Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στην ''Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία''

-Κύριε γραμματέα, το προηγούμενο διάστημα ξεκίνησε μια δημόσια συζήτηση για τους υπευθύνους της κρίσης που τώρα βιώνει η χώρα. Αναφέρθηκαν ως υπαίτιοι πρόσωπα που κυβέρνησαν όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου. Γνωρίζουμε βέβαια τη θέση του ΚΚΕ ότι η κρίση είναι μια ακόμη κρίση του καπιταλισμού. Ωστόσο, κατά τη γνώμη σας, υπήρξε κάποια συγκεκριμένη περίοδος, στη μεταπολίτευση, που να επιδείνωσε την κατάσταση της εργατικής τάξης;

Με δεδομένο ότι η κρίση είναι κρίση του καπιταλισμού, δεν αφορά κυρίως πολιτικές επιλογές ή πολιτικές διαχείρισης του συστήματος... Με δεδομένο ότι η ανάκαμψη, όποτε και αν επιτευχθεί, θα είναι κατά τη γνώμη μας αναιμική και θα δώσει τη θέση της σε νέα, ακόμα πιο βαθιά κρίση… το ζήτημα είναι πώς θα βγούμε από την κρίση σε όφελος του λαού, πώς θα απαλλαγούμε από ένα σύστημα και τις κρίσεις του που συνεχώς επιδεινώνει την κατάσταση της ζωής της εργατικής τάξης. Από αυτή την άποψη όλη η μεταπολιτευτική περίοδος, ανεξάρτητα από τον διαχειριστή –ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ- και ανεξάρτητα από αυτούς που ηγούνταν σε αυτά τα κόμματα κατά περιόδους (Κ. Καραμανλής, Α. Παπανδρέου, Μητσοτάκης, Σημίτης, Γ.Α. Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής), συνέβαλε στην κερδοφορία των μονοπωλίων και τη σταδιακή πτώχευση του λαού και σε φάσεις κρίσης και σε φάσεις καπιταλιστικής ανάπτυξης, ανάκαμψης.

-Έχετε πολλές φορές αναφερθεί ότι αυτή την περίοδο που διανύουμε, υπό τις συνθήκες που διαμορφώνει η κρίση, το πολιτικό σύστημα επιχειρεί να αναμορφωθεί για να υπηρετήσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Σε αυτό το πλαίσιο εκτιμάτε ότι μπορεί να δούμε και συμπράξεις κομμάτων που τώρα ακόμη δεν διαφαίνονται;

Η προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, είναι σε εξέλιξη και με την έννοια αυτή, δεν μπορούμε να προβλέψουμε επακριβώς πώς θα καταλήξει. Ακόμα και αν αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι βασικό χαρακτηριστικό θα είναι η διαμόρφωση του δίπολου με ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι σχεδόν σίγουρο ότι γύρω από το δίπολο, ακριβώς για να το στηρίξουν, θα αξιοποιηθούν και άλλες δυνάμεις. Η αστική τάξη, θέλει να δημιουργεί νέες παγίδες για το κίνημα, γιατί οι προηγούμενες δεν είναι πια αποτελεσματικές, έχουν ξεπεραστεί. Αυτές τις παγίδες πρέπει να αχρηστεύσει ο λαός, αλλιώς θα χάσει πολύτιμο χρόνο, χρόνο που χρειάζεται για να οργανώσει την κοινωνική συμμαχία του, την αντεπίθεσή του.

-Κάνετε επίσης, συχνά,  εκτενείς αναφορές στο νέο δίπολο που υποστηρίζετε πως έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην Νέα Δημοκρατία και  τον ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το σημερινό, νέο ΠΑΣΟΚ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξελίσσεται σε ένα νέο ΠΑΣΟΚ, κληρονομεί τα κουσούρια του, αλλά αποκτά και νέα δικά του. Απόδειξη, η πολιτική του που οδηγεί στο να δίνει συνεχώς ανάσες στο σύστημα. Μιλάμε για τις διάφορες συνταγές διαφορετικού μείγματος διαχείρισης εντός των τειχών που δε θίγουν στο ελάχιστο την λυκοσυμμαχία της ΕΕ, την εξουσία των μονοπωλίων. Με συνεχείς κωλοτούμπες από αρχικές θέσεις, κάλπικη –φωνακλάδικη- αντιπαράθεση με τη ΝΔ, δράση ουσιαστικά για διάλυση, αποσύνθεση του εργατικού λαϊκού κινήματος, λόγω της γνωστής λογικής της προσαρμογής- ενσωμάτωσης που οδηγεί σε άμαζες συγκεντρώσεις και σε εκτεταμένη απεργοσπασία ακόμα και μελών και στελεχών του. Την ίδια ώρα που υπερακοντίζει σε επαναστατικές κορώνες για απεργίες διαρκείας εντάσσει στις γραμμές του ό,τι πιο φθαρμένο της παλιάς συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας του ΠΑΣΟΚ. Επιβεβαιώνεται, λοιπόν, το βασικό συμπέρασμα του ΚΚΕ, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να μετεξελιχθεί στη σημερινή σοσιαλδημοκρατία, σε ακόμα πιο συντηρητική, επί της ουσίας, κατεύθυνση απ’ αυτή της δεκαετίας του ΄80.

-Στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ πάντως, ο πρόεδρος του, Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από το ΚΚΕ να μη συνδέει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη σοσιαλδημοκρατία και σας κάλεσε σε συμπόρευση με στόχο την κατάργηση των μνημονίων. Είπε, μάλιστα, ότι η συνεργασία ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αίτημα της κοινωνίας. Τι απαντάτε;

Το βασικό αίτημα της κοινωνίας είναι να σταματήσει ο κατήφορος, να αλλάξουν τα πράγματα, να αλλάξουμε τη ζωή μας. Κι αυτή η απαίτηση δεν θα ‘ρθει από τα πάνω με συνεργασίες που θα βγάλουν απ’ τη δύσκολη θέση το σύστημα, θα του δώσουν τη δυνατότητα να ανακάμψει, να πάρει φόρα για να τσακίσει τα λαϊκά στρώματα.  

