντας και τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Να ιδρυθούν και νέα και να λειτουργήσουν στα πλαίσια ενός δημόσιου συστήματος με δωρεάν και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες για τη δημιουργική απασχόληση όλων των παιδιών και αυτών με αναπηρία».
  • Αφορολόγητο πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα σχολεία, παιδικούς σταθμούς, αθλητικά κέντρα κ.λπ.
  • Πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων με αξιοποίηση και των κονδυλίων του ΕΣΠΑ ή άλλων πόρων για σύγχρονες κτιριακές κοινωνικές υποδομές που καλύπτουν όλο το φάσμα των προνοιακών, αθλητικών και πολιτιστικών αναγκών, έργα διαχείρισης αποβλήτων, αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικής - αντιπυρικής προστασίας''.

Τα εργοστάσια δεν τα κλείνουν οι εργάτες!

Με τη φράση: ''Τα εργοστάσια δεν τα κλείνουν οι εργάτες'', το ΠΑΜΕ δίνει αποστομωτική απάντηση σε κατευθυνόμενα άρθρα που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες, και που σκοπό έχουν να ενοχοποιήσουν τους εργάτες και να κάμψουν το φρόνημά τους. Αυτή η προσπάθεια πρέπει να αποκρουστεί, υπογραμμίζει το ΠΑΜΕ και σε ανακοίνωσή του σημειώνει:

''Σε συνθήκες εκτεταμένης ανεργίας και ανετοιμότητας του εργατικού κινήματος να απαντήσει επιθετικά στις αξιώσεις της μεγαλοεργοδοσίας το ερώτημα για το ποιος κλείνει ή ανοίγει τα εργοστάσια δεν είναι συνδικαλιστικό ζήτημα, αλλά έχει βαρύνουσα σημασία για τη στάση του εργατικού κινήματος απέναντι στον πόλεμο που δέχεται.

Mε αφορμή στημένα άρθρα, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας που αναφέρουν ότι δήθεν το ΠΑΜΕ και η έκφραση αλληλεγγύης των εργατών, κλείνουν τα εργοστάσια, επιδιώκοντας να στρέψουν τους εργαζόμενους απέναντι στη δύναμή τους και να γενικευτεί η ηττοπάθεια και η υποταγή, το ΠΑΜΕ θέτει κάποιους προβληματισμούς και παίρνει ξεκάθαρη θέση.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης, της εργοδοσίας και των αποσπασμάτων της στο εργατικό κίνημα να ρίξουν τις ευθύνες του κλεισίματος των εργοστασίων στους εργάτες, πρέπει να αποκρουστεί.

Οι αγώνες των εργατών δεν κλείνουν τα εργοστάσια και τις παραγωγικές μονάδες. Τα εργοστάσια τα κλείνουν οι καπιταλιστές όταν δε βγάζουν τα κέρδη που προσδοκούν, όταν πέφτουν έξω στον ανταγωνισμό με άλλες επιχειρήσεις, όταν τα μεταφέρουν σε διπλανές ή άλλες χώρες με εξευτελιστικά μεροκάματα. Μεροκάματα που προσπαθούν με διάφορους τρόπους να επιβάλουν πλέον και στη χώρα μας.

Οι 68.000 μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις που έκλεισαν στη χώρα μας, τα τελευταία δύο χρόνια, δεν έκλεισαν λόγω των αγώνων και των διεκδικήσεων των εργατών. Οι επιχειρήσεις κλείνουν λόγω της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, της αναρχίας στην παραγωγή, των ανταγωνισμών για την αναζήτηση του μέγιστου κέρδους. 

Γι' αυτό το λόγο παραγωγικές μονάδες και εργοστάσια, κλάδοι απαραίτητοι για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και την ανάπτυξη της χώρας πάνω στον υπαρκτό και πλούσιο πλουτοπαραγωγικό ιστό της, όπως τα κλωστοϋφαντουργεία, τα ναυπηγεία φθίνουν και συρρικνώνονται.

