Ψήφισμα ενάντια στη νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών: Το καταψήφισε η δημοτική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ!

Δεκτό κατά πλειοψηφία έκανε το Δημοτικό Συμβούλιο Πυλαίας-Χορτιάτη ψήφισμα που κατέθεσαν οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι με την ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ κατά της νομιμοποίησης της χρήσης ναρκωτικών. Βασικό αίτημα που ψηφίσματος ήταν η καταδίκη εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου κάθε προσπάθειας για νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, με αφορμή τη διοργάνωση του λεγόμενου Athens Cannabis Profestival στις 9 Μάη στην Αθήνα αλλά και τη δημιουργία “λέσχης κάνναβης” στη Θεσσαλονίκη.

Οι δημοτικές παρατάξεις τοποθετήθηκαν και ακολούθησε ψηφοφορία με την οποία το ψήφισμα εγκρίθηκε από την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου. Αρνητική στην υιοθέτηση του ψηφίσματος ενάντια στη νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών τάχθηκε η δημοτική παράταξη “Δίκτυο Ενεργών Πολιτών” που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο επικεφαλής της δημ. Παράταξης Απ.Αντωνούδης, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την αρνητική του στάση απέναντι στο ψήφισμα, υιοθέτησε τη γνωστή- αντιεπιστημονική θέση περί διαχωρισμού των “μαλακών” και των “σκληρών” ναρκωτικών. Έφτασε στο σημείο μάλιστα να δηλώσει – υιοθετώντας έτσι πλήρως την θέση του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στο θέμα – ότι η... ανοχή απέναντι στην χρήση των “μαλακών” ουσιών έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα(!) για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών.

Από την πλευρά του, ο Ν.Νυφούδης (ΠΑΣΟΚ, Το Ποτάμι), παρ' ότι ψήφισε “Ναι” στην υιοθέτηση του ψηφίσματος, δήλωσε πως η Ελλάδα θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της ΕΕ, η οποία όπως σημείωσε “δείχνει σιωπηρή ανοχή για τα μαλακά ναρκωτικά”! Ολοκληρωτική πίστη και υποταγή στις ευρωπαϊκές τάσεις με λίγα λόγια, στις αντιλαϊκές πολιτικές της ΕΕ, είτε αφορούν πολιτικά και οικονομικά θέματα, είτε τα κοινωνικά ζητήματα.

ΟΙ δημοτικοί σύμβουλοι της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΠΥΛΑΙΑΣ-ΧΟΡΤΙΑΤΗ έθεσαν το ζήτημα της ευθύνης των παρατάξεων ενάντια στη νομιμοποίηση της ναρκωκουλτούρας, σημειώνοντας πως η ίδια η επιστημονική κοινότητα (ΚΕΘΕΑ, Μονάδα απεξάρτησης 18 άνω κλπ) έχει επισημάνει τους κινδύνους απ' το φαινόμενο της ουσιοεξάρτησης.

Ολόκληρο το ψήφισμα της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ είναι το ακόλουθο:

ΨΗΦΙΣΜΑ ενάντια στην νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών:

Το Δημοτικό Συμβούλιο καταδικάζει κάθε προσπάθεια για τη νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών και στέκεται απέναντι σε όσους με τη δράση τους και την ανοχή τους υπερασπίζονται την αντεπιστημονική θέση για διαχωρισμό των ναρκωτικών σε «σκληρά» και «μαλακά».

Καταδικάζει όσους πρωτοστάτησαν στη διοργάνωση της κινητοποίησης για τη νομιμοποίηση της κάνναβης στις 9 Μάη στην Αθήνα ή στη δημιουργία της «λέσχης κάνναβης» στη Θεσσαλονίκη.

Σε μια περίοδο που οι νέοι στερούνται ουσιαστικά το δικαίωμα στη ζωή με την επίθεση στα στοιχειώδη δικαιώματα τους, κάποιοι έχουν το θράσος να «διεκδικούν» το «δικαίωμα» στη χρήση της δήθεν αθώας κάνναβης.

Θέλουν το λαό και τη νεολαία στο δρόμο της παραίτησης και της φυγής ειδικά σε μια περίοδο, που λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, αυξάνονται οι αιτίες που γεννούν και αναπαράγουν το φαινόμενο της ουσιοεξάρτησης (εκθέσεις ESPAD, INCB, EMCDDA).

Στη χώρα μας η κοινωνική ανοχή στα ναρκωτικά έχει 3πλασιάσει τη χρήση στους μαθητές και έχει μειώσει την ηλικία πειραματισμού και έναρξης της χρήσης πριν τα 13 έτη.

Δεν είναι η χρήση ναρκωτικών «ελεύθερη επιλογή», η χρήση και η εξάρτηση είναι ανελευθερία γιατί ο άνθρωπος υποτάσσεται στο κυνήγι της ουσίας που κάνει χρήση. Η χρήση ναρκωτικών είναι ο δρόμος της παραίτησης από τη ζωή. Αυτό θέλουν όσοι μας στερούν τη μόρφωση, τη δουλειά, το μεροκάματο, την διέξοδο στον αθλητισμό και τον πολιτισμό.

Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ελεύθερη από ναρκωτικά και όχι με ελεύθερα τα ναρκωτικά.

Οργανώνουμε τη δράση μας και διεκδικούμε:

• Πρόληψη – θεραπεία – κοινωνική επανένταξη δημόσια και δωρεάν για όλους.
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλα τα προγράμματα θεραπείας.
• Τη δημιουργία «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων και Κέντρων Πρόληψης σε όλη τη χώρα.
• Προγράμματα Πρόληψης στα σχολεία, τις σχολές, το στρατό, στους χώρους που εργάζεται και διασκεδάζει η νεολαία.
• Μέτρα κατά της σχολικής διαρροής.
• Μέτρα προστασίας των ανέργων και των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΥΛΑΙΑΣ-ΧΟΡΤΙΑΤΗ.

19/5/2015.

Αναλαμβάνουμε πρωτοπόρα δουλειά, για να δυναμώσει η οργάνωση και η ετοιμότητα των εργαζομένων

Ο Γιάννης Πρωτούλης στη συζήτηση με το «Ριζοσπάστη»

Για τις εξελίξεις στα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό, τη στάση αναμονής που καλλιεργεί στο κίνημα η κυβέρνηση και οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, παλιού και νέου, για τη δράση των κομμουνιστών στα διάφορα μέτωπα πάλης, ο «Ριζοσπάστης» συζήτησε με τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Τμήματος της ΚΕ για την Εργατική - Συνδικαλιστική Δουλειά.

***

-- Στα Εργασιακά και στο Ασφαλιστικό η κυβέρνηση λέει ότι έχει «κόκκινες γραμμές». Πώς βλέπετε να εξελίσσονται τα πράγματα σε αυτά τα δυο θέματα, σε ό,τι αφορά και την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές;

-- Είχαμε τις δηλώσεις του πρωθυπουργού με τον Γιούνκερ, όπου επανήλθαν σε χείλη κυβερνητικά οι γνωστές λέξεις για «εκσυγχρονισμό» του Ασφαλιστικού και «μοντέρνες» εργασιακές σχέσεις.

Είχαμε τη γνωστοποίηση, για ακόμα μια φορά, των επιθυμιών του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών οργανώσεων, που απαιτούν παραπέρα μείωση του μέσου μισθού, ελευθερία στις επιχειρήσεις τους χωρίς δεσμεύσεις από κλαδικές Συμβάσεις, χωρίς αύξηση του κατώτερου μισθού, χωρίς τριετίες και ωριμάνσεις, απαλλαγές από ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς επαναφορά Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Δήλωσαν την επιθυμία τους να παραμείνουν οι νόμοι που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια και οδήγησαν το 45% όσων εργάζονται να πληρώνονται με κάτω από 751 ευρώ. Δηλώνουν την απόφασή τους να ψαλιδιστούν οι αμοιβές όσων αμείβονται με περισσότερα.

