Οργάνωση - ανασύνταξη τα προαπαιτούμενα της λαϊκής αντεπίθεσης

«Κρίσιμο» για την πορεία της οικονομίας χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός το επόμενο πεντάμηνο, κηρύσσοντας και επίσημα το «φθινοπωρινό» γύρο της επίθεσης σε βάρος των εργαζομένων.

Η αναφορά του στην «εξέλιξη της συζήτησης για την απομείωση του χρέους», η οποία προϋποθέτει να προχωρήσουν χωρίς καθυστέρηση τα αντιλαϊκά μέτρα της δεύτερης «αξιολόγησης», δεν είναι τυχαία. Ούτε βέβαια είναι τυχαία η σύνδεση που κάνει ο πρωθυπουργός ανάμεσα στη διευθέτηση του κρατικού χρέους και «τη μεγάλη προσπάθεια για την ανάκαμψη και την παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας.

Αξιολόγηση, μέτρα, χρέος και καπιταλιστική ανάκαμψη, μπερδεμένα μεταξύ τους σαν ένα αξεδιάλυτο κουβάρι, σερβίρονται από την κυβέρνηση ως ο αδιαπραγμάτευτος «εθνικός στόχος», πίσω από τον οποίο πρέπει να στοιχηθούν όλοι: Μονοπώλια, μεγαλοεργοδότες, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, μικρομεσαίοι αγρότες.

Τι προϋποθέτει, όμως, η επίτευξη αυτού του στόχου; Παίρνοντας ορισμένα μόνο παραδείγματα από την επικαιρότητα, σημαίνει να συμβιβαστούν οι συνταξιούχοι με τις νέες περικοπές που είδαν την περασμένη Παρασκευή στις επικουρικές τους συντάξεις. Να αποδεχτεί ο λαός ότι η Υγεία που δικαιούται, είναι το αίσχος που ζει καθημερινά στα υποστελεχωμένα και υποχρηματοδοτούμενα νοσοκομεία.

Οτι τα ψίχουλα που διαφημίζει η κυβέρνηση για την ακραία φτώχεια είναι «κοινωνική πολιτική» και όχι επιλογή του κεφαλαίου για τη διαχείριση της ανέχειας του λαού με το μικρότερο δημοσιονομικό κόστος. Να συμβιβαστούν οι άνεργοι με τα προγράμματα της ημιαπασχόλησης και υποαπασχόλησης. Αλλά και οι λίγοι «τυχεροί» που παίρνουν το πενιχρό επίδομα, να το παραδώσουν λάφυρο στην εργοδοσία και να το ανταλλάξουν για μια ολιγόμηνη «ευκαιρία απασχόλησης».

Να βάλουν οι εργαζόμενοι την ουρά στα σκέλια και να αποδεχτούν δουλειά χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, νέες μειώσεις στους μισθούς, το κυνήγι της συνδικαλιστικής δράσης που εντείνεται, την ευελιξία στην αγορά εργασίας που τείνει να κυριαρχήσει.

Κανένας συμβιβασμός με τη μιζέρια

Επομένως, η ανεμπόδιστη εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων που έχουν ψηφιστεί, αλλά και εκείνων που τώρα δρομολογούνται, περιέχονται από την κυβέρνηση στα «προαπαιτούμενα» της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη είναι τα μέτρα για την άμεση και έμμεση ενίσχυση του κεφαλαίου, όπως αυτά που περιέχονται στο νέο επενδυτικό νόμο, στο νόμο για τις Αμεσες Ξένες Επενδύσεις, στις φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο που διευρύνονται, ενώ ο λαός εκβιάζεται να πληρώσει μέχρι και το τελευταίο σεντ από το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ και τους άλλους φόρους.

Το πακέτο της δεύτερης «αξιολόγησης» θεωρεί δεδομένα όλα τα προηγούμενα μέτρα και προσθέτει νέα, κεντράροντας την επίθεση στα Εργασιακά. Η οργάνωση της πάλης για την απόκρουση αυτών των μέτρων είναι καθήκον πρώτης γραμμής για τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, για να μην περάσει η πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και η νομοθέτηση νέων εμποδίων στην απεργία, για να μην μπει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις και κατρακυλήσει κι άλλο ο μέσος μισθός. Αυτό, όμως, δεν είναι αρκετό.

Για να επιβιώσει σήμερα με αξιοπρέπεια μια εργατική - λαϊκή οικογένεια, είναι αναγκαίο να δυναμώσει η πάλη για την ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι από την περίοδο της κρίσης. Χρειάζεται σκληρός ταξικός αγώνας για την υπογραφή συμβάσεων στο ύψος των τελευταίων κλαδικών που «πάγωσαν» μετά το 2012 και για την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, που μείωσαν τον κατώτερο μισθό, έδωσαν αέρα στα πανιά της μερικής και προσωρινής απασχόλησης, καταρράκωσαν τις Συλλογικές Συμβάσεις.

Ενας τέτοιος αγώνας μπορεί να οργανωθεί μόνο σε αντιπαράθεση με την πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο και τα συμφέροντά του. Οχι σε συνεργασία με την εργοδοσία, όπως καλεί τους εργαζόμενους η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, υπογράφοντας με τον ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές ενώσεις «κοινές δηλώσεις» για τη διαμόρφωση «εθνικής γραμμής» στη διαπραγμάτευση κυβέρνησης - κουαρτέτου για τα Εργασιακά.

Η οργάνωση του αγώνα μ' αυτούς τους στόχους παίρνει υπόψη τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τις «αντοχές» της οικονομίας και την ανάγκη των επιχειρηματικών ομίλων να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία τους.

Από αυτή τη σκοπιά, απέναντι στους σχεδιασμούς κυβέρνησης - κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ που επιταχύνονται, έχει μεγάλη σημασία να δυναμώσει η πρωτοβουλία των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων για την οργάνωση της πάλης με αιχμή το μέτωπο των ΣΣΕ, να στηριχθεί πλατιά και στην πράξη το σχέδιο νόμου που προτείνεται απ' αυτές τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Αυτές οι πρωτοβουλίες, όπως και τα συλλαλητήρια για τη ΔΕΘ στην Αθήνα (9/9, Ομόνοια) και στη Θεσσαλονίκη (10/9, πλατεία Αριστοτέλους), μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση καλύτερων προϋποθέσεων για τη συμπόρευση νέων δυνάμεων με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Απεγκλωβισμός από την πολιτική του κεφαλαίου

Η αμφισβήτηση και απόρριψη του στόχου της καπιταλιστικής ανάκαμψης, ως στόχου που αφορά την κερδοφορία του κεφαλαίου και όχι την ευημερία του λαού, είναι βήμα καθοριστικό για να απεγκλωβιστεί το κίνημα από τα δίχτυα της στρατηγικής του κεφαλαίου, να ανασυνταχθεί και να παλέψει με σχέδιο που υπηρετεί τα πραγματικά εργατικά συμφέροντα και τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Η συμμαχία της εργατικής τάξης με τα άλλα λαϊκά στρώματα είναι αυτή που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για το πραγματικά νέο και διαφορετικό. Η πείρα που έχει αποκτήσει ο λαός από την κυβερνητική εναλλαγή και τη διαχείριση από σοσιαλδημοκρατικά, φιλελεύθερα και «αριστερά» κόμματα, όπως αυτοαποκαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ, «δεμένη» με την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, μπορεί να απελευθερώσει δυνάμεις από την επιρροή της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής, να ενισχύσει το ριζοσπαστικό ρεύμα που παλεύει σε αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, για να αλλάξει τάξη στην εξουσία.