Με βάση τις παραπάνω πλευρές, αρκετές επιχειρήσεις σε μια σειρά κλάδους και περιοχές, που απασχολούσαν χιλιάδες εργαζόμενους, μεταφέρθηκαν σε άλλες χώρες, αναζητώντας μεγαλύτερα κέρδη.

Το θύμα από τις συνέπειες της μεταφοράς των εργοστασίων αλλά και των λουκέτων σε επιχειρήσεις είναι πάντα οι εργαζόμενοι και όχι οι εργοδότες. Οι εργάτες βρίσκονται στην ανεργία και την ανέχεια, την ίδια στιγμή που οι μεγαλοεργοδότες συνεχίζουν να επιβιώνουν με άνεση, κρινόμενοι σε κάθε περίοδο ως σταθεροί επενδυτές και ο βασικός κρίκος της ανάπτυξης. Ανάπτυξη που είναι βαμμένη με το αίμα και την εξαθλίωση των εργατών.

Οι εργάτες να βάλουν τα ταξικά γυαλιά και να κοιτάξουν κατάματα την αλήθεια

Ο κατάλογος των εργοστασίων που έχουν κλείσει στη χώρα μας, τα παιχνίδια με τις αλλαγές εδρών των επιχειρήσεων, το 1,5 εκατομμύριο άνεργοι δεν είναι αποτέλεσμα των διεκδικήσεων των εργατών.

Η ΜΕΒΓΑΛ σήμερα δεν κλείνει τις εγκαταστάσεις της από τους αγώνες των εργατών. Οι εργάτες της ΜΕΒΓΑΛ ως σήμερα είναι απλήρωτοι. Οι 36 μέρες απεργίας των εργατών στο κατάστημα της Αθήνας δε συγκίνησε τους κονδυλοφόρους των ΜΜΕ του κεφαλαίου, οι οποίοι δεν έχουν γράψει ως σήμερα ούτε δύο αράδες γι' αυτήν.

Το κλείσιμο του εργοστασίου της Siemens στη Θεσσαλονίκη, η αποχώρηση της αλυσίδας σούπερ-μάρκετ Aldi, το κλείσιμο των εγκαταστάσεων της ΑΓΕΤ και της Σέλμαν στη Χαλκίδα, της delica στην Πάτρα, της Ρepsico και των εργοστασίων της 3Ε, η μεταφορά έδρας της Coca-Cola και της ΦΑΓΕ είναι επιχειρηματικοί ελιγμοί που δε σχετίζονται με τους αγώνες και τις διεκδικήσεις των εργατών. Για τα κλεισίματα αυτά όμως δε γράφτηκαν πρωτοσέλιδα, δεν έγιναν θέμα στα δελτία για το ποιος φταίει που χιλιάδες εργάτες βρέθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη στο δρόμο.

Η λίστα των εργοστασίων που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας είναι ατέλειωτη. Τα εργοστάσια της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας (Λαναράς), τα εργοστάσια των λιπασμάτων, τα εργοστάσια της ζάχαρης, η ΝΤΑΪΑΜΟΝ ΕΛΛΑΣ, η ΤΡΙΟΥΜΦ, η Σίσερ Πάλκο, η ΦΛΩΡΑ, ο Κατσέλης στη Θεσσαλονίκη, η Ιντεάλ Στάνταρ, η επιχείρηση FOCO, η ΣΙΔΕΝΟΡ, τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά, η Σόφτεξ στη Δράμα, τα μεταλλεία Κασσάνδρας, η Κατερίνα στην Πιερία, η Μπιάνκα Παγγαίου στην Καβάλα, η Πίνδος στα Γρεβενά, η Φλώρινα Χωναίος στη Θεσσαλονίκη, η Τρικολάν στη Νάουσα, η Καματάκης ΑΤΕΕ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, η ΑΝΚΕΡ στον Εβρο, η ΚΑΛΤΟΝ στη Θεσσαλονίκη, το Καπνεργοστάσιο Μιχαηλίδη στην Ξάνθη, ο Ομιλος Ηλιάδη (ΚΟΡΤΑΓΚ, ΗΛΤΕΞ, Βαφεία Σίνδου και Κιλκίς) σε Θεσσαλονίκη - Πιερία και στο Κιλκίς, η ΚΟΝΤΗ, η ΒΙΟΣΟΛ στη Μαγνησία, είναι μερικές μόνο από τις μεγάλες επιχειρήσεις που έστειλαν στον ΟΑΕΔ χιλιάδες εργαζόμενους.