Επανήλθε, μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, η προπαγάνδα για τα «ρετιρέ» και τα «υπόγεια» στις συντάξεις. Στόχος είναι να «δουλευτεί» η συνείδηση για νέες μειώσεις στις συντάξεις, νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με τα ίδια άθλια επιχειρήματα διαίρεσης των συνταξιούχων που χρησιμοποιούσαν και οι προηγούμενοι. Ποιος δε θυμάται την ανακάλυψή τους για 5.000 «μαϊμού» τυφλούς σε ένα μόνο νησί που έπαιρναν αναπηρικές; Αποδείχτηκαν ψέματα, όμως τη δουλειά τους την έκαναν.

Ολα αυτά δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες. Το 2011 υπογράφηκε στην ΕΕ το Σύμφωνο για την ανταγωνιστικότητα, το λεγόμενο και «Σύμφωνο για το Ευρώ». Με μόνιμο μηχανισμό εποπτείας, αποφάσισαν οι μισθοί να συγκρίνονται με το χαμηλότερο επίπεδο ανάμεσα στα κράτη - μέλη, αλλά και με τους βασικούς εμπορικούς εταίρους της ΕΕ, δηλαδή τις ασιατικές χώρες. Το «κοινό σπίτι» των Ευρωπαίων βιομηχάνων, τραπεζιτών, εφοπλιστών αυτά προβλέπει, αυτά έχει για «κόκκινες γραμμές».

Οι «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης είναι η συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και οι δεσμεύσεις που έχει στο μεγάλο κεφάλαιο.

Μέσα σε αυτές τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, ενώ συγκρούονται άγρια για τη μοιρασιά από τις ιδιωτικοποιήσεις, τη χρηματοδότηση, την Ενέργεια, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, έχουν πλήρη συμφωνία για να γίνει ο εργάτης ακόμα πιο φθηνός. Στις διαπραγματεύσεις είναι και το Ασφαλιστικό και η τιμή της εργατικής δύναμης.

Η διέξοδος από την κρίση για την καπιταλιστική ανάπτυξη έχει ως πυλώνες την άγρια εκμετάλλευση, την καταλήστευση και την καταστροφή. Αυτή η αλήθεια δεν πρέπει να χάνεται από τα μάτια των εργαζομένων.

-- Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση προβάλλει σαν δείγμα «καλών προθέσεων» ορισμένα νομοσχέδια που ψήφισε, όπως αυτό για την αποκατάσταση των διαθέσιμων στο Δημόσιο, ή το νομοσχέδιο που λέει ότι ετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας για τον κατώτερο μισθό και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Πώς κρίνετε αυτές τις νομοθετικές πρωτοβουλίες;

-- Κατ' αρχήν, να θυμίσουμε ότι οι 100 πρώτες μέρες πέρασαν... Ο βασικός μισθός στα 751 ευρώ, η επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, της κυριακάτικης αργίας, της 13ης σύνταξης, η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και άλλα, αποδείχτηκαν λόγια παχιά.

Οι προθέσεις της κυβέρνησης φάνηκαν όμως και από τη στάση που έχει κρατήσει στις δεκάδες παρεμβάσεις του ΚΚΕ, προτάσεις νόμου, τροπολογίες, που έφεραν στη Βουλή τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Αλλα δεν τα έβαλαν ούτε να τα συζητήσουν, όπως είναι η πρόταση για την επαναφορά των ΣΣΕ, της 13ης και 14ης σύνταξης, του βασικού μισθού στα 751. Αλλα τα απέρριψαν και άλλα τα καταψήφισαν.

Οι προθέσεις τους αποκαλύφτηκαν στην απόρριψη των αιτημάτων των σωματείων για το επίδομα ανεργίας, την αύξησή του. Εφτασαν να επιδοτούν μόνο έναν στους 10 ανέργους. Την ίδια μέρα που απέρριπταν το αίτημα για έκτακτη επιδότηση της ανεργίας σε μακροχρόνια άνεργους οικοδόμους, μεταλλεργάτες, έδινε ο ΟΑΕΔ 225 εκ. ευρώ στην ΤτΕ για να πληρωθούν στο ακέραιο και στην ώρα τους οι δόσεις στους δανειστές.

Από τους πάνω από 400 νόμους εφαρμοστικούς, πόσοι καταργήθηκαν τις περιβόητες πρώτες 100 μέρες; Κανένας. Η νέα αντιλαϊκή συμφωνία που διαπραγματεύονται, το νέο μνημόνιο, όπως και να το ονομάσουν, θα προσθέσει νέα μέτρα, νέους εφαρμοστικούς για την ενίσχυση των κερδών.

Οσον αφορά τους ελάχιστους εργαζόμενους που πήρε πίσω για δουλειά, είναι προκλητικό η κυβέρνηση να μιλά για «δικαίωση του αγώνα τους», όταν οι περισσότεροι συνάδελφοί τους βρήκαν την πόρτα της επαναπρόσληψης κλειστή. Το αίτημά τους να δουλεύουν ανθρώπινα με 8ωρο και αξιοπρεπή μισθό και να καταργηθούν οι ελαστικές σχέσεις, η μισή δουλειά - μισή ζωή, το καταψήφισαν και απέρριψαν την τροπολογία του ΚΚΕ που περιείχε τα αιτήματά τους.

Οι φιέστες και η προπαγανδιστική μεταχείρισή τους δεν μπορούν να κρύψουν ότι και αυτοί οι εργαζόμενοι παραμένουν αδικαίωτοι.

Θέλουν το κίνημα κλακαδόρο της κυβέρνησης

-- Παρά το γεγονός ότι ολοένα και πιο λίγοι εργαζόμενοι πείθονται πλέον ότι έχουν να περιμένουν κάτι διαφορετικό από τη σημερινή συγκυβέρνηση, ωστόσο, φαίνεται πως κυριαρχεί μια στάση αναμονής και ανοχής απέναντι στην πολιτική της. Πώς ερμηνεύεται αυτό το κλίμα;

-- Περισσότερο υπάρχει προβληματισμός, σύγχυση, φόβος και μια απογοήτευση σε εργαζόμενους που πίστεψαν ότι με μια κυβερνητική αλλαγή και χωρίς ρήξη με την ΕΕ και το δρόμο των μονοπωλίων, μπορεί να υπάρξει ανακούφιση, πολιτική αλλαγή.

Εμείς καλούμε τους εργαζόμενους να συμπαραταχθούν με το ΚΚΕ στο δρόμο του αγώνα. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Ξέρουμε ότι με πολλούς δεν συμφωνούμε σε όλα. Αλλοι δεν έχουν ξεπεράσει προκαταλήψεις απέναντί μας. Ομως λύση δεν είναι η απογοήτευση, αλλά η πάλη. Ανοχή και αναμονή επιδιώκει να εξασφαλίσει η κυβέρνηση, αφήνοντας το προεκλογικό εμπόριο ελπίδας και πιάνοντας το εμπόριο φόβου, όπως και οι προηγούμενοι.

Οι εργαζόμενοι, συνολικά ο λαός να απορρίψει τους φανερούς και κρυφούς εκβιασμούς. Να οργανώσει την πάλη του για τα δικαιώματά του, για τη ζωή του, αυτό σημαίνει να μη δείξει αναμονή, ανοχή.

