Οι δύο γραμμές στο κίνημα

Ο αγώνας στον οποίο καλεί η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή των Μπλόκων αφορά στην επιβίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας των αγροτών και κτηνοτρόφων, που βρίσκονται αντιμέτωποι με την κυρίαρχη αντιαγροτική πολιτική και μοχθούν σκληρά να τα βγάλουν πέρα. Συναντιέται με τον αγώνα των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις, τις γυναίκες και τους νέους των λαϊκών στρωμάτων, όλων αυτών που πληρώνουν τη «λυπητερή», για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την καπιταλιστική κρίση.

Και σε τούτες τις αγροτικές κινητοποιήσεις, όπως σε όλες των τελευταίων χρόνων, θα συγκρουστούν δύο γραμμές μέσα στο κίνημα: Από τη μία, η γραμμή υπεράσπισης των πραγματικών συμφερόντων και ανάδειξης των ουσιαστικών διεκδικήσεων των μικρομεσαίων αγροτών, που προβάλλει το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, όπως εκφράζεται από τους Αγροτικούς Συλλόγους, τις Ομοσπονδίες, τις Επιτροπές Αγώνα που συσπειρώνονται στην Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ) και τη Συντονιστική Επιτροπή των Μπλόκων, η οποία οργανώνει και συντονίζει πανελλαδικά τις αγροτικές κινητοποιήσεις.

Από την άλλη, η γραμμή υπεράσπισης των συμφερόντων κι ανάδειξης των αιτημάτων μιας χούφτας μεγαλοχωραφάδων, κατόχων μεγάλων αγροτοκτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, που την εκφράζουν κάποια αγροτοσυνδικαλιστικά σχήματα, όπως η Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή Αγροτών και Κτηνοτρόφων, η Πανελλήνια Πρωτοβουλία Αγροτών Ελλάδας κ.ά. Σ' αυτά τα σχήματα, δραστηριοποιούνται αγροτοσυνδικαλιστές που έπαιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις αλήστου μνήμης τριτοβάθμιες αγροτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ, όπως και στην ΠΑΣΕΓΕΣ.

Μάλιστα, ορισμένοι από τους εκπροσώπους αυτών των σχημάτων, εκ του πονηρού, κάνουν λόγο για «αγωνιστική συμπόρευση» και «κοινές κινητοποιήσεις» με την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή των Μπλόκων. Με τέτοιες επιθέσεις φιλίας, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν και να παραπλανήσουν τους αγρότες.

Ξέρουν καλά ότι η Πανελλαδική Συντονιστική των Μπλόκων έχει κατακτήσει μεγάλο κύρος ανάμεσα στους αγρότες με την πρωτοπόρα δράση της, ότι μπορεί να συσπειρώνει και να κινητοποιεί μαζικά. Γι' αυτό προβάλλουν το σύνθημα της «ενότητας». Για να κρυφτεί το γεγονός ότι δεν είναι δυνατόν στον ίδιο αγώνα να εκπροσωπούνται και να προβάλλονται διαφορετικά και εν πολλοίς συγκρουόμενα συλλογικά συμφέροντα και αιτήματα.

Αλλωστε, οι εν λόγω αγροτοσυνδικαλιστές έχουν παρελθόν που το γνωρίζουν καλά οι αγρότες. Ηταν αυτοί που, παίζοντας το ρόλο του «λαγού», έφευγαν από τα μπλόκα διασπώντας και υπονομεύοντας τους αγώνες. Ανάμεσά τους βρίσκονται και κάποιοι διορισμένοι από τη σημερινή κυβέρνηση σε οργανισμούς και βιομηχανίες. Επομένως, η Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή των Μπλόκων, αυτή η μεγάλη κατάκτηση των μικρομεσαίων αγροτών, που βγήκε μέσα από το καμίνι μεγάλων αγώνων και συγκρούσεων, δεν πρόκειται να λειτουργήσει σαν «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για όλους αυτούς.

Επιπλέον, αυτά τα σχήματα δεν αμφισβητούν τον ευρωμονόδρομο που ξεκληρίζει τους «μικρούς» και επί της ουσίας στηρίζουν την ΚΑΠ, ζητώντας να υπάρξουν μόνο ορισμένες αλλαγές στην εφαρμογή της, για να διασφαλιστούν καλύτερα τα συμφέροντα ντόπιων μεγαλοαγροτών - μεγαλοεπιχειρηματιών στον αγροτικό τομέα, που εποφθαλμιούν τη γη, την παραγωγή, ακόμα και αυτό το ελάχιστο μέρος των επιδοτήσεων που καταλήγει στους μικρομεσαίους αγρότες.

Σε τελική ανάλυση, τα σχήματα αυτά των αγροτοσυνδικαλιστών υπερασπίζονται το στόχο της παραπέρα καπιταλιστικοποίησης της αγροτικής παραγωγής, μέσα στα πλαίσια της ΚΑΠ της ΕΕ, διεκδικώντας καλύτερους όρους για τους ντόπιους αγροτοκαπιταλιστές και σ' αυτό το στόχο προσπαθούν να σύρουν τους μικρομεσαίους αγρότες. Γι' αυτό, άλλωστε, απορρίπτουν αιτήματα που θίγουν τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρήσεων στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα, όπως το να ισχύουν ικανοποιητικές κατώτερες εγγυημένες τιμές για όλα τα αγροτικά προϊόντα, να ελέγχονται τα μονοπώλια και οι εμποροβιομήχανοι για τις τιμές πώλησης των αγροτικών μέσων και εφοδίων κ.ά.

Γι' αυτό αποδέχονται τη φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, που πλήττει άγρια τους μικρομεσαίους αγρότες και απορρίπτουν τη μεγαλύτερη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου. Γι' αυτό αποδέχονται και προβάλλουν το διαχωρισμό των αγροτών σε «κατ' επάγγελμα» ή μη, τον οποίο απορρίπτει το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, γιατί χρησιμοποιείται ως εργαλείο για το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών.

Προοπτική στους αγώνες της αγροτιάς μπορεί να δώσει μόνο η σύγκρουση με την πολιτική της κυβέρνησης, που εξειδικεύει τις αντιαγροτικές κατευθύνσεις της νέας ΚΑΠ της ΕΕ, σε συμμαχία με τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Αυτός ο αγώνας θα αποκτά αντοχή και διάρκεια, θα μπορεί να βάζει εμπόδια και να αποσπά ορισμένες κατακτήσεις, όσο περισσότερο δένεται με το στόχο για μια άλλη οργάνωση της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής στη χώρα μας, στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας. Μόνο έτσι μπορεί να διασφαλιστεί καλό και σίγουρο εισόδημα για τους αγρότες, επαρκή, φτηνά και ποιοτικά αγροτικά προϊόντα για τη διατροφή και την ένδυση του λαού, πρώτες ύλες για την ανάπτυξη της βιομηχανίας.

Π. Ρ.

