Σύγκρουση με τη μοιρολατρία και τις μειωμένες απαιτήσεις, απάντηση με την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «Επένδυση» και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Παπαδόπουλο.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη.

***

- Ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2019. Συμμερίζεστε τη θέση αυτή του πρωθυπουργού ή προβλέπετε άμεσα πολιτικές εξελίξεις; Ήδη, για παράδειγμα, επανέρχονται σενάρια για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας»...

- Ο πρωθυπουργός ξέρει καλά πως δεν εξαρτώνται όλα από τη συνέπεια της κυβέρνησής του στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Υπάρχουν και οι εξελίξεις συνολικά στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, η πορεία της κρίσης, που έχουν τη δική τους δυναμική. Τώρα αν ο κ. Τσίπρας επιλέξει το «στρίβειν δια του αρραβώνος», δηλαδή διεύρυνση και με άλλους πρόθυμους της κυβερνητικής πλειοψηφίας, για να μοιραστεί η ευθύνη και το κόστος ή ακόμα και πρόωρες εκλογές, μένει να το δούμε. Πάντως πρόκειται για υπαρκτά σενάρια. Δηλαδή εναλλακτικές επιλογές που έχει το αστικό πολιτικό σύστημα, ανεξάρτητα αν είναι εφικτά στην παρούσα φάση.

- Έχετε χαρακτηρίσει την κυβέρνηση ως «τον πιο καλό μαθητή». Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των προηγούμενων κυβερνήσεων και αυτής του ΣΥΡΙΖΑ;

- Η ΝΔ δίνει μάχη αυτή τη στιγμή για να αναγνωριστεί από τους έχοντες την πραγματική εξουσία στον τόπο, ως η πιο συνεπής εναλλακτική κυβερνητική λύση, σε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ, με δυνατότητες πιο σταθερής προσήλωσης στους στόχους του κεφαλαίου. Η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ αποτυπώνεται στο ερώτημα «διάλεξε από ποια τσέπη θα στα πάρω!». Γιατί πρόγραμμα και των δύο είναι το 3ο μνημόνιο, οι νέες ανατροπές στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

- Οι αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι μετά από όσα κάνει αυτή η κυβέρνηση θα ντρέπεται κάποιος να δηλώσει ότι είναι αριστερός. Μήπως τα «σκάγια» από την «πρώτη φορά αριστερά» πάρουν και το δικό σας κόμμα;

- Εδώ κάποιοι φτάνουν στο σημείο να παρουσιάζουν το ΣΥΡΙΖΑ περίπου ως κομμουνιστική δύναμη. Δίνουν έτσι τη δυνατότητα στο ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίζεται σαν κάτι άλλο από αυτό που είναι, ενώ θέλουν να κολλήσουν στο σοσιαλισμό τη ρετσινιά της αντιλαϊκής πολιτικής, που υλοποιεί η κυβέρνηση. Όλοι τους θέλουν να κρύψουν τη στρατηγική τους σύμπλευση. Αυτοί ψήφισαν, όλοι μαζί αγκαλιά με το ΣΥΡΙΖΑ, το 3ο μνημόνιο, τα αντιλαϊκά μέτρα. Και για να ξεπλυθούν απ' αυτά, λένε όσα λένε. Ο λαός γνωρίζει ότι το ΚΚΕ βρίσκεται απέναντι απ' όλους τους και από το ΣΥΡΙΖΑ και από τη ΝΔ, αντιπαλεύει τη σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος, την ΕΕ, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που υπηρετούν όλα αυτά.

- Αναλυτές εκτιμούν ότι η κυβέρνηση απολαμβάνει τη στήριξη των εταίρων επειδή μπορεί να περνά τα πάντα από τη Βουλή και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές αντιδράσεις. Συμφωνείτε με αυτή την εκτίμηση;

- Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί καλύτερα από τα παραδοσιακά αστικά κόμματα, όπως είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, να κάνει τη δουλειά τους, γιατί κατέχει επιπλέον την τέχνη της εξαπάτησης. Ποιος άλλος θα μπορούσε να φέρει το τρίτο μνημόνιο; Να βάλει την ταφόπλακα στην Κοινωνική Ασφάλιση; Να εδραιώσει την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο; Να μειώνει συντάξεις, να εκτοξεύει τη φορολογία και την ίδια ώρα να κοροϊδεύει ότι προστατεύει τους αδύνατους, ότι «η κοινωνία παραμένει όρθια»; Όλα αυτά δεν πέρασαν χωρίς αντιδράσεις. Και απεργίες και συλλαλητήρια έγιναν και καθημερινά γίνονται. Βεβαίως χρειάζεται, όχι μόνο να μαζικοποιηθούν και να αγκαλιάσουν όλους τους τόπους δουλειάς, τις γειτονιές, αλλά και να βάλουν στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του κι όχι να περιορίζονται στην εναλλαγή προσώπων - διαχειριστών της ίδιας αδιέξοδης, για το λαό, πολιτικής.

- Μπροστά μας υπάρχει ο σκόπελος της δεύτερης αξιολόγησης με βασικό αντικείμενο τις εργασιακές σχέσεις. Καταρχάς, μπορεί να περισωθεί κάτι από τις ήδη αποδιαρθρωμένες εργασιακές σχέσεις; Και δεύτερον, θεωρείτε ότι θα υπάρξει συμφωνία με το ΔΝΤ και η οποία θα περάσει χωρίς απώλειες από τη Βουλή;

- Η διάσωση, αλλά και η ανάκτηση εργασιακών δικαιωμάτων εξαρτάται από το εργατικό - λαϊκό κίνημα, που ανασυντάσσεται και περνάει στην αντεπίθεση. Δεν εξαρτάται από τα παζάρια της κυβέρνησης με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τους υπόλοιπους, που παρά τις αντιθέσεις μεταξύ τους, συμφωνούν στο τσάκισμα του λαού. Πάντως το ευρωπαϊκό κεκτημένο που επικαλείται η κυβέρνηση και ο «ψαλιδοχέρης» γραφικός υπουργός Εργασίας, το μόνο που μπορεί να εξασφαλίσει είναι η μονιμοποίηση της εργασιακής ζούγκλας. Δεν διαφέρει και πολύ απ' αυτό του ΔΝΤ.

- Πώς αισθάνεστε όταν ακούτε τον κ. Κατρούγκαλο -που εφαρμόζει τις συγκεκριμένες πολιτικές- να δηλώνει «κομμουνιστής από τα 15»;

- Βρίσκω πολύ πετυχημένη και γουστόζικη τη γελοιογραφία που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και δείχνει τον Κατρούγκαλο να μου συστήνεται ως «κομμουνιστής» κι εμένα να του απαντώ αυτοσυστηνόμενος ως «αστροναύτης της ΝΑSΑ». Ο κ. Κατρούγκαλος ξεπερνά κι αυτά τα όρια της ΣΥΡΙΖΑίικης εξαπάτησης.

- Από βήματος του Φεστιβάλ της ΚΝΕ απευθύνατε κάλεσμα στους αριστερούς πολίτες. Αυτό αφορά κυρίως τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ ή περιλαμβάνει ακόμα και στελέχη που αποχώρησαν από το ΣΥΡΙΖΑ ή κινούνται στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς;

- Απευθύνεται προς όλους, ανεξαίρετα, τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους του λαού. Και συνεχίζουμε να απευθυνόμαστε σε όσους βλέπουν ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, που έχουν τη διάθεση να συγκρουστούν με τη μοιρολατρία και τις μειωμένες απαιτήσεις και τους λέμε ότι το μόνο κόμμα που μπορεί να τους εκφράσει είναι το ΚΚΕ, παρά κάποιες επιμέρους επιφυλάξεις τους. Τους καλούμε να βαδίσουμε τώρα μαζί, για να ζωντανέψει η ελπίδα, η αισιοδοξία. Να συναντηθούμε, να συζητήσουμε και ταυτόχρονα να παλέψουμε μαζί στο κίνημα, για την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Γιατί είναι η μόνη απάντηση στη βαρβαρότητα που ζούμε. Γιατί προβάλλει την ανάπτυξη που θα ικανοποιεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών. Και δεν αφορά κάποια ηγετικά στελέχη, όσους και όσες ίσως εννοείτε με την ερώτησή σας, γιατί αυτοί εξακολουθούν να σπέρνουν αυταπάτες για φιλολαϊκές λύσεις εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, αφού πρώτα έδωσαν αριστερά διαπιστευτήρια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι όμως απλά τους ακολουθούν ακόμα, τους λέμε καθαρά ότι η θέση τους δεν είναι εκεί, αλλά εδώ, μαζί και σε συμπόρευση με το ΚΚΕ. Μόνο έτσι θα φωτίσει ένας άλλος δρόμος.

Ορισμένα ζητήματα για τη λειτουργία των Κομματικών Οργανώσεων

Η λειτουργία των Κομματικών Οργανώσεων πρέπει να συμπορεύεται με τους γενικότερους στρατηγικούς στόχους του Κόμματος, δηλαδή να είναι προσαρμοσμένη στις κύριες ιδεολογικές και πολιτικές επιδιώξεις που έχουμε. Αρα και τα οργανωτικά μέτρα που επιλέγονται κάθε φορά, η διάταξη και ο καταμερισμός στελεχών και μελών, το περιεχόμενο της εσωκομματικής συζήτησης, χρειάζεται να εξυπηρετούν την προώθηση της πολιτικής του Κόμματος. Να ενισχύουν τον εξοπλισμό, την αυτοπεποίθηση των κομματικών μελών για τη σκληρή καθημερινή μάχη που διεξάγουμε. Η συνολική λειτουργία της ΚΟΒ οφείλει χειροπιαστά και ζωντανά να αξιοποιεί τον κάθε σύντροφο, με βάση φυσικά τις δυνατότητές του, το χώρο ευθύνης του.

Οι δοκιμασμένες μορφές δουλειάς μέσα στο Κόμμα, όπως ο σωστός προγραμματισμός, η εξέταση όλων των παραμέτρων κάθε στόχευσης, ο ουσιαστικός και όχι τυπικός έλεγχος των καθηκόντων, η γενίκευση της πείρας, η εκτίμηση κάθε αποτελέσματος, η κριτική και αυτοκριτική, επίσης χρειάζεται να είναι οργανικά δεμένες με το ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρο που αυτές υπηρετούν, τελικά με το Πρόγραμμα του Κόμματος. Εδώ φυσικά κρίνεται παράλληλα το πνεύμα πρωτοβουλίας που πρέπει να διακρίνει κάθε όργανο, αλλά και κάθε κομμουνιστή, η τόλμη και το κουράγιο που χρειάζεται να ξεχωρίζει στη δουλειά μας.