Αυτό το κλίμα ενισχύεται από την προπαγάνδα που κάνει το μαύρο άσπρο, από τη σχεδιασμένη πρόκληση σύγχυσης που εμφανίζονται ως πανσπερμία δηλώσεων, «πλουραλισμός» μέσα στην κυβέρνηση. Απηχούν μονάχα προβληματισμούς τμημάτων της αστικής τάξης και χρησιμεύουν για να θολώνουν τον αντιλαϊκό χαρακτήρα των διαπραγματεύσεων.

Ολοι έχουν καταμερισμένους ρόλους, όλοι στήριξαν μέχρι σήμερα τα πάντα, κάποιοι βέβαια «διαφωνώντας», για να εξασφαλίζουν τη λαϊκή συναίνεση, να κερδίζουν χρόνο. Αυτός ο χρόνος που κερδίζει η κυβέρνηση κοστίζει ακριβά στο λαό.

-- Εκτός από την κυβέρνηση, κλίμα αναμονής καλλιεργεί και μια μερίδα του συνδικαλιστικού κινήματος, που καλεί ακόμα και σε «κριτική στήριξη» της κυβέρνησης. Εχουμε «νέα ήθη» στο συνδικαλιστικό κίνημα;

-- Ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν είναι νέο φαινόμενο. Οι εργαζόμενοι έχουν εμπειρία από τις δυνάμεις που τον υπηρέτησαν και τον υπηρετούν. Η αποστροφή τους προς τέτοια φαινόμενα δυστυχώς οδήγησε τη μεγάλη μάζα σε απομάκρυνση από τα συνδικάτα.

Ο δυσμενής συσχετισμός στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ήταν ένα μεγάλο εμπόδιο στην οργάνωση και τον προσανατολισμό του αγώνα όλη την περίοδο της κρίσης, μεγάλο όπλο στα χέρια των βιομηχάνων, της μεγαλοεργοδοσίας και των κυβερνήσεων αυτά τα πέντε χρόνια.

Τώρα είναι η περίοδος των «μετεγγραφών». Συνδικαλιστές που έπαιξαν βρώμικο ρόλο, υπηρέτησαν τους εργοδότες και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, παζαρεύουν τα νέα τους καθήκοντα.

Η μεταμφίεση αλλάζει, αυτό είναι το νέο. Βρισκόμαστε μπροστά στη συγκρότηση της νέας μορφής του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, με τα ίδια υλικά: Αρχαιρεσίες μαζί με τους εργοδότες, νοθείες, αποκλεισμός ταξικών ψηφοδελτίων και αντιπροσώπων κ.ά. Η σοσιαλδημοκρατία έχει μεγάλη πείρα από μεθόδους χειραγώγησης του εργατικού κινήματος.

Αλλά και οι εργαζόμενοι έχουν και δεν πρέπει να το επιτρέψουν. Να μην επιτρέψουν να γίνει το κίνημα κλακαδόρος σε διαδηλώσεις στήριξης της κυβέρνησης. Να καταδικάσουν τέτοιες πρακτικές.

Οι ίδιες δυνάμεις άλλοτε τούς καλούσαν να διαδηλώσουν στηρίζοντας τον έναν βιομήχανο να πάρει επιδότηση, τον άλλον να πάρει φθηνή Ενέργεια, τον τρίτο να πάρει τη δουλειά και πάει λέγοντας. Δεν στήριξαν καμία εργατική - λαϊκή διεκδίκηση. Πάντα υπέγραφαν τις μειώσεις μισθών, τις απολύσεις, την καταπάτηση ωραρίων, δικαιωμάτων.

Οποτε οι εργαζόμενοι σήκωναν τις δικές τους σημαίες ζητούσαν αύξηση, δικαιώματα αυτοί έχυναν χολή, αποκαλυπτόταν ο ρόλος τους. Σε κάθε χώρο δουλειάς σε κάθε σωματείο να μπει στόχος να απαλλαγούν οι εργάτες από τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, να ενισχυθούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ.

Να σπάσει το κλίμα της αναμονής

-- Από τα βασικά συνθήματα του ΚΚΕ αυτήν την περίοδο, είναι το «καμιά ανοχή, καμιά αναμονή». Πώς μεταφράζεται αυτό, για παράδειγμα, στο θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων, που απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους;

-- Οι κομμουνιστές καλούμε την εργατική τάξη σε αγωνιστικό συναγερμό. Να δώσουν μαζική μαχητική απάντηση στη νέα συμφωνία, στα νέα δεινά που έρχονται να προστεθούν στα προηγούμενα. Με όλες τις μορφές, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, μαζικό απεργιακό αγώνα. Μέσα στα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες, στους χώρους δουλειάς συζητάμε πλατιά, προετοιμάζοντας με μαζικές συλλογικές αποφάσεις τη λαϊκή απάντηση.

Αναλαμβάνουμε πρωτοπόρα δουλειά, για να δυναμώσει η οργάνωση και η ετοιμότητα των εργαζομένων, η ταξική ενότητα και η εργατική αλληλεγγύη. Να δυναμώσει ο αγώνας για όλα όσα τους ανήκουν, όσα τους πήραν, όσα τους έκλεψαν, όλα όσα είναι δικαίωμα των εργαζομένων σήμερα.

Απέναντί μας, υπάρχει ο διακηρυγμένος στόχος να υπάρξει συμβιβασμός με τη φτώχεια, την ανεργία, τα ψίχουλα και τις υποσχέσεις. Στόχο έχουν να χτυπήσουν, να θολώσουν ριζοσπαστικές ιδέες και αιτήματα. Να γυρίσουν πολύ πίσω τη λαϊκή σκέψη και τη συνείδηση.

Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικό διαχειριστή, είναι πολύ χρήσιμη γι' αυτό. Επιδιώκουν η ρήξη, η ανατροπή, η θέση για αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και απαλλαγή από τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης να φανεί ως παραλογισμός, περιπέτεια για το λαό. Περιπέτεια με βάσανα είναι αυτό που ζει και αυτό που φέρνουν.

Καθήκον των μελών και στελεχών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είναι να δεχτεί πλήγματα, να ανοίξουν μεγάλα ρήγματα σε αυτό το κλίμα που διαμορφώνουν. Μέσα στην πάλη, μέσα στη μάχη, στην προσπάθεια για την κινητοποίηση των εργαζομένων.

Το μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων δεν είναι ένα επιμέρους ζήτημα. Αφορά τις αμοιβές των εργαζομένων, τους μισθούς, τα δικαιώματα στη δουλειά, τη στήριξη των ανέργων. Στους εργασιακούς χώρους υπάρχει μια ζούγκλα. Διαμόρφωσαν για μια μεγάλη μάζα εργατοϋπαλλήλων που συνεχώς διευρύνεται, όρους δουλειάς χωρίς κανένα δικαίωμα. Χωρίς ωράρια, μισθούς, Ασφάλιση.

Στις πιο βαριές δουλειές με 3,5 ευρώ την ώρα, με 12ωρα και παραπάνω, με τρομοκρατία και την απειλή της ανεργίας, όπως στα Διυλιστήρια που είχαμε το νέο εργοδοτικό έγκλημα με έξι βαριά τραυματίες. Πρωτοστατούμε για την οργάνωση της πάλης με κεντρικό σύνθημα: Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, κάλυψη των απωλειών τώρα, επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας τώρα, κανένας να μη δουλεύει με λιγότερο από 751 ευρώ.

Η οργάνωση της πάλης με μαζικούς, ταξικούς όρους σε αυτό το μεγάλο μέτωπο θα φέρει στο προσκήνιο το τεράστιο θέμα της τιμής της εργατικής δύναμης, των ωρών εργασίας, των μέτρων προστασίας στη δουλειά, την ένταση της εκμετάλλευσης.

