Οι εξελίξεις στα ΤΕΙ και η πρόταση του ΚΚΕ*

Ως Κόμμα, θεωρούμε ότι έχουμε ιδιαίτερη ευθύνη για το χώρο των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων, καθώς εδώ συγκεντρώνεται ένα κομμάτι της σπουδάζουσας νεολαίας, που κατ' εξοχήν προέρχεται από τα λαϊκά στρώματα, είναι πολλοί οι σπουδαστές που ταυτόχρονα εργάζονται.

Δίνουμε προτεραιότητα, λοιπόν, στην παρέμβασή μας στα ΤΕΙ, όπως άλλωστε έχουμε διατυπώσει σε παλιότερες καμπάνιες ειδικά για το χώρο αυτό, αλλά και στις πρόσφατες πρωτοβουλίες και διαδικασίες του Κόμματος, στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που πραγματοποιήσαμε για τη νεολαία το Δεκέμβρη του 2013, στο 11ο Συνέδριο που πραγματοποίησε η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας το Δεκέμβρη του 2014.

Η αναγκαιότητα της σημερινής ημερίδας πηγάζει από τη συναίσθηση αυτής της ιδιαίτερης ευθύνης και έρχεται να συνοψίσει και μια πείρα του Κόμματος και της ΚΝΕ που προέκυψε βέβαια μέσα από τις επεξεργασίες και τα ντοκουμέντα του Κόμματος, αλλά και από τη συστηματική παρακολούθηση των εξελίξεων, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στα ΤΕΙ (...).

Σαν Κόμμα, έχουμε συχνά επισκεφτεί Τμήματα ΤΕΙ τόσο στα κεντρικά Ιδρύματα όσο και στην περιφέρεια και είμαστε γνώστες της τραγικής κατάστασης. Οροφές που στάζουν, αποχετευτικά συστήματα βουλωμένα, αίθουσες παγωμένες. Με αυτές τις συνθήκες η ίδια η διαδικασία του μαθήματος υποβαθμίζεται, ο σπουδαστής, όσο ζήλο και να έχει για να μάθει και να είναι συνεπής στις απαιτήσεις των σπουδών του, αδυνατεί να παρακολουθήσει.

Αυτά τα προβλήματα δε λύνονται με "κούφιες υποσχέσεις", ούτε αρκεί κανείς να τα διαπιστώνει και να δυσανασχετεί με την αναμφίβολα τραγική κατάσταση. Αν δε δοθεί γενναία χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, τα ΤΕΙ, ακόμα και χωρίς επιπλέον νομοθετικές ρυθμίσεις και "σχέδια Αθηνά", θα υποβαθμίζονται συνεχώς, θα φτωχαίνει η ίδια η διαδικασία και το περιεχόμενο των σπουδών.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, ακούμε συχνά σπουδαστές να λένε: Προκειμένου να μην μπορώ να παρακολουθήσω μάθημα, είναι κακό να έρθει η επιχείρηση και να χρηματοδοτήσει την έδρα ή το σύγγραμμα; Και άλλοι πάλι, αποθαρρυμένοι από τις συνθήκες, βιάζονται να τελειώσουν τις σπουδές για να φύγουν έξω, όσοι βέβαια έχουν ή μπορούν να εξασφαλίσουν με κάποιους όρους, τα απαραίτητα οικονομικά μέσα.

Σήμερα δε, έχει δοθεί και το τυράκι στη φάκα, η δυνατότητα δηλαδή στα ΤΕΙ να οργανώνουν αυτόνομα μεταπτυχιακά προγράμματα (με δίδακτρα βέβαια όλα, γιατί πρέπει να διασφαλίζουν τη βιωσιμότητά τους κατά το νόμο). Γεγονός που για κάποιους σπουδαστές φαντάζει ως προσωρινή λύση, παράταση του χρόνου σπουδών προτού βγουν στον εφιάλτη της ανεργίας.

Τάση να φθηναίνει και η υψηλά ειδικευμένη εργατική δύναμη

Το ΚΚΕ έχει εδώ και καιρό αναδείξει ότι η επικέντρωση της εκπαίδευσης κατά κύριο λόγο στις "δεξιότητες" δείχνει τη φτώχεια, την αντιδραστική στροφή που σηματοδοτεί η στρατηγική της διά βίου μάθησης.

Γιατί, οι δεξιότητες δεν είναι ολοκληρωμένη επαγγελματική εκπαίδευση. Επιλέγονται γιατί δίνονται γρήγορα, χωρίς πολύ κόστος, ευκαιριακά, χωρίς την ευθύνη του κράτους.

Είναι η απάντηση του κεφαλαίου για τις ανάγκες της κερδοφορίας του, το επιτρέπει η ίδια η ανάπτυξη της τεχνικής, η γρήγορη ενσωμάτωσή της στην παραγωγή.

Οταν ο στόχος είναι κυρίως οι δεξιότητες, δηλαδή τα πιο εφήμερα στοιχεία της ανθρώπινης γνώσης, τότε είναι φυσικό επακόλουθο αυτές να απαξιώνονται και γρήγορα, συμπαρασύροντας στην απαξίωση τους κατόχους της εργατικής δύναμης.

Ωστόσο, ας αναρωτηθούμε: Είναι μήπως υπερβολική απαίτηση σήμερα για ένα νέο να θέλει να παίρνει ολοκληρωμένη επιστημονική γνώση, είναι μήπως αναντίστοιχο των δυνατοτήτων της εποχής, της εξέλιξης των παραγωγικών μέσων και των ίδιων των επιστημονικών αντικειμένων;

Μήπως οι πραγματικές σύγχρονες λαϊκές ανάγκες δεν απαιτούν ολοένα και πιο εξειδικευμένη εργασία που θα προσφέρεται ωστόσο με άξονα αυτές τις ανάγκες και όχι το κέρδος μιας χούφτας καπιταλιστών;

Η αποστέωση των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων από πλευρές της επιστημονικής γνώσης, είτε σε κάποια Τμήματα αφορά στη θεωρία (π.χ. Νοσηλευτική), είτε σε άλλα την εφαρμογή (π.χ. Γραφιστική), έχει να κάνει με το γεγονός ότι το αστικό κράτος δεν είναι διατεθειμένο να ξοδέψει ούτε ένα ευρώ για να σπουδάσουν οι νέοι με όλες τις προϋποθέσεις της επιστήμης τους.

Αντίθετα, σήμερα που υπάρχει πληθώρα άνεργων επιστημόνων, η τάση είναι να φθηναίνει ολοένα και περισσότερο και η υψηλά ειδικευμένη εργατική δύναμη.

Ετσι, το κεφάλαιο έχει να επιλέξει από μια μεγάλη γκάμα αποφοίτων που άλλους, τους περισσότερους, τους εκπαιδεύει για να εναλλάσσουν 7 και 8 δουλειές στη ζωή τους και μια μικρή μερίδα για να γίνουν στελέχη της καπιταλιστικής παραγωγής.

Και ίσως, θα πει κάποιος, να σταθεί κανείς τυχερός. Να ακολουθήσει το δρόμο της ατομικής - σκληρής τις περισσότερες φορές - προσπάθειας και να τα καταφέρει.

Αλλά, η αδήριτη πραγματικότητα είναι ότι τα καταφέρνουν όλο και λιγότεροι, όλο περισσότερο τα παιδιά εκείνα που ανήκουν στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, τα παιδιά της αστικής τάξης.

Αντίθετα, για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας στενεύουν τα περιθώρια, οι σπουδές γίνονται πανάκριβες και απαγορευτικές ορισμένες φορές, ο ατομικός δρόμος λοιπόν για αυτά τα παιδιά, για εσάς, δεν είναι λύση.

Επιπλέον, αυτός ο δρόμος έχει και άλλο κόστος, αποτελεί έκπτωση από τον κοινωνικό ρόλο που θα έπρεπε να επιτελεί η ίδια η επιστήμη που σπουδάζετε και που ο πραγματικός της ρόλος, ως μέσο για την καλυτέρευση των όρων ζωής του λαού, δε χωράει ούτε στις στενωπούς του καπιταλιστικού κέρδους ούτε σε ατομικά, μοναχικά μονοπάτια. (...)

Η αγορά απαιτεί μεγάλο κομμάτι αποφοίτων να είναι χειριστές της νέας τεχνολογίας και όχι γνώστες της

Διάφορα Τμήματα των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων, τελευταία, προχωρούν σε αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα συνδεθούν καλύτερα με τα δεδομένα της αγοράς, θα εξασφαλίσουν καλύτερες προοπτικές για τους αποφοίτους τους.

Η έμφαση στην εφαρμογή, στην αποκαλούμενη "εφαρμοσμένη γνώση και έρευνα" προβάλλεται ως πανάκεια που μπορεί να θεραπεύσει όλα τα ζωτικά προβλήματα των ΤΕΙ και κυρίως τη μεγάλη ανεργία που μαστίζει σήμερα τους αποφοίτους τους.

Το Κόμμα μας απέναντι σε αυτήν τη λογική έχει δύο σοβαρές ενστάσεις:

Η μία απορρέει από την αντικειμενική φύση και την εξέλιξη της επιστημονικής γνώσης. Στην πορεία, ολοένα και περισσότερο, η επιστήμη και η έρευνα δεν μπορούν να διαχωριστούν σε θεωρία και εφαρμογή, σε βασική και εφαρμοσμένη.