Παλεύοντας τις δυσκολίες

Υπάρχουν ζητήματα που μέσα στην πραγματικότητα της ζωής έχουν δυσκολέψει και την εσωκομματική λειτουργία. Η πίεση του χρόνου, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι βάρδιες στη δουλειά, η ανεργία που δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες, τα συνολικότερα προβλήματα και το άγχος για το μεροκάματο, το μεγάλωμα των παιδιών, σοβαρά ζητήματα υγείας. Μέσα στην καπιταλιστική κρίση αυτά τα φαινόμενα, όπως είναι λογικό, οξύνθηκαν πιο πολύ.

Καθοδηγητής ή Γραμματέας ΚΟΒ, που δεν παίρνει υπόψη του τα παραπάνω στην προσπάθειά του να οργανώσει τη δουλειά της ΚΟΒ, είναι το πλέον πιθανό να μην είναι αποτελεσματικός, «συσπειρωτικός». Σε τέτοιες συνθήκες δηλαδή, οι γενικόλογες εκκλήσεις και κατευθύνσεις που δεν «πατάνε» στην πραγματικότητα της κάθε ΚΟΒ, στη σύνθεση και στις δυνατότητές της, οδηγούν σε μειωμένη συμμετοχή, σε μη αξιοποίηση υπαρκτών δυνάμεων, σε ανακύκλωση προβλημάτων. Σε μπερδέματα γύρω από το τι είναι αντικειμενικό ως δυσκολία και τι υποκειμενικό, άρα αξίζει και πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Εντοπίζουμε αυτά τα υπαρκτά θέματα, όχι βεβαίως για να υποταχτούμε σε αυτά. Αντίθετα, πρέπει να τα συνειδητοποιήσουμε, να έχουμε συναντίληψη ότι «θα ζήσουμε με αυτά» για πολύ καιρό ακόμη, άρα χρειάζεται να γίνουμε πιο ικανοί στη δουλειά που στηρίζει, εξοπλίζει, καταμερίζει, δεν αφήνει τίποτα στην τύχη ή στον «αυτόματο πιλότο». Οι κομμουνιστές μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τέτοια και άλλα προβλήματα. Εχθρός μας είναι η δουλειά μπούγιου, η έλλειψη σαφήνειας, η έλλειψη επιμονής και πείσματος για να καταφέρουμε ό,τι στοχεύουμε, ο εμπειρισμός, η εύκολη παραίτηση. Αλλά και οι «μεγάλες κουβέντες» όταν δεν συνοδεύονται από καλή γνώση της συγκεκριμένης κατάστασης, από εικόνα της δυναμικής που εμπεριέχει το κάθε ζήτημα, αλλά και των δυσκολιών από τις οποίες δεν μπορούμε να αποσπόμαστε.

Αλλωστε, η καθοδήγηση μιας ΚΟΒ πρέπει να έχει πιο ευρείς ορίζοντες. Να συνειδητοποιεί πως δεν καθοδηγεί μόνο τους 10 ή 20 συντρόφους: Καταρχάς, τώρα έχει και τον περίγυρο της ΚΟΒ, την ΚΝΕ, άλλες εφεδρείες, αλλά δυνητικά φιλοδοξεί να επιδράσει ή και να παρακινήσει σημαντικό κομμάτι της εργατικής τάξης του χώρου ευθύνης της. Με τέτοιο σφυγμό χρειάζεται να μελετά τα προβλήματα που προκύπτουν και να ψάχνει για τις ανάλογες οργανωτικές λύσεις και όχι το αντίθετο, προτάσσοντας δηλαδή στεγνά οργανωτικά μέτρα, χωρίς το αντίστοιχο ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο που αρμόζει στην κάθε περίσταση. Χωρίς, δηλαδή, να δουλεύει με το ότι οι κομμουνιστές φιλοδοξούμε να γίνουμε καθοδηγητές μαζών, πως π.χ. μια ΚΟΒ 3-4 μελών σε ένα χώρο δουλειάς μπορεί και πρέπει σε μία όξυνση της κατάστασης να καταφέρει να καθοδηγεί τον αγώνα εκατοντάδων.

Πιο πλούσια λειτουργία

Ενα από τα προβλήματα που μπορούν πιο αποφασιστικά να αντιμετωπιστούν είναι η λανθασμένη ταύτιση της εσωτερικής λειτουργίας του Κόμματος μόνο με τη Γενική Συνέλευση της ΚΟΒ.

Φυσικά η ΓΣ της ΚΟΒ είναι μια πολύ σοβαρή «στιγμή» της λειτουργίας κάθε Κομματικής Οργάνωσης. Ομως και η ΓΣ δεν θα μπορεί να επιτελέσει το ρόλο της αν σε αυτήν «φορτώνουμε» την επίλυση όλων των ζητημάτων, από την ενημέρωση και τον εξοπλισμό των μελών, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια ή καθήκον που αφορά τα κομματικά μέλη.

Στη ΓΣ χρειάζεται με τις τακτικές καλά προετοιμασμένες συνεδριάσεις που μπορούν να πραγματοποιούνται, να γενικεύεται η πείρα της ΚΟΒ από την πολιτική δουλειά που διεξάγει. Να βγαίνουν πιο ουσιαστικά συμπεράσματα από τη δράση των άλλων πολιτικών δυνάμεων, από την ιδεολογική επίδραση της εργοδοσίας, των άλλων μηχανισμών. Στη βάση αυτή να χαράσσονται τα νέα καθήκοντα της πάλης των κομμουνιστών, οι νέοι στόχοι στα κύρια ζητήματα οικοδόμησης του Κόμματος και ανασύνταξης του εργατικού κινήματος.

Είναι μεγάλο επίτευγμα στο πλαίσιο της ισχυροποίησης του Κόμματος να είναι καθαρό σε κάθε κομματικό μέλος τι έχει συγκεκριμένα χρεωθεί να φέρει εις πέρας. Δηλαδή, να κατανοείται πως το κάθε καθήκον όσο μικρό και να φαίνεται, δεν είναι κάτι ξεκομμένο, αποκομμένο από τη συνολική στόχευση του Κόμματος, αντίθετα είναι οργανικά δεμένο με αυτήν.

Ο σχεδιασμός χρειάζεται να πιάνει με σαφή τρόπο όλα τα κομματικά μέλη. Αρα, δεν μπορεί να είναι ισοπεδωτικός, γιατί δεν μπορεί όλοι να τα κάνουν όλα, όμως όλοι μπορούν να κάνουν τελικά πολλά και σημαντικά για να πολλαπλασιάζουν το άνοιγμά μας, για τη διατήρηση και ενίσχυση της πολιτικής μας δραστηριότητας, την ιδεολογική θωράκιση οπαδών και φίλων, την καθοδήγηση της ΚΝΕ, την προπαγάνδα, την εύρυθμη λειτουργία των κομματικών γραφείων και τόσα άλλα καθήκοντα που καθημερινά προκύπτουν.

Παράλληλα, στη ΓΣ της ΚΟΒ χρειάζεται να εξασφαλίζουμε το χρόνο, ώστε να διεξάγει ιδεολογικά μαθήματα, στο βαθμό που είναι δυνατόν και άλλες ιδεολογικές συζητήσεις με αφορμή ένα άρθρο, μια διάλεξη.

Ομως, υπάρχει εδώ το εξής κύριο θέμα: Αφορά στο τι κάνει η ΚΟΒ από ΓΣ σε ΓΣ, ποιον πολιτικό σχεδιασμό υπηρετεί, σε ποιον ή ποιους χώρους παρεμβαίνει, με ποιο κομμάτι του κύκλου επιρροής διατηρεί επαφή. Επίσης, ποιες εσωκομματικές μεθόδους εφαρμόζει ώστε να βοηθιούνται και να καθοδηγούνται πιο ολοκληρωμένα όλοι οι σύντροφοι, να λύνονται προβλήματα, να ενισχύονται πολιτικά και ιδεολογικά οι αποφάσεις που έχουν παρθεί, να προσαρμόζονται ή και να διορθώνονται επιλογές μας όταν χρειάζεται.

Υπάρχει πείρα

Το Καταστατικό του Κόμματος, καταρχάς, προβλέπει τέτοιες σημαντικές ασφαλιστικές δικλίδες. Επίσης, η ίδια η πολύχρονη πείρα της λειτουργίας και της ζωής των Κομματικών Οργανώσεών μας δίνει πρόσθετη πολύτιμη πείρα. Το θέμα είναι αυτή η πείρα και αυτές οι δοκιμασμένες μέθοδοι να μην ατονούν, να μην υποτιμούνται, να μην προσπερνιούνται. Να μην οδηγούμαστε τελικά άθελά μας σε μία σχετική αμορφία, σε έναν τρόπο δουλειάς όπου ο κάθε κρίκος δεν αναλαμβάνει αυτά που του αναλογούν και ως κατάληξη αυτό έχει τελικά στην ΚΟΒ τα καθήκοντα να φτάνουν ανεπεξέργαστα, απροετοίμαστα.

Είναι η ίδια η λειτουργία του Γραφείου της ΚΟΒ, που είναι το καταρχήν καθοδηγητικό όργανο, που έχει την πιο άμεση επαφή με τα κομματικά μέλη, τα καθοδηγεί απευθείας. Αρα εδώ χρειάζεται συγκεκριμένη συζήτηση, θεματολογία, όχι απλώς ένα «κατεβατό» ημερομηνιών με τα αλλεπάλληλα καθήκοντα που προκύπτουν. Καλή γνώση του χώρου ευθύνης της ΚΟΒ, της δράσης άλλων δυνάμεων, διαρκή αναζήτηση δρόμων που θα βοηθήσουν την ΚΟΒ να ανοίξει τη δράση της, επιμονή εκεί που έχουμε επιλέξει να οικοδομήσουμε. Σύντομες εκθέσεις - απολογισμό δράσης από διάφορα καθήκοντα, όπως π.χ. την προσπάθεια παρέμβασης σε έναν εργασιακό χώρο, ή σε ένα τμήμα της παραγωγής, από την κατάσταση σε έναν μαζικό φορέα. Αξιολόγηση της προσπάθειας κάθε συντρόφου με σκοπό την επιπλέον βοήθεια που πρέπει να πάρει, ή το παράδειγμα που δίνει μια θετική πείρα και μπορεί να μεταφερθεί και στη διπλανή ΚΟΒ. Μέριμνα για τα γενικότερα ζητήματα της ζωής των συντρόφων και ουσιαστικά μέτρα στήριξης και αλληλεγγύης όπου χρειάζεται.