-- Ποια άλλα μέτωπα πάλης ιεραρχούνται ψηλά και πώς σχεδιάζει να παρέμβει το ΚΚΕ;

-- Η κατάσταση στο χώρο της Υγείας είναι εκρηκτική. Είναι μέτωπο που αφορά όλο το λαό: Τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τη νεολαία. Μπορεί να υπάρξει αναμονή για αυτό το θέμα;

Οι πρωτοβουλίες που έχουν παρθεί σε μια σειρά πόλεις της χώρας από τα σωματεία, τις ενώσεις ΕΒΕ, τους Συλλόγους Γυναικών και νεολαίας, τις Λαϊκές Επιτροπές παλεύουμε να πολλαπλασιαστούν, να διευρυνθούν, να μαζικοποιηθούν.

Για παράδειγμα, η απεργία στο χώρο της Υγείας στις 20 Μάη πρέπει να βρει στήριξη από όλο το λαό και τις οργανώσεις του λαϊκού κινήματος. Να απαιτήσουν λεφτά για τα νοσοκομεία, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, Κέντρα Υγείας, γιατρούς, να ξανανοίξουν τα νοσοκομεία και οι κλινικές που έκλεισαν. Να καταργηθεί η ιδιωτική επιχειρηματική δράση στο χώρο της Υγείας. Να γίνει η απεργία βήμα κλιμάκωσης μεγαλύτερων αγώνων. Να μην υπάρξει συμβιβασμός με αυτήν τη βαρβαρότητα που επικρατεί.

Το δυνάμωμα του ΚΚΕ όρος για την ανασύνταξη του κινήματος

-- Ο στόχος της ανασύνταξης είναι στο επίκεντρο της δουλειάς που αναπτύσσουν οι κομμουνιστές στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Πιστεύετε ότι υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις για αυτήν την ανασύνταξη και τι βήματα έχουν γίνει προς αυτήν την κατεύθυνση;

-- Την ανάγκη για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος τη νιώθουν πολύ περισσότεροι εργαζόμενοι από αυτούς που βρίσκονται στην οργανωμένη πάλη, συμμετέχουν στα σωματεία, αγωνίζονται. Νιώθουν την ανάγκη για την αλλαγή των συσχετισμών, την άνοδο του βαθμού οργάνωσης των εργαζομένων και των ανέργων, τη βελτίωση της δράσης και της λειτουργίας των σωματείων, των συλλογικών διαδικασιών του κινήματος της εργατικής τάξης. Είναι μεγάλο και σύνθετο ζήτημα.

Ανασύνταξη, όμως, σημαίνει πρώτα και κύρια ανασύνταξη και αλλαγή στον προσανατολισμό του κινήματος σε αγώνα ρήξης και ανατροπής απέναντι στους καπιταλιστές και τις κυβερνήσεις τους.

Τα προβλήματα του εργατικού κινήματος δεν ήταν προβλήματα καλύτερης οργάνωσης και λειτουργίας. Αυτά ήταν τα αποτελέσματα, όχι η αιτία. Η αιτία ήταν ο προσανατολισμός. Ο χρόνιος εκφυλισμός στις ηγεσίες του εργατικού κινήματος, η επικράτηση του κοινωνικού εταιρισμού, η υιοθέτηση των αστικών επιδιώξεων από ευρύτερα τμήματα οργανωμένων εργατών.

Πάρτε για παράδειγμα τις συγκεντρώσεις της 1ης του Μάη. Σε όλες τις πόλεις βρέθηκαν χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαία, λαϊκοί άνθρωποι να διαδηλώνουν μαζικά στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Συγκεντρώσεις έκανε και η ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ, με δική τους ομολογία άμαζες και η ερμηνεία ήταν ότι ο κόσμος προτίμησε να πιάσει το ...Μάη. Ομως για να ελέγξουν σωματεία και ομοσπονδίες ο οργανωτικός τους μηχανισμός δουλεύει ρολόι...

Παλεύουμε βήμα το βήμα, μέτωπο το μέτωπο στη δύσκολη ιδεολογική πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του κινήματος της εργατικής τάξης. Με σχέδιο και στόχους θα παλέψουμε με ενθουσιασμό την άμιλλα οικοδόμησης Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στους χώρους δουλειάς. Οι Κομματικές Ομάδες βάζουν πλάνα, σχεδιάζουν την οργάνωση της πάλης.

Η άνοδος της πολιτικής επιρροής των κομμουνιστών, η αύξηση των δυνάμεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είναι όρος για την ανασύνταξη του κινήματος για την οικοδόμηση της λαϊκής συμμαχίας. Είμαστε πιο ώριμοι, με δυνάμεις δοκιμασμένες, πιο αποφασισμένοι. Οι μεγάλες μάχες είναι μπροστά.

ΚΟ ΚΚΕ: Σειρά νομοθετικών προτάσεων για ανάκτηση απωλειών και πραγματική ανακούφιση του λαού

Σειρά νομοθετικών προτάσεων για την ανάκτηση των απωλειών του λαϊκού εισοδήματος και την πραγματική ανακούφιση του λαού, έχει καταθέσει στους τέσσερις μήνες από τις εκλογές η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Αυτές οι προτάσεις αποτέλεσαν κι αποτελούν αιτήματα, διεκδικήσεις σωματείων και άλλων μαζικών φορέων και οργανώσεων των εργαζομένων, των ανέργων, των λαϊκών στρωμάτων συνολικότερα. Σχετίζονται με μέτρα ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών, επαναπρόσληψης εργαζομένων, αποκατάστασης και κατοχύρωσης των εργασιακών τους δικαιωμάτων, ρυθμίσεις για την Υγεία, την Παιδεία, τους δήμους κλπ.

Η κατάθεση των προτάσεων και των τροπολογιών από την ΚΟ του ΚΚΕ συμβάλλει στην ενίσχυση αυτού του αγώνα, με δεδομένο ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διατηρεί ουσιαστικά ανέπαφο το αντεργατικό-αντιλαϊκό πλαίσιο των προηγούμενων χρόνων, εγκαταλείπει τις όποιες υποσχέσεις είχε δώσει και ετοιμάζεται για μια συμφωνία – μνημόνιο, με νέα επίθεση σε βάρος του λαού.

Οι προτάσεις νόμου του ΚΚΕ δεν έχουν έρθει ακόμη για συζήτηση στη Βουλή, ενώ όλες οι τροπολογίες -μ’ εξαίρεση δυο που κατατέθηκαν στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης-  έχουν απορριφθεί από την κυβέρνηση.

Δύο προτάσεις νόμου του ΚΚΕ

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα έχει καταθέσει δύο προτάσεις νόμου που μέχρι στιγμής η κυβέρνηση δεν έχει φέρει για συζήτηση στη Βουλή.

Η πρώτη είναι η πρόταση νόμου για την «Κατάργηση των Μνημονίων, των Μεσοπρόθεσμων Πλαισίων Δημοσιονομικής Στρατηγικής και των εφαρμοστικών τους νόμων - Καταγγελία των δανειακών συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των Μνημονίων», που κατατέθηκε στις 25 Φλεβάρη 2015 και η δεύτερη είναι για την «Επαναφορά του κατώτερου μισθού, την επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης, του 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων», που κατατέθηκε στις 23 Απρίλη του 2015.

Τροπολογίες για την πραγματική ανακούφιση του λαού

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ έχει καταθέσει επίσης τροπολογίες στα νομοσχέδια που έφερε η κυβέρνηση. Πιο συγκεκριμένα:

Α. Στο νομοσχέδιο για την «ανθρωπιστική κρίση» κατέθεσε 4 τροπολογίες για:

1. Να δοθεί πλήρης και δωρεάν φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη σε ασφαλισμένους και ανασφάλιστους.

2. Να επανασυνδεθεί το ρεύμα, να διαγραφούν οι οφειλές στη ΔΕΗ και να δοθεί δωρεάν ρεύμα σε νοικοκυριά που διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας, το οποίο δεν εξασφαλιζόταν από το νομοσχέδιο.