Π.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Καθησυχάζει το λαό ενώ έρχονται νέες θύελλες

Το παραμύθι της "δίκαιης ανάπτυξης" στόχο έχει να

αποσπάσει τη συναίνεση του λαού στα αντιλαϊκά μέτρα

της κυβέρνησης

"Η μείωση των πλεονασμάτων συναρτάται με την απόφαση που θα λάβει η ΕΕ για την απομείωση του χρέους (...) που αναμένεται να συγκεκριμενοποιηθεί μέχρι τέλος του χρόνου (...) Δεν διεκδικούμε απλά, απαιτούμε καιαναμένουμε, ως μέρος της Συμφωνίας που υλοποιούμε, τα συγκεκριμένα μέτρα που θα καθιστούν το χρέος βιώσιμο. Αυτό προφανώςθα έχει ως συνακόλουθο τη μείωση των πλεονασμάτων μετά το 2018, γεγονός που ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για την ανάκαμψη της οικονομίας. (...) Και όσο τα πράγματα στην οικονομία βελτιώνονται, τόσο οι δυνατότητες της κοινωνικής μας πολιτικής θα διευρύνονται (...) Από εκεί και πέρα, κρίσιμος σταθμός είναι η ένταξη της χώρας μας στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ. Αυτό θα συμβεί τους επόμενους μήνες. Τότε η χώρα θα μπορεί να βγει στις αγορές... Ο δρόμος για την απομείωση του Ελληνικού Χρέους έχει ανοίξει μετά το κλείσιμο της Πρώτης Αξιολόγησης. Η Ελλάδα έχει τηρήσει την συμφωνία, και αναμένει να κάνουν το ίδιο και οι εταίροι της. Ο ορίζοντας για την συμφωνία αυτή, όπως σας είπα, είναι το τέλος του χρόνου. Ο στόχος είναι να καταστεί το χρέος της χώρας βιώσιμο, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ανάκαμψη της οικονομίας".

Το απόσπασμα είναι από συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα σε εφημερίδα την προηγούμενη Κυριακή και συμπυκνώνει την κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία αναμένεται να ενταθεί μπροστά στη ΔΕΘ και μπροστά στη δεύτερη «αξιολόγηση» και το νέο πακέτο μέτρων που αυτή θα φέρει. Για το περιεχόμενο της παρέμβασης του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη δήλωσε προ ολίγων ημερών: «Το εθνικό αυτό σχέδιο μακράς πνοής θα περιγράψει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Και έχει δύο σημεία - σταθμούς: Την ολοκλήρωση του προγράμματος προσαρμογής και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Με τη δίκαιη συμμετοχή και στις υποχρεώσεις και στα οφέλη, όλων των Ελλήνων πολιτών»!!!

Αλλά και στις συναντήσεις με φορείς - εκπροσώπους του κεφαλαίου που είχε μέσα στη βδομάδα ο Αλ. Τσίπρας, ενόψει της ΔΕΘ, μίλησε για την κρισιμότητα των επόμενων μηνών, επειδή «θα σηματοδοτήσουν τη στροφή της οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης». Επανέλαβε την προπαγάνδα περί «δίκαιης ανάπτυξης» και έκλεισε το μάτι σε τμήματα του κεφαλαίου που, στο πλαίσιο ανακατατάξεων και αναδιατάξεων, διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο της «πίτας», λέγοντας ότι έχει σημασία αυτή η ανάπτυξη να αξιοποιηθεί, να παραχθεί νέος πλούτος, αλλά να κατανεμηθεί με δικαιοσύνη και κυρίως στις υγιείς και παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας, που θα μπορούν αυτήν την παραγόμενη «πίτα» να την πολλαπλασιάσουν.

Οριοθετώντας χρονικά την πορεία προς την ανάκαμψη, υποστήριξε ότι οι ερχόμενοι πέντε μήνες είναι που θα κρίνουν «την εξέλιξη της συζήτησης για την απομείωση του χρέους», κάτι που «μπορεί να μας οδηγήσει στην ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, που βεβαίως θα σηματοδοτήσει μία νέα εποχή, μετά από έξι χρόνια πολύ μεγάλων δυσκολιών, και σε σχέση με τις δυνατότητες δανειοδότησης των επιχειρήσεων».

Εν ολίγοις, ισχυρίζονται ότι μπροστά το επόμενο διάστημα βρίσκεται το κλείσιμο της «αξιολόγησης», που θα είναι ευκολότερη από κάθε προηγούμενη, το άνοιγμα της συζήτησης για το χρέος, που θα επιφέρει μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, η ένταξη της χώρας στο καθεστώς ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, που θα συμβάλλει στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών.

Και όλα αυτά θα στηρίξουν την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, η οποία θα είναι «δίκαιη» και τα οφέλη της θα μοιραστούν σε όλους. Και μετά ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...

Τα "παραμύθια" του Μαξίμου και οι "δράκοι" της πραγματικότητας

Το «παραμύθι» δίχως δράκο που αφηγείται το Μαξίμου κρύβει τους υπαρκτούς κινδύνους που συνεπάγεται η αποδοχή του απ' το λαό. Το καταρχήν προφανές είναι ότι από πουθενά δεν προκύπτει ότι η πορεία αυτή θα είναι ευθύγραμμη όπως την περιγράφουν. Στην τελευταία συνεδρίαση του Euro Working Group, εμφανίστηκαν «εμπλοκές» στο ζήτημα της διαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους, σε ένα ζήτημα δηλαδή που συνδέεται άμεσα με τις συνολικότερες ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες εντός κι εκτός ΕΕ για τη διαχείριση των μεγάλων κρατικών χρεών και τον επιμερισμό χασούρας και κερδών. Πληροφορίες ανέφεραν ότι η γερμανική πλευρά έβαλε «πάγο» στη δρομολόγηση συγκεκριμένων βραχυπρόθεσμων μέτρων για το ελληνικό κρατικό χρέος, προβάλλοντας την εκτίμηση ότι δε συντρέχει κάποια άμεση ανάγκη για κάτι τέτοιο.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, απαντώντας σε επιστολή του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλη, δηλώνει ότι για το ενδεχόμενο συμμετοχής των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» θα ληφθεί υπόψη «η πρόοδος ως προς την ανάλυση και την ενίσχυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του ίδιου του Διοικητικού Συμβουλίου (σ.σ. της ΕΚΤ)». Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, προσθέτει, «δεν μπορεί να προσδιοριστεί ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα για τις ενδεχόμενες αγορές» ελληνικών ομολόγων.

Αλλά ακόμα κι αν η πορεία είναι τέτοια, όπως την περιγράφει το Μέγαρο Μαξίμου, είναι μια πορεία συμφέρουσα για το λαό όπως του την παρουσιάζουν; Το κλείσιμο πρώτης και δεύτερης «αξιολόγησης» έχει προαπαιτούμενα, αντιλαϊκά. Τα μέτρα που ήδη έχουν φορτωθεί στο λαό αναμένεται να εμπλουτιστούν με νέα, καθώς στο «τραπέζι» της δεύτερης «αξιολόγησης» μπαίνουν εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Η συζήτηση για το χρέος, ακόμα κι αν καταλήξει σε απόφαση διευθέτησής του, όχι μόνο δεν πρόκειται για εξέλιξη ικανή να ανακουφίσει τις λαϊκές οικογένειες, αλλά θα σηματοδοτήσει κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Η όποια ρύθμιση θα είναι με το αζημίωτο, θα απαιτήσει νέο «αίμα», ενώ το όποιο περιθώριο «ευελιξίας» ενδεχομένως προκύψει, δεν θα κατευθυνθεί στην ελάφρυνση του λαού, αλλά στην ακόμα μεγαλύτερη κρατική στήριξη του κεφαλαίου, για την ανάκαμψη της κερδοφορίας και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς του.

Για λογαριασμό του και όχι για το λαό, εξάλλου, η κυβέρνηση διεκδικεί ευθύς εξαρχής τη διευθέτηση του χρέους και τη μείωση των πλεονασμάτων. Ο στόχος δεν είναι η ενίσχυση της Παιδείας, της Υγείας, η στήριξη του λαϊκού εισοδήματος, μισθών, συντάξεων κ.λπ. Στόχος είναι η διαμόρφωση μεγαλύτερων περιθωρίων κρατικής στήριξης των επενδύσεων των επιχειρηματικών ομίλων και ευνοϊκών συνθηκών για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του.