Παράλληλα, π.χ. σε έναν μεγάλο δήμο που έχει περισσότερες της 1 ή των 2 ΚΟΒ, είναι απαραίτητη η συχνή σύσκεψη των Γραμματέων των ΚΟΒ, κάποιες φορές και των Γραφείων, για την καλύτερη γενίκευση της πείρας, για την επίλυση ζητημάτων συντονισμού και συναντίληψης σε διάφορα ζητήματα που προκύπτουν. Το ίδιο ισχύει και στις ΚΟΒ ενός κλάδου. Αντίστοιχα χρήσιμη είναι η τακτική ανάλογη σύσκεψη με τα αρμόδια όργανα της ΚΝΕ, ώστε να επιτυγχάνεται ο κοινός βηματισμός, η κοινή πορεία δράσης και πολιτικών - οργανωτικών μέτρων.

Είναι τα Τμήματα της ΚΟΒ που έχουν μια πολύ ουσιαστική συνεισφορά να επιτελέσουν, ειδικά σε ορισμένες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, σε μια κλαδική ΚΟΒ μπορούν να στελεχώνονται Τμήματα με βάση τις επιμέρους επιχειρήσεις. Σε μία ΚΟΒ ΟΤΑ ή εκπαιδευτικών με βάση τις δυνάμεις ανά δήμο σε συνάρτηση και με τα σωματεία. Σε μία εδαφική ΚΟΒ ανάλογα με τον καταμερισμό σε χώρους δουλειάς, σε άλλες σημαντικές χρεώσεις (ΕΒΕ, σχολεία κ.λπ.), σε μια σχετική συνάρτηση επίσης και με τον τόπο που μένει ο κάθε σύντροφος. Εδώ μπορεί να γίνεται μια καλύτερη εξειδίκευση και συγκεκριμενοποίηση των καθηκόντων. Παράλληλα, όμως, μπορεί να γίνεται και η συζήτηση π.χ. ενός άρθρου, η ενημέρωση για ένα πολιτικό ζήτημα, κάτι δηλαδή που η ΚΟΒ στη ΓΣ δεν θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει ανάλογα.

Είναι η σωστή λειτουργία των Κομματικών Ομάδων που επεξεργάζονται, με βάση τις αποφάσεις των οργάνων και με την καθοδήγηση αυτών, τους τρόπους παρέμβασης των κομμουνιστών στις μαζικές εργατικές ή άλλες λαϊκές οργανώσεις.

Είναι η σύσκεψη των χρεωμένων συντρόφων από μια κλαδική και μια εδαφική Οργάνωση που συνενώνουν τις δυνάμεις, προκειμένου να παρέμβει το Κόμμα και να οικοδομηθεί πυρήνας κομμουνιστών σε ένα εργοστάσιο. Αυτές οι συσκέψεις εγκρίνονται και παρακολουθούνται από τα αρμόδια όργανα, για να επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Να αφιερώσουμε χρόνο

Με λίγα λόγια: Στην εσωκομματική λειτουργία οφείλουμε να δώσουμε τον αναγκαίο χρόνο της. Δεν μπορεί αυτό το καθήκον να μπαίνει αντιπαραθετικά π.χ. με το απαραίτητο άνοιγμα «προς τα έξω». Μια τέτοια αντιπαράθεση αποτελεί μάλλον μια ρηχή προσέγγιση των σύνθετων καθηκόντων που έχουμε. Τη βελτίωσή μας εδώ θα την «εισπράξουμε» πολλαπλά στη συνολική απόδοση της κομματικής δράσης. Στο περιεχόμενο παρέμβασης των κομμουνιστών στα σημαντικά καθήκοντα της ταξικής πάλης. Στο ιδεολογικό - πολιτικό ανέβασμα του επιπέδου της κομματικής ζωής. Στο να είμαστε πιο προετοιμασμένοι για αυτά που θα φέρει η ζωή, αργά ή γρήγορα.

Είμαστε σε μια φάση που η βελτίωση της εσωκομματικής λειτουργίας θα «δοκιμαστεί» μέσα στη μάχη και όχι σε κάποια «ήρεμη» και «άνετη» περίοδο. Εχουμε μπροστά μας την προετοιμασία για το 20ό Συνέδριο, πλήθος πρωτοβουλιών για ζητήματα Ιστορίας, μάχες στα κρίσιμα μέτωπα, κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης - κεφαλαίου. Μάχη απαιτητική. Η αλήθεια είναι φυσικά πως ποτέ δεν υπήρχαν τέτοιες «άνετες» περίοδοι. Μέσα, λοιπόν, στη μάχη χρειάζεται να ανέβει η ικανότητα και της γενίκευσης της πείρας, και της ιδεολογικής ανύψωσης, και της συλλογικής σκέψης. Μια τέτοια επιδίωξη τελικά θα έχει πολλαπλά οφέλη, θα είναι ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά. Μπορούμε να καταγράψουμε σημαντική πρόοδο.

Πέτρος ΑΛΕΠΗΣ
Μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής

Ενας νέος χειρότερος "Καλλικράτης" είναι προ των πυλών

"Α ναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης". Αυτός είναι ο τίτλος του έργου που πρέπει να επιτελέσει η σχετική Επιτροπή, που έχει συγκροτηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 του ν.4368/2016. Με 19 «διορισμένα» μέλη από την κυβέρνηση και 8 εκπροσώπους από ΕΝΠΕ, ΚΕΔΕ, ΟΣΥΑΠΕ και ΠΟΕ ΟΤΑ, είναι περιττό να αναρωτιέται κανείς για το τι θα βγει από την Επιτροπή αυτή. Το περιεχόμενο της μεταρρύθμισης είναι προκαθορισμένο... Απλά εξυπηρετεί την κυβέρνηση να εμφανίσει τον νέο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» ως αποτέλεσμα διαβούλευσης και διαλόγου, μέσα από την «ελεγχόμενη δημοκρατία», όπως ειπώθηκε και στην Επιτροπή από άλλο μέλος... Ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε τι έλεγε για τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» πριν γίνει κυβέρνηση και τώρα λέει... καλός είναι, αλλά εγώ μπορώ να τον κάνω καλύτερο...

Σε όλα τα εισαγωγικά σημειώματα και τις ομιλίες τους, οι κυβερνητικοί παράγοντες μιλάνε για νέο μοντέλο.., για αναβάθμιση των ΟΤΑ, για αποκέντρωση, για τοπική αυτονομία, για ισχυρή, αποτελεσματική αυτοδιοίκηση, κρύβοντας όσο μπορούν για ποιον θα είναι, από ποιον θα χρηματοδοτούνται και ποιανού ανάγκες θα υπηρετούν. Προσπαθούν να πείσουν ότι... στο σημερινό αστικό κράτος υπάρχει περιθώριο κάποιοι θεσμοί του να λειτουργούν ανεξάρτητα από αυτό, σε διαφορετική κατεύθυνση, να έχουν φιλολαϊκά χαρακτηριστικά, ανεξάρτητα από το ποιος κάνει κουμάντο στην οικονομία.

Βέβαια, μία, σε βάθος, ανάγνωση των δηλώσεων και πολύ περισσότερο οι εισηγήσεις τους είναι αποκαλυπτικές.

Λένε:

-- «Οι αναπτυξιακοί πόροι και τα εργαλεία τοπικής ανάπτυξης θα πρέπει να αποτελέσουν ένα σημείο αιχμής της διοικητικής μεταρρύθμισης... για την αποτελεσματικότερη υλοποίηση των κρατικών πολιτικών».

-- «Δήμοι και Περιφέρειες σύγχρονες, ισχυρές και αποτελεσματικές διοικητικές δομές που θα λειτουργούν παραπληρωματικά και σε συνέργεια με το κεντρικό κράτος» (Πουλάκης).

-- «Οι πολιτικές που επιχειρούνται στη Δημόσια Διοίκηση πρέπει να είναι συμβατές με τις αντίστοιχες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση» (Βερναρδάκης).

Και στις τρεις συνεδριάσεις μέχρι τώρα, στις συνεντεύξεις και τα δελτία Τύπου, οι κυβερνητικοί παράγοντες «διαλαλούν» την πρόθεσή τους να επιταχύνουν τις προσαρμογές που χρειάζονται στο αστικό κράτος και τους θεσμούς του, για να επιτελέσει αποτελεσματικά το ρόλο του στη σημερινή εποχή, εποχή που οι επιχειρηματικοί όμιλοι χρειάζονται «σπρώξιμο» για να ανακάμψουν τα κέρδη τους και να βρουν νέα πεδία κερδοφορίας.

Σε αυτή την κατεύθυνση, είναι αυτονόητο ότι απαιτείται «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» ανάμεσα σε κυβέρνηση, Αποκεντρωμένη Διοίκηση και ΟΤΑ, ή με άλλα λόγια δεν μπορούν να ασχολούνται όλοι με όλα και να υπάρχει επικάλυψη αρμοδιοτήτων ή, όπως λένε στις εισηγήσεις τους, χρειάζεται να «οριοθετηθούν σαφώς οι ρόλοι των διαφορετικών επιπέδων εξουσίας και διοίκησης». Για μεν τις Περιφέρειες «στόχος είναι να μεταβληθούν σε βασικούς θεσμούς ανάπτυξης, ώστε το σύνολο του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων να υλοποιείται από αυτές», για δε τους δήμους «να είναι διαχειριστές του κοινωνικού κράτους και να απαντούν αποτελεσματικά στα προβλήματα καθημερινότητας των πολιτών».

Το υπουργείο Εσωτερικών συγκρότησε 4 βοηθητικές θεματικές ομάδες εργασίας, οι 2 από τις οποίες έφεραν τις εισηγήσεις τους στην 3η συνεδρίαση της Επιτροπής. Κεντρική γραμμή των εισηγήσεων και των 2 θεματικών είναι πώς θα αυξήσουν οι ΟΤΑ τα λεγόμενα ίδια έσοδα, δηλαδή φόρους, τέλη και χαράτσια, πώς και ποια από αυτά θα επιβάλλονται απευθείας στο λαό, πώς θα γίνουν πιο ικανοί να τα εισπράττουν και πώς πέρα από την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων τους θα μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην προώθηση των επενδύσεων, στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρήσεων και την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.

Για τα έσοδα των ΟΤΑ

Εισηγούνται την «ενίσχυση της φορολογικής αποκέντρωσης με παράλληλη ενδυνάμωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και παροχή κινήτρων στην αυτοδιοίκηση ώστε να επιδιώξει (αυτή) μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα κατά την είσπραξη των τοπικών εσόδων».