3. Να δοθεί δωρεάν γεύμα σε όλους τους μαθητές της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

4. Να διαγραφούν τα χρέη των σχολικών επιτροπών.

Β. Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας» κατέθεσε τροπολογία που αφορά την ρύθμιση των οφειλών (ακόμα και με διαγραφή μέρους τους) για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τους ανέργους και άλλα λαϊκά στρώματα καθώς και την αναστολή μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, κατασχέσεις κλπ.

Γ. Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ’ τύπου και άλλες διατάξεις» κατέθεσε τροπολογία για να καταργηθούν τα διόδια και οι διώξεις που σχετίζονται με λαϊκές κινητοποιήσεις για την κατάργησή τους.

Δ. Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Επικρατείας «Ρυθμίσεις θεμάτων Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού φορέα, Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Ανώνυμη Εταιρεία και τροποποίηση του άρθρου 48 του ν. 2190/1920 και άλλες διατάξεις» κατέθεσε τροπολογία για να καταργηθεί η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που έκλεισε την ΕΡΤ ΑΕ, να επαναπροσληφθεί το σύνολο του προσωπικού της ΕΡΤ, με τα δικαιώματα που είχε, και να επανέλθουν όλες οι λειτουργίες της ΕΡΤ, κάτι το οποίο δεν διασφαλιζόταν από το νομοσχέδιο της κυβέρνησης.

Ε. Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση Αδικιών και άλλες διατάξεις» κατέθεσε 15 τροπολογίες που αφορούσαν επαναπρόσληψη δημοσίων υπαλλήλων που απολύθηκαν και την εξασφάλιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Πιο συγκεκριμένα:

1. Να απαγορευτεί η πολιτική επιστράτευση λόγω απεργίας ή άλλων κινητοποιήσεων των εργαζομένων.

2. Για την επανασύσταση θέσεων και κλάδων σε ασφαλιστικά ταμεία.

3. Οι συμβάσεις των εργαζομένων στο «Βοήθεια στο Σπίτι» να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου.

4. Να δοθεί η δυνατότητα στους πρώην δημοτικούς αστυνομικούς να παραμείνουν στη θέση που έχουν τοποθετηθεί εκ των υστέρων.

5. Να διοριστούν οι επιτυχόντες του γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ 1998.

6. Να καταργηθεί η διαδικασία επανελέγχου των συμβάσεων υπαλλήλων του Δημοσίου που μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου.

7. Να διοριστούν οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ που περιελήφθησαν σε προσωρινούς πίνακες.

8. Να καταργηθεί η εργασιακή εφεδρεία.

9. Να παραταθεί η διάρκεια των προϋπολογισμών οικονομικού έτους των δήμων έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία εγκρίσεων προϋπολογισμών και διευθετηθούν -με ευθύνη των υπουργείων- οι ληξιπρόθεσμες οφειλές τους.

10. Να προσληφθεί το σύνολο των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

11. Να καθοριστεί ενιαία εργασιακή σχέση δημοσίου δικαίου στο δημόσιο.

12. Να καταργηθεί η πειθαρχική ευθύνη λόγω μη άσκησης ένδικων μέσων όταν εκτελούνται αποφάσεις συλλογικών οργάνων.

13. Να επανέλθουν οι διαθέσιμοι και απολυμένοι υπάλληλοι του Δημοσίου.

14. Να επανασυσταθεί το ΙΓΜΕ.

15. Να παραταθούν οι συμβάσεις των καθαριστριών των σχολείων και να μετατραπούν σε συμβάσεις εργασίας Ιδιωτικού δικαίου Αορίστου χρόνου.

ΣΤ. Στο νομοσχέδιο υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις» κατέθεσε τροπολογία για την αποκατάσταση και διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων του ΟΔΙΕ (Οργανισμού Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδας), που απολύθηκαν εξαιτίας μνημονιακού νόμου.

Ζ. Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση» κατέθεσε 6 τροπολογίες:

1. Να δοθεί η δυνατότητα στους μαθητές της Γ’ τάξης του σχολικού έτους 2014-15 των ημερήσιων ΕΠΑΛ που συμμετέχουν στις ειδικές πανελλαδικές εξετάσεις, εκτός των αντίστοιχων ή συναφών του πτυχίου τους σχολών, τμημάτων και εισαγωγικών κατευθύνσεων τμημάτων των ΤΕΙ να δηλώσουν έστω και αναδρομικά και δεύτερη ομάδα, τις σχολές, τμήματα και εισαγωγικές κατευθύνσεις τμημάτων υγείας – πρόνοιας ή εφαρμοσμένων τεχνών.

2. Να δοθεί η δυνατότητα μεταγγραφής στους φοιτητές που έχουν χάσει τον έναν ή και τους δύο γονείς κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους.

3. Να προβλεφθούν επιπλέον θέσεων σε ΑΕΙ κλπ υποψηφίων ακαδημαϊκών ετών 2015-2016 και 2016-2017 που προέρχονται από την Κεφαλονιά.

4. Να καταργηθεί η Πράξη Νομοθετικού Περιεχόμενου που αφορά της Μαθητικές κινητοποιήσεις.

5. Για τη μοριοδότηση στην κατάταξη αναπληρωτών εκπαιδευτικών που έχουν υπηρετήσει σε δυσπρόσιτες περιοχές στους πίνακες του άρθρου 3 του νόμου 3848/2010.

6. Να παραταθεί επ’ αόριστον η λειτουργία των ΕΠΑΣ Τουρισμού.

Συμβιβασμοί και διαπραγματεύσεις όχι για το λαό!

Οσο προχωρούν οι διαπραγματεύσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους «εταίρους» (δηλαδή τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, την Κομισιόν, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ κ.λπ.), όσο σε περισσότερα συμφωνούν, τόσο εντείνεται το δίλημμα που λειτουργεί στο λαό ως εκβιασμός, με σκοπό να αποδεχθεί, να στηρίξει το όποιο αντιλαϊκό αποτέλεσμα αυτής της διαπραγμάτευσης.

Από τη μια, προβάλλεται ο κίνδυνος της κρατικής χρεοκοπίας και της εξωτερικής υποτίμησης και, από την άλλη, παρουσιάζονται οι αναδιαρθρώσεις, τα αντιλαϊκά δηλαδή μέτρα, ως ελπιδοφόρα, «αντιυφεσιακά» και εκσυγχρονιστικά που θα οδηγήσουν σε πορεία καπιταλιστικής ανάπτυξης, με ταυτόχρονο όφελος για το κεφάλαιο και τα λαϊκά στρώματα. Κυβερνητικά στελέχη κάνουν λόγο για συμφωνία με αστερίσκους, ενώ το κυβερνητικό κόμμα καλεί ήδη το λαό να διαδηλώσει «μαζί με την κυβέρνηση».

Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα πρέπει να απορρίψουν το συγκεκριμένο κάλπικο δίλημμα με οποιονδήποτε τρόπο και αν το θέσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (π.χ. με κάποιο δημοψήφισμα). Στην ουσία, η κυβέρνηση καλεί το λαό να επιλέξει τους τρόπους, τους όρους και το χρόνο «νέας σφαγής» των αναγκών και των δικαιωμάτων του, για λογαριασμό των κερδών του κεφαλαίου. Καλεί, δηλαδή, το λαό να αποδεχτεί ως δεδομένες τις μεγάλες απώλειές του της περιόδου της βαθιάς κρίσης και νέες διαδοχικές λίστες αντιλαϊκών μέτρων για να διασφαλιστεί η «ανταγωνιστικότητα» των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, η ικανότητα της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου.