Η ανάπτυξη θα 'ναι για λίγους

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι μετά από όλα αυτά κι αφού ο λαός έχει εξουθενωθεί απ' τα τόσα αντιλαϊκά μέτρα που απαιτεί η καπιταλιστική οικονομία για να ανακάμψει, αυτό επιτυγχάνεται. Θα έρθει μήπως τότε η ώρα της ανταμοιβής του λαού; Θα έχει μερίδιο στην κερδοφορία; Θα είναι αυτή η ανάπτυξη «δίκαιη», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, πασχίζοντας να κάνει το στόχο αυτό στόχο του λαού, άρα να εξασφαλίσει την ανοχή του στα όσα αντιλαϊκά απαιτεί η επίτευξή του;

Αν το ερώτημα αυτό απευθυνθεί σε έναν εργαζόμενο στον κλάδο του Τουρισμού, η απάντηση θα είναι ένα μεγαλοπρεπές «όχι». Ο κλάδος ακμάζει, τα κέρδη καλπάζουν, οι μισθοί και τα δικαιώματα όμως ακολουθούν αντίστροφη πορεία. Το παραπέτασμα χλιδής συγκαλύπτει τις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν, συνιστώντας την άλλη πλευρά του νομίσματος της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Παράδειγμα δεύτερο. Στα μέσα της βδομάδας, Πειραιώς, Εθνική και Eurobank ανακοίνωσαν τα οικονομικά τους αποτελέσματα για το β' τρίμηνο του 2016. Ο όμιλος της Εθνικής Τράπεζας καταγράφει κέρδη 3 εκατ. ευρώ το α' εξάμηνο του 2016, ενώ τα οργανικά κέρδη προ προβλέψεων στην Ελλάδα ανήλθαν σε 207 εκατ. ευρώ το β' τρίμηνο (αύξηση 10% σε τριμηνιαία βάση). Μετά την πώληση της Finansbank, σημαντική είναι η μείωση της χρηματοδότησης της Εθνικής από το μηχανισμό ELA, καθώς διαμορφώθηκε σε 5 δισ. ευρώ (έναντι 11 δισ. στο τέλος του α' τριμήνου του 2016), με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής, Λ. Φραγκιαδάκη, να σημειώνει ότι το γεγονός αυτό «υπογραμμίζει το συγκριτικό χρηματοδοτικό πλεονέκτημα της ΕΤΕ ενόψει της ανάκαμψης της εγχώριας οικονομίας».

Η Eurobank, από την πλευρά της, εμφάνισε καθαρά κέρδη ύψους 46 εκατ. ευρώ το β' τρίμηνο και 106 εκατ. ευρώ συνολικά για το α' εξάμηνο. Καταγράφεται, επίσης, μείωση των νέων δανείων σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών κατά 16 εκατ. ευρώ για πρώτη φορά. Στις δηλώσεις του, ο διευθύνων σύμβουλος, Φ. Καραβίας, ανέφερε ότι «το δεύτερο διαδοχικό τρίμηνο κερδοφορίας δίνει στην Eurobank τη δυνατότητα να εστιάσει στους στρατηγικούς της στόχους».

Ο όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς εμφάνισε στο β' τρίμηνο του 2016 καθαρό θετικό αποτέλεσμα 20 εκατ. ευρώ, ενώ τα επαναλαμβανόμενα κέρδη προ φόρων και προβλέψεων έφτασαν τα 288 εκατ. ευρώ, με αύξηση 8%.«Η εφαρμογή του Προγράμματος Οικονομικής Στήριξης της χώρας μας διασφαλίζει τη σταδιακή βελτίωση των συνθηκών στην ελληνική οικονομία. Η σταθεροποίηση της εγχώριας αγοράς και η συνεπής εφαρμογή του Σχεδίου Αναδιάρθρωσης επέτρεψαν την επίτευξη των στόχων της Τράπεζας Πειραιώς κατά τα τελευταία τρίμηνα», ανέφερε η Χαρίκλεια Απαλαγάκη, πρόεδρος του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς.

Την ίδια ώρα που οι τράπεζες εμφανίζουν κερδοφορία, που η έκθεσή τους στον ELA μειώνεται, που επιχαίρουν για τη βελτίωση των συνθηκών, οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες χρεοκοπούν, τα παντός είδους χρέη σφίγγουν σαν θηλιά στο λαιμό τους και βρίσκονται αντιμέτωπες με τον κίνδυνο κατασχέσεων ακόμα και για την πρώτη τους κατοικία.

***

Η κυβερνητική απόπειρα να καταστήσει το λαό όμηρο νέων αυταπατών για την ανάκαμψη που έρχεται και που θα είναι τάχα δίκαιη, αποσκοπεί στην απόσπαση της ανοχής, αν όχι της συναίνεσής του σε μια πολιτική αντιλαϊκή που θα κλιμακώνεται. Η κυβερνητική προπαγάνδα ουσιαστικά αποσκοπεί στο να πείσει τους εργαζόμενους να κάνουν υπομονή, στο όνομα της ανάκαμψης, να αποδεχτούν ως δεδομένα τα αντιλαϊκά μέτρα που «τρέχουν», να υπομένουν καρτερικά τα νέα που πρόκειται να φέρει η ολοκλήρωση της πρώτης «αξιολόγησης», αυτά που θα φέρει η διαδικασία της δεύτερης, αλλά και αυτά που προϋποθέτει η συζήτηση για ελάφρυνση του χρέους.

Κρύβοντας ότι οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις θα είναι διαρκείας γιατί η καπιταλιστική «ανάκαμψη» απαιτεί φθηνή εργατική δύναμη, διευκολύνσεις στο κεφάλαιο, τσάκισμα του εισοδήματος των λαϊκών οικογενειών, ενώ δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τη μαζική ανεργία. Οπότε και όταν έρθει, λοιπόν, δεν θα αρκεστεί στις θυσίες που έχουν γίνει ή θα γίνουν το επόμενο διάστημα, αλλά θα απαιτεί και άλλες στη συνέχεια, προκειμένου αυτή να διατηρηθεί.

Β. Ν.

Επικίνδυνες για τους λαούς εξελίξεις

Η χερσαία στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία, που ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου, αποτελεί έναν επιπλέον κρίκο στην αλυσίδα των σύνθετων γεγονότων και εξελίξεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Η λεγόμενη επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» γίνεται με διακηρυγμένο στόχο «να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία του "Ισλαμικού Κράτους" και των Κούρδων σύμμαχων του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν - PKK» με επίκεντρο την κουρδική πόλη Τζαραμπλούς. Στην πραγματικότητα, αυτό που επιδιώκεται με κάθε τρόπο είναι η αποφυγή δημιουργίας κουρδικού θύλακα στα νότια της Τουρκίας. Το να μην υλοποιηθούν οι επιδιώξεις Κούρδων της Συρίας - που είναι κατά της συριακής κυβέρνησης, με τη στήριξη και των ΗΠΑ - να συνενωθούν και με το αυτόνομο Ιρακινό Κουρδιστάν ώστε να δημιουργηθούν οι βάσεις ενός μελλοντικού ανεξάρτητου κράτους που θα έχει πρόσβαση και στη Μεσόγειο.

Φυσικά, όσο και αν θέλει να εμφανίζεται σήμερα η κυρίαρχη μερίδα της τουρκικής αστικής τάξης, που εκφράζεται από το κόμμα του Ερντογάν, ΑΚΡ, ως πολέμιος των τζιχαντιστών, δεν παύει να είναι αυτή που μαζί με τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της και δυνάμεις της Μέσης Ανατολής (π.χ. Σαουδική Αραβία, πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου) στήριξαν και θέριεψαν οργανώσεις τύπου «Ισλαμικού Κράτους», ως εργαλείο που εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους στην περιοχή σε αντιπαράθεση με την κυβέρνηση της Συρίας και τον Μπασάρ Αλ Ασαντ. Ταυτόχρονα, η δράση των δυνάμεων των Κούρδων της Συρίας με τη στήριξη των ΗΠΑ και ΝΑΤΟικών συμμάχων, προκαλεί σημαντικές τριβές στις σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ. Ιδιαίτερα η κατάσταση επιδεινώθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιούλη στην Τουρκία, που, ανοιχτά αν και όχι επίσημα, η τουρκική κυβέρνηση αφήνει υπονοούμενα για το ρόλο των ΗΠΑ και άλλων. Είναι επίσης χαρακτηριστική και η χτεσινή ανακοίνωση - αντίδραση του αμερικανικού υπουργείου Αμυνας ότι είναι «απαράδεκτες οι μάχες ανάμεσα στις τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις, οργανώσεις της αντιπολίτευσης (σ.σ.: φιλοτουρκικές) και δυνάμεις που μετέχουν στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις».