Εξετάζεται «ένα μεικτό σύστημα απόδοσης στους ΟΤΑ ενός νέου κοινωνικά δίκαιου και ενιαίου φόρου ακίνητης περιουσίας, που θα συμπληρώνεται με ένα μηχανισμό αναδιανομής, αλλά και επιβράβευσης, των ΟΤΑ, με βάση τη συμβολή τους στη φορολογική προσπάθεια» (!!!), με στόχο «η Ελλάδα να συγκλίνει στο 50% του μέσου όρου φορολογικής αποκέντρωσης στις χώρες του ΟΟΣΑ σε βάθος πενταετίας»...

Θα προχωρήσουν δηλαδή σταδιακά με μετονομασίες φόρων και προσπαθώντας να «γλυκάνουν» το πικρό ποτήρι της φοροαφαίμαξης των λαϊκών οικογενειών και να «καλλιεργήσουν τοπική φορολογική συνείδηση»! Με αυτά τα έσοδα θα συγκροτείται ο προϋπολογισμός των ΟΤΑ και έτσι θα θεσμοθετηθεί ο λεγόμενος «συμμετοχικός προϋπολογισμός»!!! Ο οποίος, μαζί με όλα τα οικονομικά δεδομένα, θα παρακολουθείται, θα ελέγχεται, θα «εξορθολογίζεται» και θα «προσαρμόζεται στις δημοσιονομικές πολιτικές».

Είναι χαρακτηριστική, επίσης, η λογική που προωθούν με τη «φορολογική αποκέντρωση» και την ενίσχυση των «ιδίων εσόδων», όταν αναφερόμενοι στα «ίδια έσοδα» των Περιφερειών, λένε ότι «σημαντικό μέρος των ιδίων εσόδων των Περιφερειών προκύπτει από την άσκηση ελεγκτικών - κυρωτικών αρμοδιοτήτων και τα συναφή επιβαλλόμενα πρόστιμα...».

Επιβεβαιώνεται πόσο δίκιο είχαμε όταν ως εργαζόμενοι στις Περιφέρειες στεκόμασταν αντίθετοι στη μεταφορά της μισθοδοσίας μας στους ΚΑΠ, όταν μιλούσαμε για έμμεση σύνδεση των μισθών μας με τους φόρους, όταν αναδεικνύαμε ότι θέλουν να μας εντάξουν σε ένα φορολογικό κυνηγητό για να εξασφαλίζονται οι μισθοί μας, να μας φέρνουν «αντιμέτωπους» σε κάθε διεκδίκησή μας με τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα.

Εξασφάλιση εισπραξιμότητας φόρων και τελών

Η Ομάδα Εργασίας πρότεινε και η Επιτροπή αποφάσισε (με τη δοσμένη πλειοψηφία...), μεταξύ άλλων, ότι τα παρακάτω αποτελούν βάση για παραπέρα επεξεργασία:

• Μεταφορά του φόρου ακίνητης περιουσίας στους ΟΤΑ, είσπραξη του ΕΝΦΙΑ και κατανομή του ανά ΟΤΑ (!!!) με θέσπιση νέων κριτηρίων φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας (μεγάλη ακίνητη περιουσία, ιδιοκατοίκηση, εκμετάλλευση, αναξιοποίητα διαμερίσματα, οικόπεδα, αγροτεμάχια κ.λπ...) ή είσπραξη από την Τοπική Αυτοδιοίκηση φόρων που επιβάλλονται στην οικονομική δραστηριότητα, όπως ο ΦΠΑ, η οποία θα συνοδεύεται με ειδικά κίνητρα για τη βελτίωση της εισπραξιμότητας (π.χ. bonus υπεραπόδοσης).
• Οτι η εξασφάλιση πόρων από τους ΚΑΠ θα λειτουργεί συμπληρωματικά για την άμβλυνση των περιφερειακών ανισοτήτων!!!

Προϋπόθεση, σύμφωνα με την Επιτροπή, είναι η εξασφάλιση της εισπραξιμότητας των φόρων και των τελών. Οπως λένε σε άλλο σημείο, απαιτείται και θα προχωρήσουν σε:

• Αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, του τραπεζικού συστήματος και της πλατφόρμας του «Taxisnet», για να πληρώνεις τα χαράτσια που θα σου επιβάλλουν πλέον και οι ΟΤΑ.
• Αξιοποίηση της πλατφόρμας της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων για την έκδοση ταυτότητας οφειλής για χρέη προς τους ΟΤΑ.
• Αξιοποίηση της βάσης δεδομένων ακινήτων της Γενικής Γραμματείας Εσόδων για τον ακριβή προσδιορισμό της επιφάνειας των ακινήτων, με σκοπό την ορθή κοστολόγηση του ΤΑΠ από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
• Αξιοποίηση της πλατφόρμας της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων για την πληροφόρηση και έκδοση ταυτότητας οφειλής για χρέη προς τους ΟΤΑ, οπότε και θα ρυθμιστεί η ηλεκτρονική διαδικασία της μη χορήγησης φορολογικής ενημερότητας, στην περίπτωση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τους ΟΤΑ.

Και συνεχίζουν: «Πέρα από τα φορολογικά έσοδα που μεταβιβάζονται στην αυτοδιοίκηση, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα εξεύρεσης νέων εργαλείων για την άντληση εσόδων όπως: η έκδοση αναπτυξιακών ομολόγων, η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, τα αντισταθμιστικά οφέλη (π.χ. Αεροδρόμια)».

Αυτές τις «καλές πρακτικές της ΕΕ» εννοούν όταν μιλάνε για εκσυγχρονισμό των ΟΤΑ. Δεν εννοούν πως θα φτιάξουν π.χ. παιδικούς σταθμούς για να μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των παιδιών, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ή πως θα χτιστούν νέα σύγχρονα σχολεία, κολυμβητήρια και γυμναστήρια ή πως θα φτιαχτούν γηροκομεία και παιδικές χαρές ή πως θα καθαριστούν ρέματα, θα συντηρηθούν σχολεία, δρόμοι κ.λπ., ούτε πως θα συμβάλλουν από τη μεριά τους στην αποτελεσματική προστασία της δημόσιας υγείας, της πρόληψης, της αντισεισμικής και αντιπλημμυρικής θωράκισης των πόλεων και των χωριών.

Ο ..."αναπτυξιακός" ρόλος των ΟΤΑ

Και όσον αφορά τον αναπτυξιακό ρόλο των ΟΤΑ, αυτός, όπως προκύπτει από τις εισηγήσεις, θα γίνει μέσα από: την ονομαζόμενη «αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των ΟΤΑ», την «απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τη δυνατότητα εκτέλεσης από τους ΟΤΑ Α' βαθμού έργων Σύμπραξης με τον ιδιωτικό τομέα», τη «σύνδεση της δυνατότητας εκτέλεσης έργων ΣΔΙΤ των ΟΤΑ Α' βαθμού με τη δυνατότητα χρηματοδότησης επιχειρηματικών σχεδίων από το ΣΕΣ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ή άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία», τη θεσμική αναγνώριση της δυνατότητας των δήμων να υλοποιούν ΣΔΙΤ με φορείς της αλλοδαπής, την αξιοποίηση του θεσμού της επιχειρηματικής δραστηριότητας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, τη θεσμοθέτηση συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, τη δημοπράτηση (κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 610 του ΑΚ) μακροχρόνιων μισθώσεων ακινήτων για διάρκεια μέχρι ενενήντα εννέα (99) έτη, με σκοπό την ανάπτυξη τουριστικών δραστηριοτήτων ή ακάλυπτων δημοτικών εκτάσεων, για διάρκεια μέχρι πενήντα (50) έτη, με σκοπό την ίδρυση ή επέκταση βιοτεχνικών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων, καθώς και επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, την απαλλαγή των σχετικών συμβάσεων από κάθε φόρο, τέλος ή δικαίωμα Δημοσίου ή τρίτων (!!!), ενώ τα δικαιώματα και οι αμοιβές συμβολαιογράφων, δικηγόρων, δικαστικών επιμελητών και υποθηκοφυλάκων για τη σύμβαση και κάθε άλλη προς πραγμάτωση αυτής πράξη περιορίζονται στο 10% αυτών, την «εξασφάλιση σταθερού φορολογικού πλαισίου και μακροοικονομικού περιβάλλοντος σε βάθος χρόνου, δεδομένου ότι η τυπική χρονική διάρκεια τέτοιων συμβάσεων εκτείνεται σε 20-25 έτη».

Αυτά όλα θέλουν, μάλιστα, να τα εντάξουν σε ένα «Πρόγραμμα της Αυτοδιοίκησης», για το οποίο προτείνουν το όνομα «ΚΟΡΥΣΧΑΔΕΣ», για να παραπέμπει, όπως λένε, «στη νεώτερη Ιστορία (της ΠΕΕΑ κατά την Εθνική Αντίσταση 1940-1944) σε περιόδους δηλαδή αναγέννησης των λαϊκών θεσμών»... Να δυσφημίσουν, δηλαδή, και την Εθνική Αντίσταση και να κρύψουν τις «πομπές» τους πίσω από τις λαοπρόβλητες ιστορικές στιγμές.

Τα θεσμικά

Μέσα στον Οκτώβρη θα γίνει νέα συνεδρίαση της Επιτροπής και θα έρθουν οι Εισηγήσεις, που αφορούν τις αρμοδιότητες και τα λεγόμενα «θεσμικά» (εκλογικό νόμο, θέση των αιρετών κ.λπ.).

Είναι χαρακτηριστική η κατεύθυνση που δίνουν με τη σύνδεση των Οργανισμών των ΟΤΑ και κυρίως των δήμων με «την υποστήριξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας» (!!!) και με την αναφορά τους ότι «ο καθορισμός των θέσεων των οργανισμών εσωτερικών υπηρεσιών των δήμων και των περιφερειών, καθώς και των νομικών τους προσώπων, σκόπιμο είναι να προκύπτει από τη μελέτη του κόστους της κάθε θέσης» (!!!). Προϊδεάζουν με αυτό τον τρόπο για τη συνέχιση του τρόπου της τακτικής κατανομής των δήμων για λειτουργικές δαπάνες, που χρησιμοποιείται από το έτος 2014 με το σύστημα κριτηρίων που βασίζεται στο Ελάχιστο Κόστος Λειτουργίας των δήμων και την επέκτασή του και στις Περιφέρειες.