Ο υπεύθυνος έχει όνομα

Οι παραπάνω επιχειρήσεις, που σταμάτησαν την παραγωγή τους τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να εξοστρακιστούν στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενοι, δεν έκλεισαν από τους δήθεν "μαξιμαλισμούς" και τους αγώνες των εργαζόμενων. Τα προϊόντα που παρήγαγαν δεν έπαψαν ποτέ να είναι απαραίτητα με βάση τις κοινωνικές ανάγκες, δε μειώθηκε η ζήτησή τους στην αγορά.

Ομως, την ίδια κατάσταση αντιμετωπίζουν οι εργάτες και σε άλλες χώρες. Οι χιλιάδες περικοπές αυτήν την περίοδο στη Νοkia και στην Panasonic στο εξωτερικό, το κλείσιμο των εργοστασίων της Ford στην Αυστραλία και οι περικοπές στο Βέλγιο, τα λουκέτα στις εγκαταστάσεις της Opel στη Γερμανία αποδεικνύουν πως οι μονοπωλιακοί όμιλοι χαράσσουν τη δική τους πορεία, με βάση την αναζήτηση του μέγιστου κέρδους.

Ο υπεύθυνος έχει όνομα και λέγεται καπιταλισμός! Το σύστημα της εκμετάλλευσης που σπέρνει δυστυχία και ανεργία στους εργάτες όλου του κόσμου. Κανείς από τους ξεπουλημένους συνδικαλιστές και τους δημοσιογράφους των ΜΜΕ της μεγαλοεργοδοσίας δεν τολμά να αναζητήσει τις ευθύνες στο ίδιο το σύστημα που γεννά και αναπαράγει την ανεργία, που ζητά σε κάθε φάση του, είτε αυτή είναι περίοδος ανάπτυξης είτε περίοδος κρίσης, το γκρέμισμα των δικαιωμάτων, το χτύπημα στην τιμή της εργατικής δύναμης.

Οι "λυτοί και δεμένοι" που έπεσαν πάνω στους απεργούς χαλυβουργούς, το προηγούμενο διάστημα, για να χτυπήσουν την απεργία τους, που είχε ως κεντρικό αίτημα το δικαίωμα στην εργασία, τι έχουν να πουν που ένα χρόνο μετά ο βιομήχανος Μάνεσης έρχεται να κλείσει ο ίδιος το εργοστάσιο;

Αυτοί που φώναζαν καθημερινά "πως το ΠΑΜΕ θέλει το εργοστάσιο κλειστό", τι έχουν να πουν για τις εξελίξεις στις χαλυβουργίες και στον κλάδο του μετάλλου συνολικά; Το ΠΑΜΕ δικαιώθηκε ή όχι, όταν μόλις 6 μήνες μετά οι εργαζόμενοι στη Χαλυβουργία στο Βόλο ήρθαν αντιμέτωποι με νέα επίθεση, όταν στο διπλανό εργοστάσιο της Χαλυβουργικής στην Ελευσίνα οι περικοπές στο προσωπικό απέκτησαν μορφή χιονοστιβάδας;

Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά

Εχοντας πλέον όλο το νομικό οπλοστάσιο υπέρ τους, νομοθετημένους μισθούς στα όρια της εξαθλίωσης και απαλλαγμένοι από τις Συλλογικές Συμβάσεις, οι βιομήχανοι και οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν όλο το περιθώριο να απειλούν και να εκβιάζουν. Να βάζουν στεγνά το εκβιαστικό δίλημμα "απόλυση ή μείωση μισθού".

Είτε με τη Δικαιοσύνη, είτε με τα ΜΑΤ, είτε με τους ξεπουλημένους εργοδοτικούς συνδικαλιστές, οι βιομήχανοι θέλουν εργοστάσια που οι εργάτες θα στέκονται προσοχή, δε θα αντιστέκονται. Θέλουν εργοστάσια που θα τα κρατάνε ανοιχτά αναλόγως των επιχειρηματικών σχεδίων και πλάνων και θα τα κλείνουν όποτε τους βολεύει, χωρίς να υπολογίζουν τις ανάγκες των εργατών.