Λέει, συμπόρευση για την κατάργηση των μνημονίων. Και τι θα γίνει με όλους τους αντιλαϊκούς νόμους που ‘χουν ψηφιστεί εκτός μνημονίων και πριν και μετά; Τι θα γίνει με τους υπογράφοντες και εταίρους στα μνημόνια; Δηλαδή την ίδια την ΕΕ, το ΔΝΤ, τις καπιταλιστικές συμμαχίες του "λάκκου των λεόντων"; Τι θα γίνει με τη βάση της Σούδας, το ΝΑΤΟ; Εμείς δεν του ζητάμε να πάρει τη γνώμη της κ. Κατσέλη, του κ. Κοτσακά, των κ. Σταθάκη, Τσακαλώτου, Κωνσταντοπούλου κ.ά. συνιστωσών επ’ αυτών των ζητημάτων. Όταν μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμαστε στα ίδια τους τα ντοκουμέντα, τις επίσημες τοποθετήσεις τους, τα πεπραγμένα τους, συμπεριλαμβανομένων των παλινωδιών τους, της διγλωσσίας τους και της κατά τεκμήριον αφερεγγυότητάς τους, μέχρι σήμερα.  

Η συνολική πρόταση του ΚΚΕ για διέξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού απαντά συγκεκριμένα και ρεαλιστικά για το τι πρέπει να γίνει. Με αυτή πρέπει να συμπαραταχθούν στην πράξη, μέσα στην πάλη, στον αγώνα, οι χιλιάδες εργάτες, υπάλληλοι, άνεργοι νέοι και νέες, που έχουν παρασυρθεί σήμερα από το ιλουστρασιόν περιτύλιγμα αυτού του κόμματος.

-Αντίστοιχες προτάσεις για συνεργασία δέχεται το ΚΚΕ και από άλλες αριστερές δυνάμεις, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Σχέδιο Β του Αλέκου Αλαβάνου. Εσείς απαντάτε ότι μόνο δρόμο ενότητας αποτελεί η ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας, μιας εργατικής συσπείρωσης που θα προέρχεται από «τα  κάτω». Όμως, ο λαϊκός κόσμος περνάει πολύ δύσκολες ώρες και χρειάζεται άμεσα διεξόδους. Μπορεί να απαντήσει η πρότασή σας για τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, άμεσα, στις μεγάλες ανάγκες της κοινωνίας;

Η πρόταση του ΚΚΕ για τη Λαϊκή Συμμαχία δεν είναι για το αύριο, αλλά για το σήμερα. Απαντά σήμερα στις αγωνίες του εργάτη που δίνει μάχη για το μεροκάματο, του άνεργου που πρέπει να επιβιώσει από την πείνα, απαντά στα βάσανα του αγρότη που ξεκληρίζεται, του αυτοπασχολούμενου που παλεύει με τα χρέη και το λουκέτο. Όλους αυτούς θέλει να συσπειρώσει, γιατί όλοι αυτοί αποτελούν τη λαϊκή πλειοψηφία, που σήμερα μπορεί να εμποδίσει τα χειρότερα και ταυτόχρονα να διεκδικήσει τα καλύτερα! Θα έχει κατεύθυνση την αλλαγή τάξης στην εξουσία, τη λαϊκή εξουσία με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, αποδέσμευση από την ΕΕ συνολικά, άρα και από το ευρώ, - όχι μόνο από το ευρώ κάτι που το προτείνει μέχρι και η Χρυσή Αυγή, Γερμανοί βιομήχανοι και άλλοι ακόμα. Στη Λαϊκή Συμμαχία, το ΚΚΕ συμμετέχει μέσω των μελών και στελεχών του, όχι ως κόμμα. Η πρότασή μας δεν απευθύνεται σε κόμματα, και γιατί σήμερα δεν υπάρχουν τέτοια αλλά και αν δημιουργηθούν και επιδιώκουν να κινηθούν σε μια τέτοια εναλλακτική πρόταση κι αυτά δεν θα συμμετέχουν ως κόμματα, αλλά μέσω των μελών και στελεχών τους. Η συνεργασία και συνεννόηση θα γίνεται στα πλαίσια της Λαϊκής Συμμαχίας, μέσα στις γραμμές της, από τις δομές της στο κίνημα. Η Λαϊκή Συμμαχία μπορεί να παλέψει σήμερα για μικρές ανάσες επιβίωσης, αλλά κυρίως μπορεί να ανοίξει δρόμους γιατί η πάλη της έχει κατεύθυνση και προοπτική την αλλαγή τάξης στην εξουσία. Γνωρίζετε κάποια άλλη πολιτική πρόταση να κινείται «εκτός των τειχών», δηλαδή να θίγει την εξουσία των μονοπωλίων και να έχει κατεύθυνση την ανατροπή της; Εμείς όχι!.

-Κύριε γραμματέα, έχετε δηλώσει ότι εσείς και οι σύντροφοί σας στο ΚΚΕ δεν είστε αριστεροί αλλά κομμουνιστές. Τι σημαίνει για εσάς ο προσδιορισμός του «αριστερού»;  

Αν σας έθετα το ερώτημα ποιος είναι σήμερα αριστερός, φαντάζομαι ότι θα δίνατε πολλές διαφορετικές ερμηνείες. Και όντως υπάρχουν, αν το καλοσκεφτείτε. Αν και σημασία για μας, δεν έχει πώς νοιώθει κάποιος, αριστερός, δεξιός, προοδευτικός κ.ά. Σημασία έχει αν είναι εργάτης, άνεργος, φτωχός αγρότης και αυτοαπασχολούμενος, νέος και γυναίκα των λαϊκών στρωμάτων. Αυτός είναι ο βασικός διαχωρισμός και είναι ταξικός! 

Όμως, για σκεφτείτε, μπορεί ένας αριστερός να είναι με την ΕΕ των βιομηχάνων των τραπεζιτών, μπορεί να στηρίζει τα εγκλήματα του ΝΑΤΟ, να είναι με το σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση και γεννά τη φτώχεια; Και με ποια πολιτική πρόταση θα τα αντιπαλέψει όλα αυτά, με πολιτική που θα διαχειριστεί το σύστημα ή με πολιτική ανατροπής του; Και φυσικά όλα αυτά όχι απλά στα λόγια, από λόγια έχουμε χορτάσει, αλλά στο πρόγραμμά του και στην πράξη».

-Στις τελευταίες εκλογές του Ιουνίου 2012 το ΚΚΕ έχασε δυνάμεις. Σας απασχολεί αυτή η αποδυνάμωση και αν συμμερίζεστε την εκτίμηση ότι η μείωση της εκλογικής δύναμης του κόμματος σας οφείλετε στην πολιτική των μη συμμαχιών που ακολουθήσατε;

Το ΚΚΕ έχει πρόταση πολιτικής συμμαχιών με τη διαφορά ότι η πρόταση του για τη Λαϊκή Συμμαχία που είναι κοινωνική συμμαχία, δεν ξεπλένει το σύστημα και τους εκπροσώπους του, δίνει ρόλο πρωταγωνιστή -  και όχι κομπάρσου στο λαό. Μας απασχολεί, η μείωση της εκλογικής δύναμης του κόμματος – από την επίδραση που αυτή μπορεί να έχει στο εργατικό λαϊκό κίνημα που σήμερα είναι ανάγκη να ανασυνταχθεί, να περάσει από την άμυνα στην επίθεση, στην αντεπίθεση. Η ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας, η ανασύνταξη του κινήματος περνάει μέσα από την ολόπλευρη ισχυροποίηση του ΚΚΕ, ιδεολογική, πολιτική, οργανωτική, συνδικαλιστική, εκλογική, από τη συνολική ενδυνάμωση του ΚΚΕ.