Τέλος, αξίζει να αναφερθούμε στις συζητήσεις που έγιναν στις συνεδριάσεις της Επιτροπής. «Κοκορομαχίες» και αντιπολιτευτικές κορόνες με συμφωνία... στην κεντρική γραμμή της «μεταρρύθμισης», μιας και όλοι μαζί έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να φτιάξουν ένα καλό «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Τοποθετήσεις του τύπου «να πάρουμε άλλο φόρο κι όχι τον ΕΝΦΙΑ» δείχνουν τις προσεγγίσεις των συμμετεχόντων, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μην τους «κράξει» ο κόσμος...

Β.

Συνέντευξη του Δημήτρη Κουτσούμπα στην εφημερίδα "Real News"

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Real News» και το δημοσιογράφο Β. Σκουρή, παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας. Η συνέντευξη έχει ως εξής:

Η κυβέρνηση δηλώνει ότι στη διαπραγμάτευση για τα Εργασιακά έχει ως «κόκκινη γραμμή» το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Εκτιμάτε ότι μπορεί να το πετύχει; Και τι σημαίνει για εσάς «ευρωπαϊκό κεκτημένο»;

Μα, το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό το «ευρωπαϊκό κεκτημένο». Με βάση αυτό το «κεκτημένο» ψηφίστηκε ο πρόσφατος αντεργατικός νόμος στη Γαλλία από τον Ολάντ ή άλλα αντεργατικά μέτρα στην Ιταλία από τον Ρέντσι. Παρεμπιπτόντως και οι δύο είναι σύμμαχοι του κυρίου Τσίπρα για να αλλάξει την Ευρώπη. Εκεί δεν υπάρχει ούτε ΔΝΤ, ούτε μνημόνια. Τι υπάρχει; Οι διαρκείς απαιτήσεις του κεφαλαίου για τη θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς του, που εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Συνεπώς, η προσπάθεια της κυβέρνησης, να εμφανίσει την ΕΕ ως τον «καλό» της υπόθεσης και το ΔΝΤ ως τον «κακό», είναι για γέλια. Κι αυτό επιβεβαιώνεται και από το πόρισμα των «ειδικών», που είναι «πολιορκητικός κριός» για όσα δικαιώματα έχουν απομείνει στους εργαζόμενους.

Πιστεύετε ότι η χώρα όντως μπορεί να βγει από το μνημόνιο το 2018 κ. Κουτσούμπα; Και ότι, όντως, το πρόγραμμα όπως είναι σχεδιασμένο μπορεί να εκτελεστεί;

Πάντως, ήδη η εφαρμογή του προγράμματος σημαίνει νέα δυσβάσταχτα βάρη για το λαό. Η κυβέρνηση, ως καλός μαθητής, δείχνει αποφασισμένη να το υλοποιήσει και με το παραπάνω. Το ερώτημα για το λαό είναι άλλο. Θα ανακτηθούν οι τεράστιες οικονομικές απώλειες για το εισόδημά του, θα ανακοπούν τα μέτρα, αν υλοποιηθεί το πρόγραμμα, ακόμη κι αν υπάρχει κάποια ανάκαμψη της οικονομίας, πράγμα αμφίβολο; Κατηγορηματικά όχι. Κι αυτό αποδεικνύεται και από τον προϋπολογισμό για το 2017, που ενώ προβλέπει ανάπτυξη, την ίδια στιγμή, προβλέπει κι απαρέγκλιτη εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Βλέπετε πολιτικές εξελίξεις; Και αν ναι, πότε τις υπολογίζετε;

Η βασική μας εκτίμηση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλεγεί για να ολοκληρώσει τη βρώμικη δουλειά, με το μνημόνιο 3, επειδή μπορεί καλύτερα απ' ότι η ΝΔ σ' αυτή τη φάση. Φυσικά οι εξελίξεις έχουν τη δική τους δυναμική. Αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα υπολογίζουν, δεν αποκλείουμε ηρωική έξοδο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, συζητά για τη συγκρότηση Φόρουμ και κοινής καθόδου στις εκλογές με δυνάμεις από την κεντροαριστερά και την οικολογία. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Είναι λογική συνέπεια της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε τέτοιες δυνάμεις, κυρίως πρώην ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν ήδη στις γραμμές του. Από τη στιγμή που ολοκληρώνεται η πλήρης μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε αστικό κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας, είναι φυσικό να απευθύνεται και σε δυνάμεις, που μέχρι πριν λίγο τις περνούσε «γενεές δεκατέσσερις». Μπορεί όμως τώρα να απασχολεί το λαό μας αν θα επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Κουβέλης ή ποιος ακόμα θα προσχωρήσει από το «παλιό ΠΑΣΟΚ»;

Τον Κυριάκο Μητσοτάκη πώς τον κρίνετε; Το προβάδισμα που έχει στις δημοσκοπήσεις είναι καθαρό, το θεωρείτε και μη αναστρέψιμο;

Το προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις οφείλεται, κυρίως, στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει την εμπιστοσύνη του λαού κι όχι γιατί την κερδίζει η ΝΔ. Τον κ. Μητσοτάκη τον κρίνουμε ως πρόεδρο της ΝΔ, δηλαδή του πιο παραδοσιακού κόμματος του κεφαλαίου στη χώρα μας. Ένα κόμμα που κυβερνούσε έως πολύ πρόσφατα και που σήμερα στηρίζει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Από το κυβερνών κόμμα, πάντως, κάποιοι σας κατηγορούν -φαντάζομαι θα το έχετε ακούσει- ότι ως ΚΚΕ προτιμάτε τη ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό ασκείτε σκληρή πολιτική κριτική στον Αλ. Τσίπρα...

Ναι, τα ίδια ακούγαμε και από το ΠΑΣΟΚ παλιότερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπατικώσει, βλέπετε, όχι μόνο τη χρεοκοπημένη πολιτική, αλλά και όλα τα άλλα χούγια του. Μόνο που δεν πείθουν, γιατί ο λαός ξέρει ότι το ΚΚΕ είναι σταθερά στον αγώνα, με όποια κυβέρνηση. Δεν έχουμε προτιμήσεις σε κόμματα. Μεταξύ τους προτιμά ο ένας τον άλλο και γι' αυτό ψηφίζουν μαζί τα μνημόνια και πολλά από τα αντιλαϊκά μέτρα. Πάντως, η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έσπειρε απογοήτευση σε ένα τμήμα του λαού που τους εμπιστεύθηκε, όμως υπήρξε και διδακτική για να σπάσουν σε ένα ριζοσπαστικό κόσμο αυταπάτες για δήθεν φιλολαϊκές λύσεις «εντός των τειχών».

Δημοκρατική Συμπαράταξη και Ποτάμι δεν κατάφεραν να τα βρουν. Πού εκτιμάτε ότι οδηγείται ο συγκεκριμένος χώρος και τι περιθώρια για αυτόνομη παρουσία μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ διαθέτει;

Αυτά τα κόμματα έχουν αντικειμενικές δυσκολίες, επειδή έχει καταλάβει το φυσικό τους χώρο ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, επομένως, λογικό να βολοδέρνουν ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ και να αποτελούν εφεδρείες και του ενός και του άλλου.

Γιατί επιμένετε να θεωρείτε τον Βασίλη Λεβέντη «λαγό» κ. Κουτσούμπα;

Η κριτική μας είναι πολιτική, όχι προσωπική. «Λαγός» είναι κάποιος, όταν δουλεύει ένα σενάριο για λογαριασμό κάποιου άλλου. Δεν υποστηρίζουμε ότι παίρνει γραμμή από την κυβέρνηση. Βέβαια και οι δύο τους έχουν πει ότι έχουν πολύ καλή επικοινωνία. Άλλωστε, ο ίδιος προβάλλει θέσεις, όπως για τις συντάξεις, που αποτελούν τους πιο μύχιους πόθους του κεφαλαίου και έρχονται ύστερα οι κυβερνώντες και τις υλοποιούν.

Στο Φεστιβάλ απευθύνατε πρόσκληση στους αριστερούς πολίτες για συστράτευση με το ΚΚΕ. Γιατί αποκλείετε τις ηγεσίες; Γιατί π.χ. δεν μπορεί να συνεργαστείτε με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή τον Παναγιώτη Λαφαζάνη;

Να πάμε, δηλαδή, και να συμβάλλουμε στη δημιουργία νέων αυταπατών; Αφήστε που όλοι αυτοί έχουν μεγάλες ευθύνες για το αριστερό άλλοθι που έδωσαν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και διαφοροποιήθηκαν την τελευταία στιγμή για να διασωθούν πολιτικά. Από άποψη ουσίας αναμασούν τα ίδια ουτοπικά, για φιλολαϊκές λύσεις εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, με αρκετές δόσεις προπαγανδιστικού λαϊκισμού. Πλέον υπάρχει αρκετή πείρα σε όλους.

Σας απασχολεί, όμως, γιατί δεν διαμορφώνεται εναλλακτική πολιτική λύση; Γιατί οι κινητοποιήσεις είναι αναιμικές; Γιατί το ΚΚΕ δεν ενισχύεται όσο και εσείς θα θέλατε;

Δεν θα συμφωνήσω απόλυτα με την εκτίμηση για τους αγώνες. Στο πρώτο εξάμηνο της δεύτερης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έγιναν τέσσερις μαζικές πανελλαδικές απεργίες, ενώ ήταν στο δρόμο εργάτες, φτωχοί αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, επιστήμονες. Καθημερινά, υπάρχουν κινητοποιήσεις.

Μπορώ να συμφωνήσω ότι αυτοί οι αγώνες δεν αντιστοιχούν στην επίθεση που δέχεται ο λαός. Αυτό φυσικά μας απασχολεί. Όμως, πέρα από τη μαζικότητα ενός αγώνα, σημασία έχει και η κατεύθυνσή του. Γιατί μαζικοί αγώνες έγιναν τα προηγούμενα χρόνια, όμως αυτό που κυριάρχησε ήταν το αίτημα να φύγει μια κυβέρνηση και να έλθει μια άλλη, που τελικά συνέχισε την ίδια πολιτική, οδηγώντας κόσμο στην απογοήτευση και την ηττοπάθεια. Σήμερα, χρειάζονται μαζικοί αγώνες, ριζωμένοι στους χώρους δουλειάς, για όλα τα προβλήματα, που θα βάζουν στο στόχαστρο τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, την εξουσία των μονοπωλίων, την ΕΕ. Και αυτοί οι αγώνες θα μπορούν να έχουν και δύναμη, διάρκεια, νίκες και πάνω από όλα θα έχουν προοπτική. Αν αναπτυχθούν τέτοιοι αγώνες, φυσιολογικά και το ΚΚΕ θα ενισχυθεί πολύ περισσότερο.