Αυτό το μπλεγμένο κουβάρι και η ρευστότητα στη διαμόρφωση συμμαχιών και συνεργασιών με αφορμή τον πάνω από 5 χρόνια πλέον πόλεμο στη Συρία, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η έκφραση των πολύ οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή. Συνδέονται με την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, τη σφαγή διαρκείας στην Υεμένη, τη λεγόμενη «αραβική άνοιξη» στη Βόρεια Αφρική και αφορά τον έλεγχο ενεργειακών πηγών, των δρόμων μεταφοράς τους, των αγορών και των γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής προς όφελος μονοπωλιακών ομίλων. Από την ίδια σκοπιά γίνεται και η εμπλοκή της καπιταλιστικής Ρωσίας, που αξιοποιώντας τη συμμαχία με τη συριακή κυβέρνηση, το Ιράν και άλλες δυνάμεις, επέμβηκε και στρατιωτικά αλλάζοντας σημαντικά τα δεδομένα στη μελλοντική μοιρασιά.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι άξονες και οι αντιάξονες στην περιοχή εξελίσσονται διαρκώς, όπως δείχνει και η πρόσφατη προσέγγιση Τουρκίας - Ρωσίας (μετά το «τσούγκρισμα» που ακολούθησε την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού στην τουρκο-συριακή μεθόριο το Νοέμβρη του 2015). Επίσης, η μαραθώνια συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ και της Ρωσίας, Τζον Κέρι και Σεργκέι Λαβρόφ, αντίστοιχα, στο τέλος της περασμένης βδομάδας στη Γενεύη, επιβεβαίωσε ότι οι ανταγωνισμοί, παρά κάποια πιθανά σημεία προσέγγισης, θα οξυνθούν. Συγκεκριμένα, συμφώνησαν στο πέρασμα «ανθρωπιστικής βοήθειας» στο αποκλεισμένο Χαλέπι, να υπάρχει κάποια συγκράτηση για το ρόλο των Κούρδων της Συρίας και υποτίθεται δέσμευση και των δύο ότι αυτοί μπορούν να περιλαμβάνονται στο πλαίσιο μιας «ενιαίας Συρίας», ωστόσο διαφωνίες εξακολουθούν να υπάρχουν σχετικά με το ποιος χαρακτηρίζεται ή όχι τρομοκράτης στη Συρία.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται επομένως χαρακτηρίζεται από απόλυτη ρευστότητα και από ένα αέναο παζάρι όλων των αστικών τάξεων μεταξύ τους με σίγουρους χαμένους τους λαούς, που είτε σκοτώνονται στα πεδία των μαχών κάτω από ξένες σημαίες - αυτές των αστών - είτε ξεριζώνονται από τα σπίτια τους κατά εκατομμύρια και αν επιβιώσουν προστίθενται στις στρατιές των σύγχρονων σκλάβων του καπιταλισμού. Γι' αυτό και κρίσιμο στην κατανόηση των εξελίξεων είναι πάντα η συνειδητοποίηση ότι από τα όποια παζάρια των καπιταλιστών και των πολιτικών εκπροσώπων τους οι λαοί, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν μπορεί να περιμένουν τίποτε το θετικό.

Ιδιαίτερα ο λαός μας δεν πρέπει να «τσιμπήσει» στα παραμύθια της σημερινής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, περί ανάδειξης της χώρας ως «παράγοντα ειρήνης και συνεννόησης σε ένα τόξο ανασφάλειας από την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή ως την Βόρεια Αφρική», όπως αρέσκεται να επαναλαμβάνει συνεχώς ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, που αναλαμβάνει και σχετικές πρωτοβουλίες. Η χώρα μας, με ευθύνη και της σημερινής κυβέρνησης, συμμετέχοντας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπου συνυπογράφει τα πάντα, βρίσκεται μπλεγμένη στο κουβάρι των ανταγωνισμών. Οι όποιες συμμαχίες και κολιγιές γίνονται για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου, που διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή. Αυτές οι εξελίξεις για το λαό μας εγκυμονούν νέους μεγαλύτερους κινδύνους για εμπλοκή σε ακόμη πιο γενικευμένη σύγκρουση. Γι' αυτό πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση και με τη δική του αυτοτελή πάλη να αγωνιστεί ενάντια στη συμμετοχή στα ιμπεριαλιστικά μακελειά, με όποιο πρόσχημα και αν αυτή γίνεται.

Δ. Κ.

Σχετικά με την όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να θεωρήσει τις φορολογικές συμφωνίες της «Apple» με την ιρλανδική κυβέρνηση ως «παράνομη κρατική ενίσχυση» και να ζητήσει από την Ιρλανδία να ανακτήσει φόρους που δεν καταβλήθηκαν από το αμερικανικό μονοπώλιο, ύψους 13 δισεκατομμυρίων ευρώ, επιδιώκεται να προβληθεί από μέσα ενημέρωσης και πολιτικές δυνάμεις, απολογητές της λυκοσυμμαχίας του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου, ως προσπάθεια πάταξης της φοροαποφυγής και άλλα τέτοια. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την όξυνση και κλιμάκωση των σφοδρών ανταγωνισμών των μονοπωλιακών ομίλων ισχυρών καπιταλιστικών κρατών - μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ.

Αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο στην αντιπαράθεση ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων για την επέκταση και την κυριαρχία τους στις αγορές, που ακολουθεί άλλα ...επεισόδια της προηγούμενης περιόδου, όπως το άνοιγμα της διαδικασίας επιβολής κυρώσεων που προηγήθηκε από την Κομισιόν στην «Google», στη «Microsoft», και την αντίστοιχη απάντηση από τις ΗΠΑ με κυρώσεις ενάντια στη γερμανική «Volkswagen», με αφορμή το «σκάνδαλο των ρύπων», αλλά και τις ανακοινώσεις της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ για την αποτυχία της Deutsche Bank να ανταποκριθεί στο «τεστ αντοχής» και τη σχετική έκθεση του ΔΝΤ που ακολούθησε για την ίδια τράπεζα. Τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης αξιοποιούν όλα τα μέσα για να υπερασπίσουν και να διασφαλίσουν τις θέσεις και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων της ως σύνολο, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα συμφέροντα των επιμέρους κρατών - μελών της, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση η Ιρλανδία, η κυβέρνηση της οποίας ξιφουλκεί κατά της απόφασης της Επιτροπής, όπως άλλωστε και η «Αpple».

Ο χρόνος εκδήλωσης αυτής της εξέλιξης μόνο τυχαίος δεν είναι, αφού έρχεται μία μέρα μετά τις δηλώσεις του σοσιαλδημοκράτη Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Ζ. Γκάμπριελ, για την «ντε φάκτο αποτυχία» των διαπραγματεύσεων για τη Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤΤΙΡ), επιρρίπτοντας τις ευθύνες στην αμερικανική πλευρά γιατί αρνείται «να συμβιβαστεί με τους Ευρωπαίους». Η διαμάχη των μονοπωλιακών συμφερόντων γύρω από την ΤΤΙΡ είναι οξύτατη, ιδιαίτερα σε κρίσιμους τομείς, όπως η ψηφιακή αγορά, όπου η ΕΕ (και τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη - μέλη της, όπως η Γερμανία) επιχειρεί να απαντήσει στην υπεροχή των μονοπωλίων των ΗΠΑ με την ανάπτυξη της δικής της «Ενιαίας Ψηφιακής Αγοράς». Οι εξελίξεις επομένως στις σχέσεις της ΕΕ με την «Apple», που κυριαρχεί στον συγκεκριμένο κλάδο, όπως και οι αντίστοιχες με το άλλο αμερικανικό μονοπώλιο της «Google» παλιότερα, μπορούν να εξηγηθούν κάτω από το πρίσμα της όξυνσης των μονοπωλιακών ανταγωνισμών και το κουβάρι των αντιπαραθέσεων που κλιμακώνονται ανάμεσα σε ΗΠΑ και Γερμανία, αλλά και στο εσωτερικό της ΕΕ, καθώς και με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ισχυρές καπιταλιστικές χώρες.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να εμπλακούν στο μαινόμενο πόλεμο των μονοπωλιακών συμφερόντων, να συνταχτούν κάτω από ξένες σημαίες. Οσο οξύνονται οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, τόσο αυξάνονται η εκμετάλλευση και η επιθετικότητα των επιχειρηματικών ομίλων ενάντια στην εργατική τάξη. Συμφέρον του εργαζόμενου λαού είναι να αντιπαραθέσει στα μονοπώλια και την εξουσία τους τη δική του κοινωνική συμμαχία, διεκδικώντας να γίνει κύριος του πλούτου που παράγει, με ριζικές αλλαγές στην εξουσία και την οικονομία.