-Τι προσδοκάτε στις επόμενες εκλογές; Εκτιμάτε ότι θα έχουμε σύντομα προσφυγή στις κάλπες;

Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε πόσο σύντομα θα έχουμε εκλογές, το σίγουρο είναι ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θα εξαντλήσει την τετραετία. Σε κάθε περίπτωση όμως οι εκλογές πρέπει να αξιοποιηθούν από την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα για να κερδίσουν χρόνο για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, την ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας. Να αχρηστευτούν οι παγίδες που θα στηθούν γύρω από το δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, είτε με την τρομοκρατία είτε τις αυταπάτες για εύκολες λύσεις. Δεν υπάρχουν παλιοί και νέοι σωτήρες. Ο λαός μπορεί να σωθεί μόνος του με οργάνωση της πάλης του, με συμπόρευση με το ΚΚΕ.

-Πολλές φορές στις δημόσιες ομιλίες σας έχετε αναφερθεί στον κίνδυνο να εμπλακεί η χώρα σε πολεμικές συρράξεις. Γιατί θεωρείτε πιθανή μια τέτοια εξέλιξη;

Παίρνουμε υπόψη την τραγική ιστορική πείρα προηγούμενων πολέμων αποτέλεσμα καπιταλιστικών κρίσεων. Μην ξεχνάτε ότι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, και οι παγκόσμιοι, και οι περιφερειακοί, ήρθαν μετά από βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση, όπου και τα κεφάλαια, το σύστημα, βρήκαν διέξοδο με αυτόν τον τρόπο. Πολύ περισσότερο παίρνουμε υπόψη μας σήμερα τους οξυμένους ανταγωνισμούς και τις αντιθέσεις που εκδηλώνονται ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές για να βάλουν στο χέρι τον πλούτο της ευρύτερης περιοχής της Αν. Μεσογείου. Η εργατική τάξη, ο λαός της χώρας μας δεν έχουν κανένα συμφέρον να μπουν ανάμεσα, να εμπλακούν σ’ αυτούς τους ανταγωνισμούς πολύ περισσότερο να χύσουν το αίμα τους για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Από αυτή την άποψη, οι λαοί, τα κινήματα πρέπει να είναι προετοιμασμένα ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά.

-Κύριε γραμματέα, κατά την εκτίμησή σας, τι σηματοδοτεί σε αυτή τη συγκυρία η επίσκεψη του Βόλφανγκ Σόιμπλε στη χώρα μας;

Για το λαό μηδέν εις το πηλίκον. Για την κυβέρνηση στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής της, ταυτόχρονα με ανταλλαγή απόψεων για τον επιμερισμό των ζημιών και κερδών μεταξύ κρατών ΕΕ και μονοπωλιακών ομίλων. Οπωσδήποτε σηματοδοτεί αύξηση της διείσδυσης του γερμανικού κεφαλαίου στην ελληνική αγορά.

Την ''τρενάρουν'' όσο μπορούν

Δεν είναι απίθανο, ολόκληρες οι επιστροφές ΦΠΑ στους Ελληνες αγρότες για το 2012 να μην έχουν καταβληθεί ούτε στο τέλος του φθινοπώρου, όταν η κυβέρνηση θεσμοθετεί επιστροφές στους μεγαλοεπιχειρηματίες εντός 90 ημερών

Μπορεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης να υποσχέθηκε πριν από λίγο διάστημα ότι η επιστροφή ΦΠΑ στους λογαριασμούς των δικαιούχων αγροτών θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το Σεπτέμβρη, όμως όπως όλα δείχνουν αν τελικά δοθούν χρήματα πίσω, αυτά θα υπολείπονται κατά πολύ της πραγματικής αξίας των συναλλαγών που εκτέλεσαν το 2012 οι Ελληνες αγρότες.

Το ζήτημα είχε φέρει στη Βουλή το ΚΚΕ με Επίκαιρη Ερώτηση που είχε καταθέσει ο βουλευτής του Κόμματος Γ. Μωραΐτης, όμως η κυβέρνηση είχε αποδώσει το πρόβλημα της καθυστέρησης στους «σχολαστικούς ελέγχους», στους οποίους επιδίδονται οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών, ώστε να μην υπάρξουν φαινόμενα καταβολής χρημάτων σε μη δικαιούχους, όπως είχε συμβεί κατά το παρελθόν. Συγκεκριμένα, ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μ. Χαρακόπουλος, απαντώντας για λογαριασμό της κυβέρνησης είχε παρουσιάσει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία από τους 292 χιλιάδες δικαιούχους αγρότες επιστροφής ΦΠΑ ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ, οι 37 χιλιάδες πήραν 244 εκατομμύρια ευρώ παρουσιάζοντας πλαστά τιμολόγια.

Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί από τους υπάρχοντες ελεγκτικούς μηχανισμούς του υπουργείου Οικονομικών, ώστε να μην προκύπτει τέτοια καθυστέρηση επιστροφών στους πραγματικούς δικαιούχους, αλλά έτσι όπως προχωράει αυτή τη στιγμή η διαδικασία, όχι τον Σεπτέμβρη αλλά ούτε στο τέλος του χρόνου δε θα δουν ολόκληρα τα ποσά στους λογαριασμούς τους. Η πραγματική επιδίωξη της κυβέρνησης αυτή τη στιγμή είναι να επιβάλει μία ακόμη, έμμεση αυτή τη φορά, μείωση της επιστροφής ΦΠΑ στους αγρότες, αξιοποιώντας για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους φαινόμενα «απάτης», τα οποία για κάποιους μπορεί να είναι υπαρκτά.