Το επόμενο Συνέδριο του ΚΚΕ πότε θα πραγματοποιηθεί; Και τι θα διαπραγματευτεί κ. Κουτσούμπα;

Το προηγούμενο, το 19ο Συνέδριο, έγινε τον Απρίλη του 2013. Βάσει του καταστατικού μας Συνέδριο γίνεται κάθε 4 χρόνια. Δεν έχουμε συζητήσει ακόμη τον ακριβή χρόνο. Τρεις μήνες πριν τη διεξαγωγή του, η ΚΕ είναι υποχρεωμένη, από το καταστατικό μας, να ανακοινώσει την ημερομηνία σύγκλισής του στις Οργανώσεις και τα θέματα. Αυτή τη στιγμή, στην πορεία προς το Συνέδριο, ο στόχος είναι η ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος για να ανταποκριθούμε στο καθήκον της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της ανάπτυξης της κοινωνικής συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, σε εποχές δύσκολες και σύνθετες, όπου είναι πιθανός ακόμη και ένας πιο γενικευμένος ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη γειτονιά μας.

Την αντίδραση της Αθήνας στις νέες προκλήσεις Ερντογάν πώς την κρίνετε;

Δε θεωρούμε ότι οι δηλώσεις Ερντογάν έγιναν για εσωτερική μόνο κατανάλωση, όπως ισχυρίζονται ελληνικές κυβερνητικές πηγές. Θεωρούμε επικίνδυνη την προσπάθεια της κυβέρνησης να καθησυχάσει το λαό, όταν στην περιοχή υπάρχουν ανοιχτά θέματα και κυριολεκτικά μυρίζει μπαρούτι. Και ακόμη πιο επικίνδυνη είναι η προσήλωση της κυβέρνησης στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ, που είναι παράγοντας ενθάρρυνσης των τουρκικών προκλήσεων.

Οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών πού οδηγούν κατά τη γνώμη του ΚΚΕ;

Στην αναδιανομή της τηλεοπτικής πίτας, ανάμεσα σε επιχειρηματικά συμφέροντα, με προφανή στόχο της κυβέρνησης να δημιουργηθεί ένα, όσο γίνεται, πιο ευνοϊκό γι' αυτή περιβάλλον και να διαμορφώσει συμμαχίες με καναλάρχες. Η ΝΔ υπερασπίζεται τις δικές της συμμαχίες με καναλάρχες - επιχειρηματίες. Αυτό το αντιλαμβάνεται ο πολύς κόσμος, γι' αυτό και δεν πιστεύει τα περί πάταξης της διαφθοράς και διαπλοκής. Τα κανάλια θα παραμείνουν ιδιοκτησία μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ενώ θα επιδεινωθεί η θέση των δημοσιογράφων και των άλλων εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Με δεδομένη και την ένταση που θα επικρατήσει αύριο στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τη διαφθορά και τη διαπλοκή, θα ήθελα να ρωτήσω πώς βλέπετε την πόλωση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ...

Ψεύτικη και αποπροσανατολιστική, που επιχειρεί να στήσει εκ νέου ένα διπολισμό, στη θέση του παλιού δικομματισμού. Οι βαρύγδουπες κορώνες, που θα ανταλλάξουν για τη διαπλοκή, είναι κάτι που υπηρετεί και προωθεί την ατζέντα και των δύο. Να κρύβεται η συμφωνία τους στη στρατηγική και να προβάλλεται η κόντρα τους στα επιμέρους.

Πιστεύετε ότι υπεύθυνος για τα χημικά στους συνταξιούχους ήταν ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη;

Αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση, συνολικά. Και έχει ξαναγίνει. Και την προηγούμενη φορά ακούσαμε να στεναχωριέται ο κ. Τσίπρας. Είναι προϊόν μιας πολιτικής που τσακίζει τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία μας και που συνοδεύεται αντικειμενικά από την καταστολή εναντίον τους, όταν αυτοί δικαίως διαμαρτύρονται. Τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας είναι απαράδεκτα και οι δηλώσεις ανάληψης πολιτικής ευθύνης του κ. Τόσκα, δεν ξεπλένουν τα δακρυγόνα.

Τι σηματοδοτούν και πού στοχεύουν κατά τη γνώμη σας οι τελευταίες παρεμβάσεις του Αρχιεπισκόπου;

Προσπάθεια διαίρεσης του λαού κι αναβίωσης της κάλπικης διαχωριστικής γραμμής «εθνικισμός - κοσμοπολιτισμός», ανακατεμένη με πρωτόγονο σκοταδιστικό αντικομμουνισμό. Όμως, σε αυτό το παιχνίδι συμμετέχει και η κυβέρνηση, που ανοίγει θέματα με ανεύθυνο τρόπο κι αναζητά πιστοποιητικά «αριστεροσύνης», τη στιγμή που ακόμη και τον υπερώριμο αστικό εκσυγχρονισμό διαχωρισμού κράτους - εκκλησίας, τον έχει κάνει «γαργάρα».

"ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ" ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ: Παρέμβαση για τα "κόκκινα" δάνεια των λαϊκών νοικοκυριών

Τ ο αίτημα για νομοθέτηση της εξαγοράς του μη εξυπηρετούμενου δανείου από τον δανειολήπτη που θέτει με ψήφισμά του το Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας βρίσκεται πίσω από την πραγματικότητα, επισημαίνει η «Λαϊκή Συσπείρωση» Περιφέρειας Θεσσαλίας, εξηγώντας ότι αφορά ανθρώπους που έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν. Και τονίζει: «Οι χιλιάδες εργαζόμενοι, φτωχοί αγρότες, κτηνοτρόφοι αυτοαπασχολούμενοι - θύματα της καπιταλιστικής κρίσης - που σε μια νύχτα "έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους", που δεν έχουν καν εισόδημα ή που φυτοζωούν, προφανώς δεν είναι σε θέση ούτε να εξαγοράσουν το δάνειό τους ούτε να το αποπληρώσουν με τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτουν οι τράπεζες».

Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, όπου, μετά από αίτημα του Πανελληνίου Συλλόγου δανειοληπτών, συζητήθηκε το πρόβλημα των «κόκκινων» δανείων και των δανείων σε ελβετικό φράγκο και εκδόθηκε σχετικό ψήφισμα, οι εκπρόσωποι της «Λαϊκή Συσπείρωσης» υπογράμμισαν ότι, με δεδομένη τη φτωχοποίηση και εξαθλίωση ευρύτατων λαϊκών στρωμάτων, η πάλη πρέπει να στοχεύει στη δραστική μείωση των οφειλών τους, τη διαγραφή κάθε είδους τόκων, των ποσών που αντιστοιχούν σε τυχόν ανατοκισμό ή ανακεφαλαιοποίηση, καθώς και αναστολή της πληρωμής της οφειλής για τους ανέργους όσο διάστημα διαρκεί η οικονομική κρίση. Τόνισαν δε ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να βρεθεί μέρος της ακίνητης περιουσίας και κυρίως το σπίτι φτωχού οφειλέτη στα χέρια των τραπεζιτών ή των ξένων ή ντόπιων funds.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» κατέθεσε κωδικοποιημένα αιτήματα, που μπορούν να ανακουφίσουν, έστω και προσωρινά, τις λαϊκές οικογένειες, ζητώντας η Περιφέρεια να τα υιοθετήσει. Τα αιτήματα αυτά είναι:

-- Πάγωμα των χρεών προς το Δημόσιο χωρίς προσαυξήσεις. Απαγόρευση με νόμο κάθε πλειστηριασμού κύριας και δευτερεύουσας κατοικίας με σημερινά αντικειμενικά κριτήρια αξίας μέχρι 300.000 ευρώ και μέχρι 150 τ.μ. για τη λαϊκή τετραμελή οικογένεια. Καμιά κατάσχεση χωραφιού συνολικής αντικειμενικής αξίας μέχρι 300.000 ευρώ. Διαγραφή των τόκων και «κούρεμα» του κεφαλαίου σε ποσοστό 30% για επαγγελματικά δάνεια μέχρι 200.000 ευρώ των φτωχών αγροτοκτηνοτρόφων και ψαράδων.

-- Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα πληρωμής δανείων για όσο κάποιος είναι άνεργος, κατάργηση πλειστηριασμών πρώτης και δεύτερης κατοικίας.

-- Καμία κατάσχεση πρώτης κατοικίας. Αναστολή των κατασχέσεων, επαγγελματικής στέγης, εξοπλισμού, μεταφορικών μέσων, τραπεζικών λογαριασμών κ.λπ., για τους αυτοαπασχολούμενους που διατηρούν την επιχείρησή τους.

-- Πάγωμα των χρεών προς τον ΟΑΕΕ, το Δημόσιο, τις τράπεζες και τους ιδιώτες. Κεφαλαιοποίηση των χρεών, χωρίς προσαυξήσεις και πρόσθετα τέλη. Μακρόχρονη ρύθμιση, με δόσεις που να μην ξεπερνούν συνολικά το 10% του διαθέσιμου εισοδήματος.

-- Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας. Κατάργηση του ΚΕΑΟ για τα χρέη των αυτοαπασχολούμενων για την ατομική τους ασφάλιση.

Ο εξωραϊσμός του ΝΑΤΟ αλά ... ΣΥΡΙΖΑ

Η ...τσίπα είναι έννοια ασύμβατη με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτή η διαπίστωση επιβεβαιώνεται κάθε μέρα και τα παραδείγματα βρίθουν. Την Κυριακή κάνει φιέστα εξιλέωσης της αντιλαϊκής του πολιτικής, στο Σκοπευτήριο - Θυσιαστήριο της λευτεριάς στην Καισαριανή, τιμώντας υποτίθεται τους λαϊκούς αγώνες και τη Δευτέρα συναντά τον ΝΑΤΟικό φονιά, διοικητή των δυνάμεων της λυκοσυμμαχίας στην Ευρώπη, Κέρτις Σκαπαρότι, «ξεπλένοντας» το ΝΑΤΟ για τα εγκλήματά του όπου Γης. Ταυτόχρονα, ζήτησε προστασία για τις συνεχόμενες προκλήσεις της τουρκικής κυβέρνησης στο Αιγαίο, όταν το ΝΑΤΟ που η κυβέρνηση το έφερε στο Αιγαίο με το πρόσχημα της αντιμετώπισης των προσφυγικών ροών, είναι αυτό που κάνει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που δημιουργούν τη μαζική προσφυγιά. Δεν πρόκειται για ...διχασμό προσωπικότητας, αλλά για συνειδητή πολιτική που επιχειρεί να συγκαλύψει την πραγματικότητα της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου που υλοποιεί καθημερινά, με επικλήσεις στην ηρωική Ιστορία του ΕΑΜ, της αντίστασης του λαού μας. Μόνο που είναι ύβρις και θράσος να συμμετέχεις σε όλους τους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, να δείχνεις κάθε μέρα τη διαθεσιμότητά σου για το τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και την ίδια ώρα να ...πουλάς αριστεροσύνη και να το παίζεις συνεχιστής των αγώνων για τη ...«χαμένη άνοιξη που δεν ήρθε».