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για το πόρισμα της επιτροπής "σοφών" για το Ασφαλιστικό

Σε ανακοίνωσή του για το πόρισμα της επιτροπής «σοφών» για το Ασφαλιστικό, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

"Η κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα το πόρισμα των "σοφών" της. Όλα όσα προτείνει θα φέρουν νέες δραματικές-κατακόρυφες μειώσεις στις συντάξεις και τις παροχές, αυξήσεις των ορίων ηλικίας, μέχρι τα βαθιά γεράματα χωρίς εξαιρέσεις, κατάργηση των Βαρέων και Ανθυγιεινών.

Αυτό το πόρισμα είναι μνημείο άγριας ταξικής πολιτικής, με προτάσεις πρωτοφανούς σκληρότητας και βαναυσότητας. Είναι προκλητικό, αφού δείχνει ως υπεύθυνους για την κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων, του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους αγώνες τους. Στο πολυσέλιδο έκτρωμα δεν υπάρχει ούτε μια λέξη για την τεράστια ληστεία όλες αυτές τις δεκαετίες για την ενίσχυση των καπιταλιστών, για την εισφοροδιαφυγή της μεγαλοεργοδοσίας, τα κλεμμένα στο χρηματιστήριο, τα "κουρέματα" για το χρέος, που δεν δημιούργησε ο λαός. Ο λαός πλήρωσε την οικονομική κρίση με αιματηρές θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Τώρα απαιτούν την πλήρη συντριβή των δικαιωμάτων που απέμειναν για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Οι δήμιοι παρουσιάζονται ως σωτήρες των συντάξεων και του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος.

Στο πόρισμα, μεταξύ άλλων, προβλέπεται νέο σύστημα προκαθορισμένων εισφορών με ατομικούς λογαριασμούς και αβέβαιο το τελικό ποσό σύνταξης. Νέο τρόπο υπολογισμού της σύνταξης με κατά πολύ χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης. Εγγύηση μόνο ενός προνοιακού βοηθήματος, της λεγόμενης εθνικής σύνταξης και μάλιστα με την επιβολή εισοδηματικών κριτηρίων. Ενοποίηση των Ταμείων με ισοπέδωση προς τα κάτω συντάξεων και παροχών.

Έτσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έρχεται να αποτελειώσει τη βρώμικη δουλειά που άφησαν οι προηγούμενοι. Την απαλλαγή του κράτους και της εργοδοσίας από τη μεγαλύτερη κατάκτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, την Κοινωνική Ασφάλιση. Αυτή ήταν η επιδίωξη χρόνων της αστικής τάξης και των κομμάτων της, των επιτελείων της ΕΕ που βρήκε εμπόδια από τους αγώνες του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Αυτό που κατόρθωσε να κρατήσει μέσα στην κρίση ο λαός με τον αγώνα του, έρχεται να αποτελειώσει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Κανένας εργάτης, κανένας νέος δεν πρέπει να ξεγελαστεί από τα ψέματα της κυβέρνησης ότι νοιάζεται για τη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος, ότι νομοθετεί για ένα πιο δίκαιο σύστημα ή για την καταπολέμηση των ανισοτήτων.

Την ίδια στιγμή απαλλάσσουν μονοπωλιακά μεγαθήρια από χρέη εκατομμυρίων, δίνουν γην και ύδωρ στο κεφάλαιο με φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές.

Μέσα από το σημερινό πόρισμα αφαιρούν από την Κοινωνική Ασφάλιση το κοινωνικό της μέρος, τη μετατρέπουν σε πλήρως ανταποδοτική και το δικαίωμα στην Ασφάλιση μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση.

Ανοίγουν το δρόμο μεγαλύτερης κερδοφορίας των ασφαλιστικών εταιρειών και των επιχειρηματιών της Υγείας, που αντιμετωπίζουν την Ασφάλιση ως εμπόρευμα. Αυτό το σχέδιο είναι αιτία πολέμου με την αντιλαϊκή πολιτική στο σύνολό της, με στόχο την ανατροπή της.

Η εργατική τάξη, οι φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι, οι γυναίκες, η νεολαία έχουν διέξοδο. Συμπόρευση με το ΚΚΕ στο δρόμο του αγώνα, στην αναγέννηση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, στη συγκρότηση της μεγάλης λαϊκής συμμαχίας της ρήξης και της ανατροπής με την εξουσία του κεφαλαίου.

Η δύναμη του οργανωμένου λαού που αγωνίζεται είναι ανεξάντλητη". 

Μόνιμος μηχανισμός διάλυσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων

Οι ανατροπές που προωθεί η κυβέρνηση ενισχύουν το πλέγμα των νόμων και των κατευθύνσεων με τους οποίους επιδεινώνεται διαρκώς η θέση ασφαλισμένων και συνταξιούχων

Σε ό,τι αφορά την Κοινωνική Ασφάλιση, ο σχεδιασμός της κυβέρνησης προσθέτει νέα μέτρα στα ήδη ψηφισμένα, ενώ επί θύραις είναι «η νέα αρχιτεκτονική» του συστήματος, που θα επιταχυνθεί, όταν την ερχόμενη βδομάδα ανακοινωθεί και το πόρισμα της λεγόμενης «Επιτροπής σοφών» που διόρισε το υπουργείο Εργασίας.

Οι επερχόμενες ανατροπές θα ενισχύσουν το πλέγμα των νομοθετικών διατάξεων και των πολιτικών δεσμεύσεων, που διαμορφώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια και πλέον συγκροτούν έναν μόνιμο μηχανισμό περικοπών στις συντάξεις, αύξησης των ορίων ηλικίας, αλλά και όλων των παροχών της Κοινωνικής Ασφάλισης, σε βάθος μάλιστα δεκαετιών.

Ο μηχανισμός αυτός - όπως περιγράφτηκε και στο πρόσφατο συνέδριο των εργαζομένων στους οργανισμούς της Κοινωνικής Ασφάλισης - περιλαμβάνει μια σειρά νόμους και κατευθύνσεις, οι κυριότερες από τις οποίες είναι:

1.

 Ανά διετία αναλογιστικές μελέτες, όπου έως το 2060 το περιθώριο αύξησης της εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2,5% του ΑΕΠ με έτος αναφοράς το 2009 (Παρ. 2, αρθ. 11, ν. 3863/10). Δηλαδή το αστικό κράτος έχει προκαθορίσει ότι για τον επόμενο μισό αιώνα (!) δεν μπορεί η δαπάνη για την Κοινωνική Ασφάλιση να υπερβαίνει το συγκεκριμένο όριο, ως ποσοστό του ΑΕΠ και αυτό ανεξάρτητα από τον πλούτο που θα παράγει αυτή η χώρα, ανεξάρτητα και από τον αριθμό των συνταξιούχων ή τα ίδια τα οικονομικά των Ταμείων.

2.