Οπως προκύπτει από τοποθετήσεις βουλευτών ακόμη και της συμπολίτευσης - προφανώς για λόγους που εξυπηρετούν δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες, δηλαδή να το «παίζουν φίλοι των μικρομεσαίων αγροτών», οι σχετικοί πίνακες που έχει προμηθεύσει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης τις αρμόδιες ΔΟΥ υπολείπονται κατά πολύ της πραγματικής μέσης αγροτικής παραγωγής, με αποτέλεσμα οι εφορίες να μην καταβάλλουν άμεσα τον ΦΠΑ, αλλά να ξεκινούν διασταυρωτικούς ελέγχους. Ανάλογο πρόβλημα παρουσιάστηκε και με τους πίνακες που αφορούν τα όρια των τιμών αγροτικών προϊόντων, βάσει των οποίων γίνονται οι επιστροφές, οι οποίοι βρίσκονταν σε μεγάλη απόκλιση από τις τιμές που εμφανίζονταν στα τιμολόγια των αγροτών.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τελικά οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης να αναπροσαρμόσουν προς τα «πάνω» τα όρια ποσοτήτων και τιμών, βάσει των οποίων θα κινηθούν κατ' αρχήν, και για τις όποιες αποκλίσεις παρουσιαστούν να προβούν στη συνέχεια σε ελέγχους. Οπως και να 'χει το πράγμα, το ζήτημα είναι ότι οι μικρομεσαίοι αγρότες της χώρας «ασφυκτιούν», ρευστό να «τρέξουν» την αγροτική τους εκμετάλλευση δεν έχουν ούτε για δείγμα και το μόνο βέβαιο είναι ότι την ώρα που η κυβέρνηση θεσμοθετεί την επιστροφή ΦΠΑ στους μεγαλοεπιχειρηματίες εντός 90 ημερών, οι μικρομεσαίοι αγρότες μπορεί να περιμένουν ακόμη και ένα χρόνο.

Απολύουν και συνεταιρίζουν τους ανέργους...

Μία απ' τις «βελτιώσεις», που προχώρησε το υπουργείο Εσωτερικών στο πολυνομοσχέδιο, αφορά στη δυνατότητα οι σχολικοί φύλακες -οι οποίοι τίθενται όλοι σε διαθεσιμότητα και απόλυση- να μπορούν να συνιστούν κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις προς παροχή υπηρεσιών σχετικών με τη φύλαξη σχολικών κτιρίων στο πλαίσιο προγραμματικών συμβάσεων, με τους οικείους δήμους. Αυτό, η κυβέρνηση, επιχείρησε να το «περάσει» ως βελτίωση προς όφελος των εργαζομένων, καθώς -λένε- δε θα χάσουν όλοι τη δουλειά τους, αφού κάποιοι θα μπορούν να συστήσουν Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις.

Τι είναι όμως οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις που φυτρώνουν σαν μανιτάρια το τελευταίο χρονικό διάστημα αναλαμβάνοντας «έργο» από τους δήμους με αφορμή την επιδίωξη της μείωσης του κόστους λειτουργίας τους που ωθεί σε απολύσεις εργαζομένων; Η ιδέα της δημιουργίας τους είναι τόσο παλιά όσο και η σοσιαλδημοκρατία, η οποία και πρωτοεφάρμοσε ανάλογα μέτρα, δηλαδή μορφές κοινωνικής οικονομίας, σ' αυτήν ανήκουν οι «κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις», από τις αρχές του 20ού αιώνα ακόμη, για να μην πούμε πιο πριν. Και βεβαίως, αυτή η μορφή γενικεύτηκε στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες από τη δεκαετία του '70 και μετά, έγινε επίσημη πολιτική της ΕΕ στην προσπάθεια του καπιταλισμού να αντιμετωπίσει ένα άλυτο στα πλαίσιά του πρόβλημα, την ανεργία. Βεβαίως, ο στόχος είναι τριπλός. Να δοθεί υποτίθεται διέξοδος σε ανέργους προσανατολίζοντάς τους να συνεταιρίζονται σε τέτοιες επιχειρήσεις για να έχουν δουλειά, αλλά να αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα την παροχή ορισμένων υπηρεσιών που ήταν στην ευθύνη του κράτους μέσω αυτών των επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και μέθοδο χειραγώγησης εργατικών λαϊκών δυνάμεων, αφού το αστικό κράτος βρίσκει μορφές διαχείρισης που αντιμετωπίζουν λαϊκά προβλήματα, άρα εμποδίζει τη συμμετοχή στους ταξικούς διεκδικητικούς αγώνες.

Αρχές της δεκαετίας του '90, ο Τζέρεμι Ρίφκιν, πρόεδρος του Ιδρύματος Οικονομικών Τάσεων της Ουάσιγκτον, πασχίζει με ένα βιβλίο, με τίτλο «Το τέλος της εργασίας και το μέλλον της», να δώσει θεωρητική τεκμηρίωση στην «κοινωνική οικονομία», αναφέροντας ότι η ανεργία στον καπιταλισμό μέσω των καπιταλιστικών επιχειρήσεων δεν αντιμετωπίζεται, επομένως οι άνεργοι πρέπει να ιδρύσουν «κοινότητες» που να παρέχουν υπηρεσίες. Η ιδέα είναι περίπου η εξής, όπως παρουσιάστηκε από τη «LE MONDE diplomatique», το Δεκέμβρη του 2002 από την εφαρμογή της στη Γαλλία: «Ανάμεσα στον εμπορευματοποιημένο τομέα της οικονομίας και στις δημόσιες επιχειρήσεις και υπηρεσίες, υπάρχει ένας ευρύτατος τομέας, ο οποίος είναι γνωστός με το όνομα κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία: Περιλαμβάνει χιλιάδες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις (οργανώσεις, συνεταιρισμοί, ταμεία αλληλοασφάλισης και ιδρύματα). Αντιπροσωπεύουν το 10% της συνολικής απασχόλησης στην Ευρώπη... Αυτός ο τομέας αρχίζει να διεκδικεί τη ρήξη με τα φιλελεύθερα δόγματα: Μπορεί κανείς να ασκεί επιχειρηματικές δραστηριότητες χωρίς να κινείται μόνο μέσα από τη λογική του κέρδους». Επομένως, οι άνεργοι μπορεί να συγκροτούν συνεταιριστικές επιχειρήσεις, άλλες μορφές συλλογικών επιχειρήσεων, ΜΚΟ, ιδρύματα κ.λπ., όχι με σκοπό το κέρδος, αλλά για να παρέχουν βασικά κοινωνικές υπηρεσίες σε όσους τις χρειάζονται, αλλά δεν μπορούν να τις εξασφαλίσουν ούτε από το κράτος, γιατί σταμάτησε να τις παρέχει, ούτε από καπιταλιστικές επιχειρήσεις που παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες, προφανώς γιατί είναι ακριβές για το εισόδημά τους.