Η αποδοχή των εργοδοτικών απόψεων από την πλευρά των εργατών είναι επικίνδυνη, επιζήμια, βλαβερή. Πουθενά δε σώθηκαν οι εργάτες επειδή πιέστηκαν ή επέλεξαν να δουν την πραγματικότητα από την οπτική του εργοδότη.

Αντιθέτως, υπάρχουν άπειρα παραδείγματα, πρόσφατα και παλιότερα, που μια στιγμιαία υπόκλιση στην εργοδοσία την ακολούθησαν πολλαπλάσιες υποχωρήσεις. Οι εργαζόμενοι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να πληρώσουν την κρίση του συστήματος, τον ανταγωνισμό των επιχειρηματικών ομίλων.

Να δυναμώσει η αλληλεγγύη στους εργάτες που αγωνίζονται, που βρίσκονται σε απεργία, σε κινητοποιήσεις!

Να μη μείνει κανένας μόνος του!

Οσο οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές ενιαία χτυπούν τα δικαιώματά μας, τόσο και εμείς, ενιαία, η εργατική τάξη με τους συμμάχους της, πρέπει να τους δώσουμε την απάντηση που τους αρμόζει.

Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά''.

Ψήφισμα με προτάσεις υπέρ των λαϊκών νοικοκυριών


Ολοκληρώθηκε χτες το συνέδριο της ΚΕΔΕ στα Γιάννενα

Η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στο συνέδριό της, που ολοκληρώθηκε χτες στα Γιάννενα, δεν μπήκε καν στη διαδικασία να ζητήσει την πλήρη χρηματοδότηση της λειτουργίας των δήμων, στην οποία περιλαμβάνονται και βασικές δομές (όπως παιδικοί σταθμοί και «Βοήθεια στο Σπίτι») που απειλούνται με κατάρρευση. Αντίθετα, συντάχθηκε με την κυβερνητική άποψη, όπως εκφράστηκε εμμέσως πλην σαφώς από τον υπουργό Εσωτερικών, Ευ. Στυλιανίδη, ότι δεν προβλέπεται κρατική χρηματοδότηση για τις παραπάνω δομές, οι οποίες κατά συνέπεια θα λειτουργούν όσο χρηματοδοτούνται ως προγράμματα από το ΕΣΠΑ. Ενδεικτικό δε της στάσης που κρατούν οι αιρετοί, με πρωτεργάτη την ΚΕΔΕ, είναι ότι σε διπλανή αίθουσα από αυτή του συνεδρίου, έγινε από εκπροσώπους πέντε ελληνικών τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων η παρουσίαση των αναπτυξιακών «ευκαιριών» του Jessica. Ενημερώθηκαν, δηλαδή, οι αιρετοί πως θα αναθέσουν τις αστικές αναπλάσεις στο κεφάλαιο... και θα πληρώσουν οι λαϊκές οικογένειες.

Το ψήφισμα της ''Λαϊκής Συσπείρωσης''

Με την επισήμανση ότι «θα συνεχίσουμε να δίνουμε τον αγώνα μας για την αποκάλυψη του ρόλου του αστικού κράτους, των θεσμών του και της ΕΕ, για την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας των εργαζομένων, με τα φτωχά στρώματα της πόλης και του χωριού, στο δόμο της διεκδίκησης μέτρων που ανακουφίζουν τους εργαζόμενους και τη λαϊκή οικογένεια», οι σύμβουλοι του ΚΚΕ, με το συνδυασμό της «Λαϊκής Συσπείρωσης», κατέθεσαν ξεχωριστό ψήφισμα.