Οσο πιο σύνθετη γίνεται η επιστημονική γνώση σε ένα αντικείμενο, όσο συσσωρεύεται πείρα και διαπιστώνεται, είτε μέσα από την πιο αφηρημένη θεωρητική γενίκευση και σκέψη είτε μέσα από το πείραμα, η ορθότητα των γνώσεων, τόσο πιο αδιαχώριστη είναι η θεωρία από την εφαρμογή της.

Είναι απαίτηση όμως της αγοράς, των πολυεθνικών, που θέλουν ένα μεγάλο κομμάτι αποφοίτων να είναι χειριστές της νέας τεχνολογίας και όχι γνώστες της. Να νιώθουν ανίκανοι να κατανοήσουν βαθύτερα την επιστήμη που είναι ενσωματωμένη στα μέσα παραγωγής, να νιώθουν υποτιμημένοι και μειονεκτικά απέναντι σ' αυτούς που ξέρουν τα μυστικά της, για να μπορούν εύκολα να τους εξουσιάζουν.

Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με την ίδια τη φύση της ανεργίας.

Το πρόβλημα της ανεργίας, στην προκειμένη περίπτωση των αποφοίτων των ΤΕΙ, αναδεικνύεται ότι είναι πρόβλημα που σχετίζεται με το χαρακτήρα, δηλαδή το κίνητρο και τους νόμους της καπιταλιστικής παραγωγής.

Σήμερα, μετά την καπιταλιστική κρίση και στη φάση της δύσκολης για το κεφάλαιο προσπάθειας ανάκαμψης, αναδεικνύεται περίτρανα ότι η ίδια η καπιταλιστική παραγωγή, οι κύκλοι της κρίσης και η αναρχία της, το μαράζωμα κλάδων, απαξιώνουν σταθερά επιστημονικά αντικείμενα και αποφοίτους.

Τα παραδείγματα τα γνωρίζετε καλύτερα.

Πού θα δουλέψει ο δομικός, όσα πιστοποιητικά κι αν πληρώσει, όταν η κατασκευή έχει φτάσει στα επίπεδα της δεκαετίας του '30;

Και πόσα άλλα πιστοποιητικά θα πρέπει να μαζέψει ακόμα, μετά το πτυχίο, για να είναι δήθεν ανταγωνιστικός για τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες;

Οι απόφοιτοι της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας ήδη αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα ανεργίας, αφού, μέσα στην κρίση, έκλεισαν μια σειρά εργοστάσια, επιχειρήσεις, επιταχύνθηκε το μαράζωμα μιας σειράς κλάδων, όπως η κλωστοϋφαντουργία, ο ιματισμός.

Οταν τα μικρά γραφεία τα τρώνε οι φόροι και οι μεγάλες λογιστικές εταιρείες - θυγατρικές των τραπεζών, τότε η άδεια επαγγέλματος και τα σεμινάρια, είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Τη στιγμή που οι νέοι λογιστές είναι με "μπλοκάκια", κυνηγούν τις πιστοποιήσεις, δουλεύουν όπου βρουν για να πληρώνουν χρυσάφι την Ασφάλιση.

Τα Ιδρύματα διοργανώνουν προγράμματα σπουδών που απονέμουν πτυχία διαφόρων κατηγοριών και ταχυτήτων

Μπαίνει συχνά το ερώτημα, από καλοπροαίρετους και μη: "Ηταν μήπως «άτολμη» η ανωτατοποίηση των ΤΕΙ"; "Επρεπε να προχωρήσει πιο αποφασιστικά ο νόμος, έπρεπε να αποσαφηνίσει μήπως περισσότερο τον τεχνολογικό χαρακτήρα των ΤΕΙ, παγιώνοντας τους ξεχωριστούς ρόλους";

"Μήπως η ανασυγκρότηση και το «συμμάζεμα» των ΤΕΙ είναι η λύση στα προβλήματά τους"; "Τι πρέπει να γίνει σήμερα με τα ΤΕΙ και ποιος πρέπει να είναι ο χαρακτήρας τους";

Κατά τη γνώμη μας, ο λόγος που οι σχεδιασμοί της αστικής τάξης και των κυβερνήσεών της για τη μετεξέλιξη των ΤΕΙ δεν προχώρησαν, όσο θα ήθελαν μέχρι σήμερα, έχει να κάνει με δυσκολίες, αντιφάσεις, καθυστερήσεις που συναντούν οι ίδιοι αντικειμενικά στο προχώρημα της πολιτικής τους.

Μέσα στις συνθήκες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, η έτσι κι αλλιώς αντικειμενική σύνδεση επιστημονικής γνώσης και πρακτικής εφαρμογής της, γίνεται αγωγός γενίκευσης χειρότερων όρων εργασίας. Ταυτόχρονα, ακόμα και η ίδια η σύνδεση δεν γίνεται ολοκληρωμένα, αφού η πρακτική εφαρμογή δεν αντιμετωπίζεται ως αναγκαίο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, της σύνδεσης θεωρίας - πράξης, αλλά ως ευκαιρία φθηνής εργασίας.

Αν και η τάση είναι τα ίδια τα Ιδρύματα να συνδιοργανώνουν προγράμματα σπουδών που απονέμουν πτυχία διαφόρων κατηγοριών και ταχυτήτων, αξιοποιώντας τις υπάρχουσες υποδομές και το προσωπικό τους.

Υπάρχει έτσι μια βάση, επιστημονική, υλικοτεχνική, πάνω στην οποία μπορούν να πατήσουν διάφορες εταιρείες πιστοποίησης και λοιποί ιδιωτικοί φορείς, οι οποίοι θα αναλάβουν να καταρτίσουν και να επιλέξουν κατηγορίες αποφοίτων και εργαζομένων για λογαριασμό της αγοράς.

Αυτή η εξέλιξη αντικειμενικά αλλοιώνει το χαρακτήρα των ΤΕΙ, που φαίνεται ότι θα αναλάβουν αναβαθμισμένο ρόλο στη συγκρότηση και παροχή τέτοιων προγραμμάτων κατάρτισης, στη βαθύτερη διασύνδεση των Ιδρυμάτων με τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Ο άξονας της επιχειρηματικότητας, που αποτελεί την πεμπτουσία της καπιταλιστικής στρατηγικής και στην Ανώτατη Εκπαίδευση, έχει διαπεράσει άλλωστε τόσο τη λειτουργία όσο και το περιεχόμενο σπουδών των Τεχνολογικών και Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων.

Δίπλα σε κάθε ενότητα μαθημάτων, στη Νοσηλευτική για παράδειγμα, μπαίνει και ένας νέος τίτλος για την επιχειρηματική δράση και την ανταποδοτικότητα των μονάδων Υγείας και των νοσοκομείων, που σημαίνει ότι οι νέοι εκπαιδεύονται να θεωρούν αυτονόητη και θετική την εμπορευματοποίηση της Υγείας, πολύ περισσότερο να αναλάβουν και ρόλο στη διοίκηση και στην επιχειρηματική λειτουργία της ως επιστήμονες, αύριο.

Στους χώρους των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ διοργανώνονται συχνά - πυκνά ημερίδες επιχειρηματικότητας, όπου φιγουράρουν μεγάλες επιχειρήσεις και μονοπωλιακοί όμιλοι "ψαρεύοντας" στην ουσία μυαλά, αλλά κυρίως ωραιοποιώντας την αντίληψη που λέει: "Δέχομαι να δουλεύω με όποιους όρους για το καλό της επιχείρησης, δεν απεργώ, δε διεκδικώ, δε γράφομαι στο σωματείο".

Βασικό πρόβλημα η υποχρηματοδότηση των Ιδρυμάτων

Φυσικά, η υποβάθμιση των ΤΕΙ έχει να κάνει με την τραγική έλλειψη χρηματοδότησης, ειδικά τα τελευταία χρόνια, την αποψίλωση των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων από το εκπαιδευτικό και λοιπό προσωπικό τους.

Τα ΤΕΙ λειτουργούσαν σε μεγάλο βαθμό με έκτακτο προσωπικό, που σε μερικές περιπτώσεις έφτανε το 80% του συνολικού εκπαιδευτικού προσωπικού.

Παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες των έκτακτων διδασκόντων, η διδασκαλία με αυτούς τους όρους είναι πολύ δύσκολη, δεν μπορεί αντικειμενικά να είναι αποδοτική.

Οι περικοπές του έκτακτου προσωπικού επέτειναν ακόμα περισσότερο τη δυσχερή κατάσταση, στοιβάζοντας στην ουσία σπουδαστές μέσα σε μικρά αμφιθέατρα και εργαστήρια, καταργώντας μαθήματα από το πρόγραμμα σπουδών, συγχωνεύοντας θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα.

Ολα τα παραπάνω συνιστούν την ουσιαστική υποβάθμιση των ΤΕΙ, που μαζί με το "κούρεμα" των αποθεματικών των ταμείων τους πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ και τα υπέρογκα ποσά που χρωστούν για ΔΕΗ, πετρέλαιο, νερό, τηλέφωνο κ.λπ., στραγγαλίζουν οικονομικά τα Ιδρύματα, καθιστώντας ανέφικτη τη λειτουργία τους.

Μέσα εδώ εντάσσεται και η πρόσφατη ΠΝΠ, όπου μέσα από τον εσωτερικό δανεισμό, βάζει χέρι σε λεφτά του λαού, όπως είναι τα λεφτά του ΟΑΕΔ, των δήμων, των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

Ουσιαστικά, οδηγούν σε οικονομική ασφυξία, σε κλείσιμο τα πανεπιστήμια και ΤΕΙ, έχοντας μειώσει στο 70% τη χρηματοδότηση. Παίρνουν τώρα και τα διαθέσιμα και στραγγίζουν άμεσα τα όποια υπολείμματα μέριμνας σε σίτιση, στέγαση, λειτουργικά, αφού απέρριψαν μέχρι και την τροπολογία που καταθέσαμε στο νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις στη Βουλή, για παραγραφή χρεών των σχολείων και των πανεπιστημίων και ΤΕΙ προς τη ΔΕΗ. (...)