Γιατί τις παρουσιάζουν ως επιχειρήσεις που δεν έχουν σκοπό το κέρδος; Αφ' ενός, γιατί υπολογίζουν ότι μπορούν πιο εύκολα να γίνονται αποδεκτές ως «μη επιχειρήσεις», αφ' ετέρου, γιατί το πολύ που θα μπορούσαν να προσφέρουν στους ιδιοκτήτες τους είναι ένα στοιχειώδες εισόδημα στο ύψος του μισθού και αυτό αν τα καταφέρουν. Για παράδειγμα, οι σχολικοί φύλακες θα κάνουν συνεταιρισμούς και θα παίρνουν τη φύλαξη των σχολείων εργολαβία από τους δήμους και θα δουλεύουν οι ίδιοι. Αρα ποιο κέρδος; Αλλά τα οικονομικά των δήμων, με ελλειμματικούς προϋπολογισμούς για πόσο θα το αντέξουν; Και αν δεν το αντέξουν, ποιος θα πληρώνει για τη φύλαξη των σχολείων; Θα το ρίξουν στις πλάτες των γονιών; Προς τα κει πάει η δουλειά. Αρα, καμιά σιγουριά οι συνεταιρισμένοι άνεργοι ως επιχειρηματίες για εισόδημα που θα μπορούν να ζήσουν.

Το 2001, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε επεξεργαστεί πρόγραμμα δημιουργίας επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας ως εξής: «Οι νέες επιχειρήσεις που θα συσταθούν για τους τομείς κοινωνικής οικονομίας, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι συνεταιρισμοί κοινωνικού τομέα, οι επιχειρήσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και οι υπάρχουσες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, εφόσον τροποποιήσουν τους σκοπούς τους, προκειμένου να παράσχουν υπηρεσίες στον κοινωνικό τομέα»... Για ποιες υπηρεσίες γινόταν λόγος; «Σύμφωνα με το σχέδιο του κ. Γ. Φλωρίδη (...) για την εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος επιλέγονται οι εξής οκτώ: υπηρεσίες νοσοκομειακής περίθαλψης, υπηρεσίες μέριμνας (βρεφονηπιακοί σταθμοί, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, "βοήθεια στο σπίτι"), υπηρεσίες πρόνοιας (κατ' οίκον φροντίδα), υπηρεσίες φύλαξης σχολικών κτιρίων, βελτίωση υπηρεσιών ασφαλιστικών φορέων, υπηρεσίες μαζικής άθλησης, παροχή περιβαλλοντικών υπηρεσιών, παροχή υπηρεσιών στον τομέα του πολιτισμού». Αρα, από τότε η φύλαξη των σχολείων προγραμματιζόταν για «κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις». Τώρα το κάνει η κυβέρνηση. Την ίδια στρατηγική έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ ως μέτρο για την αντιμετώπιση της ανεργίας και της ανάπτυξης. Στην πολιτική απόφαση του πρόσφατου συνεδρίου κάνει λόγο για «συνεταιριστικά και αυτοδιαχειριστικά σχήματα, εταιρείες λαϊκής βάσης, εγχειρήματα κοινωνικής οικονομίας». Οι εμφανιζόμενες διαφορετικές πολιτικές διαχείρισης έχουν ασαφή όρια. Ο λαός να «μην τσιμπήσει»...

Ι.

Για το ελληνογερμανικό ''Αναπτυξιακό Ταμείο''

Με αφορμή την επίσκεψη Σόιμπλε στην Ελλάδα αύριο Πέμπτη, η κυβέρνηση επικεντρώνει την προπαγάνδα της στην υπογραφή ενός ελληνο-γερμανικού Μνημονίου συνεργασίας (MoU) για τη σύσταση Αναπτυξιακού Ταμείου, το οποίο, όπως λέει, «θα αναλάβει τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων». Προσπαθούν δηλαδή να καλλιεργήσουν αυταπάτες, κύρια σε μικρούς επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους, ότι με το Αναπτυξιακό Ταμείο θα κολυμπήσουν ξαφνικά στο χρήμα και θα σωθούν από τον ανελέητο ανταγωνισμό με τις πολυεθνικές - μεγαθήρια σε κάθε κλάδο. Η αλήθεια όμως είναι ότι από το Αναπτυξιακό Ταμείο, όποτε και αν λειτουργήσει, ωφελημένες θα βγουν μια χούφτα μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα και μαζί μ' αυτές οι τράπεζες, οι ιδιώτες και οι επενδυτικοί όμιλοι που θα προσφέρουν κεφάλαια στο Αναπτυξιακό Ταμείο, προσδοκώντας πολλαπλάσια κέρδη. Με άλλα λόγια, το εν λόγω Ταμείο θα αποτελέσει όχημα για να επενδυθούν συσσωρευμένα γερμανικά και άλλα κεφάλαια στην Ελλάδα. Αναπτυξιακό Ταμείο με συμμετοχή γερμανικών κεφαλαίων λειτουργεί ήδη στην Ισπανία. Στα πρότυπά του θα φτιαχτεί και το ελληνικό Ταμείο. Η κυβέρνηση λέει ότι το Αναπτυξιακό Ταμείο «θα είναι έτοιμο έως το τέλος του χρόνου, θα παρέχει κεφάλαια και υποστήριξη σε επιχειρήσεις, θα βελτιώνει την επιλογή και την ολοκλήρωση επενδυτικών σχεδίων». Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το Ταμείο θα διέπεται από το Δίκαιο του Λουξεμβούργου, θα έχει κεφάλαιο 500 εκατ. ευρώ, διεθνές μάνατζμεντ και θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Η χρηματοδότησή του θα προέρχεται από το Ελληνικό Δημόσιο -είτε από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, είτε από το ΕΣΠΑ-, από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και από τη γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Σύμφωνα με πληροφορίες, η KfW θα χρηματοδοτήσει το ταμείο με τουλάχιστον 100 εκατ. στο συνολικό αρχικό κεφάλαιο των 500 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τον υπουργό Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη, σκοπός του Ταμείου «θα είναι η εξασφάλιση φθηνότερου χρήματος για τη χρηματοδότηση στη συνέχεια, μέσω του τραπεζικού συστήματος, των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων». Δηλαδή, ένα το κρατούμενο ότι το Ταμείο δε χαρίζει χρήματα, αλλά δανείζει με καλύτερους σχετικά όρους, μέχρι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τις επιχειρήσεις να επιστρέψουν στο δανεισμό από το τραπεζικό σύστημα. Υπάρχει μια ακόμα λεπτομέρεια που αποκαλύπτει τον πραγματικό στόχο του: Στη νομική του μορφή θα είναι μια «εταιρεία επενδύσεων μεταβλητού κεφαλαίου» (SICAV), από αυτές που απαντώνται συχνά στη Δυτική Ευρώπη, κυρίως στο Λουξεμβούργο, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ισπανία, το Βέλγιο, τη Μάλτα, τη Γαλλία και την Τσεχία. Πρόκειται για ένα «ανοιχτό σχήμα συλλογικών επενδύσεων», που αυξάνει το κεφάλαιο ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων επενδυτών (περισσότεροι επενδυτές σημαίνει περισσότερο διαθέσιμο κεφάλαιο). Μάλιστα, ο κάθε επενδυτής μπορεί να ζητήσει να εξαργυρώσει τις μετοχές του οποιαδήποτε στιγμή και να πάρει μετρητά. Με άλλα λόγια, όποιος συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο του Ταμείου, δεν το κάνει για την ψυχή της μάνας του, αλλά επειδή επιδιώκει να αποκομίσει κέρδος από τις επενδύσεις που θα δανειοδοτήσει το Ταμείο. Οπως μάλιστα δείχνει η δυνατότητα για ρευστοποίηση ανά πάσα στιγμή, το κέρδος που επιδιώκουν οι μέτοχοι του ταμείου είναι γρήγορο και σίγουρο. Από εδώ προκύπτει και ο χαρακτήρας των επενδύσεων που θα δανειοδοτεί το ταμείο. Κανένας επενδυτής δεν πρόκειται να σπαταλήσει τα λεφτά του στη δανειοδότηση μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που καρκινοβατούν στο μονοπωλιακό ανταγωνισμό. Αντίθετα, θα επιλέξει να ρίξει τα χρήματά του σε σίγουρες επενδύσεις, όπως είναι αυτές των μεγάλων ομίλων, οι οποίες άλλωστε είναι και οι μοναδικές επιλέξιμες από τα ΕΣΠΑ, που επίσης θα συμμετέχουν στο κεφάλαιο του Ταμείου.