Σε αυτό, ανάμεσα σε άλλα, υπογραμμίζεται:

'''Ο εργατόκοσμος, τα φτωχά στρώματα της πόλης και του χωριού, οι άνεργοι και οι γυναίκες είναι ανάγκη να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Να ανακόψουν την αντιλαϊκή επίθεση και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις αντεπίθεσης για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Να ανοίξουν το δρόμο για τη δική τους εξουσία, που θα οργανώσει την οικονομία στη βάση των δικών τους αναγκών.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, καλούμε τους εργαζόμενους των Δήμων και τα λαϊκά στρώματα γενικότερα, που έχουν ανάγκη όλων αυτών των υπηρεσιών, ενιαία και συντονισμένα να οργανώσουν την πάλη για να απαιτήσουμε άμεσα μέτρα ανακούφισης, σε σύγκρουση με την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Διεκδικούμε επείγοντα μέτρα για:

  • Πλήρη κρατική χρηματοδότηση που να καλύπτει το σύνολο των αναγκών των Δήμων που θα προέρχεται από αύξηση της φορολόγησης στο 45% του μεγάλου κεφαλαίου, από τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, από την αύξηση του ΦΠΑ στα είδη πολυτελείας.

  • Οχι στο κλείσιμο δομών - υπηρεσιών των Δήμων, αλλά διεύρυνσή τους.

  • Καμία απόλυση εργαζομένων στους δήμους. Οχι στην κατάργηση οργανικών θέσεων. Ανανέωση όλων των συμβάσεων και μονιμοποίησή τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Προσλήψεις νέου μόνιμου προσωπικού με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που να καλύπτουν τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες σε υπηρεσίες και υποδομές.

  • Αμεση δραστική μείωση ανταποδοτικών και άλλων τελών, με στόχο την κατάργηση κάθε είδους τοπικής φορολογίας, ανταποδοτικών και άλλων τελών.

  • Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στη λειτουργία στις υπηρεσίες και τα έργα των Δήμων. Καμία ιδιωτικοποίηση στη διαχείριση των απορριμμάτων, στους υδάτινους πόρους, στις ΑΠΕ - στην Ενέργεια γενικά - σε Εκπαίδευση, Υγεία, Πρόνοια, Αθληση, στον Πολιτισμό.

  • Γενναία χρηματοδότηση για τους βρεφονηπιακούς - παιδικούς σταθμούς. Να γίνουν δεκτές όλες οι αιτήσεις των γονιών στη νέα περίοδο. Κατάργηση των τροφείων. Δικαίωμα των παιδιών στη δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή.

  • Πρόγραμμα δημιουργίας νέων σύγχρονων δημόσιων, βρεφονηπιακών σταθμών, με επαρκή στελέχωση και σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή για την πανελλαδική κάλυψη όλων των αναγκών.

  • Αμεση και πλήρη λειτουργία όλων των Δημοτικών Ιατρείων και εργαστηρίων με απολύτως δωρεάν παροχή των υπηρεσιών σε όλους και ιδιαίτερα σε άπορους, ανασφάλιστους, μετανάστες και στις οικογένειές τους. Δωρεάν εμβολιασμό όλων των παιδιών. Λήψη μέτρων για τη Δημόσια Υγεία.

  • Κρατική χρηματοδότηση για τη δωρεάν λειτουργία κατασκηνώσεων το καλοκαίρι για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.

  • Ενίσχυση και διεύρυνση των κοινωνικών δομών (Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΗΦΗ, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ - ΜΕΑ, κλπ.) με υπηρεσίες αποκλειστικά χρηματοδοτούμενες από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, που να καλύπτουν όλους δωρεάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αξιοποιώντας και τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Να ιδρυθούν και νέα και να λειτουργήσουν στα πλαίσια ενός δημόσιου συστήματος με δωρεάν και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες για τη δημιουργική απασχόληση όλων των παιδιών και αυτών με αναπηρία».

  • Αφορολόγητο πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα σχολεία, παιδικούς σταθμούς, αθλητικά κέντρα κ.λπ.

  • Πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων με αξιοποίηση και των κονδυλίων του ΕΣΠΑ ή άλλων πόρων για σύγχρονες κτιριακές κοινωνικές υποδομές που καλύπτουν όλο το φάσμα των προνοιακών, αθλητικών και πολιτιστικών αναγκών, έργα διαχείρισης αποβλήτων, αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικής - αντιπυρικής προστασίας''.