 Δημοσιονομικό συμβούλιο και διορθωτικός μηχανισμός περικοπής δαπανών σε περίπτωση απόκλισης από τον τριμηνιαίο στόχο επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, σε οποιονδήποτε φορέα ή φορείς της Γενικής Κυβέρνησης. (Αρθ. 25, ν. 4334/15). Και αυτή η διάταξη εξυπηρετεί τον ίδιο στόχο: Την καθήλωση και μείωση επί της ουσίας της πραγματικής συνταξιοδοτικής δαπάνης τα επόμενα χρόνια.

Μάλιστα, η επιπλέον μείωση σε αυτήν την περίπτωση, μπήκε με την προϋπόθεση της ύπαρξης πλεονασμάτων στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού αυτός, ως εργαλείο αναδιανομής υπέρ του κεφαλαίου, θα πρέπει να υπηρετεί την αποπληρωμή του χρέους προς τους δανειστές και τη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων για επενδύσεις, όχι όμως τις κοινωνικές ανάγκες που ρίχνονται στα Τάρταρα.

3.

 Ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ). Είναι η ρήτρα, σύμφωνα με την οποία, οι επικουρικές συντάξεις θα χρηματοδοτούνται μόνο από τους πόρους των Ταμείων. Βέβαια, εδώ οι κυβερνήσεις, παλιές και νέες, έχουν διακριθεί για το ψέμα και την παραπληροφόρηση. Οι επικουρικές συντάξεις ποτέ δεν χρηματοδοτήθηκαν από το κράτος, παρά μόνο από τις εισφορές των εργαζομένων.

Μάλιστα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν ελλείμματα που παρουσιάστηκαν σε ορισμένα Ταμεία, θεσμοθετήθηκαν μια σειρά χαράτσια. Παλιότερα, το ΛΑΦΚΑ, μετά οι γνωστές παρακρατήσεις των τελευταίων ετών, που τμήμα τους κατευθύνεται και σε λογαριασμούς όπως του ΑΚΑΓΕ και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση τυχόν ελλειμμάτων των επικουρικών (ΕΤΕΑ).

Με τη ρήτρα αυτή κλείνει ο δρόμος για χρηματοδότηση από μια τέτοια πηγή, που έτσι και αλλιώς οι πόροι της είναι από τις εισφορές (χαράτσια) των ίδιων των συνταξιούχων. Στην πραγματικότητα, αυτό που επιδιώκεται είναι η συρρίκνωση μέχρι και η τελική κατάργηση των επικουρικών συντάξεων.

4.

 Κατάργηση κοινωνικών πόρων. Στην ίδια κατεύθυνση οικονομικού στραγγαλισμού κινείται και η συγκεκριμένη διάταξη, αφού τις περισσότερες φορές αυτοί οι πόροι είχαν θέση εργοδοτικών εισφορών από τις οποίες είχαν απαλλαχτεί οι εργοδότες. Ομως οι κυβερνήσεις προχώρησαν στην κατάργησή τους χωρίς να υποχρεώσουν τους εργοδότες να καταβάλλουν τις υποχρεώσεις τους.

5.

 Συντελεστής βιωσιμότητας και νέος μαθηματικός τύπος (Ταμεία Πρόνοιας). Η διάταξη αυτή οδηγεί στη συρρίκνωση και εντέλει στην κατάργηση των εφάπαξ, αφαιρώντας επιπλέον εισόδημα από τους συνταξιούχους.

6.

 Μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 0,25% & 1,00% του ΑΕΠ, αντίστοιχα, για τα έτη 2015 και 2016 (450 εκ. και 1,8 δισ. ευρώ, αντίστοιχα). Με τη διάταξη αυτή, προσδιορίζεται η άμεση μείωση των συντάξεων από φέτος και τα επόμενα χρόνια. Η αύξηση των εισφορών για τον κλάδο Υγείας που επιβλήθηκε κατακαλόκαιρο, ήταν η πρώτη δόση των μειώσεων που προγραμματίζονται και που θα συνεχιστούν και τα επόμενα χρόνια ισχύος του νέου Προγράμματος (μνημόνιο).

7.

 Εφαρμογή από 1/1/2015 νέου τρόπου υπολογισμού των συντάξεων βάσει του ν. 3863/15 (βασική - αναλογική και ποσοστά αναπλήρωσης). Πρόκειται για το «νέο» ασφαλιστικό μοντέλο που διαμορφώθηκε με τις νομοθετικές παρεμβάσεις του 2010. Κεντρική επιδίωξη είναι η δραστική συρρίκνωση των νέων συντάξεων, που, σε βάθος χρόνου, θα οδηγήσει σε συντάξεις πτωχοκομείου. Με το «μοντέλο» αυτό, το ποσοστό αναπλήρωσης θα υποχωρήσει από το 70% στην 35ετία, στο 48% για την 40ετία. Ο συντάξιμος μισθός θα μειώνεται επίσης, αφού από την καλύτερη πενταετία ή διετία που ίσχυε θα διαμορφώνεται ο μέσος μισθός ολόκληρου του εργάσιμου βίου.

8.

 Μείωση των κατώτερων συντάξεων στο επίπεδο του λεγόμενου «οργανικού ποσού», μέχρι ο συνταξιούχος να συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας του. Νέα κατώτερα όρια που για το ΙΚΑ ορίστηκαν στα 392 από 486 ευρώ για τους νέους συνταξιούχους και μετά το 67ο έτος.

Πρόκειται για χτύπημα στους χαμηλοσυνταξιούχους και ταυτόχρονα του ίδιου του χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης, αφού καταργείται κάθε στοιχείο εσωτερικής αλληλεγγύης και αναδιανομής του συστήματος. Και εδώ δε λείπουν στοιχεία παραπληροφόρησης, αφού τα κατώτερα όρια, στην πραγματικότητα, δεν τα κάλυπτε ο κρατικός προϋπολογισμός, όπως ψευδώς ισχυρίζονται οι κυβερνώντες - και οι σημερινοί - αλλά οι ασφαλισμένοι με σχετικά υψηλότερους μισθούς και περισσότερα έτη Ασφάλισης, των οποίων οι συντάξεις δεν αναλογούν στις εισφορές τους.

9.

 Σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ. Το συγκεκριμένο μέτρο που η εφαρμογή του θα αρχίσει από το Μάρτη του 2016 και θα ολοκληρωθεί το 2019, θα αφαιρέσει από 300.000 και πλέον συνταξιούχους ακόμα και τα πενιχρά μέσα διαβίωσης. Σε συνδυασμό με την κατάργηση των κατώτερων ορίων, αλλά και τη διαμόρφωση νέων κατώτερων ορίων στις συντάξεις και για μετά το 67ο έτος της ηλικίας των συνταξιούχων, θα οδηγήσει σε μια μεγάλη ομάδα συνταξιούχων που θα επιβιώνουν κάτω από τα όρια της επίσημης φτώχειας.

10.