Πλήρωσαν την κρίση, θα πληρώσουν και την ανάκαμψη;

Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα πρέπει να σκεφθούν:

Πλήρωσαν, μάτωσαν από το 2009 μέχρι σήμερα για την καπιταλιστική οικονομική κρίση, τα βάρη της οποίας τούς φόρτωσε το κεφάλαιο με τις «μνημονιακές» πολιτικές που εφάρμοσαν οι διάφορες εναλλασσόμενες κυβερνήσεις με τη συμμετοχή βασικού πυρήνα των αστικών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. - ΔΗΜΑΡ).

Σήμερα, καλούνται να πληρώσουν τα βάρη της ανάκαμψης, τα βάρη της προσπάθειας να ξανανέβει η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων σε επίπεδα που να μπορούν να διαγκωνίζονται με τους ανταγωνιστές τους.

Κρύβει η συγκυβέρνηση ότι αυτός ο στόχος προϋποθέτει αντιλαϊκά μέτρα διαρκείας για το λαό.

Κρύβει ότι γι' αυτόν το λόγο, δεν πείραξε ούτε «τρίχα» από το αντιλαϊκό - αντεργατικό πλαίσιο της προηγούμενης περιόδου.

Κρύβει ότι, γι' αυτόν το λόγο, με μεγάλη ευκολία αθέτησε όποιες υποσχέσεις για ορισμένα ψίχουλα περιλάμβανε στο πρόγραμμά της.

Κρύβει ότι, οι στόχοι ενίσχυσης του κεφαλαίου που διατύπωνε και προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι βεβαίως στις φτωχογειτονιές, αλλά στα διεθνή και ελληνικά φόρουμ του κεφαλαίου, δεν πάνε μαζί με τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

Κρύβει η κυβέρνηση ότι, όσο και να ματώσουν οι εργαζόμενοι, το ενδεχόμενο μιας χρεοκοπίας δεν εξαρτάται από αυτό, αλλά από μεγάλες διαπραγματεύσεις και παζάρια που διεξάγονται σε επίπεδο Ευρωζώνης για λογαριασμό μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Κρύβει η κυβέρνηση ότι, όσο και να ματώσουν οι εργαζόμενοι, το ενδεχόμενο μιας νέας κρίσης είναι υπαρκτό, αφού σημειώνονται συνολικά δυσκολίες στην ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, στην Ελλάδα, στην Ευρωζώνη και διεθνώς.

Κρύβει η κυβέρνηση, επίσης, ότι ακόμα και στο ενδεχόμενο που η καπιταλιστική οικονομία περάσει σε ανάκαμψη, αυτή προϋποθέτει τσακισμένα τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, θα έρθει να πατήσει πάνω στις μειωμένες απαιτήσεις του λαού που έχουν διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια. Η ανάπτυξη για λογαριασμό του κεφαλαίου δεν συμβαδίζει ούτε με την ανάκτηση απωλειών ούτε με την κάλυψη των εργατικών - λαϊκών αναγκών.

Κριτήριο οι λαϊκές ανάγκες

Ας αναρωτηθούν οι εργαζόμενοι με τι κριτήρια θα πρέπει να κρίνουν την έκβαση της διαπραγμάτευσης, τον «έντιμο ή επώδυνο συμβιβασμό», ή ακόμα και το ενδεχόμενο μη συμφωνίας:

-- Θα επανέλθουν όλα όσα έχασαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια, όσες απώλειες είχαν σε εισόδημα και εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα;

-- Θα αντιμετωπιστεί η μαζική ανεργία, που σήμερα κυριαρχεί ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικιακά κατηγορίες, με θέσεις σταθερής εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα;

-- Θα καταργηθούν οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η εργασιακή περιπλάνηση, οι διαφοροποιήσεις, μισθολογικές - δικαιωμάτων, που δίνουν τη δυνατότητα στους εργοδότες να πιέζουν για μισθούς πείνας;

-- Θα ανακτηθούν όσα έχασαν τα ασφαλιστικά ταμεία, εξαιτίας της εισφοροδιαφυγής της εργοδοσίας και των παιχνιδιών του αστικού κράτους με τα αποθεματικά τους. Θα εξασφαλιστεί το δικαίωμα σε δημόσια και δωρεάν καθολική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους;

-- Θα αντιμετωπιστούν τα οξυμένα προβλήματα που υπάρχουν στο δημόσιο σύστημα Υγείας και Πρόνοιας; Θα καλυφθούν οι σύγχρονες ανάγκες στην Υγεία; Θα αντιμετωπιστεί η επιχειρηματική δράση στην Υγεία, η οποία αποτελεί παράγοντα που σπρώχνει όλο το σύστημα Υγείας στην επιχειρηματικότητα;

Αυτά και άλλα πολλά που αφορούν ζωτικές εργατικές - λαϊκές ανάγκες πρέπει να μπουν στο επίκεντρο του προβληματισμού των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Τίποτα δεν προμηνύει ότι τα παραπάνω θα απαντηθούν θετικά για τους εργαζόμενους. Σε αυτό συνηγορούν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που μπαίνουν στην ατζέντα της διαπραγμάτευσης. Συνηγορεί η στάση της εργοδοσίας, όπως εκφράστηκε και στους «κοινωνικούς διαλόγους», που έστησε η κυβέρνηση και στη γνωμοδότηση της ΟΚΕ για τις εργασιακές σχέσεις.

Αντίθετα, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι στο τέλος των διαπραγματεύσεων οι ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι έτσι ή αλλιώς θα εξασφαλίσουν:

-- Την περίφημη ρευστότητα, δηλαδή χρήμα μέσω του κράτους και των τραπεζών, προκειμένου να προχωρήσουν τα επενδυτικά τους σχέδια.

-- Τη συνέχιση του καθεστώτος που εξασφαλίζει φθηνή εργατική δύναμη, αξιοποιώντας ελαστικές εργασιακές σχέσεις, μεθόδους μοιράσματος της ανεργίας κ.ά.

-- Νέα προνόμια, φοροαπαλλαγές, διευκολύνσεις στο όνομα της ανάκαμψης.

-- Νέα πεδία κερδοφορίας μέσω των ιδιωτικοποιήσεων σε συνεργασία με άλλους διεθνείς επιχειρηματικούς ομίλους.

Αυτά και άλλα πολλά είναι που θα προσφέρει η συμφωνία στο κεφάλαιο, στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Για το συμφέρον των εργατών

Ο λαός, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απορρίψουν αυτά τα ψευτοδιλήμματα και να διαλέξουν το δρόμο της πραγματικής ρήξης και σύγκρουσης με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα, τις δικές τους ανάγκες.

Ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από την προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, περνάει σήμερα μέσα από την κοινή πάλη των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία.

Περνάει σήμερα μέσα από τον αγώνα του λαού, όχι για ντεκόρ στους κυβερνητικούς ελιγμούς στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, αλλά κάτω από τις δικές του σημαίες, δηλώνοντας καμία ανοχή στη νέα συμφωνία - στο νέο μνημόνιο που προετοιμάζει νέες μεγάλες μακροχρόνιες αντιλαϊκές δεσμεύσεις. Διεκδικώντας την κατάργηση, εδώ και τώρα, όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, την ανάκτηση των απωλειών, ξεκινώντας από συγκεκριμένα άμεσα μέτρα πραγματικής ανακούφισης του λαού. Διεκδικώντας τις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

Ο δρόμος αυτός οδηγεί σε ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Απαραίτητες προϋποθέσεις για να μπορέσει ο λαός, οι εργαζόμενοι να βγουν έξω από τους φαύλους κύκλους της κρίσης και της ανάκαμψης, να σταματήσουν να πληρώνουν ένα χρέος που δε δημιούργησαν, να απαλλαγούν από τις δεσμεύσεις συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Κάνοντας τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής λαϊκή περιουσία, αποδεσμεύοντας τη χώρα από την ΕΕ, σχεδιάζοντας κεντρικά, επιστημονικά την οικονομία και τις κοινωνικές υπηρεσίες, έτσι ώστε να αξιοποιείται πλήρως ο πλούτος που υπάρχει στη χώρα, να κατανέμει τους πόρους και το εργατικό δυναμικό, ώστε να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά όλοι και όλες, να έχει ως βάση την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών που θα οδηγούν στην ευημερία του λαού και του τόπου.