***

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που ευθυγραμμίζεται σε όλα με το φονικό όργανο του ευρωατλαντικού κεφαλαίου, παρουσιάζει το ΝΑΤΟ ως παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας. Στην επίσημη λιτή ανακοίνωση του Μεγάρου Μαξίμου με τον ΝΑΤΟικό διοικητή, σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Συζητήθηκαν οι περιφερειακές εξελίξεις σε θέματα ασφαλείας, ο ρόλος του ΝΑΤΟ καθώς και η συμβολή του στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Παράλληλα, τονίστηκε η συμβολή της Ελλάδας στη σταθερότητα και την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή». Επίσης, προστίθεται ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός «εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις πρόσφατες τουρκικές δηλώσεις, τονίζοντας ότι η ασφάλεια και η σταθερότητα στην περιοχή μπορούν να εξασφαλιστούν μόνο στη βάση του διεθνούς δικαίου». Δεν αναφέρεται τι απάντησε ο συνομιλητής του, αλλά ούτε και χρειάζεται, αφού είναι γνωστή η διαχρονική στήριξη της προκλητικότητας της τουρκικής αστικής τάξης από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, που το «γκριζάρισμα» του Αιγαίου, οι διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις της εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδας, βολεύουν τα σχέδιά τους, από τη μια, να παρουσιάζονται ως χωροφύλακες και, από την άλλη, να τις αξιοποιούν για να προωθούν τα συμφέροντά τους σε μια κρίσιμη γεωστρατηγικά περιοχή που φλέγεται, την Ανατολική Μεσόγειο, και είναι πλούσια σε ενεργειακούς πόρους, τραβώντας το ενδιαφέρον ισχυρών μονοπωλιακών συμφερόντων.

***

Αυτό, άλλωστε, επιβεβαίωσε και η συνάντηση του ΝΑΤΟικού στρατηγού στο ελληνικό υπουργείο Αμυνας, όπου, όπως αναφέρεται, «συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη σχέση της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ, δίνοντας έμφαση στη νότια πτέρυγα της Συμμαχίας και στην ανάγκη διατήρησης της σταθερότητας στην περιοχή. Εγινε εκτίμηση της δραστηριότητας της δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και εκφράστηκε αμοιβαία ικανοποίηση για τη συμβολή της στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού - Μεταναστευτικού. Τονίστηκε η ανάγκη περαιτέρω παρουσίας της» και απασχόλησαν «θέματα που άπτονται των προκλήσεων που θέτει στη Συμμαχία το σύγχρονο περιβάλλον ασφαλείας», αλλά και «θέματα που αφορούν στην υφιστάμενη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας - ΗΠΑ, καθώς και τις προοπτικές της περαιτέρω ενίσχυσής της». Δηλαδή πώς θα συνεχιστεί το ΝΑΤΟικό «καπέλο» στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή σε μια περίοδο που κλιμακώνεται η ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση στη Συρία και την Μέση Ανατολή, πώς θα συνεχιστούν οι επεμβάσεις με την συμμετοχή και της Ελλάδας, προωθώντας την πολιτική που υπηρετούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι ο ΝΑΤΟικός στρατηγός επιθεώρησε όλες τις εγκαταστάσεις που διευκολύνουν αυτόν το σκοπό: Τη βάση της Σούδας, το ΝΑΤΟικό Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ), το Πεδίο Βολής Κρήτης, κρίσιμα εφαλτήρια για την εξαπόλυση των επεμβάσεων.

***

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι και η σημερινή κυβέρνηση όπως όλες οι προηγούμενες πουλάνε το «παραμύθι» στο λαό ότι η συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, όπου είμαστε σύμμαχοι, εξασφαλίζει την ασφάλεια στην Ελλάδα και την περιοχή, βοηθάει και το Κυπριακό. Δεν φτάνει ο ρόλος του ΝΑΤΟ στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου, οι συχνές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, που το ΝΑΤΟ δεν θεωρεί καν θέμα, αφού γίνεται μεταξύ συμμάχων, ή η στήριξη της επέμβασης της Τουρκίας στη Συρία. Μάλιστα, και εν μέσω διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό που προδιαγράφουν μια νέα διχοτομική λύση, ο Ελληνας ΥΠΕΞ, Ν. Κοτζιάς, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή» είπε σαφώς ότι μέρος των τουρκικών στρατευμάτων θα παραμείνει στο νησί. Κατά τα άλλα, σημείωσε ότι οι ΗΠΑ θα ήταν ικανοποιημένες «εάν τελείωνε η αντιπαράθεση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας λόγω του Κυπριακού».

Είναι φανερό ότι η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει στο δρόμο των προηγούμενων αστικών κυβερνήσεων και διαπραγματεύεται για λογαριασμό της αστικής τάξης, διεκδικώντας την αναβάθμισή της. Αυτή είναι η σημαία της, αλλά αυτή η σημαία είναι ξένη με τα λαϊκά συμφέροντα.

Δ. Κ.

Πολυνομοσχέδιο εξαθλίωσης του λαού

Η ΕΥΔΑΠ περιλαμβάνεται στη δεύτερη παρτίδα

επιχειρήσεων που πέρασε στο υπερταμείο για τη

"βελτίωση της ανταγωνιστικότητας" και την "αύξηση

της αξίας" τους...

Τ ο νέο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την περασμένη Τρίτη αποτελεί βήμα κλιμάκωσης της εφαρμοζόμενης αντιλαϊκής πολιτικής, προωθώντας αποφασιστικά την πολιτική της «απελευθέρωσης», των ιδιωτικοποιήσεων και της «αξιοποίησης» της κρατικής περιουσίας.

Ταυτόχρονα, δείχνει, για μια ακόμα φορά, πως μια απ' τις βαθύτερες κληρονομιές του ΣΥΡΙΖΑ απ' τις οπορτουνιστικές καταβολές του είναι ο καιροσκοπισμός. Πριν λίγους μήνες, ο ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαίωνε ότι θα προστατέψει τους νέους επιστήμονες, διατηρώντας ελαττωμένες τις ασφαλιστικές εισφορές τους για ένα χρονικό διάστημα. Τώρα, παίρνει πίσω ακόμα και αυτά τα ελάχιστα ψίχουλα ανακούφισης.

Ρεύμα, νερό, μεταφορές και κτίρια στο υπερταμείο

Το νέο πολυνομοσχέδιο εντάσσει στην Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ), θυγατρική του νέου υπερταμείου αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας, ένα νέο γύρο επιχειρήσεων. Μεταφέρει στην ΕΔΗΣ τις Εταιρείες Υδρευσης Αθήνας - Θεσσαλονίκης (ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ), την «Αττικό Μετρό», την ΕΛΒΟ, χιλιάδες κρατικά ακίνητα, μέσα στα οποία και 12 Ολυμπιακά Ακίνητα, και τέλος τη ΔΕΗ ΑΕ, μετά τις ΟΑΣΑ, ΟΣΕ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ και ΕΛΤΑ, που «μπήκαν» στο ταμείο με τον προηγούμενο νόμο, το Μάη.

Θυμίζουμε πως η ΕΔΗΣ ανήκει στο υπερταμείο - ομπρέλα (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας), που περιλαμβάνει επίσης το ΤΑΙΠΕΔ, το ΤΧΣ, όπου ανήκουν οι τραπεζικές μετοχές, την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου, στην οποία ανήκουν αδόμητες εκτάσεις - φιλέτα του κράτους. Το υπερταμείο, για τα επόμενα 99 χρόνια, θα «αξιοποιεί»με«τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας» τα περιουσιακά στοιχεία του με στόχους την «υλοποίηση της αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας» και την «απομείωση του χρέους».

Με απλά λόγια, η λειτουργία του ταμείου είναι η παραπέρα προώθηση της «απελευθέρωσης» και η πλήρης ευθυγράμμιση της λειτουργίας των κρατικών επιχειρήσεων με στόχο τη μεγαλύτερη κερδοφορία, χωρίς να αποκλείει και μια άμεση ιδιωτικοποίησή τους. Το ταμείο στοχεύει στο να αυξήσει την κερδοφορία των επιχειρήσεων ύδρευσης, ηλεκτρισμού, μεταφορών, τις οποίες διαθέτει, να ρευστοποιήσει κάποιες απ' αυτές, αλλά και να συμμετάσχει σε νέες επενδύσεις, αξιοποιώντας τη μεγάλη κρατική περιουσία.

Τι σημαίνει η κερδοφορία των επιχειρήσεων για το λαό

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς: «Γιατί είναι κακό να γίνουν οι κρατικές επιχειρήσεις κερδοφόρες;». Πρόκειται για βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης, που επαναλαμβάνει πως με τις «βέλτιστες πρακτικές» του ΟΟΣΑ, οι κρατικές επιχειρήσεις θα γίνουν πιο ανταγωνιστικές, πιο κερδοφόρες και θα γεμίσουν και τα δημόσια ταμεία.

Το επιχείρημα φαίνεται εύλογο. Ομως, αν το «ξύσει» λίγο κανείς, θα καταλάβει πως τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Η κερδοφορία των κρατικών επιχειρήσεων στην Υδρευση, στην Ενέργεια και στις Μεταφορές δεν πέφτει απ' τον ουρανό. Προέρχεται από μεγάλες αυξήσεις στις τιμές της Ενέργειας, του νερού, των μεταφορών,που θα πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα. Βασίζεται επίσης στην επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης και των χαμηλών μισθών των εργαζομένων σ' αυτές τις επιχειρήσεις.

Ουσιαστικά, η «κερδοφορία», η «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας» και η «αύξηση της αξίας» των κρατικών επιχειρήσεων του υπερταμείου μεταφράζεται στην επιδείνωση της θέσης των λαϊκών στρωμάτων, τόσο ως καταναλωτών όσο και ως εργαζομένων.

Ηδη η ΕΥΔΑΠ προχωρά στο νέο πρόγραμμα «τακτοποίησης των οφειλών», που τελικά σημαίνει όμως πως σταδιακά, όποιος χρωστάει και δεν μπορεί να πληρώσει, απλά θα μένει χωρίς νερό... Αντίστοιχα, η ΔΕΗ κοιτά τις «ληξιπρόθεσμες οφειλές» σαν το μεγάλο κουμπαρά... Ομως, η αποπληρωμή τους θα γίνει εκβιάζοντας τα φτωχότερα τμήματα πως θα μείνουν χωρίς ρεύμα.