 Ανακαθορισμός (αύξηση) των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης από 1/1/2021 με αναφορά στις μεταβολές του προσδόκιμου ζωής στη δεκαετία 2010 - 2020 και επανακαθορισμός ανά τριετία από 1/1/2024 (Παρ. 3, αρθ. 11, ν. 3863/10). Η διάταξη αυτή ανοίγει το δρόμο για αυξήσεις των ανώτερων ηλικιακών ορίων και πέραν του 67ου έτους, με βάρος στην επόμενη 50ετία.

11.

 Σύνδεση μεταξύ εισφορών και παροχών. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη θα μπει για τα καλά στη «νέα αρχιτεκτονική» του Ασφαλιστικού που ετοιμάζει η κυβέρνηση και αναμένεται να νομοθετήσει μέσα στο Νοέμβρη. Η πιο στενή σύνδεση, που προαναγγέλλεται, θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε ένα σύστημα που ο ασφαλισμένος θα ξέρει μόνο τι θα πληρώνει κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου του, δεν θα υπάρχει όμως η παραμικρή εγγύηση για το ύψος της σύνταξής του. Οπως ακριβώς, δηλαδή, έχει νομοθετηθεί για τις επικουρικές και ειδικά για το (ΕΤΕΑ) στο οποίο μεταφέρονται πλέον όλα τα επικουρικά ταμεία. Πρόκειται για μια μεγάλη αντιδραστική αλλαγή που θα αλλάξει αμετάκλητα όλο το χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης, καθιστώντας την ατομική καθαρά υπόθεση.

Το "συμπλήρωμα" του 3ου μνημονίου

Στο πλαίσιο των παραπάνω ανατροπών και των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν με το 3ο μνημόνιο, περιλαμβάνονται επίσης:

• Αύξηση των εισφορών για τους αυτοαπασχολούμενους, με πιο στενή σύνδεση των εισφορών τους και των συντάξεων, με αναφορά πλέον στο πραγματικό και όχι στο ονομαστικό εισόδημά τους.
• Αντίστοιχη αύξηση και για τους αγρότες, που εκτιμήσεις τις ανεβάζουν έως και στο τριπλάσιο σε σχέση με το σημερινό και μείωση της χρηματοδότησης του ΟΓΑ.
• Επιπλέον περικοπές, μέσω της διαμόρφωσης «ενιαίων κανόνων» συνταξιοδότησης, που θα διέπουν πλέον όλα τα Ταμεία και θα είναι κανόνες συμπίεσης όλων των παροχών προς τα κάτω.

Νέος κρίκος της επίθεσης διαρκείας κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου

Σε ανακοίνωσή του για το νέο κυβερνητικό πολυνομοσχέδιο, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

"Το νέο κυβερνητικό πολυνομοσχέδιο είναι ένας νέος κρίκος της επίθεσης διαρκείας κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου, η οποία κλιμακώνεται απέναντι στα λαϊκά στρώματα. Ερχεται να συμπληρώσει τα δύο προηγούμενα μνημόνια και το πρόσφατο 3ο μνημόνιο, ενώ θα ακολουθήσουν νέες αντιλαϊκές ρυθμίσεις το επόμενο διάστημα.

Η επίθεση απέναντι στους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, στοχοποιεί ιδιαίτερα όλους όσοι δε βρίσκονται σε κατάσταση ακραίας φτώχειας, όλους όσους μπορεί να στύψει περαιτέρω η κυβερνητική επίθεση. Χαρακτηρίζονται "προνομιούχοι" οι συνταξιούχοι των 1.000 ευρώ που θα υποστούν νέες περικοπές, οι εργαζόμενοι που συμπληρώνουν τα εισοδήματά τους με ενοίκια, οι αυτοαπασχολούμενοι, που αποτελούν το μόνιμο στόχο κάθε προσπάθειας "καταπολέμησης της φοροδιαφυγής".

Η νέα κυβερνητική επίθεση περιλαμβάνει δραστικές αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης, οδηγώντας με ταχύ ρυθμό στην αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης πάνω απ' το 67ο έτος, στην ίδια πορεία που ακολουθείται σ' όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Παράλληλα, με το πολυνομοσχέδιο, η κυβέρνηση δρομολογεί τη δραστική περικοπή, που μπορεί να ξεπερνά και το 20%, των "πλούσιων" συντάξεων πάνω από τα 1.000 ευρώ.

Το νομοσχέδιο συνεχίζει την προκλητική στήριξη στο μεγάλο κεφάλαιο, περιλαμβάνοντας διατάξεις απαλλαγής του από εισφορές προς τους δήμους, ενώ την ίδια στιγμή κλιμακώνει τη φοροεπιδρομή στο λαό. Ο ΕΝΦΙΑ μονιμοποιείται και διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής του, χτυπώντας ακόμα περισσότερο τη λαϊκή οικογένεια. Η αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των ενοικίων και η επιβολή φορολόγησης και στα ανείσπρακτα ενοίκια χτυπάει σκληρά το συμπληρωματικό εισόδημα λαϊκών στρωμάτων. Συγχρόνως, προετοιμάζεται νέο νομικό οπλοστάσιο, με το μανδύα της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, για την κλιμάκωση της φοροεπίθεσης, ενώ την ίδια ώρα, η νόμιμη προκλητική φοροαποφυγή των μεγάλων ομίλων συνεχίζεται.

Η διαγραφή των χρεών προς τον ΟΣΕ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ γίνεται για να διασφαλιστεί μεγαλύτερη κερδοφορία για το μεγάλο κεφάλαιο, πάντα στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Τα χρέη ΟΣΕ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ ουσιαστικά διαγράφονται, με τα χρέη τους έναντι τρίτων να περνάνε στο κράτος, με στόχο να "καθαριστούν" απ' τα βάρη του παρελθόντος για να προχωρήσει η ιδιωτικοποίησή τους.

Τα νέα κυβερνητικά μέτρα έχουν ως στόχο τη διασφάλιση κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση των ομίλων, τη φτηνή εργατική δύναμη, τη δημιουργία επενδυτικών ευκαιριών για το μεγάλο κεφάλαιο, μέσα απ' τις ιδιωτικοποιήσεις και την επιτάχυνση της συγκέντρωσης. Πρόκειται για τον κεντρικό πυρήνα της πολιτικής διασφάλισης της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των ομίλων, που ακολουθείται σε ολόκληρη την ΕΕ. Η απάτη της νέας κυβέρνησης να εμφανίσει ως δικαιότερη κατανομή των βαρών το να πληρώνουν συνεχώς οι φτωχοί, αφού οι εξαθλιωμένοι αδυνατούν να πληρώσουν, δε θα περάσει.

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες και αγρότες, οι συνταξιούχοι, είτε βρίσκονται ήδη στην ακραία φτώχεια, είτε είναι λιγότερο φτωχοί από τους άλλους και κατορθώνουν ακόμα να επιβιώνουν, πρέπει και μπορούν να ενωθούν σε μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία για τα δικαιώματά τους. Σ' αυτόν τον αγώνα καλεί όλους και όλες το ΚΚΕ. Μαζική συσπείρωση, οργάνωση της πάλης και κλιμάκωση του αγώνα, απέναντι στην πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - μονοπωλίων που καταστρέφει τη ζωή μας".