Ορισμένες πλευρές για το 43ο Συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ

Από παλιότερη κινητοποίηση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ 

στους ΟΤΑ

Το 43ο Συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ (27 - 30/4/2015) ήταν η πρώτη μαζική συνδικαλιστική εκλογική διαδικασία μετά την αλλαγή στην κυβέρνηση και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία. Προσφέρεται λοιπόν για μια πρώτη εικόνα και συμπεράσματα για τις διεργασίες σε αυτή τη νέα κατάσταση.

Το πρώτο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι τα παζάρια και οι μεταγραφές ανάμεσα στον παλιό και νέο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Αυτό αφορά κυρίως τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ (πρώην και νυν) και το ΜΕΤΑ (δυνάμεις που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ).

Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η ιδεολογική γειτονία του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, που έχει να κάνει με το θολό «αντιμνημονιακό» λόγο, όπου «πάτησαν» και οι δύο το προηγούμενο διάστημα, αλλά και τη σημερινή καλλιέργεια αυταπατών για τη νέα κυβέρνηση, που εντέλει καταλήγει στη στήριξή της.

Το τρίτο χαρακτηριστικό είναι η συνέχιση της προσπάθειας αλλοίωσης των εκλογών, μέσα από μεθόδους νοθείας και αποκλεισμών, όπου ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός είχε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά βρήκε συμμάχους και στο νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Το τέταρτο χαρακτηριστικό είναι η προσπάθεια μέσα από μια τεχνητή ένταση (τα γνωστά «επεισόδια» που έδειξαν τα ΜΜΕ) να περιορίσουν κάθε δυνατότητα ανάπτυξης της συζήτησης.

Στα παραπάνω θα πρέπει να προσθέσουμε και ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο, που έχει να κάνει με την πτώση της συμμετοχής των εργαζομένων στην εκλογική διαδικασία. Υπήρχαν 33 σωματεία που δεν έκαναν καν εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων, αλλά αποχή υπήρχε και σε αυτά που πραγματοποίησαν εκλογές. Ετσι, από 684 αντιπροσώπους στο συνέδριο του 2009, ο αριθμός έπεσε στους 545 το 2015.

Τέλος, ένα στοιχείο που δεν έλειψε ούτε από αυτό το συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ, είναι οι ανιστόρητες αντικομμουνιστικές κραυγές.

Μετεγγραφές και παζάρια

Εχει μια αξία να δούμε πιο αναλυτικά ένα προς ένα τα παραπάνω στοιχεία, γιατί το συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ αποτελεί μια μικρογραφία διεργασιών που θα δούμε και σε άλλους κλάδους.

Οι μεταγραφές και τα παζάρια ανάμεσα στις δυνάμεις της «Συνδικαλιστικής Ανατροπής» («Συν.Αν.» - Μπαλασόπουλος) και του ΜΕΤΑ πήραν πολύ έντονα χαρακτηριστικά με μετακινήσεις κορυφαίων στελεχών της «Συν.Αν.». Οπως του πρώην προέδρου της ΑΔΕΔΥ με την ΠΑΣΚΕ-ΔΥ Οδ. Ντριβαλά, του Σ. Μαριδάκη, προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στο Δήμο Ιλίου, πρώην περιφερειακού συμβούλου του Σγουρού και οπαδού της ιδιωτικοποίησης της χωματερής, του Κ. Ζέρβα, πρώην προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στο ΦΟΣΔΑ Κ. Μακεδονίας και συνεργάτη των Μπουτάρη και Δανιηλίδη στο να επέμβουν τα ΜΑΤ στις διαμαρτυρίες ενάντια στο ΣΜΑ Ευκαρπίας!

Να τους χαίρονται κι αυτοί που τους έβαλαν στα ψηφοδέλτιά τους, αλλά και αυτοί που τους υπερασπίζονταν μέχρι χτες.

Εντονη επίσης ήταν η εμπλοκή περιφερειαρχών και δημάρχων, τόσο του ΠΑΣΟΚ υπέρ της «Συν.Αν.», όσο και του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ του ΜΕΤΑ. Χαρακτηριστικό επίσης ήταν ότι στην ομιλία του ο Μπαλασόπουλος (χωρίς αντιδράσεις από το ΜΕΤΑ) ανέφερε πως η ηγεσία του ΜΕΤΑ και κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν μαζί του για να ηγηθεί του ΜΕΤΑ Δημοσίου, προτείνοντάς τον για πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ.

Για την ιδεολογική γειτονία της «Συν.Αν.» και του ΜΕΤΑ, αυτή χτίστηκε τα προηγούμενα χρόνια με τον «αντιμνημονιακό» λόγο, αλλά και με τις «πλατείες», όπου η ΠΟΕ ΟΤΑ κρατούσε πρώτη θέση. Αυτό σήμερα μεταφράζεται σε στήριξη της κυβέρνησης. Ηταν χαρακτηριστική η «εξ απαλών ονύχων» κριτική που ακούστηκε για τα διαθέσιμα των δήμων και των Ταμείων, με τις όποιες ενστάσεις να επικεντρώνεται στο διαδικαστικό της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.

Ωστόσο, αυτό που επαναλάμβαναν όλοι, ήταν το «μακάρι να πετύχει η κυβέρνηση», διαιωνίζοντας έτσι τις αυταπάτες και συντηρώντας τη βασική επιλογή του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, που είναι ένα κίνημα - πατερίτσα της κυβέρνησης. Σ' αυτή τη λογική κινήθηκαν και ομιλητές των «Συσπειρώσεων» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), βάζοντας ζήτημα ότι δεν πρέπει να έχουμε στάση ουδετερότητας απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά στήριξης!

"Παλιά τους τέχνη..." η νοθεία

Για τη νοθεία και τους αποκλεισμούς, εκεί ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν έχασε τα πρωτεία (έχοντας και την απόλυτη πλειοψηφία την προηγούμενη τριετία), επιχείρησε να κόψει και να ράψει τα αποτελέσματα όπως τον συνέφεραν.

Οταν η ΔΑΣ ΟΤΑ αποκάλυψε 11 διπλοψηφίσαντες στο Σωματείο Ασπροπύργου με ονοματεπώνυμο, για να το καλύψουν έφεραν υπεύθυνες δηλώσεις ότι δεν ήταν αυτοί! Οταν η ΔΑΣ ΟΤΑ αποκάλυψε πως με μια ψήφο ένα σωματείο του Πειραιά έβγαλε αντιπρόσωπο, μόνο που αυτός είχε ψηφίσει και σε άλλο σωματείο του Πειραιά, για να το καλύψουν έφεραν βεβαίωση ότι είναι μέλος του σωματείου. Μόνο που υπήρχε βεβαίωση ότι ήταν μέλος και στο άλλο σωματείο!

Απέκλεισαν τα σωματεία Αγ. Νικολάου Κρήτης και Φωκίδας ως εκπρόθεσμα στο χρονοδιάγραμμα των εκλογών, νομιμοποίησαν όμως - παρότι εκπρόθεσμο - το Σωματείο Εργαζομένων καθαριότητας του Δήμου Αθήνας. Στο συγκεκριμένο συμφώνησε και το ΜΕΤΑ.