Β. Κ.

Η καλλιέργεια κάλπικων ελπίδων και η λαϊκή απάντηση

Για οικονομική ανάκαμψη μιλά η κυβέρνηση αλλά είναι αβέβαιη ενώ, όπως και την κρίση, την πληρώνει ο λαός

Γ. Σταθάκης, υπουργός Ανάπτυξης, Γ. Δραγασάκης,

αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Αλ. Τσίπρας. Λέτε να

"οραματίζονται" ανάκαμψη;

Η αύξηση του δείκτη οικονομικού κλίματος που σημείωσε η Κομισιόν (κατέγραψε την υψηλότερη τιμή του τελευταίου δωδεκαμήνου), σε συνδυασμό με την αισιοδοξία που καταγράφει η έκθεση της Bank of America / Merrill Lynch για την ελληνική οικονομία και την πρόβλεψη της Alpha Bank και της Τράπεζας Πειραιώς για άμεση ανάκαμψη το δεύτερο εξάμηνο του έτους και ισχυρή ανάκαμψη το 2017, επιβεβαιώνουν την εκτίμηση του Γ. Δραγασάκη ότι μετά από μακρά περίοδο βαθιάς ύφεσης και αβεβαιότητας, «η οικονομία βρίσκεται σε φάση σταθεροποίησης και για πρώτη φορά συντρέχουν οι προϋποθέσεις πραγματικής ανάκαμψης», αναφέρει η «Αυγή» στις 31/8/2016 στην πρώτη σελίδα της, ενώ στο ρεπορτάζ στις μέσα σελίδες γράφει ότι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μηνιαίας έρευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο δείκτης οικονομικού κλίματος (economic sentiment indicator, ESI) αυξήθηκε στις 92,5 μονάδες από 90,9 τον Ιούλη και 89,7 τον Ιούνη, καταγράφοντας την υψηλότερη τιμή του τελευταίου 12μήνου.

Ο δείκτης οικονομικού κλίματος αποτυπώνει την άποψη οικονομικών παραγόντων, επιχειρηματιών κ.λπ., αλλά και καταναλωτών, για το μέλλον της οικονομίας της χώρας μέσα από το πώς καθένας προσεγγίζει την ατομική του οικονομική κατάσταση. Γι' αυτό μιλούν για έρευνα. Το αποτέλεσμά της είναι κάτι σαν αποτέλεσμα δημοσκόπησης. Είναι επομένως ένα ερώτημα η αξιοπιστία του.

Τα παραδείγματά της δεν την επιβεβαιώνουν

Βεβαίως, η «Αυγή» αναφέρεται και σε άλλες εκτιμήσεις, όπως της Bank of America / Merrill Lynch, που κάνει λόγο για «αναταράξεις της ελληνικής οικονομίας», αλλά και τη διαπίστωση της ΕΛΣΤΑΤ για άνοδο του ΑΕΠ κατά 0,2% το δεύτερο τρίμηνο του 2016 σε σχέση με το πρώτο. Μόνο που ούτε αυτός ο δείκτης είναι ασφαλής και η πονηρή εφημερίδα μιλά για «προσεκτικά αισιόδοξη εκτίμηση». Αλλά αυτή η τοποθέτηση δεν εννοεί ανάκαμψη. Οσο για τις τράπεζες, το ρεπορτάζ λέει ότι η Πειραιώς εκτιμά 1% ανάκαμψη το 2016 και 2% το 2017. Η Alpha Bank δε δίνει εκτίμηση για το 2016, αλλά δίνει, σύμφωνα με την «Αυγή», 2,5% για το 2017. Με προϋποθέσεις, λέει η εφημερίδα.

Επειδή όμως η «Αυγή» περνά συνοπτικά τις εκτιμήσεις της Alpha Bank, ας τις δούμε μέσα από το τελευταίο εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο.

«Η ενεργός ζήτηση στην ελληνική οικονομία διαμορφώνεται από την υποτονική εγχώρια ιδιωτική κατανάλωση ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας υφέσεως και των αυξημένων φορολογικών επιβαρύνσεων στην προσπάθεια δημοσιονομικής πειθαρχίας, καθώς και από την ανθεκτικότητα του ελληνικού τουρισμού. Δεδομένου ότι οι βασικοί παράγοντες που διαμορφώνουν αυτό το σκηνικό, δεν αναμένεται να μεταβληθούν στο επόμενο έτος, καθίσταται σαφές ότι η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δύναται να προέλθει κυρίως μέσω της εκκινήσεως νέων επενδυτικών σχεδίων και της προσελκύσεως κεφαλαίων από την αλλοδαπή έτσι ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Σε δεύτερο χρόνο, η αυξημένη απασχόληση θα οδηγήσει σε αύξηση της ιδιωτικής καταναλώσεως ενεργοποιώντας εκ νέου την εγχώρια ζήτηση.

Η ταχύτητα συνεπώς της αναμενόμενης εξόδου από την ύφεση στο δεύτερο εξάμηνο του 2016, θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα της χώρας να κινητοποιήσει εθνικούς πόρους και διεθνή κεφάλαια προς τις επενδύσεις».

Αλλά οι προϋποθέσεις που βάζει δε φαίνονται για την ώρα.

Ορισμένα πραγματικά στοιχεία για την οικονομία

Εγραψε επίσης η «Αυγή» στις 28/8/2016 ότι «η οικονομία αποκτά θετικό αναπτυξιακό πρόσημο». Αλλά ήρθε η ΕΛΣΤΑΤ με τα πραγματικά στοιχεία καταγράφοντας ότι το ΑΕΠ παρουσίασε αύξηση 0,2% σε σχέση με το α' τρίμηνο του 2016, αλλά μείωση 0,9% σε σχέση με το ΑΕΠ του β' τριμήνου 2015, δηλαδή μεγάλη ετήσια μείωση. Επίσης, αναθεώρησε προς τα κάτω την πορεία του ΑΕΠ για το α' τρίμηνο του 2016, σε -1% σε ετήσια βάση.

Εδωσε και άλλα στοιχεία η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφοντας μείωση 7,3% στο γενικό δείκτη τιμών παραγωγού στη βιομηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς) τον Ιούλη 2016 σε σύγκριση με τον Ιούλη 2015, έναντι μείωσης 6,7% που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση των δεικτών το 2015 προς το 2014. Κατέγραψε επίσης μείωση της πτώσης του κύκλου εργασιών της βιομηχανίας συγκριτικά με το 2015, πτώση όμως 9,4%, που δε συνάδει με την κυβερνητική προπαγάνδα για ανάκαμψη. Κατέγραψε τον δείκτη όγκου των λιανικών πωλήσεων τον Ιούνη 2016 που είχε πτώση κατά 3,6% συγκριτικά με τον Ιούνη 2015. Επίσης, ο τζίρος στο λιανικό εμπόριο είχε πτώση 5,2% τον Ιούνη 2016 σε σχέση με τον περσινό Ιούνη.

Αλλο ένα στοιχείο που συνάδει με αβεβαιότητα είναι η πτώση 9,7% στον τζίρο των θερινών εκπτώσεων του 2016 σε σχέση με το 2015, σύμφωνα με την ΕΣΕΕ.

Αλλά και τα στοιχεία των εξαγωγών είναι αρνητικά. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το πρώτο εξάμηνο του 2016 καταγράφηκαν οι χαμηλότερες εξαγωγικές επιδόσεις από το 2012. Συγκεκριμένα, σε επίπεδο περιόδου Γενάρη - Ιούνη η συνολική αξία των εξαγωγών υποχώρησε κατά 8,1% και κάτω από το όριο των 12 δισ. ευρώ (11,8 δισ. ευρώ φέτος, έναντι 12,8 δισ. ευρώ το πρώτο 6μηνο του 2015).