Για το "σχέδιο Αθηνά"...

Η πολύπαθη - είναι γεγονός - ιστορία των ΤΕΙ φέρνει και τα πρόσφατα "σχέδια Αθηνά 1 και 2", όπως αποκαλούνται.

Το πρώτο, που προχώρησε από τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ το 2012, δρομολόγησε το κλείσιμο και τη συγχώνευση δεκάδων Τμημάτων ακόμα και σχολών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ σε όλη την Ελλάδα.

Τα όσα ειπώθηκαν τότε "για ένα νέο χωροταξικό σχεδιασμό" στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που δήθεν θα έβαζε τάξη στην πληθώρα των Τμημάτων χωρίς ζήτηση, αποδείχτηκαν φούμαρα.

Οι ίδιοι που έσπειραν παντού Σχολές και Τμήματα με χρήματα και κατεύθυνση της ΕΕ, πολλές φορές χωρίς επιστημονικό αντικείμενο, χωρίς τις απαραίτητες υποδομές και προσωπικό, ήταν οι ίδιοι που αποφάσισαν να πετάξουν χιλιάδες φοιτητές και εργαζόμενους στο δρόμο.

Το σχέδιο "Αθηνά 1", όπως φαίνεται και σήμερα, 3 χρόνια μετά την εφαρμογή του, σε καμιά περίπτωση δεν αναβάθμισε τις σπουδές στα Τεχνολογικά Ιδρύματα, ούτε ισχυροποίησε τα πτυχία και τους αποφοίτους τους.

Αλλωστε, η ανεργία, η μισή κακοπληρωμένη δουλειά των νέων επιστημόνων σήμερα, η μεγάλη ετεροαπασχόληση ιδιαίτερα των αποφοίτων ΤΕΙ, δε λύνεται με τέτοιου τύπου χωροταξικές διατάξεις.

Είναι προβλήματα πολύ μεγάλης σημασίας που οφείλονται στη φύση του ίδιου του πυρήνα του εκμεταλλευτικού συστήματος, που δημιουργεί μαζικά ανέργους όταν κανένας κεφαλαιοκράτης δεν μπορεί να κερδίσει από αυτούς, όπως συμβαίνει πολύ χαρακτηριστικά στις φάσεις της καπιταλιστικής κρίσης.

Επιπλέον, η ίδια η αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής, η ανισομετρία ανάμεσα σε κλάδους, το κυνήγι τελικά του κέρδους που είναι ο μόνος σκοπός, δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη των επιστημονικών αντικειμένων και των Σχολών που τα θεραπεύουν με βάση τις ανάγκες της χώρας, των εργαζομένων της, των ιδιαιτεροτήτων κάθε επιστημονικού αντικειμένου.

Αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν αντικειμενικά να λυθούν σε ένα εκμεταλλευτικό σύστημα, καθώς η βάση τους δεν είναι τεχνική, είναι κοινωνική - οικονομική πρώτα και κύρια. Δεν είναι, επομένως, υπόθεση ενός καλού ή κακού σχεδίου, απαιτούν αντίθετα κεντρικό σχεδιασμό σε μια οικονομία που απέναντι στα μονοπώλια θα βάζει τις σύγχρονες διευρυμένες λαϊκές ανάγκες.

Το σχέδιο "Αθηνά 2" για τα ΤΕΙ, μολονότι εξαγγέλθηκε πολλές φορές, δεν προχώρησε, με βάση και τις δυσκολίες που είχαν οι αστικές κυβερνήσεις να ξεπεράσουν τους σκοπέλους και τις αδυναμίες του "Αθηνά 1".

...και τη μετεξέλιξή του

Πρόσφατα εξαγγέλθηκε ένα αντίστοιχο σχέδιο και από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Με βάση αυτό, κάποια ΤΕΙ θα αναβαθμίζονταν σε ΑΕΙ και κάποια που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις θα υποβαθμίζονταν σε ΙΕΚ.

Εδώ βέβαια μπαίνουν δύο ζητήματα:

Πρώτο ζήτημα: Ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις και ποιος τις ορίζει;

Και η νέα συγκυβέρνηση, σήμερα και ως αντιπολίτευση πριν, αναγνωρίζει το ρόλο της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας (ΑΔΙΠ) στη διατύπωση και στον έλεγχο των κριτηρίων.

Πρόκειται για αξιολόγηση με τα μέτρα και σταθμά της αγοράς, των μεγάλων επιχειρήσεων. Κάθε Τμήμα και Σχολή κρίνονται αν και κατά πόσο λειτουργούν με ανταποδοτικά κριτήρια, αν και κατά πόσο αναπτύσσουν επιχειρηματική δραστηριότητα αυτοτελώς ή σε συνεργασία με μονοπωλιακούς ομίλους για να είναι βιώσιμα.

Με αυτά τα κριτήρια, λοιπόν, θα κριθούν και θα κλείσουν Τμήματα ΤΕΙ και Πανεπιστημίων. Επιπλέον, όπως τέθηκε το κριτήριο για Τμήματα ΤΕΙ που δεν έχουν υποδομές, εκπαιδευτικό και λοιπό προσωπικό, γεννιέται εύλογα το ερώτημα:

Και ποιος θα εξασφαλίσει αυτά τα κριτήρια στα Τμήματα ΤΕΙ; Δε θα έπρεπε να είναι μέλημα του κράτους και όχι όρος που εξωθεί τα Τμήματα να αναζητήσουν χορηγούς, να συνάψουν επιχειρηματικές συμφωνίες με ιδιώτες;

Μέχρι και "παγκάρι" έβγαλαν πρόσφατα οι διοικήσεις των ΤΕΙ για να εξασφαλίσουν έσοδα, προκειμένου να καλύψουν βασικές ανάγκες λειτουργίας...

Το δεύτερο ζήτημα: Τι θα γίνει με όλα αυτά τα παιδιά που πέρασαν και φοιτούν στα Τμήματα αυτά; Θα πεταχτούν εκτός σπουδών; Θα πάρουν ένα πτυχίο που δε θα γνωρίζουν τελικά ούτε τον τίτλο του; Θα αναγκαστούν να παρατείνουν τις σπουδές, να φορτωθούν επιπλέον μαθήματα και εργαστήρια;

Εμείς λέμε κατηγορηματικά: Δεν μπορεί, για άλλη μια φορά, να πληρώνουν τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση οι λαϊκές οικογένειες και τα παιδιά τους.

Η πρότασή μας για Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση

Κι έτσι κάπως βρισκόμαστε με μια έννοια, ξανά εκεί από όπου ξεκινήσαμε τη σημερινή εισήγησή μας. Με βάση όλα όσα αναπτύξαμε, θεωρούμε ότι επιβεβαιώνεται η θέση μας για την αναγκαιότητα της Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η απάλειψη του ανορθολογικού και αντιεπιστημονικού διαχωρισμού ανάμεσα σε θεωρητική και εφαρμοσμένη γνώση, ανάμεσα - έτσι που καταντάνε τελικά - σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας Ιδρύματα, Σχολές και Τμήματα.

Η πρότασή μας για Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση βασίζεται στη συστηματική διαδικασία επαναπροσδιορισμού και αποσαφήνισης των επιστημονικών αντικειμένων, με κριτήριο τις ίδιες τις εξελίξεις της επιστήμης και με κύριο γνώμονα τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες.

Αυτό όμως δεν αναιρεί καθόλου την αναγκαιότητα ύπαρξης επαγγελματικής τεχνολογικής εκπαίδευσης μετά την 12χρονη υποχρεωτική γενική εκπαίδευση, ως μια άλλη εναλλακτική, παράλληλα με την επιστημονική.

Είναι καθαρό για εμάς ότι αυτή η συνολική πρόταση, προϋποθέτει μια άλλη οικονομία, νέα κοινωνική οργάνωση και εξουσία, με πραγματικά φιλεργατικό - φιλολαϊκό χαρακτήρα, με γνώμονα τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες και όχι το κέρδος των μονοπωλίων.

Με αυτόν τον όρο, μπορεί να υπάρχει κεντρικός πανεθνικός σχεδιασμός και έλεγχος, στη βάση του οποίου θα προσδιορίζονται οι ανάγκες του πλήθους των αποφοίτων ανά κλάδο, ανά γεωγραφική περιοχή.

Με αυτόν τον όρο, μπορούν πραγματικά να ξεδιπλωθούν οι πραγματικές δυνατότητες της επιστήμης, να επιτελέσει αυτή έναν άλλο κοινωνικό ρόλο που στο επίκεντρο θέτει την προστασία και δικαίωση του ανθρώπινου μόχθου, την αντιμετώπιση των ασθενειών και των δεινών από φυσικές και άλλες καταστροφές, την πλέρια αξιοποίηση των δυνατοτήτων του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, τη συνολική τελικά εξύψωση του βιοτικού επιπέδου του λαού.