Η όποια «εξοικονόμηση απ' τις λειτουργικές δαπάνες» τελικά αντανακλά επιδείνωση της κατάστασης των εργαζομένων, αντικατάστασή τους με εργολαβικούς εργαζόμενους και νεότερους χωρίς συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως το υπερταμείο της είναι φιλολαϊκότερο, γιατί δεν προβλέπει ρητά ιδιωτικοποιήσεις. Ομως, η πραγματικότητα τούς διαψεύδει. Ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί την αστική στρατηγική της «απελευθέρωσης» τομέων της οικονομίας με διαφορετικούς τρόπους, που θυμίζουν τους ελιγμούς του ΠΑΣΟΚ παλαιότερα.

Η ένταξη στο ταμείο δεν αποκλείει φυσικά μια άμεση ιδιωτικοποίηση, σε μεταγενέστερη φάση, όταν η επιχείρηση έχει εξυγιανθεί και λειτουργεί με μεγαλύτερα ποσοστά κέρδους. Να τι εννοούν τα κυβερνητικά στελέχη όταν λένε πως «όπως είναι οι επιχειρήσεις, δεν τις αγοράζει κανείς». Πως η ένταξη στο ταμείο είναι ουσιαστικά το πρώτο βήμα. Οι επιχειρήσεις, στη συνέχεια, καθαρές και απαλλαγμένες από βάρη, θα μπορούν να ιδιωτικοποιηθούν με μεγαλύτερη ευκολία.

Αλλωστε, στις σημερινές συνθήκες, η διατήρηση των επιχειρήσεων στην ιδιοκτησία του κράτους και η παραχώρηση της χρήσης κερδοφόρων τμημάτων τους στο μεγάλο κεφάλαιο είναι αποτελεσματικότερη μέθοδος, που οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά κερδοφορίας. Ο κεφαλαιοκράτης δεν χρειάζεται να κάνει μεγάλες επενδύσεις. Νοικιάζει την υποδομή που μένει στα χέρια του κράτους και πετυχαίνει τεράστια κέρδη.

Οι περιβόητες δημοπρασίες Ενέργειας (ΝΟΜΕ) που νομοθέτησε η κυβέρνηση με το πολυνομοσχέδιο, έχουν αυτό το χαρακτήρα. Η κυβέρνηση ιδιωτικοποιεί τη ΔΕΗ έμμεσα, δίνοντας με χαμηλές τιμές τη φθηνή Ενέργεια των λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών σταθμών της ΔΕΗ σε ιδιωτικές εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας, που έτσι εξασφαλίζουν τεράστια κέρδη.

Ο στρατηγικός χαρακτήρας του νέου ταμείου και η σημασία του ΣΥΡΙΖΑ

Το νέο υπερταμείο αποτελεί κεντρικό άξονα της αστικής πολιτικής για την καπιταλιστική ανάκαμψη του επόμενου διαστήματος. Η αξιοποίηση των κρατικών υποδομών για να δημιουργηθούν νέα πεδία κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο, η προώθηση αναδιαρθρώσεων και της εμπορευματικής λειτουργίας των κρατικών επιχειρήσεων, αλλά και η διασφάλιση κρατικών εσόδων απ' τις κερδοφόρες επιχειρήσεις και την αύξηση της αξίας τους, είναι εργαλεία διασφάλισης της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων.

Γι' αυτό και η ομπρέλα των συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων που προωθούνται μέσα απ' το ταμείο ουσιαστικά προωθείται διαχρονικά, σ' ολόκληρη την ΕΕ. Ο στρατηγικός χαρακτήρας των αλλαγών αυτών εξηγεί και τηνανάγκη το κεφαλαίου να θωρακίσει τη διοίκηση του υπερταμείου, μέσα και απ' τον καθοριστικό ρόλο της ΕΕ στην επιλογή των στελεχών της, ώστε να αποφύγει κυβερνητικούς ελιγμούς σε κρίσιμα ζητήματα. Η 5μελής διοίκηση του ταμείου επιλέγεται με τη σύμφωνη γνώμη της Κομισιόν, ενώ δύο εκ των πέντε μελών, περιλαμβανομένου και του προέδρου, επιλέγονται απ' την Κομισιόν, με την ελληνική κυβέρνηση να γνωμοδοτεί. Ως πρώτος πρόεδρος του ταμείου επελέγη ένας Γάλλος τραπεζίτης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν τις εκλογές, τόσο του Γενάρη του 2015, όσο και του Σεπτέμβρη του 2015, υποστήριζε πως θα αντιστεκόταν στις ιδιωτικοποιήσεις που είχε δρομολογήσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Ο Αλ. Τσίπρας δήλωνε με το γνωστό στόμφο: «Θα περάσουν πάνω απ' τα πτώματά μας για να ιδιωτικοποιήσουν το νερό»...

Σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ «ανακρούει πρύμναν» απ' την άσφαιρη προεκλογική ρητορική του, πετάει στον κάλαθο των αχρήστων όλα εκείνα τα παχιά λόγια που δεν εννοούσε και είχαν ως μοναδικό περιεχόμενο την εκλογική του συσπείρωση. Αποδέχεται το σύνολο των ιδιωτικοποιήσεων των προηγούμενων και κλιμακώνει περαιτέρω την πολιτική αυτή, ουσιαστικά εντάσσοντας το σύνολο της κρατικής περιουσίας στο ταμείο για αξιοποίηση.

Σε κάθε περίπτωση, καμιά επιχείρηση, όποιο κι αν είναι το ποσοστό του κράτους στο μετοχικό κεφάλαιο, δεν πρόκειται να λειτουργήσει με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον στο πλαίσιο της «απελευθερωμένης» αγοράς.

Ο εξαιρετικά «ομαλός» τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να προωθήσει τις ιδιωτικοποιήσεις και το υπερταμείο, δείχνει τις ιδιαίτερες αρετές του για την άρχουσα τάξη. Η ένταξη σ' ένα ταμείο, των μεταφορών, της ύδρευσης, του ρεύματος και χιλιάδων τουριστικών και άλλων ακινήτων του Δημοσίου, με στόχο την «αξιοποίησή τους με κάθε τρόπο», θα είχε οδηγήσει σε ένα μεγάλο κύμα αντιδράσεων αν είχε γίνει απ' την προηγούμενη «δεξιά» κυβέρνηση της ΝΔ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ευτελίζοντας σύμβολα, ανθρώπους και αγώνες, προωθεί αυτή την πολιτική χωρίς να «ανοίγει ούτε μύτη».

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται ως ο καλύτερος δυνατός υπηρέτης των μονοπωλιακών ομίλων και για το λόγο αυτό ως εξαιρετικά επικίνδυνος για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα.

Ο δρόμος της λαϊκής αντεπίθεσης

Η πείρα απ' τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει αυτό που το ΚΚΕ «φώναζε» και συνεχίζει να φωνάζει: Η ουσία της πολιτικής που εφαρμόζει μια αστική κυβέρνηση δεν είναι α λα καρτ, με βάση τις προτιμήσεις των εκλεγμένων βουλευτών και υπουργών. Η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής είναι δεδομένη, με βάση τις στρατηγικές ανάγκες και επιλογές των μονοπωλιακών ομίλων, που απαιτούν προώθηση της «απελευθέρωσης», ιδιωτικοποιήσεις και φθηνή εργατική δύναμη, με τσάκισμα του «κοινωνικού κράτους», διάλυση του Ασφαλιστικού, μειώσεις στους μισθούς και ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Γι' αυτό και κάθε κυβέρνηση που υπηρετεί την καπιταλιστική ανάπτυξη προωθούσε, προωθεί και θα προωθεί τέτοια μέτρα. Γι' αυτό και είναι πολιτική αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο ψηφίζοντας άλλη κυβέρνηση. Πελώριες ευθύνες έχουν και όσοι συνέβαλαν στην αντίληψη πως η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι «θετικό βήμα».

Με ΣΥΡΙΖΑ ή με ΝΔ, κάθε αστική κυβέρνηση εξηγεί την πολιτική της με τη θατσερική φράση «there is no alternative» (δεν υπάρχει εναλλακτική). Και από τη μεριά τους έχουν δίκιο. Η πολιτική τους είναι μονόδρομος για τα συμφέροντα των αφεντικών τους, των μονοπωλιακών ομίλων.

Κρύβουν όμως τη μισή αλήθεια. Κρύβουν πως οι λαοί έχουν το δικό τους δρόμο, το δρόμο που ξεμπερδεύει με τα μονοπώλια, τους ομίλους, τους μεγαλομετόχους και τα κέρδη τους, το δρόμο που μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες τους. Η ίδια η πείρα μας αποδεικνύει πως η ικανοποίηση των αναγκών των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων είναι ασυμβίβαστη με την εξουσία των μονοπωλιακών ομίλων, το κράτος τους, τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, που τους στηρίζουν.

Η ικανοποίηση των αναγκών μας απαιτεί ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο, το δρόμο της κοινωνικοποίησης του συνόλου των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού και της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.

Σήμερα, δεν έχουμε άλλο δρόμο απ' την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, το δυνάμωμα κάθε εστίας αντίστασης στο οργανωμένο σχέδιο της άρχουσας τάξης να τσακίσει τα δικαιώματά μας για τα κέρδη της. Το εργατικό - λαϊκό κίνημα που αντιστέκεται μπορεί να τους σταματήσει, όταν φωτίζει τον άλλο δρόμο της εργατικής - λαϊκής εξουσίας, μπορεί να συγκεντρώσει νέες δυνάμεις, «κόβοντας» το χέρι κάθε προσπάθειας να διαλύσουν τις εργασιακές σχέσεις, να απαγορέψουν τις απεργίες, να μας χρεώνουν υπέρογκα ποσά για να πιούμε νερό ή να δροσιστούμε το καλοκαίρι, για να αυξηθεί η αξία των επιχειρήσεων, να ιδιωτικοποιήσουν τους ελεύθερους χώρους, να βγάλουν σε πλειστηριασμούς τα σπίτια μας για τη δική τους κερδοφορία.

Αυτός είναι ο μονόδρομος για τους εργαζόμενους, ο δρόμος κλιμάκωσης της πάλης, συγκέντρωσης νέων δυνάμεων, ο δρόμος της ρήξης, της σύγκρουσης, της οργάνωσης της αντεπίθεσης.

Γρηγόρης ΛΙΟΝΗΣ
Μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