«Η ύφεση συνεχίστηκε για 4ο συνεχές τρίμηνο, λόγω της συρρίκνωσης των εξαγωγών και της ιδιωτικής κατανάλωσης», τονίζει η Eurobank στο τελευταίο δελτίο της ανάλυσης «7 Ημέρες Οικονομία».

Οταν μιλάμε επομένως για οικονομία, καλές είναι οι προσδοκίες, καλές και οι έρευνες για το οικονομικό κλίμα, αλλά η ανάπτυξή της μετριέται με πραγματικά στοιχεία, οι προβλέψεις για ανάπτυξη θέτουν προϋποθέσεις αλλά για την ώρα δεν φαίνονται.

Η επίδραση της οικονομίας της ΕΕ

Ενας ακόμη παράγοντας, από τους πιο άμεσους, που επιδρά στην εξέλιξη της οικονομίας της Ελλάδας, είναι η πορεία της οικονομίας των Ευρωζώνης - ΕΕ, αφού υπάρχει αλληλεξάρτηση. Αλλά το ΔΝΤ στην τελευταία του έκθεση (Ιούλης 2016) κάνει λόγο για επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρωζώνη στο 1,4% το 2017, από το 1,6% το 2016. Εκτιμά επιβράδυνση στις επενδύσεις και ότι οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές για την Ευρωζώνη είναι «μέτριες» και περιορίζονται από τα προβλήματα στην καπιταλιστική οικονομία που έχει προκαλέσει έτσι κι αλλιώς η κρίση, όπως η υψηλή ανεργία, το αυξημένο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, κ.λπ.

Στην Ιταλία και η ανάκαμψη είναι αδύναμη, και το τραπεζικό της σύστημα σε κίνδυνο λόγω μεγάλων «κόκκινων» δανείων. Γαλλία - Ιταλία έχουν μεγάλα ελλείμματα και χρέη, πάνω από 2,3 τρισ. ευρώ η καθεμία.

Σύμφωνα με τη γαλλική στατιστική υπηρεσία Insee, η οικονομική ανάπτυξη ανακόπηκε στο β΄ τρίμηνο του 2016. Η αύξηση των καταναλωτικών δαπανών μειώθηκε στο μηδέν και οι επενδύσεις υποχώρησαν. Η ανάπτυξη το 2016 θα είναι στάσιμη, θα κυμανθεί στο επίπεδο του 2015.

Αλλά επιβράδυνση εμφάνισε ο ρυθμός ανάπτυξης και της Γερμανίας στο β' τρίμηνο του 2016, σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία. Το γερμανικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,4% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2016, που είχε αυξηθεί κατά 0,7%. Οι κατασκευαστικές επενδύσεις υποχώρησαν κατά 1,6% ενώ οι επενδύσεις σε μηχανήματα και εξοπλισμό έπεσαν κατά 2,4%.

Η Κομισιόν, επίσης, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ιούλη 2016, αναθεωρεί προς τα κάτω την αρχική πρόβλεψη για το ΑΕΠ της Ευρωζώνης λόγω Brexit, με πτώση μεταξύ 0,25% και 0,5% για το 2017, από 1,8% ανάπτυξη στις εαρινές προβλέψεις της, φτάνοντας στο 1,3%. Για την ΕΕ η αύξηση του ΑΕΠ εκτιμά ότι θα υποχωρήσει από 2,0% το 2015 σε 1,8% το 2016, ενώ το 2017 θα ανέβει στο 1,9% (χειμερινές προβλέψεις: 1,9% το 2016 και 2,0% το 2017).

Η προοπτική για το λαό

Ολα τα στοιχεία επομένως δείχνουν αβεβαιότητες. Ολα δείχνουν ότι η προσπάθεια καπιταλιστικής ανάκαμψης συναντά μεγάλες δυσκολίες και είναι σίγουρο ότι θα ζητηθούν νέες θυσίες απ' το λαό, τόσο για την επίτευξή της όσο και για τη διατήρησή της, εφόσον αυτή έρθει. Γιατί κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ανάκαμψη μπορεί να υπάρξει. Αλλά πληρώνεται με «αίμα» από τους εργαζόμενους, αφού τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα όλων των μνημονίων εφαρμόζονται από την κυβέρνηση, που θα συνεχίζει και με νέα για να μην πισωγυρίσει η οικονομία.

Ετσι, κρατούν τον κατώτατο μισθό στα 586 ευρώ μεικτά και για τους νέους στα 511, ενώ χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι παλεύουν να ζήσουν με μισθούς που φτάνουν μόλις και μετά βίας τα 400 ευρώ. Αύξησαν τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε καύσιμα κ.λπ.), σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, μείωσαν το αφορολόγητο, έκοψαν φοροαπαλλαγές των λαϊκών νοικοκυριών. Και ετοιμάζονται να αυξήσουν κι άλλους έμμεσους φόρους (π.χ. στα καύσιμα κίνησης). Εκοψαν το ΕΚΑΣ από πολλούς συνταξιούχους, μείωσαν τις επικουρικές συντάξεις, αλλά και άλλες συντάξεις σε κάποιες κατηγορίες, μείωσαν κρατικά κονδύλια για κάλυψη κάποιων στοιχειωδών αναγκών σε Υγεία - Πρόνοια ή χρωστούν και δεν πληρώνουν κρατικούς οργανισμούς που παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες κ.λπ. Ηρθε ο αυξημένος ΕΝΦΙΑ. Μιλάνε για την αύξηση των θέσεων εργασίας αλλά πάνω από το 50% είναι θέσεις με ευέλικτες μορφές, προσωρινές, ορισμένου χρόνου, με κάκιστους μισθούς. Πανηγυρίζουν για τα πλεονάσματα γιατί θα εξοικονομήσουν κρατικό χρήμα για επενδύσεις, αλλά είναι αποτέλεσμα της «νόμιμης» κλοπής του μόχθου του λαού. Εβαλαν νέο χαράτσι στο νερό, φτωχοί αγρότες θα πληρώνουν «φουσκωμένο» λογαριασμό για να ποτίζουν τα χωράφια τους. Χιλιάδες νέα ζευγάρια βρίσκονται σε απόγνωση, αφού το παιδί τους δεν μπορεί να πάει σε παιδικό σταθμό γιατί τα κονδύλια δεν φτάνουν. Και ακολουθούν ακόμα χειρότερα. Αλλωστε, μπροστά είναι και η δεύτερη «αξιολόγηση» με πρώτο και βασικό προαπαιτούμενο τα Εργασιακά, δηλαδή να φτάσουν οι κλαδικοί μισθοί στον κατώτατο, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να αλλάξει σε αντιδραστική ρότα ο συνδικαλιστικός νόμος για να παρεμποδίζεται η διεκδικητική πάλη, ιδιαίτερα οι απεργίες. Το κεφάλαιο θέλει συνθήκες για διευρυμένη κερδοφορία και χωρίς απαιτήσεις από τους εργαζόμενους.

Η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν λοιπόν τίποτα να περιμένουν από την όποια ανάκαμψη. Δεν έχουν συμφέρον να συμβάλουν με τη στάση τους, την αναμονή και την ανοχή να ξεπεράσει η καπιταλιστική οικονομία τις αβεβαιότητές της και το πολιτικό σύστημα τις δυσκολίες του, όπως τους ζητάει η κυβέρνηση. Ολοι αυτοί που πληρώνουν την κρίση και την ανάκαμψη του κεφαλαίου πρέπει να εγκαταλείψουν τις κάλπικες προσδοκίες για οφέλη από μια αβέβαιη καπιταλιστική ανάπτυξη που υπόσχεται η κυβέρνηση, να μην ανεχτούν τα βάρβαρα μέτρα, που δεν θα τελειώσουν. Εχουν συμφέρον να οργανώσουν τη δική τους Λαϊκή Συμμαχία, για την αντεπίθεση. Που θα βάζει εμπόδια στην αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική, παλεύοντας για ανάκτηση των απωλειών, κατάργηση όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων, ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, την πολιτική που το υπηρετεί, την ΕΕ, την εξουσία τους, αγώνας που θα φτάνει μέχρι την ανατροπή τους.