Απέκλεισαν το σωματείο της Ικαρίας, επειδή λόγω αδυναμίας δικαστικού έκαναν εκλογές με δικηγόρο, νομιμοποίησαν όμως το σωματείο της Τήνου, που για τους ίδιους λόγους έκανε εκλογές με δικηγόρο...

Απέκλεισαν και πάλι τους αντιπροσώπους που εκλέχτηκαν με την ψήφο των συμβασιούχων συναδέλφων και σε αυτό συμφωνούσαν όλοι, εκτός από τη ΔΑΣ ΟΤΑ. Τέλος, σε αυτό το συνέδριο για πρώτη φορά η πλειοψηφία καθαίρεσε το διαπαραταξιακό προεδρείο γιατί δεν λειτουργούσε με βάση τις επιθυμίες της απερχόμενης πλειοψηφίας της ΠΟΕ ΟΤΑ!

Τίποτα δεν ήταν τυχαίο σε αυτό το συνέδριο, ούτε αυτά που περιγράφονται παραπάνω, ούτε αυτά που είδαν όλοι οι συνάδελφοι στις τηλεοράσεις. Ηταν μια συνειδητή παρελκυστική τακτική για να μη γίνει εντέλει συζήτηση για το ποιος φταίει για τα προβλήματα, για το ποια είναι η λύση και πώς θα την πετύχουμε, για να μην αναγκαστούν να προσδιορίσουν καταστατικό συνέδριο, για να συνεχίζουν να κρύβουν τις ομοιότητές τους πίσω από τις διαφορετικές ταμπέλες.

Ο πήχης μπαίνει ψηλότερα

Μέσα από αυτή τη σκληρή μάχη, η ΔΑΣ ΟΤΑ αναδείχτηκε και πάλι 2η δύναμη και βγήκε ενισχυμένη σε ποσοστά και σε έδρες στο Γενικό Συμβούλιο, σε σχέση με το 2009, μιας και αυτό μπορεί να αποτελέσει μέτρο σύγκρισης, αφού το 2012, μετά τον αποκλεισμό από την ηγεσία της ΠΟΕ ΟΤΑ των αντιπροσώπων 18 σωματείων, αποχώρησε από το 41ο Συνέδριο.

Οι αντιπρόσωποι της ΔΑΣ ΟΤΑ τίμησαν την ψήφο των εργαζομένων και έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για να συζητηθούν τα προβλήματα, για να γίνει συνέδριο για να παρθούν αποφάσεις, για να γίνει κατανοητό τι κίνημα χρειάζεται ο κλάδος.

Ανέδειξαν τα προβλήματα, έθεσαν το ζήτημα της ενότητας των εργαζομένων, το ζήτημα της ισότιμης συμμετοχής των συμβασιούχων, της ανάγκης να γίνει καταστατικό συνέδριο.

Η παρουσία της ΔΑΣ ΟΤΑ ήταν μιας συγκροτημένης δύναμης ιδεών και προγράμματος και αυτό εκτιμήθηκε και από συνέδρους που άλλαξαν στάση μέσα στο συνέδριο και στήριξαν το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ. Αυτό πρέπει να μεταφερθεί και στους χώρους δουλειάς και στα πρωτοβάθμια σωματεία. Να βγουν μπροστά νέοι συνάδελφοι, νέα συνδικαλιστικά στελέχη.

Τον αρνητικό συσχετισμό που καταγράφηκε στο συνέδριο και που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη της πάλης των εργαζομένων, για ένα κίνημα ικανό να σταθεί απέναντι στους εκμεταλλευτές μας, μπορούμε και πρέπει να τον αλλάξουμε.

Πολιτικά μιλώντας, ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός βουλιάζει από το βάρος των πολιτικών, των κομματικών του φορέων. Οι αυταπάτες που καλλιεργεί ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός θα τσακιστούν στα βράχια του «ρεαλισμού», της διαχείρισης ενός σάπιου καπιταλισμού.

Η πρόκληση για τις ταξικές δυνάμεις είναι μεγάλη και τα συμφέροντα της τάξης μας μας καλούν να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να προχωρήσουμε σε κάθε σωματείο πιο οργανωμένα, πιο αποτελεσματικά στο δρόμο της ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος, της συσπείρωσης των εργαζομένων σε γραμμή σύγκρουσης με την ΕΕ και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τους πολιτικούς εκφραστές τους.

Να δυναμώσουμε τον αγώνα για τα καθημερινά δικαιώματα, για την κάλυψη των απωλειών, για προσλήψεις με μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, για τη διασφάλιση βασικών ζητημάτων για την εργαζόμενη οικογένεια (Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια). Να ζωντανέψουμε τα σωματεία και τις μαζικές διαδικασίες.

Η κοινή δήλωση Τσίπρα - Γιούνκερ για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό αποτελεί προάγγελο νέας συμφωνίας για τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα. Οι δυνάμεις της ΔΑΣ ΟΤΑ θα μπουν μπροστά για να παρθούν αγωνιστικές αποφάσεις σε όλα τα σωματεία για την απόρριψη των νέων μνημονίων, όπως και αν τα ονομάσουν. Να μην επιτρέψουμε να ξεγελαστούν οι εργαζόμενοι. Για ένα κίνημα ρήξης και ανατροπής και όχι κυβερνητικής στήριξης και υποχώρησης.

Βασίλης ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ

Επικεφαλής της ΔΑΣ ΟΤΑ

Συνέδριο της ΚΕΔΕ
Υποταγή στις εντολές του κεφαλαίου

Από τις τοποθετήσεις των εκλεγμένων με τα αστικά κόμματα στο Ετήσιο Συνέδριο της ΚΕΔΕ, από την προσφιλή τακτική των εκλεγμένων του ΣΥΡΙΖΑ να αποχωρούν για να μην πάρουν θέση, απο τον ευτελισμό των διαδικασιών, τις δήθεν κόντρες γαλαζο-μπλε και πρασινο-βεραμαν αλλά και από τους τραμπουκισμούς και τις βρισιές μεταξύ «μπράβων» και «νταβατζήδων», μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα από την προσπάθεια των εκπροσώπων των αστικών κομμάτων, να τελειώσουν όσο πιο ανώδυνα γίνεται με το θέμα της κλοπής των αποθεματικών της Τοπικής Διοίκησης, στο όνομα τάχα του «πατριωτισμού των Ελλήνων» που ζητάει η ¨αριστερή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κατ’ εντολή των …Θεσμών!!!

Και ας μην ξεχνάμε ότι όπως είπε πριν 250 χρόνια ο  Βρετανός συγγραφέας και ποιητής Σάμιουελ Τζόνσον

«Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός καθάρματος».

Δείτε παρακάτω τις τοποθετήσεις και τα ψηφίσματα των εκλεγμένων του ΚΚΕ με τα ψηφοδέλτια  της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Τo δρόμο για τη ληστεία των ταμειακών διαθεσίμων των δήμων ανοίγει η ΚΕΔΕ

Σ. Σταμούλος: Τα προβλήματα των νησιών δεν είναι τοπικά αλλά έχουν εθνική εμβέλεια

Μ. Σελέκος: Χρειάζεται αμφισβήτηση αυτής της πολιτικής και όχι μπαλώματα

Ελπίδα Παντελάκη: Η κυβέρνηση αφήνει άθικτο το αντιδραστικό πλαίσιο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Κώστας Πελετίδης στο συνέδριο της ΚΕΔΕ: Η θέση των δημάρχων είναι στο πλευρό των εργαζομένων

Ν. Σοφιανός: Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου θα έχει μόνιμο χαρακτήρα για τους δήμους.

Τρία ψηφίσματα που κατέθεσαν οι εκλεγμένοι του ΚΚΕ στο Συνέδριο της ΚΕΔΕ

Γερανιζοντας σε … αλλους τοπους