"Οδικός χάρτης" οι προτεραιότητες του κεφαλαίου

Ο σκληρός πυρήνας των μνημονίων, τα νέας κοπής αντιλαϊκά μέτρα που θα χρειαστούν, σε συνδυασμό με την προσπάθεια για πολύμορφη ενίσχυση του κεφαλαίου ώστε να κάνει επενδύσεις, συνθέτουν το πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που παρουσίασε την περασμένη βδομάδα στη Βουλή. Σε αυτή τη φάση, η άμεση προτεραιότητα αφορά τον άξονα της «σταθεροποίησης» της οικονομίας, που έχει ως όρο και προϋπόθεση την εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης από την πλευρά των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (Ευρωζώνη - ΔΝΤ), την επιτυχή έκβαση της πρώτης «αξιολόγησης», που βέβαια συνδέεται αναπόσπαστα με την πλήρη εφαρμογή των προαπαιτούμενων αντιλαϊκών μέτρων που προβλέπονται στο μνημόνιο και θα περάσουν στη Βουλή με τους εφαρμοστικούς νόμους. Ο «οδικός χάρτης» για τις πρώτες 100 μέρες περιλαμβάνει ακόμη την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζικών ομίλων, τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων και βέβαια την έγκαιρη εκταμίευση της δόσης από τα δάνεια της Ευρωζώνης.

Δημιουργία προϋποθέσεων για επενδύσεις

Χαρακτηριστική είναι η ομιλία του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα: «Για να μπορέσουμε να κάνουμε τα πρώτα βήματα και να εκκινήσουμε την προσπάθεια των μεγάλων αλλαγών, πρέπει να διασφαλιστεί η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία. Και εμπιστοσύνη σημαίνει τακτοποιημένα δημόσια οικονομικά, αλλά και ισχυρό πιστωτικό σύστημα ώστε να αποκατασταθεί η ρευστότητα της οικονομίας, τόσο μέσω της ανάκτησης της πρόσβασης στις αγορές δανεισμού, όσο όμως και μέσω της ιδιωτικής χρηματοδότησης παραγωγικών και αναπτυξιακών επενδύσεων». Οπως χαρακτηριστικά τόνισε από το βήμα της Βουλής, «η υλοποίηση της συμφωνίας είναι μεν αναγκαία συνθήκη, αλλά από μόνη της δεν είναι και ικανή (...) προκειμένου να μπορούμε με ασφάλεια να σχεδιάζουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη σταδιακή αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής, έχοντας επενδύσει σε μια σταδιακή αλλά σταθερή αναπτυξιακή ροπή της ελληνικής οικονομίας».

Το μοντέλο της παραγωγικής ανασυγκρότησης για το οποίο κόπτονται ο πρωθυπουργός και η συγκυβέρνηση, αφορά στην προσέλκυση νέων κερδοφόρων επενδύσεων, την κλιμάκωση του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων, την αξιοποίηση για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου του πακτωλού από τα επενδυτικά πακέτα της ΕΕ. Αυτά έχουν όρο και προϋπόθεση την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης με διαδοχικά μέτρα, είτε προβλέπονται στο μνημόνιο είτε όχι. «Η επιτυχής έκβαση της πρώτης αξιολόγησης είναι το κλειδί που θα ανοίξει την πόρτα της αναγκαίας απομείωσης χρέους και της ανακεφαλαιοποίησης τραπεζών» προκειμένου να στηριχθεί η «επενδυτική δραστηριότητα»,τόνισε χαρακτηριστικά ο Αλ. Τσίπρας.

Η ολοκλήρωση της αντιλαϊκής «αξιολόγησης», η ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων τραπεζών, η συνέχεια της συζήτησης με τους «εταίρους» για τη διαχείριση του κρατικού χρέους και βέβαια η εφαρμογή των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων είναι οι άξονες της πολιτικής που θα εφαρμόσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σύμφωνα με τον «οδικό χάρτη» που παρουσίασε στην ομιλία στη Βουλή και ο υπουργός Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτος. Επί της ουσίας, οι προγραμματικές δηλώσεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης είναι βγαλμένες από τα κιτάπια του τρίτου μνημονίου για λογαριασμό του κεφαλαίου. Ο Ευ. Τσακαλώτος υπογράμμισε ότι «η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος πρέπει να τελειώσει γρήγορα και με επιτυχία», λέγοντας ότι το υπουργείο Οικονομικών έχει ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της προετοιμασίας που αφορά στην εφαρμογή των αντιλαϊκών προαπαιτούμενων. Παράλληλα, επανήλθε στο γνωστό «τροπάρι» περί των «ισοδύναμων» μέτρων, κάνοντας λόγο για... πρόβλημα με τον ΦΠΑ στα νησιά και με τη φορολογία των αγροτών, όταν την ίδια ώρα μιλούν για «ανάπτυξη» του αγροτικού τομέα, που βέβαια δεν αφορά τους φτωχούς αγρότες που βλέπουν το ξεκλήρισμά τους να επιταχύνεται. Σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, σημείωσε ότι συνιστά «σύνθετο πρόβλημα» που επίσης πρέπει «να τελειώσει σύντομα», διαβεβαιώνοντας για το στόχο της κυβέρνησης που αφορά στην «προστασία των μετόχων».

Τους άξονες της μακροοικονομικής πολιτικής παρουσίασε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, σύμφωνα με τον οποίο η επίτευξη της συμφωνίας του Αυγούστου αποτελεί «πολύτιμο οξυγόνο» για τη «σταθεροποίηση» της οικονομίας. Μάλιστα, στον άξονα της «σταθεροποίησης» ενέταξε τηνενεργοποίηση του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, που αφορά στο μέτρο της αυτόματης περικοπής δαπανών σε περίπτωση «αποκλίσεων» από τους αντιλαϊκούς στόχους. Σε αυτό το πλαίσιο, η σούμα των αντιλαϊκών μέτρων μπορεί ανά πάσα στιγμή να διογκωθεί σε περίπτωση «αποκλίσεων» από τους στόχους για τα φορολογικά έσοδα ή «υπερβάσεων» σε δαπάνες φορέων, συμπεριλαμβανομένων και των ασφαλιστικών ταμείων.

Κρατικές ενισχύσεις στο κεφάλαιο

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομίας, Γ. Σταθάκης, εστίασε στη «σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος», σε συνδυασμό με τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, στην«κινητοποίηση όλων των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων, προκειμένου να υπάρξει επάρκεια χρηματοδοτικών πόρων και εργαλείων για την οικονομία», στην πολιτική της κυβέρνησης για την αξιοποίηση του προηγούμενου και του νέου ΕΣΠΑ. Μάλιστα, τόνισε ότι ο νέος «αναπτυξιακός νόμος» θα ψηφιστεί τον επόμενο μήνα.