Ι.

Κοροϊδεύουν τη μικρομεσαία αγροτιά

Σ την πεπατημένη της ενίσχυσης των μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, από τη μια, και της κοροϊδίας έναντι της συντριπτικής πλειοψηφίας των μικρομεσαίων αγροτών, από την άλλη, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τάζει πακτωλό χρημάτων που, όπως λέει, θα διοχετευθούν το αμέσως επόμενο διάστημα προς την ελληνική περιφέρεια, μέσω του νέου Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014 - 2020.

Σύμφωνα με όσα είπε σε συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Β. Αποστόλου, από τα τέλη Σεπτέμβρη - αρχές Οκτώβρη ξεκινά η προκήρυξη μέτρων συνολικής χρηματοδότησης 1,5 δισ. ευρώ, τα οποία αφορούν σε προγράμματα ένταξης νέων αγροτών, μεταποίησης, βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, σχεδίων βελτίωσης γεωργικών εκμεταλλεύσεων και κατάρτισης νέων γεωργών. Οι πόροι θα κατανεμηθούν στις 13 Περιφέρειες, που θα αναλάβουν και τη διαχείριση των προγραμμάτων.

Και αυτά τα προγράμματα, όπως ανάλογα που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν, απευθύνονται κυρίως σε μεγαλοαγρότες - μεταποιητές, που έχουν καθετοποιημένη παραγωγή, δηλαδή ασχολούνται και με τη βιομηχανική επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων και οι οποίοι μπορούν ν' ανταποκριθούν στους όρους συμμετοχής που τίθενται (ποσοστό ιδίων κεφαλαίων, μέγεθος ιδιοκτησίας, κ.ά.).

Είναι αποκαλυπτικά τα εξής στοιχεία που αφορούν στο πρόγραμμα: Από τα κονδύλια για τη βελτίωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, θα χρηματοδοτηθούν μόλις 500 τέτοια σχέδια και το πρόγραμμα απευθύνεται κυρίως σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν με ένα ποσοστό στην επένδυση και κατά προτίμηση στις ομάδες παραγωγών - μεγαλοαγροτών.

Επιπλέον, στους νέους αγρότες, που υποτίθεται ότι ξεκινάνε από το μηδέν, χρωστάνε ακόμα χρήματα από ανάλογο προηγούμενο πρόγραμμα και τα χρέη τους «τρέχουν», ενώ σε χιλιάδες από αυτούς κόπηκαν και οι ενισχύσεις, επειδή με ευθύνη της κυβέρνησης και του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έγινε νομότυπα η μεταβίβαση των δικαιωμάτων.

Σε κάθε περίπτωση, η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών της χώρας, που είναι μικροί και μεσαίοι, δεν έχει τα απαραίτητα «προσόντα» και δεν μπορεί - όπως γινόταν και στο παρελθόν - να συμμετάσχει σ' αυτά τα προγράμματα.

Οσοι μικρομεσαίοι αγρότες θέλησαν να μπουν σε τέτοιου είδους προγράμματα παλιότερα, χρεώθηκαν στις τράπεζες για να εξασφαλίσουν το δικό τους μερίδιο στην «επένδυση» και γρήγορα βρέθηκαν «ξεκρέμαστοι», αφού οι πληρωμές τους από τα προγράμματα καθυστερούν, ή και δεν δίνονται καθόλου, αλλά τα χρέη τους «τρέχουν».

Για παράδειγμα, πολλοί είναι εκείνοι που δεν έχουν πληρωθεί (από το 2012 και έπειτα!) για παλιότερα προγράμματα βιολογικής γεωργίας, σχεδίων βελτίωσης, κατάρτισης κ.ά., όπως δεν έχουν πληρωθεί και οι εξισωτικές αποζημιώσεις στους κτηνοτρόφους, οι επιστροφές Φόρου Πετρελαίου και ΦΠΑ και πολλά άλλα χρωστούμενα του κράτους προς τους αγροτοκτηνοτρόφους.

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες για το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης έρχονται σε μια περίοδο που οι μικρομεσαίοι αγρότες δέχονται απανωτά, σκληρά χτυπήματα από τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο 3ο μνημόνιο, όπως η τεράστια φορολογία, και στη νέα ΚΑΠ της ΕΕ 2015 - 2020, που τους αφήνει ουσιαστικά εκτός επιδοτήσεων, και ετοιμάζονται για νέο κύκλο κινητοποιήσεων.

Η κυβέρνηση σερβίρει μια ξαναζεσταμένη σούπα, καθώς το ίδιο πρόγραμμα το έχει εξαγγείλει ήδη πέντε φορές και τώρα το εξειδικεύει ανά κατηγορία. Στόχος της είναι να ξεγελάσει τον αγροτικό κόσμο, κρύβοντας το γεγονός ότι η συνολική αντιλαϊκή πολιτική, που εφαρμόζεται και στον αγροτικό τομέα, οδηγεί στο ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς, στην παραπέρα καπιταλιστικοποίηση του αγροτικού τομέα, η οποία προϋποθέτει να περάσουν η γη και η παραγωγή στα χέρια λίγων μεγαλοαγροτών και επιχειρηματιών - καπιταλιστών. Εκεί στοχεύει και το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014 - 2020 που διαφημίζει η κυβέρνηση, επιχειρώντας να διασκεδάσει τις αντιδράσεις των μικρομεσαίων αγροτών.

″Ρ″

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ: Ομοφωνία στην αντιλαϊκή κλιμάκωση, "εμπλοκές" στα ενδοαστικά παζάρια

Ενδοκαπιταλιστικές κόντρες γύρω από τη διαχείριση του κρατικού χρέους και τις ιδιωτικοποιήσεις

Το Γιούρογκρουπ της 9ης Σεπτέμβρη

είναι ο επόμενος "σταθμός"

των αντιλαϊκών παζαριών

Η συμφωνία όλων των πλευρών για την «ανάγκη ταχείας ολοκλήρωσης» των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο, μαζί με τις «καθυστερήσεις» και «εμπλοκές» στα ζητήματα που συνδέονται άμεσα με ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς και αντιθέσεις, είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μέχρι στιγμής τα αντιλαϊκά παζάρια που διεξάγει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους «θεσμούς» του κουαρτέτου (Κομισιόν - ΕΚΤ - ESM - ΔΝΤ).

Σε αυτό το πλαίσιο, ενώ όλοι μαζί, με πρώτη από όλους την κυβέρνηση, δηλώνουν ότι πρέπει να «τρέξει» η ολοκλήρωση των αντιλαϊκών προαπαιτούμενων της πρώτης και της δεύτερης «αξιολόγησης», «εμπλοκές» εμφανίζονται στο ζήτημα τηςδιαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους, σε ένα ζήτημα δηλαδή που συνδέεται άμεσα με τις συνολικότερες ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες εντός και εκτός ΕΕ για τη διαχείριση των μεγάλων κρατικών χρεών και τον επιμερισμό χασούρας και κερδών.

Επισήμως, αυτό που αναμένεται στα σχετικά παζάρια είναι οι συγκεκριμένες προτάσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διασφάλισης της βιωσιμότητας του ελληνικού κρατικού χρέους, στη βάση των σχετικών αποφάσεων του Γιούρογκρουπ από το Μάη του 2016.

Τέτοιο βραχυπρόθεσμο μέτρο που συζητείται π.χ. είναι ο περιορισμός του λεγόμενου «επιτοκιακού κινδύνου»: Συγκεκριμένα, καθώς περίπου το 70% του ελληνικού κρατικού χρέους τοκίζεται με κυμαινόμενο επιτόκιο, μια αύξηση του σημερινού χαμηλού επιτοκίου δανεισμού από τον ESM θα οδηγούσε και σε αύξηση των τόκων που καταβάλλει το ελληνικό κράτος. Ο περιορισμός, ωστόσο, του εν λόγω «επιτοκιακού κινδύνου» σημαίνει στην πράξη ότι θα αναλάβει αυτόν τον «κίνδυνο» ο ESM, σε περίπτωση που αυξηθούν τα επιτόκια με τα οποία δανείζεται ο ίδιος...