Σε αυτό το πλαίσιο και μόνο, αίρονται αντικειμενικά οι κατηγοριοποιήσεις των Ιδρυμάτων, των πτυχίων και αποφοίτων και εξασφαλίζεται η πλήρης σύνδεση του πτυχίου με το επάγγελμα, άρα δεν θα έχει καμία θέση η συντεχνιακή διαμάχη των επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Μόνο στο πλαίσιο αυτής της οικονομίας και της αντίστοιχης εργατικής εξουσίας, μπορεί να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας και το πρόβλημα της αναντιστοιχίας σπουδών - επαγγέλματος, γιατί έτσι θα κατοχυρώνεται το πτυχίο ως μοναδική προϋπόθεση για το επάγγελμα.

Ο κεντρικός σχεδιασμός δίνει τη δυνατότητα άμεσης τοποθέτησης του αποφοίτου σε δουλειά, καθώς ο προγραμματισμός για την προετοιμασία του κατάλληλου αριθμού αποφοίτων ανά ειδικότητα, με βάση τις προτεραιότητες που τίθενται για την ανάπτυξη της σοσιαλιστικής οικονομίας και κοινωνίας, αφορά και την εισαγωγή των φοιτητών στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Είναι, επομένως, η μοναδική απάντηση στο πρόβλημα της ανεργίας των νέων επιστημόνων, που έτσι θα τους δίνεται η δυνατότητα να αξιοποιούν τις γνώσεις τους με όρους κοινωνικής χρησιμότητας της επιστήμης, να ενημερώνονται συνεχώς πάνω στις εξελίξεις του αντικειμένου τους, με την ευθύνη και επίβλεψη των ανώτατων ιδρυμάτων όπου σπούδασαν.

Σε αυτό το πλαίσιο και η έρευνα απαγκιστρώνεται από τους περιορισμούς και τα δεσμά που θέτει σήμερα το μονοπωλιακό κέρδος και συνδέεται πιο οργανικά, τόσο με τα ανώτατα ιδρύματα όσο και με τους αντίστοιχους κλάδους της οικονομίας που υπηρετεί την κοινωνική πρόοδο και ευημερία, χωρίς ανταγωνισμούς, ανισομετρίες, στρεβλώσεις

*Αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, στην ομότιτλη ημερίδα που έγινε την Τετάρτη

"Πράσινο φως" σε συμφωνία με αντιλαϊκή κλιμάκωση

Με «πρώτο πιάτο» στις ορέξεις των μονοπωλίων την ιδιωτικοποίηση των νευραλγικών υποδομών της χώρας(μεγάλα λιμάνια - περιφερειακά αεροδρόμια), συνεχίζονται οι συγκλίσεις και οι διαβουλεύσεις ανάμεσα στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (Κομισιόν, ΔΝΤ, ΕΚΤ). Την ίδια ώρα, από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, μεθοδεύεται το κλείσιμο της συμφωνίας και οι αντιλαϊκές διεργασίες προσλαμβάνουν ολοένα και εντατικότερους ρυθμούς, ενώ σε επίπεδο «Brussels Group» τα παζάρια (αναμένεται να συνεχιστούν σήμερα και τις επόμενες μέρες) επικεντρώνονται, πλέον, στο σκληρό πυρήνα των αντιλαϊκών μέτρων της «επόμενης μέρας».

Η Ενέργεια, η φορολογία και δημοσιονομικά ζητήματα(κρατικά έσοδα - δαπάνες) πέρασαν στην αντιλαϊκή διαβούλευση κατά τη «συζήτηση» που έγινε προχτές, Παρασκευή, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες. Είναι φανερό δηλαδή το γεγονός ότι οι διαβουλεύσεις αφορούν και στο κρίσιμο ζήτημα της διαπάλης κρατών και κυβερνήσεων για το μοίρασμα της ενεργειακής αγοράς.

Στο εσωτερικό της χώρας, για λόγους διαχείρισης της κατάστασης ταυτόχρονα και συγκάλυψης της πολιτικής της, η συγκυβέρνηση και στελέχη της εμφανίζονται να επιμένουν γύρω από λεγόμενες «κόκκινες γραμμές», για ζητήματα που ήδη έχουν νομοθετηθεί με βάση τα προηγούμενα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Ζητήματα που καίνε τα λαϊκά στρώματα, όπως τα χαράτσια και οι φόροι, η διάλυση μισθών και συντάξεων, τα Εργασιακά, το Ασφαλιστικό κ.ά. θα συνεχίζουν να «στοιχειώνουν» την πραγματικότητα και της «επόμενης μέρας». Επιπλέον, προ των πυλών εμφανίζεται η επόμενη δανειακή σύμβαση και βέβαια η νέα «μορφή» του μνημονίου που θα τη συνοδεύσει, ανεξάρτητα από την ονομασία που θα του δοθεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές, «όλα θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις αρχές Μάη», ενόψει της λήξης του μνημονίου με τη σημερινή του μορφή και των διεργασιών που θα τρέξουν το αργότερο μέχρι τέλος Ιούνη. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρονική απόσταση ανάμεσα στη λεγόμενη «ενδιάμεση» και τη «μεγάλη» συμφωνία του Ιούνη, ολοένα και περιορίζεται, ενώ στα υπό εξέταση σενάρια βρίσκεται και αυτό της επίτευξης ενιαίας συμφωνίας σε μία φάση...

Νέας κοπής αντιλαϊκά μέτρα

Ηδη η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εκπέμπει ισχυρά μηνύματα σφοδρής αντιλαϊκής κλιμάκωσης, με την επιβολή νέων μέτρων, όπως μαζικές ανατιμήσεις στους συντελεστές ΦΠΑ, παραπέρα μείωση των συντάξεων, αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης κ.ά., τα οποία αποτελούν τις πάγιες αξιώσεις του κεφαλαίου.

Ο λαός δεν πρέπει να ξεγελαστεί με τις «κόκκινες γραμμές», που διαφημίζουν υπουργοί της συγκυβέρνησης σε δημόσιες δηλώσεις προς τηλεοπτική κατανάλωση.

Την ίδια ώρα, η «διαπραγματευτική ομάδα» της συγκυβέρνησης προετοιμάζει την ατζέντα των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων και αναδιαρθρώσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, υψηλόβαθμος κυβερνητικός παράγοντας δήλωσε πως οι «θεσμοί» (Ευρωζώνη, ΔΝΤ) «δεν μας έχουν πει καθαρά ότι θέλουν την εφαρμογή του email Χαρδούβελη», δηλαδή το κλείσιμο της συνεχιζόμενης αξιολόγησης κατά τους σχεδιασμούς και με βάση τα παζάρια της προκατόχου συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, γίνονται αναφορές σε θέματα όπως:

• Εργασιακά: Η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων δεν έχει δημοσιονομικό κόστος, έχει όμως αντίκτυπο στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό θα αποτελέσει τη νέα θέση της συγκυβέρνησης. Παράλληλα, διαβεβαιώνουν τους «θεσμούς» ότι«δε θα βγάλουν από το χρονοντούλαπο το παλιό νομικό καθεστώς».
• ΦΠΑ: Στα σκαριά είναι η διαμόρφωση του «ενιαίου συντελεστή», σε μια εξέλιξη που θα απογειώσει τη φοροληστεία στα εμπορεύματα μαζικής λαϊκής κατανάλωσης.«Είμαστε ανοιχτοί σε συζήτηση», είναι το μήνυμα που αποστέλλει η συγκυβέρνηση στο πλαίσιο της διαβούλευσης με την τρόικα.
• Συντάξεις: Πρώτο βήμα αποτελούν οι παραπέρα περικοπές στα επικουρικά ταμεία. Μάλιστα, ως «παράδειγμα» υψηλών επικουρικών συντάξεων αναφέρονται ποσά της τάξης των 300 ευρώ το μήνα.
• Ασφαλιστικό: Προβλέπονται σαρωτικές παρεμβάσεις για την αύξηση των ηλικιακών ορίων. Σε πρώτο πλάνο προβάλλει η κατάργηση των λεγόμενων «πρόωρων συνταξιοδοτήσεων», «με εξαίρεση μόνο για 2 - 3 πολύ δύσκολα επαγγέλματα».

Στις σαρωτικές αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, που έχουν αποσταλεί στους θεσμούς της τρόικας, προβλέπονται και τα παρακάτω:

• Δημοσιονομικό Συμβούλιο: Το συγκεκριμένο όργανο, με το μανδύα του «ανεξάρτητου φορέα», θα συγχωνευθεί με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Στόχος, να εντοπίζει έγκαιρα τυχόν δημοσιονομικές αποκλίσεις και «ανισορροπίες», ενεργοποιώντας τους «αυτόματους μηχανισμούς διόρθωσης», που σημαίνουν νέα μέτρα είτε ως προς το σκέλος μείωσης των κρατικών κονδυλίων, είτε αύξησης των αντιλαϊκών φόρων ή συνδυασμό αυτών.
• Κατάρτιση κρατικού προϋπολογισμού: Αναφέρεται, χαρακτηριστικά, ότι θα υπάρξουν «βελτιώσεις» που θα περιλαμβάνουν τα ανώτατα όρια στις δαπάνες, ώστε «να ενισχυθεί η τήρηση του προϋπολογισμού στη διάρκεια του έτους». Είναι φανερό ότι πρόκειται για έναν ακόμη ευφημισμό, προκειμένου να συσκοτίσουν την πολιτική διάλυσης των κρατικών κονδυλίων.
• «Κόκκινα» δάνεια: Διατάξεις για το καθεστώς πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, με κριτήρια «κουρεμένα» σε σχέση με τις αρχικές προτάσεις της κυβέρνησης...
• Υποχρεωτική πληρωμή λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεφώνου κ.ά. μέσω τραπεζών ή με κάρτες και όχι με μετρητά. Τα ποσά αυτά θα εντοπίζονται προκειμένου στη συνέχεια να προστίθενται στις άλλες δαπάνες διαβίωσης των λαϊκών στρωμάτων και να αποτελούν τεκμήρια φορολόγησης.
• Λειτουργία του λεγόμενου ηλεκτρονικού περιουσιολογίου και απευθείας πρόσβαση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού σε καταθέσεις και δάνεια.
• Φορολογικές υποθέσεις για τις οποίες οι ελεγκτικές αρχές βεβαίωσαν φόρους, αλλά οι επιχειρήσεις έχουν προσφύγει στα δικαστήρια, οι δικάσιμοι έχουν οριστεί αλλά οι ακροάσεις δεν έχουν ξεκινήσει, θα επιδιωχθεί να περαιωθούν με «ευνοϊκό τρόπο» για τις επιχειρήσεις.
• Καθιέρωση κληρώσεων στις οποίες θα συμμετέχουν οι αριθμοί των αποδείξεων που θα μαζεύουν οι φορολογούμενοι. Αυτό ως κίνητρο υποτίθεται για να ζητούνται υποχρεωτικά αποδείξεις και έτσι να αντιμετωπίζεται η φοροδιαφυγή στο ΦΠΑ.
• Αύξηση των εισιτηρίων για την είσοδο σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, από τον Ιούνη του 2015.
• Ενίσχυση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού με περαιτέρω ανεξαρτητοποίηση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.
• Μεταρρύθμιση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Ανδρέας ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ

Το "νομοθετικό έργο" της συγκυβέρνησης και η στάση του ΚΚΕ

Οι νομοθετικές ρυθμίσεις που έχει καταθέσει η κυβέρνηση μέχρι τώρα στη Βουλή, με κορυφαίες τις δύο Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, η μία για την αρπαγή των διαθέσιμων και η δεύτερη για τη διαγραφή έως και 100% των προστίμων φορολογικών παραβάσεων, ακόμα και για λαθρεμπόριο, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, κινούνται στο αυστηρό πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας που θέτουν η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ (δηλαδή, οι δανειστές), προκειμένου να μη θιχτούν η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, του μεγάλου κεφαλαίου.

Με τα νομοσχέδια αυτά η κυβέρνηση διατηρεί στο ακέραιο όλο το αντεργατικό, αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί με τους μνημονιακούς, εφαρμοστικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Είναι νομοθετικές ρυθμίσεις που βρίσκονται πιο πίσω ακόμα και από το προεκλογικό πρόγραμμα πτωχοκομείου που είχε εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ (πρόγραμμα Θεσσαλονίκης), πετσοκόβοντας και αυτά τα ελάχιστα ψίχουλα που προβλέπονταν για όσους διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Οχι μόνο δεν ανακουφίζουν στο ελάχιστο το λαό, αλλά στην ουσία του «λένε» να ξεχάσει ότι μπορεί να πάρει πίσω όλα όσα έχασε.

Παράλληλα, η κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται να φέρει στη Βουλή τη συμφωνία που έκλεισε με τους δανειστές στις 20 Φλεβάρη. Είναι προφανές ότι αφενός θέλει να αποφύγει την «εικόνα» της ψήφισης της συμφωνίας αυτής από κοινού με τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα του αστικού πολιτικού συστήματος και αφετέρου να μη «δει» ο λαός τα νέα μέτρα που του χαλκεύουν, τα οποία ήδη έχουν τιτλοφορήσει ως «ήπια λιτότητα», για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου.

Μέχρι και την Παρασκευή 24 Απρίλη είχαν ψηφιστεί από την Ολομέλεια της Βουλής 5 νομοσχέδια, ανάμεσα στα οποία και η ΠΝΠ για τα αποθεματικά. Είχε ολοκληρωθεί η επεξεργασία στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές Επιτροπές δύο νομοσχεδίων, τα οποία αναμένεται να «οδηγηθούν» στην Ολομέλεια, ενώ στη φάση της επεξεργασίας στις Επιτροπές παρέμενε η δεύτερη ΠΝΠ.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ εξετάζει με πολύ μεγάλη προσοχή τις νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης στο σύνολό τους και κατ' άρθρο και τοποθετείται, κάθε φορά, με ένα και μοναδικό κριτήριο: Την υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.

Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει μέχρι τώρα νομοσχέδιο όπου το ΚΚΕ να μην έχει καταθέσει τροπολογίες για την πραγματική ανακούφιση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, οι οποίες ωστόσο απορρίπτονται κάθε φορά από την κυβέρνηση. Παράλληλα, έχει καταθέσει δύο προτάσεις νόμου. Η πρώτη κατατέθηκε στις 25 Φλεβάρη και αφορά την «Κατάργηση των Μνημονίων, των Μεσοπρόθεσμων Πλαισίων Δημοσιονομικής Στρατηγικής και των εφαρμοστικών τους νόμων - Καταγγελία των δανειακών συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των Μνημονίων», η οποία βρίσκεται ακόμα «στην αναμονή»... Η δεύτερη κατατέθηκε στις 23 Απρίλη και αφορά την «επαναφορά κατώτερου μισθού, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων».

"Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης" στα μέτρα του κεφαλαίου

Το πρώτο νομοσχέδιο της κυβέρνησης, που ψηφίστηκε στη Βουλή και είναι πλέον ο νόμος 4320/2015, έχει τίτλο «Λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης». Οι ρυθμίσεις του νόμου αυτού για «δωρεάν παροχή και επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος», επίδομα σίτισης, στέγασης κ.ά., αποκλείουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών, αφού αφορούν νοικοκυριά που βιώνουν την πιο ακραία φτώχεια, με όριο στα 400 ευρώ το μήνα οικογενειακό εισόδημα για τις 4μελείς οικογένειες, ενώ και στα νοικοκυριά που θα κριθούν «δικαιούχοι» δεν εξασφαλίζεται ούτε στο ελάχιστο μία στοιχειωδώς αξιοπρεπής διαβίωση. Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών», αναδεικνύοντας ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που περιλαμβάνει ψίχουλα για την ακραία φτώχεια, πετσοκομμένα ακόμα και από αυτά του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» (τα 1,4 δισ. ευρώ που προέβλεπε το πρόγραμμα γι' αυτά τα μέτρα, «έπεσαν» στα 200 εκατ. ευρώ στο νομοσχέδιο), για να μη θιχτεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Επίσης, οι βουλευτές του ΚΚΕ μέχρι την τελευταία στιγμή ασκούσαν πίεση να αρθούν οι περιορισμοί, που απέκλειαν την πλειοψηφία των οικογενειών που διαβιούν σε αυτές τις απάνθρωπες συνθήκες.

Ψήφισε υπέρ στα άρθρα 1: «για τη δωρεάν επανασύνδεση και παροχή ηλεκτρικού ρεύματος», 2: «επίδομα ενοικίου», 3: «επιδότηση σίτισης» και 4: «οι τρεις αυτές παροχές χορηγούνται και σε όσους συμμετέχουν ήδη σε τέτοια προγράμματα».

"Επανεκκίνηση της οικονομίας", δηλαδή ρυθμίσεις υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας» ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες και είναι πια ο νόμος 4321/2015. Πρόκειται για νομοθετική ρύθμιση καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα. Η κυβέρνηση, με τη ρύθμιση των 100 δόσεων, επιδιώκει να εισπράξει στο ακέραιο από τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά όλα τα χρέη που τους φόρτωσαν οι μνημονιακοί και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι. Νομιμοποιεί, δηλαδή, πλήρως όλα τα αβάσταχτα χαράτσια των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ο ίδιος νόμος προβλέπει τη ρύθμιση χρεών ακόμα και για οφειλέτες άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ, δηλαδή για μεγαλοεπιχειρηματίες.

Το ΚΚΕ καταψήφισε το νομοσχέδιο, ωστόσο άρθρα του που είχαν έστω και υποπαράγραφο θετική για τα λαϊκά συμφέροντα, όπως το άρθρο 20, που αφορά τη μείωση των ποινών φυλάκισης για τους μικροοφειλέτες, ή το 30 για την κατάργηση των ποινών για αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες σχετικά με τις οφειλές τους στα ασφαλιστικά τους ταμεία (ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ) τα υπερψήφισε.

"Θύμα" της δημοσιονομικής λιτότητας και το σωφρονιστικό σύστημα

Το ΚΚΕ επί της αρχής ψήφισε «παρών» στο νομοσχέδιο που αφορούσε την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ και έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Ξεκαθάρισε ότι παρά τις ελάχιστες θετικές ρυθμίσεις που περιέχει, κινείται στην πεπατημένη των προηγούμενων κυβερνήσεων για την τεχνητή αποσυμφόρηση και εκτόνωση των φυλακών, που σημαίνει ανακύκλωση του προβλήματος. Ανέδειξε ότι η κυβέρνηση, στο όνομα της δημοσιονομικής λιτότητας, διατηρεί στο ακέραιο την κατάσταση που επικρατεί στο σωφρονιστικό σύστημα, που αφορά στο έλλειμμα πόρων, δομών και υποδομών, προσωπικού, έλλειμμα ουσιαστικής μέριμνας για την επανένταξη των κρατουμένων.