Χωρίς αυτά το αστικό κράτος και το εγχώριο κεφάλαιο δεν μπορούν να κινηθούν ούτε ρούπι.

Φορολογική αμνηστία στην πλουτοκρατία

Την ίδια ώρα και ενώ το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού προβλέπει μαζικά και διογκωμένα χαράτσια απέναντι στις πλάτες του λαού, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρ. Αλεξιάδης, για λόγους επικοινωνιακής διαχείρισης, επικέντρωσε στα ζήτημα της επίσημης φοροδιαφυγής.

Σε κάθε περίπτωση, το ζουμί βρίσκεται στη ρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση σχετικά με τη «νομική τακτοποίηση για την εθελοντική αποκάλυψη κεφαλαίων», είτε στις τράπεζες του εξωτερικού είτε στο εσωτερικό της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο, ο αναπληρωτής υπουργός προανήγγειλε την επαναφορά της ρύθμισης που σχεδίαζε και πριν τις εκλογές η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτή αφορά στην εκχώρηση φορολογικής αμνηστίας στις μερίδες της πλουτοκρατίας για αδήλωτα κεφάλαια, με «αντίτιμο» την επιβολή ενός συμβολικού φόρου.

Με τις προδιαγραφές του ΣΕΒ

Σε σημείο απόλυτης ταύτισης με τις προτάσεις που διατυπώνει ο ΣΕΒ διαμορφώνονται οι άξονες της «βιομηχανικής πολιτικής» που παρουσίασε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή.

Η υφυπουργός Αρμόδια για Θέματα Βιομηχανίας,Θεοδώρα Τζάκρη, εστίασε την ομιλία της στη δημιουργία εθνικού συμβουλίου για τη βιομηχανία, στα πρότυπα και τη δομή του αντίστοιχου γαλλικού, με τη συμμετοχή σε αυτό «παραγωγικών φορέων» και συναρμόδιων υπουργείων. Οπως χαρακτηριστικά σημείωσε, το όργανο αυτό θα λειτουργήσει ως καταλύτης, όχι μόνο για τον καθορισμό στόχων, αλλά και για την παρακολούθηση της υλοποίησης των στόχων στον τομέα της βιομηχανίας και την αντιμετώπιση θεμάτων της βιομηχανίας (το ζήτημα της Ενέργειας, το φορολογικό σύστημα, τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια κ.ά.).

Σύμφωνα με την υφυπουργό, η βιομηχανική πολιτική θα περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που θα οδηγήσουν στη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, μέσω της απλοποίησης αδειοδότησης επιχειρήσεων. Στόχος, όπως είπε, είναι μέχρι τον Ιούνη του 2016 και σε συνεργασία με την Παγκόσμια Τράπεζα, να επιτευχθεί η«επιζητούμενη απλούστευση στην αδειοδότηση».

Την απλούστευση του «fast track» νόμου για την προσέλκυση ξένων επενδύσεωνπροανήγγειλε ο υφυπουργός Εξωτερικών, Δ. Μάρδας, επισημαίνοντας ότι θα δοθεί έμφαση σε παράγοντες όπου δεν απαιτούνται χρήματα, ώστε να βελτιωθεί το επενδυτικό κλίμα. «Θα επιδιώξουμε έτσι ώστε στον επενδυτικό νόμο να βελτιώσουμε το χρόνο έγκρισης μιας ξένης επένδυσης. Από εκεί και πέρα, μπορούμε να δώσουμε διάφορα άλλα κίνητρα, τα οποία τα έχουμε στα χέρια μας», τόνισε, επιχειρώντας να στείλει το σινιάλο για την προσέλκυση κερδοφόρων επενδύσεων και βέβαια στην ίδια ρότα στρατηγικής με αυτή του ΣΕΒ και των άλλων τμημάτων του εγχώριου κεφαλαίου.

Α. Σ.

Οι "προσδοκίες" της αστικής τάξης από την κυβέρνηση

Η πλήρης στοίχιση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στα ζητούμενα του εγχώριου κεφαλαίου «έβγαζε μάτι» καθ' όλη τη συζήτηση των προγραμματικών της δηλώσεων στη Βουλή: Τόσο στο ζήτημα της προσπάθειας στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης, όσο και στο συνολικότερο ζήτημα της προσπάθειας της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμιστεί γεωστρατηγικά στην ευρύτερη περιοχή.

Το κεφάλαιο κωδικοποιεί τα ζητούμενά του

Μια μέρα μετά την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τσίπρα, ο ΣΕΒ προέβη σε μια πολύ χαρακτηριστική κωδικοποίηση αυτών των ζητουμένων, όχι μόνο των βιομηχάνων, αλλά συνολικότερα των κυρίαρχων τμημάτων της ελληνικής αστικής τάξης.

Στο εβδομαδιαίο δελτίο του με τον εξίσου χαρακτηριστικό τίτλο - παράφραση του προεκλογικού συνθήματος του ΣΥΡΙΖΑ, «Να ξεμπερδεύουμε (στ' αλήθεια) με το παλιό», προσδιορίζει τις προϋποθέσεις για τη «σταθεροποίηση» και την «ανάπτυξη»:

-- «Να συνεχίζεται απρόσκοπτα η υλοποίηση του μνημονίου», το οποίο ο ίδιος ο ΣΕΒ έχει χαρακτηρίσει «εφαλτήριο» στην πορεία «προς την κανονικότητα της ανταγωνιστικής ανάπτυξης».

-- «Να έχουμε μια επιτυχημένη πρώτη αξιολόγηση από τους θεσμούς».

-- «Να προχωρήσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (...) Να αρχίσουν να αίρονται οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων (...) Να αντιμετωπιστεί με ταχύτατες διαδικασίες το απόθεμα των προβληματικών δανείων». Στόχος, να μπορούν οι τράπεζες να επιτελούν το ρόλο τους χρηματοδοτώντας τις επενδύσεις των «υγιών επιχειρήσεων».

-- «Η χώρα να διαπραγματευτεί με επιτυχία την ελάφρυνση του χρέους», προκειμένου να εξοικονομηθούν πόροι για την παραπέρα κρατική στήριξη των επενδύσεων του κεφαλαίου.

-- «Να δημιουργηθούν, πλέον, συνθήκες επανόδου της χώρας στις αγορές», να μπορεί, δηλαδή, να προχωρά απρόσκοπτα ο νέος δανεισμός για λογαριασμό του κεφαλαίου, ο οποίος και θα φορτώνει νέα χρέη στην πλάτη του λαού.