Αρα ''άνθρακες'' και κοροϊδία η προπαγάνδα ότι το Ταμείο θα χρηματοδοτεί «μικρομεσαίες» επιχειρήσεις. Στους μεγαλοεπιχειρηματίες θα καταλήξουν τα όποια κεφάλαια συγκεντρωθούν από τράπεζες και ιδιώτες και μαζί με το ΕΣΠΑ και την κρατική συμμετοχή θα αποτελέσουν ένα γερό κομπόδεμα για μερικές μεγάλες επιχειρήσεις ώστε να κάνουν χρυσοφόρες επενδύσεις, προσφέροντας κέρδη και στους μετόχους του Ταμείου. Θυμίζουμε ότι επενδυτικό ταμείο είχαν ζητήσει να φτιάξουν στην Ελλάδα και οι Καταριανοί, υποσχόμενοι να βάλουν ένα δισ. ευρώ, αν η κυβέρνηση εξασφάλιζε αντίστοιχη συμμετοχή στο αρχικό κεφάλαιο. Τότε, η κυβέρνηση είχε ζητήσει να αξιοποιήσει γι' αυτό το σκοπό χρήματα από το ΕΣΠΑ, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της ΕΕ, επειδή με δικά της χρήματα θα έκαναν μπίζνες στην Ελλάδα ανταγωνιστικά μονοπώλια, στην προκειμένη περίπτωση αραβικά. Επαληθεύεται δηλαδή ότι τα λεγόμενα αναπτυξιακά ταμεία είναι εργαλεία των μονοπωλίων στο μεταξύ τους ανταγωνισμό και καμία σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα των εργαζόμενων, των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ. Αντίθετα, τους οδηγεί στο χαμό μια ώρα αρχύτερα.

Π.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΣ ΤΗΣ ΚΕΔΕ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ, ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΣΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΚΕΔΕ

''Εκ μέρους της Λαϊκής Συσπείρωσης, θέλουμε να τονίσουμε ότι το πολυνομοσχέδιο κλιμακώνει την επίθεση στο σύνολο της ζωής των εργαζομένων, που αφορά το εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια. Και βεβαίως ένα νέο πλήγμα δέχονται οι εργαζόμενοι στην Τοπική Διοίκηση, το κρατικό όργανο σε επίπεδο περιφέρειας και δήμου. Νέο πλήγμα δέχονται συνολικά οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που είναι χρήστες των υπηρεσιών της Τοπικής Διοίκησης.

Επομένως, για μας το ζήτημα δεν είναι η αναστολή ενός άρθρου, δύο άρθρων, ενός κομματιού αλλά συνολικά του πολυνομοσχεδίου. Απέναντι στην κλιμάκωση της επίθεσης που εξαπολύει η κυβέρνηση στους εργαζόμενους, χρειάζεται συντονισμός και κλιμάκωση της λαϊκής αντεπίθεσης. 

Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο τώρα, αυτό είναι η λύση. 

Και γι’ αυτή τη λύση χρειάζεται οργανωμένη, συντονισμένη πάλη και όχι τουφεκιές στον αέρα. Χρειάζεται οργανωμένη, συντονισμένη πάλη από τους εργαζόμενους στους δήμους, από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα ενάντια στις κυβερνήσεις. 

Δεν συμφωνούμε ότι τα πράγματα μπορούν να λυθούν μετά το νομοσχέδιο. Μετά το νομοσχέδιο τί; Και εδώ υπάρχει ένα θέμα και πρέπει να πάρουμε θέση, όλοι. 

Η εισήγηση που παρουσίασε ο πρόεδρος κ. Ασκούνης και υιοθέτησαν και οι άλλοι συνδυασμοί που μίλησαν, είναι προτάσεις που αφορούν στη διαδικασία εφαρμογής του νόμου. Για να λέμε τα πράγματα καθαρά και με το όνομά τους! Δεν μπορεί να λέμε «γενικώς και αορίστως» «καμιά απόλυση», «δεν περισσεύει κανείς από τους δήμους», να κλαίμε και να οδυρόμαστε υπέρ των εργαζομένων και την ίδια στιγμή να υποστηρίζουμε την πολιτική που τους πετάει στο δρόμο. 

Τι σημαίνει να γίνει αξιολόγηση από αξιόπιστη πηγή; Υπάρχει αξιόπιστη πηγή γενικώς και αορίστως; Μία είναι, ένα είναι το κριτήριο της αξιολόγησης, ότι μέχρι το 2014, στο τέλος της χρονιάς, πρέπει να απολυθούν 15.000 εργαζόμενοι. 

Συμφωνεί λοιπόν και η ΚΕΔΕ και όλοι που είναι εδώ, ότι πρέπει σ’ αυτή τη δεξαμενή να μπει αυτός ο κόσμος. Συμφωνούν, επομένως και αποδέχονται την αναγκαιότητα των μέτρων, όπως μέχρι τώρα έχει συμφωνηθεί και υπάρχει αποδοχή στη γενική πολιτική της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και της διασφάλισης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. 

