Η αντι-ΚΚΕ τύφλωση της ''Αυγής'' και η θέση του ΚΚΕ για τα στελέχη της εκπαίδευσης

Ο κ. Θ. Καρτερός στην «Αυγή» στην προσπάθειά του να χτυπήσει το ΚΚΕ και τη θέση του για τα στελέχη της εκπαίδευσης σήμερα και το ρόλο τους, διατείνεται ότι τάχα το ΚΚΕ απαγορεύει στα μέλη του να γίνουν καλοί δάσκαλοι!!!

Φτάνει δε στο σημείο να επικαλείται τον κομμουνιστή παιδαγωγό Δημήτρη Γληνό που το αστικό σύστημα -ακριβώς επειδή και ως κομμουνιστής ήταν καλός δάσκαλος- τον αντάμειψε με την εξορία.

Ας εξηγηθούμε και ξέρουμε ότι κάποιοι από τους αντι-ΚΚΕ γράφοντες δεν θα καταλάβουν.

Το ΚΚΕ, οι κομμουνιστές που συμμετέχουν στο ΠΑΜΕ έχουν ανοίξει εδώ και χρόνια, ανοιχτά και καθαρά μέσα στο κίνημα των εκπαιδευτικών, το ρόλο των σημερινών στελεχών εκπαίδευσης. Το ΠΑΜΕ έχει καταθέσει πρόταση και μπροστά στα συνέδρια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ ότι τα στελέχη της εκπαίδευσης (οι περιφερειακοί διευθυντές Εκπαίδευσης, οι διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των νομών και οι σχολικοί σύμβουλοι), δεν έχουν θέση στα συνδικάτα γιατί προωθούν την αντιλαϊκή πολιτική στην εκπαίδευση. Είναι αυτά τα στελέχη -και όχι μόνο- που το επόμενο διάστημα θα κληθούν να «αξιολογήσουν» τους εκπαιδευτικούς, όχι φυσικά με παιδαγωγικά κριτήρια, όπως κάποιοι φαντασιώνονται, αλλά με τα κριτήρια του συστήματος, για να τους στείλουν και στο σπίτι τους αν δεν ευθυγραμμίζονται με τις εντολές... Είναι αυτοί, αντικειμενικά, που καθοδηγούν την παιδαγωγική πράξη με βάση το γράμμα και το πνεύμα του «σχολείου ΑΕ».

Και η αλήθεια είναι ότι όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται ήδη στα σχολεία και μόνο όποιος δεν έχει περάσει την πόρτα του δημόσιου σχολείου δεν τα ξέρει...

Και αν έχει αντίρρηση ο κ. Καρτερός ας κοιτάξει τις δεκάδες στελεχών εκπαίδευσης που είναι στα ψηφοδέλτια των παρατάξεων που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και ουκ ολίγες φορές απαγορεύουν σε μαθητές να κατέβουν σε κινητοποιήσεις για τα δικαιώματά τους. Καλούν σε απεργοσπασία και υποταγή στο γράμμα του νόμου τους εκπαιδευτικούς, κηρύσσουν το σχολείο «ουδέτερο χώρο», κλπ.

Με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις - αυτό είναι το ζήτημα!

Το όλο ζήτημα και η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ για τους διευθυντές θα ήταν απλά μια υποσημείωση αν τα αστικά ΜΜΕ δεν ξεσήκωναν έναν εντελώς κατευθυνόμενο θόρυβο που επικέντρωνε στα εξής: «Μα είναι δυνατόν να αρνείται το ΚΚΕ σε έναν εργαζόμενο να προκόψει, να βελτιώσει τη θέση του στο χώρο εργασίας του;».

Όποιος θέλει να πιστεύει ότι βρισκόμαστε στη δεκαετία του '80 ή και του '90 που ο διευθυντής είχε κάποια περιθώρια να ελιχθεί και να παίξει ένα θετικό παιδαγωγικό ρόλο, ονειροβατεί ή δεν ξέρει τι του γίνεται.

Τα πράγματα έχουν σφίξει. Το κράτος ζητάει σήμερα από τον διευθυντή να δίνει στοιχεία για το πόσα παιδιά πρέπει να χωράνε σε κάθε τάξη μέχρι ασφυξίας, θα ζητήσει αύριο να «αξιολογήσει» τους συναδέλφους του, να γίνει manager για την είσοδο των ιδιωτών, να καλεί τον εισαγγελέα για τυχόν μαθητικές κινητοποιήσεις και η «προκοπή και το μεροκάματό του» να μετριέται με την υποταγή του.

Οι κομμουνιστές το ομολογούν. Δεν θέλουμε τέτοιες περγαμηνές! Είμαστε κάθετα ενάντια ο εκπαιδευτικός να γίνει γρανάζι του κράτους και της βαθιάς αντιδραστικής πολιτικής στο σχολείο και θα παλέψουμε γι' αυτό.

Οι εκπαιδευτικοί ως εργάτες του πνεύματος καλούνται και από τις ανάγκες των καιρών να θέσουν τις γνώσεις και την έγνοια τους στην ισχυροποίηση της ταξικής πάλης, θα κληθούν να διαθέσουν προσωπικό χρόνο χωρίς ανταμοιβή. Και αυτό δεν θα αναγνωρίζεται «εγγράφως» από το κράτος.