Σε προηγούμενες παρεμβάσεις τους, εξάλλου, ο ΣΕΒ, η Κεντρική Ενωση Επιμελητηρίων Ελλάδας και άλλοι αντίστοιχοι φορείς εξειδικεύουν τα ζητούμενά τους γι' αυτήν την παραπέρα κρατική στήριξη, με τις προτάσεις τους για τη βιομηχανική πολιτική και τις προτεραιότητές της, για τα νέα πολύμορφα «πεσκέσια» στο κεφάλαιο μέσω του νέου αναπτυξιακού νόμου κ.ο.κ.

Τι βαραίνει στην επιλογή του...

Οπως φαίνεται και από τα υπόλοιπα κείμενα στο παρόν 2σέλιδο, δεν υπάρχει ούτε ένα από τα παραπάνω «αιτήματα» του εγχώριου κεφαλαίου που να μην αποτυπώνεται ανάγλυφα στις προτεραιότητες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως αυτές παρουσιάστηκαν και στη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων.

Ο λόγος ωστόσο που το εγχώριο κεφάλαιο επενδύει στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και της έχει δώσει τη δική του «ψήφο εμπιστοσύνης» πολύ πριν από τη σχετική συζήτηση στη Βουλή, δεν αφορά μόνο τη στοίχισή της με τα ζητούμενά του. Τέτοια στοίχιση άλλωστε χαρακτηρίζει όλα τα βασικά αστικά κόμματα: Με αυτό το κριτήριο - και παρότι βρίσκονταν στην αντιπολίτευση - ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι υπερψήφισαν το μνημόνιο που υπέγραψαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με αυτό το κριτήριο εμφανίστηκαν και στη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων να ασκούν μια μάλλον... «αμήχανη» αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, του τύπου «στις μεταρρυθμίσεις και τις αναδιαρθρώσεις θα ψηφίζουμε "ναι"».

Αυτό που προσδοκά το κεφάλαιο είναι η απρόσκοπτη υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής που απαιτείται για την επίτευξη των ζητούμενών του, με τις ελάχιστες δυνατές εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις και ταυτόχρονα με τη μεγαλύτερη στοίχιση του λαού πίσω από τους στόχους των εγχώριων μονοπωλίων.

Εχοντας πλήρη επίγνωση ότι η πολιτική για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου προϋποθέτει το παραπέρα τσάκισμα του λαού, οι εγχώριοι βιομήχανοι, στο ίδιο δελτίο τους, επισημαίνουν ότι στην πορεία υλοποίησής της, «η διαχείριση του πολιτικού κόστους δε θα είναι εύκολη». Και το κεφάλαιο γνωρίζει πολύ καλά ότι στις σημερινές συνθήκες μόνο η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να διαχειριστεί αυτό το «κόστος»: Αυτό είναι το στοιχείο που βαραίνει στην επιλογή τους.

Περί "άπειρων" και "έμπειρων"

Και το σημειώνουμε αυτό, καθώς τις τελευταίες μέρες, με αφορμή και το ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ, πολύς λόγος γίνεται σε ορισμένα αστικά ΜΜΕ, αλλά και στις τοποθετήσεις άλλων αστικών κομμάτων, για το αν η κυβέρνηση «πείθει» τους επενδυτές, αν διαθέτει «τεχνογνωσία», την απαιτούμενη πείρα κ.ο.κ.

Η πορεία ωστόσο του προηγούμενου 8μήνου, που οδήγησε και στο νέο βάρβαρο μνημόνιο, επιβεβαιώνει ότι...διάθεση για την υπηρέτηση των στόχων του κεφαλαίου να υπάρχει, και όλα τα υπόλοιπα «διορθώνονται»: Και τεχνοκρατικά στελέχη με «τεχνογνωσία» βρίσκονται, και μεταγραφές πολιτικών στελεχών με εμπειρία στην αστική διακυβέρνηση γίνονται, και οι «εταίροι» όπου χρειάζεται βάζουν απευθείας το «χεράκι» τους (θυμηθείτε π.χ. το ρόλο των Γάλλων «ειδικών» στη συγγραφή ακόμα και του κειμένου του μνημονίου...).

Αντίθετα, αυτό που δε «διορθώνεται», τουλάχιστον όχι σε μικρά χρονικά διαστήματα, είναι η ικανότητα ή η αδυναμία ενός αστικού κόμματος να ενσωματώνει ευρύτερες εργατικές - λαϊκές μάζες ενώ προωθεί τους αντιλαϊκούς στόχους του κεφαλαίου.

Ετσι, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, με τα δεκάδες χρόνια στο τιμόνι της αστικής διακυβέρνησης, την «τεχνογνωσία» και την εμπειρία, δε διαθέτουν πια το βασικό για το κεφάλαιο: Την ικανότητα υλοποίησης της πολιτικής του με παράλληλο έλεγχο, χειραγώγηση των εργατικών - λαϊκών αντιδράσεων. Αντιθέτως, μετά το κόστος που ανέλαβαν, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, για την προώθηση των βάρβαρων μέτρων για την έξοδο του κεφαλαίου από την κρίση, ήρθε η στιγμή που δεν «τραβούσαν» πια, αδυνατούσαν να συνεχίσουν τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις χωρίς την πρόκληση σημαντικών εργατικών - λαϊκών αντιδράσεων.

Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ της... «απειρίας», που τους διαδέχτηκε στην αστική διακυβέρνηση, μπόρεσε όχι μόνο να «σαρώσει» όποιο ριζοσπαστισμό διαμορφωνόταν στα εργατικά - λαϊκά στρώματα και να τον ενσωματώσει στην προσδοκία μιας «ανατροπής» μέσα από μια κυβερνητική εναλλαγή εντός των τειχών, αλλά και να προωθήσει το νέο μνημόνιο, με μέτρα που δεν «τολμούσαν» να προχωρήσουν ούτε η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, διατηρώντας μάλιστα σε ένα σημαντικό βαθμό τις αυταπάτες στο λαό ότι πάλεψε σκληρά για λογαριασμό του, ότι και τώρα θα παλέψει για να εξομαλύνει πλευρές του αντιλαϊκού μνημονίου, να βρει ισοδύναμα, να τα βάλει με τη διαπλοκή και τη διαφθορά κ.ο.κ.

Αντίστοιχα είναι τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και στον τομέα της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» του εγχώριου κεφαλαίου. Μέσα σε 8 μήνες, όχι μόνο συνεχίζει την εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, αλλά βάζει στο τραπέζι ζητήματα σε αυτήν την κατεύθυνση που καμιά κυβέρνηση δεν «τολμούσε» να βάλει τόσο ανοιχτά από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα: Εχει προλάβει π.χ. να προτείνει τη δημιουργία νέας ΝΑΤΟικής βάσης στην Κάρπαθο, την ίδρυση Πολυεθνικής Μονάδας Διοίκησης και Ελέγχου του ΝΑΤΟ στην Κρήτη, την εγκατάσταση μη επανδρωμένων αμερικανικών πολεμικών αεροπλάνων στην Κρήτη, αλλά και την επέκταση και ενίσχυση της βάσης της Σούδας... Και την ίδια ώρα, να συντηρεί σε πολύ κόσμο την αυταπάτη περί... «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», όπως βαφτίζει το βαθύτερο μπλέξιμο στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς!