Δύο Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου μέσα σε λίγες μέρες

Η ΠΝΠ για τα αποθεματικά, η οποία επικυρώθηκε από τη Βουλή, με διαδικασίες «φαστ τρακ», όχι μόνο καταψηφίστηκε από το ΚΚΕ, αλλά, με αίτημά του, έγινε ονομαστική ψηφοφορία, για να αναλάβει ο κάθε βουλευτής τις ευθύνες του για την αρπαγή των αποθεματικών των οργανισμών που εποπτεύονται από το κράτος (από ΟΤΑ και πανεπιστήμια, μέχρι νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς). Σημειωτέον, την ώρα που ψηφιζόταν αυτή η ΠΝΠ για την αρπαγή των αποθεματικών, η κυβέρνηση είχε καταθέσει στη Βουλή - και βρίσκεται σε φάση συζήτησης στις αρμόδιες Επιτροπές - τη δεύτερη ΠΝΠ για να χαρίσει έως και 100% τα πρόστιμα των μεγαλοεπιχειρηματιών για τις φορολογικές τους απάτες. Η ΠΝΠ αυτή είναι σε ισχύ από το Μάρτη!

ΕΡΤ - φερέφωνο της κυρίαρχης πολιτικής

Την Τρίτη 28 Απρίλη ψηφίστηκε στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, οι διατάξεις του οποίου θέτουν την ΕΡΤ υπό τον πλήρη έλεγχο της κυβέρνησης, προβλέπουν εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, σύμπραξη με ιδιώτες κ.ά. Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» αποκλειστικά και μόνο για την επαναφορά, έστω και λειψή, των εργαζομένων.

Οδεύουν προς την Ολομέλεια

Τα δύο νομοσχέδια που αναμένεται να κατατεθούν στην Ολομέλεια είναι: «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση Αδικιών και άλλες διατάξεις» και αυτό για την αντιμετώπιση της βίας στον Αθλητισμό.

Το πρώτο ενδεικτικά προβλέπει ότι η μονιμοποίηση των ΙΔΑΧ εξαρτάται πλέον από τη συμμετοχή τους στην κινητικότητα, δηλαδή διατηρεί την κινητικότητα, δεν περιλαμβάνεται το θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων, ενώ μένουν εκτός οι 300 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και οι 3.500 εργαζόμενοι του «Βοήθεια στο Σπίτι», παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Διατηρεί τη δυνατότητα επίταξης απεργών κ.ά. Το ΚΚΕ επί της αρχής στην Επιτροπή έχει ψηφίσει «παρών» μόνο και μόνο για τους εργαζόμενους που επανέρχονται.

Σχετικά με το δεύτερο νομοσχέδιο, από το ΚΚΕ έχει ειπωθεί ότι δεν το καταψηφίζει, μιας και υπάρχουν θετικές και αναγκαίες διατάξεις και έχει επιφυλαχθεί για την τελική του θέση στην Ολομέλεια.

Απορρίπτονται ασυζητητί

Η κυβέρνηση έχει απορρίψει κάθε τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ στα νομοσχέδια που έχουν ψηφιστεί.

• Τέσσερις τροπολογίες κατατέθηκαν στο νομοσχέδιο για την «ανθρωπιστική κρίση». Αφορούσαν τη διαγραφή οφειλών των οικογενειών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας προς τις επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας και αύξηση της μηνιαίας δωρεάν παροχής ρεύματος. Την παροχή δωρεάν και πλήρους ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης προς όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Την παροχή ενός γεύματος ημερησίως στους μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού. Τη διαγραφή χρεών των σχολικών επιτροπών και των ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (ρεύμα, τηλέφωνο, νερό, θέρμανση). Δεν αποδέχτηκε ούτε μία. Ούτε καν αυτή για την παροχή ενός γεύματος στους μαθητές!
• Στο νομοσχέδιο για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές το ΚΚΕ κατέθεσε τροπολογία για το «κούρεμα» των χρεών των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών που προέρχονται από τα αντιλαϊκά χαράτσια (τέλη επιτηδεύματος, αλληλεγγύης), τα χρέη από τον ΕΝΦΙΑ για τα λαϊκά νοικοκυριά.
• Στο νομοσχέδιο για τις φυλακές «τύπου Γ», το ΚΚΕ κατέθεσε τροπολογία για την κατάργηση των διοδίων και την παύση κάθε δίωξης και κατάργηση κάθε προστίμου που έχει επιβληθεί σε όσους δεν πλήρωσαν και αγωνίστηκαν ενάντια στα διόδια. Απορρίφθηκε.
• Στο νομοσχέδιο για την ΕΡΤ κατέθεσε τροπολογία - προσθήκη που προβλέπει την κατάργηση της ΠΝΠ και της ΚΥΑ της προηγούμενης κυβέρνησης, με τις οποίες έκλεισε η ΕΡΤ, την πλήρη αποκατάσταση της λειτουργίας της ΕΡΤ και σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων της, καθώς επίσης και την πλήρη αποκατάσταση του απολυμένου προσωπικού της, χωρίς διαχωρισμούς, ακριβώς όπως είχαν στις 11.6.2013. Απορρίφθηκε.

Σειρά τροπολογιών έχει καταθέσει και στα νομοσχέδια που αναμένεται να ψηφιστούν. Μόνο στο νομοσχέδιο «Εκδημοκρατισμός Δημόσιας Διοίκησης (....)» έχει καταθέσει 14 τροπολογίες, που αφορούν την επιστροφή όλων των διαθέσιμων εκπαιδευτικών στα σχολεία, την κατάργηση του μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης, την άμεση μετατροπή των συμβάσεων των καθαριστριών στα σχολεία σε αορίστου χρόνου, την άμεση αποκατάσταση των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών κ.ά.

Αναδεικνύεται από το σύνολο του μέχρι τώρα «νομοθετικού έργου» της κυβέρνησης ότι ο λαός είναι ανάγκη να οργανώσει την πάλη του και την αντεπίθεσή του για αποκατάσταση των τεράστιων απωλειών, για την ικανοποίηση των σύγχρονων και διευρυμένων αναγκών του, για ρήξεις και ανατροπές οι οποίες πρέπει να φτάσουν μέχρι το επίπεδο της εξουσίας.

Α. Ζ.

Τα μνημόνια είναι "εδώ"

«Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από οποιαδήποτε κατάργηση των μέτρων και από μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη ή τη χρηματοοικονομική σταθερότητα, όπως αξιολογείται από τους θεσμούς». Αυτό αναφέρεται χαρακτηριστικά στη συμφωνία - απόφαση του Γιούρογκρουπ της 20ής Φλεβάρη.

Την ίδια ώρα, στο αντιλαϊκό τραπέζι παραμένουν τα ζητήματα που αφορούν:

Στο «πάγωμα» του κατώτατου μισθού στα σημερινά επίπεδα μέχρι το τέλος του 2015. Υπενθυμίζεται ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υποσχόταν να προχωρήσει σε μια πρώτη «αύξηση» από τον Οκτώβρη του 2015.

Παραμένει σε εφαρμογή η ρήτρα του «μηδενικού ελλείμματος» στις επικουρικές συντάξεις, εξέλιξη που σημαίνει παραπέρα διαδοχικές μειώσεις. Μάλιστα, εξετάζονται νέες «παρεμβάσεις» και για τις κύριες συντάξεις.

«Aναστέλλεται» η καταβολή του δώρου Χριστουγέννων (13η σύνταξη) για τους χαμηλοσυνταξιούχους για ποσά μέχρι 700 ευρώ, όπως προεκλογικά υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ με το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης».

Σε ισχύ παραμένουν τα χαράτσια της «μνημονιακής περιόδου», ενώ στο ύψος του διατηρείται και το χαράτσι (ΕΝΦΙΑ) πάνω στη λαϊκή στέγη και τη μικρή περιουσία.

Και για το Β' εξάμηνο του 2015 παραμένει, το ανύπαρκτο, επί της ουσίας, αφορολόγητο όριο για μισθωτούς και συνταξιούχους, τα τέλη «αλληλεγγύης» και «επιτηδεύματος», η διάλυση της γκάμας των φοροελαφρύνσεων για τις στοιχειώδεις δαπάνες διαβίωσης της λαϊκής οικογένειας.

Στους ταξικούς αγώνες βρίσκεται η λύση!

Η βδομάδα που πέρασε άρχισε μ' ένα εντατικό μασάζ στις λαϊκές συνειδήσεις από την πλευρά της κυβέρνησης για να γίνει αποδεκτή η νέα συμφωνία που έχει στα σκαριά με τους εταίρους της.

Μετά τα εμπιστευτικά παζάρια του προηγούμενου Σαββατοκύριακου η κυβέρνηση έδειξε μια εξαιρετική βιασύνη για την ολοκλήρωση της αντιλαϊκής συμφωνίας. Εξήγγειλε πολυνομοσχέδιο με τις πρώτες «μεταρρυθμίσεις» κι έκανε καθαρό πως στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης παραμένουν για «συζήτηση» μέτρα που αφορούν στο Ασφαλιστικό, στα Εργασιακά, στην αύξηση του ΦΠΑ, και το παζάρι να αφορά κύρια το χρόνο και τον τρόπο εφαρμογής τους. Μέτρα που έρχονται να προστεθούν σε όσα είναι ήδη σε ισχύ με τους μνημονιακούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και τα οποία η σημερινή όχι μόνο δεν θίγει, αλλά δηλώνει καθαρά ότι θα τα εφαρμόσει πιστά (ο ΕΝΦΙΑ είναι τρανταχτό παράδειγμα).