Εφόσον λοιπόν υπάρχει αυτή η συμφωνία και αυτή η αποδοχή στην κεντρική γραμμή, διαχρονικά και όχι μόνο σήμερα, επόμενο είναι να γίνεται αποδοχή και της αναγκαιότητας αυτών των μέτρων. Επομένως η αξιολόγηση οδηγεί στις απολύσεις. 

Εμείς λέμε το εξής: Καμιά αξιολόγηση τώρα, δεν είναι ανύποπτος ο χρόνος, η αξιολόγηση είναι για απόλυση. Καμιά κινητικότητα, καμιά διαθεσιμότητα, ούτε για λίγο, ούτε για πολύ διάστημα. Απόσυρση του πολυνομοσχεδίου τώρα''.

''Εμείς στηρίζουμε κάθε μορφή πάλης που θα αποφασίσουν συλλογικά οι εργαζόμενοι, αλλά το κύριο είναι σε ποια κατεύθυνση θα παλέψουν. Και πρέπει κατά τη γνώμη μας για να έχει αποτελεσματικότητα αυτός ο αγώνας, για να ανακοπούν τα μέτρα, για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ανατροπής αυτής της πολιτικής, ακριβώς να έρθει σε σύγκρουση με την πολιτική που γεννά τα προβλήματα. Εάν δεν το κάνεις αυτό όχι μόνο διαιωνίζεις την κατάσταση, πας πολύ πιο πίσω και δημιουργείς ακόμα χειρότερες εξελίξεις για το μέλλον. 

Υπάρχει ελπίδα και βρίσκεται στα χέρια των εργαζομένων! Μπορούμε να δώσουμε τη μάχη το επόμενο διάστημα, συνολικά δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, για ανακοπή των μέτρων σήμερα, για ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που βιώνουν οι εργαζόμενοι στη ζωή τους. Αυτές είναι οι σκέψεις μας που καταθέτουμε στους εργαζόμενους, απόσυρση του νομοσχεδίου τώρα, καμιά απόλυση, καμιά διαθεσιμότητα''. 

ΑΘΗΝΑ 12/7/2013 

 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Λαϊκή Συσπείρωση Δ. Παλαμά : Οχι τροφεία στους παιδικούς σταθμούς

Σε μια περίοδο που η ανεργία «σαρώνει», το εισόδημα της εργατικής και λαϊκής οικογένειας διαρκώς μειώνεται, τα εργατικά δικαιώματα τσακίζονται και ειδικά τα νέα ζευγάρια ζουν με το άγχος και την ανασφάλεια, μια απόφαση επιβολής τροφείων αποτελεί ένα νέο βαρύ πλήγμα. Επιπλέον, ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω συρρίκνωση των δομών των παιδικών σταθμών, καθώς πολλοί γονείς δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν και θα μειωθούν τα παιδιά που φιλοξενούνται, με αποτέλεσμα παιδικοί σταθμοί να κλείσουν και συνεπώς να χαθούν και θέσεις εργασίας σε αυτούς. Καταγγέλλουμε την προσπάθεια μεταφοράς του κόστους των πιο βασικών δομών κοινωνικής προστασίας στους πολίτες, σε ανταποδοτική βάση. Τελευταία περίπτωση ευθυγράμμισης με τη βαρβαρότητα των μέτρων που παίρνει η συγκυβέρνηση, αποτελεί η απόφαση (9-7-13) του Δ.Ο.Π.ΑΠΑ. Παλαμά  που επιβάλει τροφεία σε μια προνοιακή παροχή, όπως η προσχολική αγωγή. Υλοποιεί το στόχο της πλήρους κατάργησης της κρατικής χρηματοδότησης η οποία υποκαθίσταται από ευρωπαϊκές δομές τύπου ΕΣΠΑ. 

Οι Δήμοι οφείλουν να παλεύουν και να διεκδικούν προς όφελος των εργαζομένων και του λαού και όχι να αποτελούν το μακρύ χέρι της κυβερνητικής πολιτικής. Γι αυτό και είχαμε προειδοποιήσει ότι η μεταφορά των παιδικών σταθμών στην ευθύνη των Δήμων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (υπό τα χειροκροτήματα, τότε, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ- ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) στο όνομα της δήθεν αποκέντρωσης, έγινε για να διευκολυνθεί η μεταβίβαση του κόστους στους πολίτες και τελικά να παραδοθεί η προσχολική αγωγή στα ιδιωτικά συμφέροντα.

Καλούμε σε άμεση πάλη για την αύξηση της χρηματοδότησης των παιδικών σταθμών. Είναι και ευθύνη των γονέων, των συλλόγων γυναικών, του εργατικού – αγροτικού κινήματος, μέσα από τα σωματεία και τους συλλόγους να βρεθούμε μπροστά στον αγώνα για να μην επιβληθούν τροφεία. Ο αγώνας για την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών είναι υπόθεση όλων μας. Δεν πρέπει να περάσουν νέα μέτρα υποβάθμισης της ζωή μας. Μπορούμε να βάλουμε εμπόδια στην πολιτική που μας οδηγεί στην εξαθλίωση.

Η Λαϊκή Συσπείρωση του Δ. Παλαμά απαιτεί από το Δημοτικό Συμβούλιο να ακυρώσει την απόφαση επιβολής τροφείων και να μην επαναφέρει σχετικό αίτημα.

Απαιτούμε :

• Να εξασφαλιστεί η εγγραφή κάθε παιδιού, ανεξαρτήτως καταγωγής, οικογενειακής κατάστασης, επαγγελματικής θέσης των γονιών, εισοδήματος κλπ. 

• Να μην κλείσει κανένας παιδικός σταθμός και να ιδρυθούν νέοι όπου χρειάζεται, με νέες προσλήψεις προσωπικού για την ομαλή λειτουργία τους και την εξασφάλιση του παιδαγωγικού τους ρόλου.

• Να δημιουργηθεί ενιαίος φορέας προσχολικής αγωγής. Να μην κινδυνεύσει η θέση κανενός εκπαιδευτικού.

• Να χρηματοδοτείται η λειτουργία των Παιδικών Σταθμών από το κράτος. Να ληφθούν μέτρα, ώστε να μην υπάρξουν φαινόμενα υποσιτισμού των παιδιών.

Πετάνε χιλιάδες φτωχόπαιδα στο δρόμο, χωρίς διέξοδο!