Η εμπιστοσύνη του κεφαλαίου στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του, όμως, είναι ένα ακόμα κριτήριο για τον εργαζόμενο λαό: Το κεφάλαιο «επενδύει» στην κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ως το καταλληλότερο εργαλείο για την υλοποίηση της πολιτικής που τσακίζει παραπέρα τα εργατικά - λαϊκά στρώματα και ως τέτοιο ακριβώς πρέπει αυτή να αντιμετωπιστεί από το λαό. Καμιά ανοχή, καμιά αυταπάτη, συνολική χειραφέτηση από την αστική πολιτική, ώστε να «ακυρωθεί» τόσο αυτή, όσο και οι μελλοντικές «επενδύσεις» του κεφαλαίου για την αστική διακυβέρνηση!

Γ. Ε.

Μεθοδεύσεις για νέες ανατροπές στα Εργασιακά

Για να επιβάλει στους εργαζόμενους στάση αναμονής, ο πρώην υπουργός Εργασίας Π. Σκουρλέτης παρουσίαζε κάθε βδομάδα το ίδιο νομοσχέδιο για την αποκατάσταση τάχα των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ. Βέβαια, το νομοσχέδιο αυτό ποτέ δεν ήρθε στη Βουλή. Αντ' αυτού, η κυβέρνηση ψήφισε το 3ο μνημόνιο, που περιγράφει το πλαίσιο των νέων ανατροπών στα Εργασιακά.

Τώρα, ο νυν υπουργός Εργασίας βρήκε άλλο «παραμύθι» να σερβίρει στους εργαζόμενους, για να θολώσει τα νερά γύρω από τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης στα Εργασιακά. Οπου βρεθεί κι όπου σταθεί, ο Γ. Κατρούγκαλος ισχυρίζεται ότι «η όλη μας προσπάθεια είναι να καταστήσουμε το θέμα ευρωπαϊκό και διεθνές» και ότι γι' αυτό το σκοπό αναπτύσσει δραστηριότητα στους διεθνείς οργανισμούς και τα διάφορα φόρα, αναζητώντας στήριξη για φιλολαϊκές τάχα αλλαγές στα Εργασιακά.

Τελευταία τέτοια συνάντηση ήταν με τον επικεφαλής της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO), στη Γενεύη. Σε δηλώσεις του αμέσως μετά, ο υπουργός Εργασίας είπε ότι «πετύχαμε να έχουμε τη συμμετοχή της ILO στην πορεία των διαπραγματεύσεων», και συμπλήρωσε για το ρόλο του ILO: «Επομένως, έχοντας έναν τρίτο - και μάλιστα όχι απλώς έναν τρίτο - τον κατεξοχήν "παίκτη" στα σχετικά με τα δρώμενα στην εργασία, πετυχαίνουμε να μην περιοριστεί το ζήτημα απλώς στις απαιτήσεις, τις τεχνικές, αλλά να "αγκυροβοληθεί" με αυτό που εμείς θεωρούμε ότι είναι το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο στην Ευρώπη, οι καλές διεθνείς πρακτικές, σε ό,τι αφορά την ILO».

Για τον ίδιο σκοπό, ο Γ. Κατρούγκαλος είπε ότι αύριο, Δευτέρα, ο ίδιος θα μιλήσει στην Επιτροπή Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την οποία θα καλέσει «να παρακολουθεί τις διαπραγματεύσεις για τα Εργασιακά», ενώ επανέλαβε ότι την προηγούμενη Δευτέρα, στο Λουξεμβούργο, πρότεινε μαζί με άλλους να υπάρξει «Γιούρογκρουπ» των υπουργών Εργασίας, κατά το πρότυπο του Γιούρογκρουπ των υπουργών Οικονομικών, που θα παρακολουθεί και θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τις θεσμικές αλλαγές στην αγορά εργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης κινείται σε δύο επίπεδα. Από τη μια, προσπαθεί να πείσει ότι «ασπίδα» για τα εργασιακά δικαιώματα είναι το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» και οι «καλές πρακτικές στην ΕΕ». Με τον τρόπο αυτό εξωραΐζει στα μάτια των εργαζομένων την ΕΕ των μονοπωλίων, που έχει τη βασική ευθύνη για τις εργασιακές ανατροπές σε όλα τα κράτη - μέλη και στην Ελλάδα, με ιδιαίτερη ένταση την περίοδο της κρίσης. Οι «καλές πρακτικές» της ΕΕ είναι οι βέλτιστες για το κεφάλαιο και οι χειρότερες για τους εργαζόμενους, καθώς η τάση της συρρίκνωσης των εργασιακών δικαιωμάτων είναι κυρίαρχη στην ΕΕ και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Η δεύτερη λαθροχειρία που κάνει ο υπουργός Εργασίας, είναι ότι παρουσιάζει την ΕΕ ως φορέα θετικών αλλαγών στα Εργασιακά, καλώντας μάλιστα τους εργαζόμενους με τη στάση τους να τις ενθαρρύνουν. Πρόκειται για ψέμα ολκής. Πράγματι, όπως εξαγγέλθηκε από τον Ζ. Κ. Γιούνκερ, η Κομισιόν σκοπεύει να παρουσιάσει ένα νέο πλαίσιο για τις εργασιακές σχέσεις, με έμφαση στη θέσπιση «ελάχιστων κανόνων» κυρίως για τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, που εξαπλώνονται ραγδαία, υπηρετώντας το στρατηγικό στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Οι αλλαγές αυτές, όμως, θα παγιώνουν τις διαλυμένες εργασιακές σχέσεις και, ταυτόχρονα, θα βάζουν ορισμένους κανόνες που δεν έχουν σχέση με την προάσπιση των εργατικών συμφερόντων, αλλά με τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε ανισόμετρες οικονομίες, για τα πλεονεκτήματα που αποκομίζει η καθεμιά, ανάλογα με τους ρυθμούς και το εύρος που καταφέρνει να ενσωματώσει την αντιδραστική εργατική νομοθεσία της ΕΕ.

Με άλλα λόγια, τίποτα δεν έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από τις εξαγγελίες κυβέρνησης και ΕΕ. Το μόνο απτό που έχουν μπροστά τους είναι η πρόθεση της κυβέρνησης να νομοθετήσει τα μέτρα του μνημονίου, όπου ανάμεσα σε άλλα περιλαμβάνονται η πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η προς το χειρότερο αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου και η παγίωση της ζούγκλας στην αγορά εργασίας, αφού στο μνημόνιο απορρίπτεται οποιαδήποτε ανάκτηση απωλειών, με τη φράση: «Οι αλλαγές στις πολιτικές για την αγορά εργασίας δεν θα πρέπει να συνεπάγονται την επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής, ασύμβατα με τους στόχους της προώθησης μιας βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης»...

Π.