Οπως έχει ήδη αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης», προωθείται η αναστολή κάθε νομοθετικής πρωτοβουλίας για τον κατώτατο μισθό και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Επιβεβαιώθηκε, επίσης, ότι η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» για τα επικουρικά ταμεία αναστέλλεται προσωρινά και δεν καταργείται, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να ενεργοποιηθεί ανά πάσα στιγμή. Μάλιστα, για να πετύχει το στόχο της, η κυβέρνηση αναπτύσσει φιλολογία διαχωρισμού των συνταξιούχων σε «ρετιρέ» και «μη προνομιούχους», χύνοντας δηλητήριο.

Ολοταχώς για λιτότητα διαρκείας

Το πολυνομοσχέδιο φέρεται, μεταξύ άλλων, να περιλαμβάνει μηχανισμούς εξασφάλισης των περικοπών και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, «κουρεμένα» κριτήρια για την προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς κ.ά. Ενώ σχεδιάζονται νέα μέτρα φορολογικής αμνηστίας για το κεφάλαιο, τα αντιλαϊκά χαράτσια παραμένουν και ενδεχομένως να ενισχυθούν.

Στην «τελική ευθεία προς τη συμφωνία», όπως λέει η κυβέρνηση, ακόμα και τα ελάχιστα που υποσχέθηκε προεκλογικά για να κλέψει την ψήφο του λαού, μπαίνουν στο ψυγείο, η υλοποίησή τους παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, διαλύοντας κάθε προσδοκία. Με άλλα λόγια, αυτό που φαίνεται ότι «ξεμπλοκάρει» τελικά τη διαπραγμάτευση είναι η αναδίπλωση της κυβέρνησης ακόμα και από τα ψίχουλα που υποσχέθηκε προεκλογικά στο λαό.

Κατά τα λοιπά, σε προπαγανδιστικό επίπεδο, η βδομάδα κύλησε στο ρυθμό του «η τρόικα έγινε αρνάκι και δέχτηκε την ήπια λιτότητα» που προτείνει η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση καταφεύγει σ' έναν όρο που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις όταν έφερναν τα προγράμματα σταθερότητας με τις μειώσεις μισθών και τα μνημόνια. Η σημερινή, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, επιχειρεί να αποσπάσει τη λαϊκή συναίνεση στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, έστω και με άλλο περιτύλιγμα και με άλλες δόσεις στην εφαρμογή της.

Αυτό που κρύβει είναι ότι η λιτότητα (ήπια ή μη) αφορά τους εργαζόμενους και όχι το κεφάλαιο, για το οποίο σκίζεται προκειμένου να στηρίξει την ανάκαμψη των κερδών του. Αυτό που επίσης κρύβει και έκρυψε και προεκλογικά απ' το λαό, όταν του υποσχόταν ψίχουλα, είναι ότι η ανάκαμψη των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων προϋποθέτει λιτότητα διαρκείας για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και τις ανάγκες.

Η «ήπια λιτότητα» περιέχει ήδη όλα όσα περιλαμβάνονται στους έως τώρα μνημονιακούς νόμους, που παραμένουν άθιχτοι και στους οποίους προστέθηκε επίσης, με την προηγούμενη ΠΝΠ, το χάρισμα προστίμων εκατομμυρίων ευρώ σε επιχειρήσεις για φορολογικές απάτες και λαθρεμπόριο. Κι όλα αυτά με τη βούλα των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. Η κουβέντα για ήπια ή άγρια λιτότητα κρύβει το συνολικό πακέτο κι αυτό περιέχει ιδιωτικοποιήσεις, άγριο φοροκυνηγητό για το λαό, που μάλιστα βαφτίζεται «πατριωτικό» καθήκον.

Συμμετοχή στις επεμβάσεις

Κινητικότητα εμφάνισε η κυβέρνηση και στο διεθνή στίβο διεκδικώντας ρόλο πρόθυμου συνεργάτη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, σε όλα τα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδιά τους στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στην Ευρασία, εμφανίζοντάς τους ως συμμάχους του ελληνικού λαού στις υποτιθέμενες πατριωτικές διαπραγματεύσεις τους. Στο πλαίσιο αυτό έγινε τριμερής συνάντηση κορυφής Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου στη Λευκωσία. Η προώθηση ζητημάτων που ιεραρχούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι των τριών χωρών και άπτονται της συνεργασίας για τη διάνοιξη νέων πεδίων κερδοφορίας, σε τομείς όπως η Ενέργεια, το Εμπόριο, ο Τουρισμός, οι Μεταφορές κ.ά. ήταν στο τραπέζι της συνάντησης. Το μήνυμα που εξέπεμψαν και οι τρεις παραπέμπει σε νέες επεμβάσεις στην περιοχή. Ο Ελληνας πρωθυπουργός, στο φόντο των επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή με πρόσχημα τους τζιχαντιστές, χαρακτήρισε ιδιαιτέρως ανησυχητική την επιδεινούμενη κατάσταση σε Λιβύη, Δυτική Αφρική, Συρία, Ιράκ και Υεμένη, τη στασιμότητα στο Παλαιστινιακό και την «εξάπλωση του τζιχαντισμού και του φονταμενταλισμού». «Συμφωνήσαμε - είπε - να εντείνουμε αυτήν τη συνεργασία (...) για την αντιμετώπιση του τζιχαντισμού, για την προάσπιση όλων των καταπιεζόμενων κοινοτήτων στην περιοχή». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Κύπριος Πρόεδρος προέτρεψε «όλα τα κράτη» για «ενεργή και ουσιαστική αντιμετώπιση της απειλής» των «εξτρεμιστικών ομάδων» και ιδιαίτερα για την κατάσταση σε Ιράκ, Συρία και Υεμένη, υποστήριξε ότι «καθιστούν επιτακτική την από κοινού δράση της διεθνούς κοινότητας για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που υπερβαίνουν τα όποια εθνικά σύνορα».

Η Πρωτομαγιά των εργατών

Με αυτά τα δεδομένα δικαίως η εργατική τάξη κατέβηκε δυναμικά στις Πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις, έχοντας στα πανό της ένα προς ένα τα αιτήματά της, που δεν χωράνε στο μνημονιακό κορσέ. Τίμησε έτσι τις καλύτερες των αγωνιστικών παραδόσεών της κόντρα στην επιδίωξη του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού να μετατρέψει τη φετινή Πρωτομαγιά σε μέρα υπεράσπισης της κυβέρνησης.

Οπως σημείωνε το ΠΑΜΕ στη σχετική προκήρυξή του, «αυτή η Πρωτομαγιά δεν είναι μία ακόμα διαδήλωση. Δηλώνουμε την αγωνιστική ετοιμότητά μας, την απόφασή μας να υπερασπίσουμε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Οι εργαζόμενοι δε θα υποδεχτούν με αδράνεια, φόβο και υποχώρηση τα νέα μνημόνια, όπως και να τα ονομάσουν, τα νέα δεινά στη ζωή τους για τα κέρδη των μονοπωλίων. Καμία αναμονή, καμία ανοχή στα παζάρια των μονοπωλίων και των κυβερνήσεών τους που βρίσκονται σε εξέλιξη με ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ. Οι διαπραγματεύσεις και οι συμφωνίες γίνονται για τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, των βιομηχάνων, εφοπλιστών, τραπεζιτών, μεγαλεμπόρων. Τσακώνονται όπως οι λύκοι για τη λεία. Ο κόσμος της δουλειάς δεν έχει τίποτα να περιμένει από κυβερνήσεις της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ, όπως η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτό που άλλαξε τους τελευταίους μήνες είναι το χέρι στη σκυτάλη της ίδιας πολιτικής στο "κοινό σπίτι" της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου. Οι 400 εφαρμοστικοί νόμοι που τσάκισαν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, προς όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών, είναι εδώ. Οι δόσεις που βγαίνουν από το αίμα του λαού πληρώνονται στην ώρα τους και στο "διηνεκές". Για το λαό υπάρχει ο "λιτός βίος" και τα παχιά λόγια των εξαγγελιών».

Αγωνία ... για μια χρονιά ακόμα

Πλησιάζει η μέρα που θα ξεκινήσει η διαδικασία κατάθεσης των αιτήσεων των γονιών, των νέων ζευγαριών για τις εγγραφές παιδιών στους παιδικούς σταθμούς των δήμων για την περίοδο 2015 - 2016. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στον Τύπο, προδιαγράφεται μία ακόμα πολύ δύσκολη περίοδος για δεκάδες χιλιάδες εργατικές - λαϊκές οικογένειες. Θυμίζουμε ότι υπάρχουν εκτιμήσεις πως για την περίοδο 2015 - 2016 στους παιδικούς σταθμούς, μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ, θα πάνε 40.000 παιδιά λιγότερα από ό,τι την περίοδο 2014 - 2015. Επιπλέον, αναμένονται απολύσεις 10.000 εργαζομένων που δούλευαν με το καθεστώς των 5μηνων, 6μηνων ή 8μηνων συμβάσεων και δεν αναμένεται να επαναπροσληφθούν οι ίδιοι ή να προσληφθούν νέοι...

Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε το ενδεχόμενο της υποχρεωτικής δέσμευσης των ταμειακών διαθέσιμων των δήμων από την κυβέρνηση με ευθύνη και των οργάνων της Τοπικής Διοίκησης. Κάτι που θα σημάνει το κλείσιμο παιδικών σταθμών ή την επιβολή τροφείων - σε πολλές περιπτώσεις πολύ υψηλών - με πρόσχημα το να μπορούν να λειτουργήσουν.