Η κατάργηση οργανικών θέσεων και η επί της ουσίας απόλυση ακόμη 2.500 εκπαιδευτικών σε ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ, όπως προβλέπει το πολυνομοσχέδιο, πέρα από το πέταγμα στην ανεργία, αναδεικνύει ένα ακόμα πολύ σημαντικό γεγονός.

Η επιλογή της κυβέρνησης να καταργήσει τομείς και ειδικότητες στα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ αποτελεί καίριο χτύπημα στο δικαίωμα των παιδιών της λαϊκής οικογένειας να ολοκληρώσουν στη χρονιά που έρχεται ακόμα και αυτή την κουτσουρεμένη και υποβαθμισμένη επαγγελματική εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που το ίδιο το υπουργείο Παιδείας και η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία έχουν δώσει σε μελέτες τους για την κατάσταση στη Δευτεροβάθμια Τεχνικοεπαγγελματική Εκπαίδευση, τα παιδιά που ακολουθούν τους τομείς και τις ειδικότητες που καταργούνται είναι πάνω από 17.000. Μόνο στον τομέα Υγείας και Πρόνοιας σε ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ βρίσκονται πάνω από 10.000 παιδιά. Οι ειδικότητες Αισθητικής, Κομμωτικής, Γραφικών Τεχνών που καταργούνται σε ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ αφορούν σήμερα πάνω από 6.000 παιδιά. Πρόκειται για τις πιο μαζικές ειδικότητες που αποτελούν περίπου το 60% των μαθητών στα ΕΠΑΣ, ενώ ο Τομέας Υγείας και Πρόνοιας είναι ο πιο μαζικός των ΕΠΑΛ με ποσοστό 20% επί του συνόλου (ο δεύτερος τομέας έχει περίπου 13%).

Μπαίνει άμεσα ζήτημα για τα παιδιά που προετοιμάζονται να πάνε στην Γ' τάξη (ΕΠΑΛ) ή Β' τάξη (ΕΠΑΣ) και το Σεπτέμβρη θα βρεθούν στον αέρα, καθώς κλείνουν οι τομείς και οι ειδικότητες που έχουν επιλέξει! Τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά; Πού τα σπρώχνει η κυβέρνηση; Να συνεχίσουν σε ιδιωτικές σχολές; Να πιστοποιηθούν στην εκμετάλλευση της αγοράς ή σε ΙΕΚ πληρώνοντας από την τσέπη τους;

Αμεσα η κυβέρνηση να κόψει το λαιμό της να λύσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε - κανένα φτωχόπαιδο, κανένας μαθητής να μη βρεθεί χωρίς διέξοδο, να τελειώσουν όλα τα παιδιά αυτό που ξεκίνησαν, χωρίς δεύτερη κουβέντα! Καμιά απόλυση, να λειτουργήσουν όλα τα σχολεία.

Η επιχειρηματολογία του υπουργείου Παιδείας περί αναβάθμισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης να απαντηθεί με ταξικό κριτήριο.

Αναδεικνύουν ως αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης τη στροφή στη μαθητεία, γι' αυτό σπρώχνουν σε αυτή, που ούτε στέρεη επαγγελματική εκπαίδευση είναι, ούτε ουσιαστική μόρφωση δίνει, αλλά δίνει φθηνό εργατικό δυναμικό για τις επιχειρήσεις, γρήγορα ψευτοκαταρτισμένο στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων.

Οι στρεβλώσεις που αντιμετωπίζονται από το υπουργείο Παιδείας είναι στην πλάτη των παιδιών των λαϊκών οικογενειών. Δεν ευθύνονται αυτά για τις διαχρονικές επιλογές των αστικών κυβερνήσεων.

Πέρα όμως από αυτό, ο εξορθολογισμός που επικαλούνται (ζήτημα υπαρκτό λόγω ακριβώς και της άναρχης ανάπτυξης του καπιταλισμού) όταν πάει να λυθεί από την αστική τάξη έχει και βαθιά ταξικό αποτέλεσμα και στη συγκεκριμένη περίπτωση χιλιάδες παιδιά που κατά βάση δουλεύουν, συμπληρώνουν το οικογενειακό εισόδημα, κ.τ.λ.

Ετσι, κι αλλιώς όλα αυτά είναι μέρος μιας συνέχειας, ενός σχεδίου -γιατί υπάρχει σχέδιο- που στο επόμενο διάστημα αναμένεται να φέρει η κυβέρνηση. Το σχέδιο αυτό ήταν στα συρτάρια του υπουργείου Παιδείας από το 2011. Γιατί, λοιπόν, σήμερα έρχεται να το υλοποιήσει με τέτοια βιαιότητα (2.500 απολύσεις εκπαιδευτικών και 20.000 παιδιά στο δρόμο); Γιατί πιέζει η τρόικα ή γιατί δεν είχε άλλο δρόμο παρά μόνο αυτόν που επέλεξε τελικά; Στέλνοντας παράλληλα και το μήνυμα ότι είναι μονόδρομος οι ανάγκες κερδοφορίας του κεφαλαίου και οι αλλαγές που αυτό θέλει.

Πρόκειται για συνολικές αλλαγές που αφορούν και το Λύκειο, και τα ΤΕΙ (σχέδιο «Αθηνά») και τα ΙΕΚ. Πρόκειται για αναδιαρθρώσεις που συνδέονται με εξελίξεις και προτεραιότητες της αστικής στρατηγικής στους κλάδους. Πιο συγκεκριμένα, για το Τεχνικό Λύκειο που θα έρθει, θα το χαρακτηρίζει η γενίκευση της μαθητείας, η προσπάθεια να εξωραϊστεί (να μην είναι το αποπαίδι λέει ο Κ. Αρβανιτόπουλος) για να προσελκύσει μεγαλύτερο αριθμό μαθητών όπως γίνεται σε επίπεδο ΕΕ ή όπως γίνεται και στη Γερμανία που από την ηλικία των δέκα ετών τα παιδιά χωρίζονται σε κατηγορίες και τύπους σχολείων ανάλογα με το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν!

Το ΚΚΕ από καιρό έχει αναδείξει την ανάγκη αναβάθμισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης (δημόσιες επαγγελματικές σχολές) που μπορεί να είναι αναβαθμισμένη μόνο όταν βασίζεται σε στέρεη γνώση και μόρφωση μέχρι τα 18 χρόνια του παιδιού στο ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο. Αυτή η ανάγκη προβάλλει σήμερα πιο επιτακτικά και είναι άρρηκτα δεμένη με την πάλη για άλλο δρόμο ανάπτυξης, οργάνωσης της οικονομίας με λαϊκή εξουσία.

Κυριάκος ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Μέλος του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