Σε ένα τέτοιο φόντο, πληροφορίες αναφέρουν ότι κατά τη συνεδρίαση του Euro Working Group τη Δευτέρα, στις Βρυξέλλες, η γερμανική πλευρά έβαλε «πάγο» στη δρομολόγηση συγκεκριμένων βραχυπρόθεσμων μέτρων για το ελληνικό κρατικό χρέος, προβάλλοντας την εκτίμηση ότι δε συντρέχει κάποια άμεση ανάγκη για κάτι τέτοιο.

Η στάση αυτή, βέβαια, αντανακλά τα συνολικότερα ενδοϊμπεριαλιστικά παζάρια κι ενώ η πλευρά του ΔΝΤ συναρτά την ολοκλήρωση της δικής της έκθεσης για τη βιωσιμότητα του ελληνικού κρατικού χρέους με την εξειδίκευση των όσων συμφωνήθηκαν σχετικά με το θέμα στο Γιούρογκρουπ του περασμένου Μάη.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, σε απάντησή του σε επιστολή του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη, δηλώνει ότι για το ενδεχόμενο συμμετοχής των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» θα ληφθεί υπόψη «η πρόοδος ως προς την ανάλυση και την ενίσχυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του ίδιου του Διοικητικού Συμβουλίου (σ.σ. της ΕΚΤ)».

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, προσθέτει, «δεν μπορεί να προσδιοριστεί ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα για τις ενδεχόμενες αγορές» ελληνικών ομολόγων.

Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από την έκβαση των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων, το σίγουρο είναι ότι η όποια «ρύθμιση» του ελληνικού κρατικού χρέους θα συνοδευτεί από νέα αντιλαϊκά μέτρα, ενώ το όποιο περιθώριο «ευελιξίας» ενδεχομένως προκύψει, δεν θα κατευθυνθεί στην ελάφρυνση του λαού, αλλά στην ακόμα μεγαλύτερη κρατική στήριξη του κεφαλαίου, για την ανάκαμψη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς του.

Τα "κόκκινα" δάνεια και οι ιδιωτικοποιήσεις

Ταυτόχρονα, οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις διαπερνούν συνολικότερα μια σειρά από ζητήματα, που σχετίζονται με την υλοποίηση του μνημονίου. Ενα τέτοιο ζήτημα είναι και η διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, ειδικά των μεγάλων επιχειρηματικών δανείων, καθώς συνδέεται άμεσα με την επιτάχυνση αναδιαρθρώσεων και ανακατατάξεων σε τομείς και κλάδους της οικονομίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο υπουργός Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτος, θα συναντηθεί σήμερα στη Φρανκφούρτη με την πρόεδρο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM), Ντανιέλ Νουί. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου, «θέμα της συνάντησης θα αποτελέσει η πορεία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και τα "κόκκινα δάνεια"».

Υπενθυμίζουμε ότι στα συμφωνηθέντα κυβέρνησης και κουαρτέτου προς άμεση υλοποίηση το επόμενο διάστημα συμπεριλαμβάνονται η αξιολόγηση των διοικήσεων των τραπεζών και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, η ανάλυση των «κόκκινων» δανείων, η στοχοθέτηση της απομείωσής τους ανά τραπεζικό όμιλο, καθώς και η τροποποίηση του νομικού πλαισίου για την εξωδικαστική διευθέτηση.

Παράλληλα, αντίστοιχο πεδίο έντονων ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων είναι και ο τρόπος που θα προωθηθούν οι επικείμενεςιδιωτικοποιήσεις σε κομβικής σημασίας τομείς (Ενέργεια, Μεταφορές κ.ο.κ.), το μοίρασμα της σχετικής πίτας, με βάση τα ιδιαίτερα συμφέροντα κάθε τμήματος του κεφαλαίου. Σε ένα τέτοιο φόντο εντάσσονται και οι «καθυστερήσεις» που εντοπίζονται σε μια σειρά από προαπαιτούμενα - «εκκρεμότητες» της πρώτης «αξιολόγησης», όπως η ολοκλήρωση της συγκρότησης του Εποπτικού Συμβουλίου και του κανονισμού λειτουργίας του νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και η προώθηση μιας σειράς μέτρων παραπέρα απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

Κερδοφορία για τις τράπεζες

Χτες, εξάλλου, μια μέρα μετά τις τράπεζες Πειραιώς και Alpha Bank, ανακοίνωσαν τα οικονομικά τους αποτελέσματα για το β' τρίμηνο του 2016 η Εθνική Τράπεζα και η Eurobank.

Ο όμιλος της Εθνικής Τράπεζας καταγράφει κέρδη 3 εκατ. ευρώ το α' εξάμηνο του 2016, ενώ τα οργανικά κέρδη προ προβλέψεων στην Ελλάδα ανήλθαν σε 207 εκατ. ευρώ το β΄ τρίμηνο (αύξηση 10% σε τριμηνιαία βάση).

Μετά την πώληση της Finansbank, σημαντική είναι η μείωση της χρηματοδότησης της Εθνικής από το μηχανισμό ELA, καθώς διαμορφώθηκε σε 5 δισ. ευρώ (έναντι 11 δισ. στο τέλος του α' τριμήνου του 2016), με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής, Λ. Φραγκιαδάκη, να σημειώνει ότι το γεγονός αυτό «υπογραμμίζει το συγκριτικό χρηματοδοτικό πλεονέκτημα της ΕΤΕ ενόψει της ανάκαμψης της εγχώριας οικονομίας».

Ο ίδιος τόνισε ότι «η τράπεζα μείωσε τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα για πρώτη φορά κατά σχεδόν 1 δισ. ευρώ», ενώ ο δείκτης δανείων σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών διαμορφώθηκε στο 34,4% στην Ελλάδα (33,3% σε επίπεδο ομίλου).

Η Eurobank, από την πλευρά της, εμφάνισε καθαρά κέρδη ύψους 46 εκατ. ευρώ το β΄ τρίμηνο και 106 εκατ. ευρώ συνολικά για το α΄ εξάμηνο.

Καταγράφεται επίσης μείωση των νέων δανείων σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών κατά 16 εκατ. ευρώ για πρώτη φορά.

Στις δηλώσεις του ο πρόεδρος του ΔΣ της τράπεζας, Ν. Καραμούζης, στάθηκε στην «τροχιά σταδιακής σταθεροποίησης» της ελληνικής οικονομίας, αλλά και στις «πολλαπλές αβεβαιότητες» στο διεθνές περιβάλλον, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος, Φ. Καραβίας, ανέφερε ότι«το δεύτερο διαδοχικό τρίμηνο κερδοφορίας δίνει στην Eurobank τη δυνατότητα να εστιάσει στους στρατηγικούς της στόχους. Βασική μας προτεραιότητα αποτελεί η ενεργητική διαχείριση των προβληματικών δανείων, με επιταχυνόμενους ρυθμούς».

Μέτρα παραπέρα προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών

Τέλος, η καθιέρωση και ο τρόπος λειτουργίας του λεγόμενου «Ειδικού Επαγγελματικού Λογαριασμού» ήταν το αντικείμενο σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε χτες μεταξύ της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών και εκπροσώπων επιχειρηματικών φορέων.

Το σχέδιο που συζητείται εντάσσεται στην προωθούμενη γενίκευση της χρήσης των ηλεκτρονικών συναλλαγών και προβλέπει τη δημιουργία ενός «ακατάσχετου» λογαριασμού, στον οποίο θα εισέρχονται τα έσοδα της κάθε επιχείρησης από ηλεκτρονικές συναλλαγές (μέσω καρτών, διαδικτύου κ.ο.κ.).

Μέσω του λογαριασμού αυτού θα εξοφλούνται αυτόματα οι νέες, καθώς και οι ρυθμισμένες φορολογικές οφειλές, ενώ εξετάζεται σε αυτόν το λογαριασμό να μην μπορούν να γίνουν - στο σύνολό του ή σε ένα ποσοστό - κατασχέσεις για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το εν λόγω σχέδιο έχει μπει στα παζάρια με τους «θεσμούς», με την ελληνική κυβέρνηση και τους επιχειρηματικούς φορείς να επιχειρηματολογούν ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των κρατικών εσόδων και να «φρενάρει» τη δημιουργία νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.