Από αυτή την άποψη, οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες πρέπει να κινητοποιηθούν άμεσα.

• Για να μην κλείσουν αυτές οι δομές των δήμων, να μην απολυθούν οι εργαζόμενοι και να προσληφθούν και άλλοι, γιατί ένα μεγάλο μέρος του προσωπικού που λήγει η σύμβασή του ή συνταξιοδοτείται, δεν αναπληρώνεται.

• Για να αξιοποιηθούν άμεσα κρατικά και δημοτικά κτίρια για τη λειτουργία παιδικών σταθμών.

• Για να καταργηθούν τα όποια τροφεία και να μην επιβληθούν νέα σε περιπτώσεις όπου αυτή τη στιγμή είναι δωρεάν, όπως στο ΕΣΠΑ.

• Και να διεκδικήσουν η κυβέρνηση να εξασφαλίσει την κρατική χρηματοδότηση αυτών των δομών και να δρομολογήσει τη μονιμοποίηση όλου του προσωπικού.

1η Μάη: Από το Σικάγο στη Θεσσαλονίκη και στην Καισαριανή

Θεσσαλονίκη, Μάης '36

"Από το Σικάγο στην Καισαριανή - Ζήτω η 1η Μάη κι η πάλη η ταξική". Μέρα της εργατικής τάξης, σύμβολο του αγώνα της για κοινωνική απελευθέρωση, η Πρωτομαγιά είναι βαμμένη με το αίμα των εργαζομένων στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Από τις ιστορικές Πρωτομαγιές ξεχωρίζουμε την «αφετηρία» της 1ης Μάη το 1886 στο Σικάγο, το «ματωμένο Μάη» του 1936 στη Θεσσαλονίκη και τη θυσία 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την 1η Μάη του 1944.

Μάης 1886: Το 1884, η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας αποφάσισε στο συνέδριό της ότι η 1η Μάη του 1886 θα ήταν μέρα εκτεταμένου απεργιακού αγώνα, με σκοπό την καθιέρωση του οχτάωρου. Την απόφαση αυτή πήρε στα χέρια της η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών, την έκανε πράξη, ακόμα και τραγούδι: «Σκοπεύουμε ν' αλλάξουμε τα πράγματα. Οχι πια να μοχθούμε απ' τα χαράματα, ίσα - ίσα μόνο για να ζούμε, να μην έχουμε ποτέ μια ώρα για να σκεφτούμε», τραγουδούσαν οι εργάτες και διεκδικούσαν: «Οχτώ ώρες για εργασία, οχτώ ώρες για ανάπαυση κι οχτώ ώρες για ό,τι θέλουμε».

Στην πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 στις ΗΠΑ πήραν μέρος περίπου μισό εκατομμύριο εργάτες, με διαδηλώσεις στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις. Επίκεντρο του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο. Στις 3 Μάη, η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν. Την επομένη, 4 Μάη, έγινε διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, όπου κάποιος προβοκάτορας έριξε βόμβα εναντίον αστυνομικών.

Η αστυνομία εκμεταλλεύτηκε αυτήν την αφορμή και χτύπησε τη συγκέντρωση, ενώ το αστικό κράτος βρήκε την ευκαιρία να συλλάβει τους ηγέτες των εργατών. Συγκεκριμένα, οδηγήθηκαν σε σκηνοθετημένη δίκη οχτώ άνθρωποι. «Κρεμάστε τους πρώτα κι ύστερα τους δικάζετε», ήταν η αξίωση κράτους και αφεντικών. Κι αυτό έγινε, στις 11 Νοέμβρη του 1887, με τους Πάρσονς, Σπάις, Φίσερ και Εγκελ να οδηγούνται στην αγχόνη.

«Αν σας περνάει η ιδέα στα σοβαρά πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα που εξωθεί εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών στην εξέγερση, είστε, μα την αλήθεια, "πτωχοί τω πνεύματι"». Τα λόγια αυτά του Σπάις στο δικαστήριο, τα επαλήθευσε η πάλη των εργατών. Η πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασίας τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες.

Σε πολλές περιοχές κερδήθηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Το 1889 στο Ιδρυτικό της Συνέδριο η Β' Διεθνής αποφάσισε το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς ως παγκόσμιας μέρας εργατικών διεκδικήσεων.

Σκίτσο για την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο

Μάης 1936: Οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, της Ξάνθης, της Δράμας και της Καβάλας κατέβηκαν σε απεργία ζητώντας την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης. Στην απεργία πήραν μέρος 40.000 καπνεργάτες. Στις 4 του Μάη, η Αστυνομία επιτίθεται σε απεργούς στη Θεσσαλονίκη και τραυματίζεται σοβαρά η εργάτρια Σοφία Κωνσταντινίδου. Δύο μέρες μετά, στη διάρκεια πορείας, φασίστες τραυματίζουν τον εργάτη Κ. Σταματίου. Ο Μεταξάς, που «διέρχεται» τη μέρα εκείνη από τη Θεσσαλονίκη, δίνει εντολή στους αστυνομικούς να διαλύσουν τους απεργούς με κάθε τρόπο.

Στις 8 Μάη ο «Ριζοσπάστης» γράφει: «Η Αστυνομία έδειξε σήμερα καθαρά πως παίζει το ρόλο του υπηρέτη του καπνεργατικού και του άλλου κεφαλαίου. Με αγριότητα και βανδαλισμούς επιτέθηκε κατά των αόπλων καπνεργατών και καπνεργατριών, των υφαντουργών, των μικρών κοριτσιών (12 έως 15 χρόνων) και τους αιματοκύλησε. Επί 3,5 ώρες η Θεσσαλονίκη βρισκότανε σε κατάσταση μάχης, μεταξύ των δυνάμεων της Αστυνομίας και ενός μέρους της εργατικής τάξης. Η στάση της Αστυνομίας έχει εξεγείρει το λαό».

Το Σάββατο 9 Μάη, στην πανεργατική απεργία στη Θεσσαλονίκη παίρνουν μέρος 30.000 απεργοί, με τη συμπαράσταση όλου του λαού. Χωροφύλακες χτυπούν τους απεργούς και σκοτώνουν 9 διαδηλωτές, ενώ τραυματίζουν πάνω από 200. Πρώτος νεκρός είναι ο αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης. Στις 10 του Μάη ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει τη φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται η μάνα να θρηνεί πάνω από το νεκρό παιδί της. Ο Γιάννης Ρίτσος, συγκλονισμένος απ' τα γεγονότα, γράφει τον «Επιτάφιο».

Χαρακτικό του Τάσσου για τους 200 εκτελεσμένους 

κομμουνιστές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής

Μάης 1944: Δέκα καμιόνια ξεκίνησαν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου με προορισμό το Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Μετέφεραν 200 κομμουνιστές κρατούμενους για εκτέλεση, σε αντίποινα για την επίθεση των ανταρτών στην οποία σκοτώθηκε Γερμανός στρατηγός και 3 άτομα από το επιτελείο του, στους Μολάους. Από τους 200, οι περισσότεροι ήταν κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και εξόριστοι στην Ανάφη, τους οποίους η μεταξική δικτατορία είχε παραδώσει στους χιτλερικούς.

Ο δρόμος προς το Σκοπευτήριο γέμισε με τα σημειώματα των μελλοθάνατων. «Πρωτομαγιά. Γεια σας. Ολοι πάμε στη μάχη», έγραψε ο Κώστας Τσίρκας. Κι ο Σάββας Σαββόπουλος: «Καλώ τον αδελφό μου με σκληρή δουλειά να προσπαθήσει να ξεπλύνει το κακό που έκανε με τη δήλωση και την αδελφούλα μου να πάρει τη θέση μου στο ΚΚΕ».

Στον κατάλογο των θυμάτων, με τον αριθμό 71, υπήρχε το όνομα του Ακροναυπλιώτη Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Ο Ναπολέων ήταν η ψυχή των κρατουμένων του στρατοπέδου. Τους εμψύχωνε, τους βοηθούσε στην επικοινωνία με τους δικούς τους. Επειδή γνώριζε τη γερμανική γλώσσα, εκτελούσε και χρέη μεταφραστή.

Στο άκουσμα του ονόματός του, επεμβαίνει ο διοικητής του στρατοπέδου: «Οχι εσύ! Οχι εσύ, Ναπολέων!». Αλλά ο Σουκατζίδης δεν ήταν από αυτούς που θα μπορούσαν να ζήσουν σε βάρος των άλλων. «Δέχομαι, κύριε διοικητά, τη ζωή, με τον όρο πως δεν πρόκειται να την πάρω από άλλον κρατούμενο. Μόνο όταν η θέση μου μείνει κενή!», ήταν η απάντηση που έδωσε πριν ακολουθήσει το δρόμο των συντρόφων του.

Το ΕΑΜ, λίγες μέρες μετά, σε ανακοίνωσή του γράφει: «Αν σκύψουμε το κεφάλι, είμαστε χαμένοι. Τα θύματα του αγώνα είναι πολύ λιγότερα από τα θύματα της επιστράτευσης, από τα θύματα της πείνας. Οι κρεμασμένοι και τουφεκισμένοι ήρωες, τα καμένα μας χωριά, φωνάζουν. Μην αφήσετε τη θυσία μας να πάει χαμένη! Μην υποταχτείτε! Αγωνιστείτε για να μη γίνει η επιστράτευση. Αγωνιστείτε για τη ζωή σας. Εκδικηθείτε μας. Αγωνιστείτε για να σταματήσουν οι σφαγές».