Τέτοια παραδείγματα έχει δώσει το κίνημα και στην Ελλάδα. Ο Δημήτρης Γληνός αρνήθηκε την καταξίωση του συστήματος (πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) ήδη από τη δεκαετία του 1920 και χωρίς να είναι καν κομμουνιστής... Τη δικαίωση δεν την βρήκε από τους θεσμούς του αστικού κράτους αλλά από τον λαό. Σε αυτό το ιστορικό παράδειγμα ο κ. Καρτερός πιάστηκε αδιάβαστος...

Εμείς, παρά και ενάντια στον κ. Καρτερό, θα επιλέξουμε το δρόμο του Γληνού.

902.gr

Η πολιτική ''ρουλέτα'' του ΣΥΡΙΖΑ για το Ασφαλιστικό

Συγκέντρωση για το Ασφαλιστικό και τους συνταξιούχους οργάνωσε, προχτές, ο ΣΥΡΙΖΑ, με ομιλητή μάλιστα τον πρόεδρό του, Αλ. Τσίπρα, κάνοντάς τους έκκληση να στρατευτούν στον πολιτικό στόχο του ΣΥΡΙΖΑ «...για μια κυβέρνηση της αριστεράς».

Πουθενά βεβαίως στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνεται έστω και μνεία των αντιασφαλιστικών νόμων που επιβλήθηκαν τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, τίποτα για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, τις περικοπές στις παροχές των Ταμείων, την υποβάθμιση της Πρόνοιας και της Υγείας που κάλυπταν τα ασφαλιστικά ταμεία και αφαιρέθηκαν βίαια, με θύματα εκατομμύρια ασφαλισμένους και συνταξιούχους. Τίποτα για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα Ταμεία εξαιτίας και της τεράστιας έλλειψης προσωπικού. Η μόνη αναφορά ήταν στη μείωση των συντάξεων και αυτή περιορίστηκε σε μια υπόσχεση για «"φρένο" στις μειώσεις» και «σταδιακή αποκατάστασή τους με βάση τους ρυθμούς ανάκαμψης της οικονομίας», δηλαδή με βάση τους ρυθμούς αύξησης των κερδών της πλουτοκρατίας. Αν η «ανάκαμψη» δεν έρθει, τότε προφανώς οι συντάξεις θα παραμείνουν στα Τάρταρα, εκεί που τις έριξαν οι «μνημονιακές κυβερνήσεις», για τις οποίες τόσα καταμαρτυρεί ο λαλίστατος ΣΥΡΙΖΑ. Η μήπως οι συνταξιούχοι θα περιμένουν τη «Δευτέρα Παρουσία» της καπιταλιστικής ανάκαμψης, όποτε αυτή έρθει;

Ακόμα χειρότερα, το ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως προκύπτει και από τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ανάγεται εξολοκλήρου σε ζήτημα «έλλειψης πόρων» και εκεί εξαντλείται και η προτασιολογία του. Πλήρης αποσιώπηση ότι η Κοινωνική Ασφάλιση, δηλαδή οι συντάξεις, τα Ταμεία, η Υγεία, το φάρμακο, η περίθαλψη, είναι κοινωνικό δικαίωμα που τσακίζουν οι κυβερνήσεις που επέβαλαν τους αντιασφαλιστικούς νόμους. Δεν ξεφεύγει από την κυρίαρχη αντίληψη ότι το Ασφαλιστικό είναι κυρίως ζήτημα οικονομικό, βεβαίως έτσι εμφανίζεται, ως πρόβλημα «έλλειψης πόρων», αλλά καμιά αναφορά στις αιτίες. Είναι ακριβώς το ίδιο επιχείρημα της βιωσιμότητας που τόσα χρόνια επισείουν εθνικές κυβερνήσεις αλλά και η Ευρωπαϊκή Ενωση και με όχημα αυτό επέβαλαν τις αντιασφαλιστικές ανατροπές σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει πως δεν βλέπει ότι και το Ασφαλιστικό, όπως όλα τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, είναι πρωτίστως ζήτημα πολιτικό και συνεπώς ταξικό. Οτι τα Ταμεία ληστεύτηκαν από το κεφάλαιο, ότι σ' αυτό οδήγησε η πολιτική των κυβερνήσεων, άρα είναι ζήτημα και πεδίο ταξικής σύγκρουσης και αναμέτρησης, όπου κάποια τάξη κερδίζει και κάποια χάνει. Οτι προϋπόθεση για να αντιστραφεί η κατάσταση και στην Κοινωνική Ασφάλιση είναι μέσα από την πάλη τους οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα να επιβάλουν το δικό τους δίκιο. Δηλαδή: Να πληρώσουν κράτος και κεφάλαιο. Οτι εδώ φτάσαμε σήμερα όχι γιατί το ασφαλιστικό σύστημα ήταν φτωχό, αλλά γιατί κράτος και εργοδοσία λεηλάτησαν τα Ταμεία, μετέτρεψαν τις εισφορές των εργαζομένων σε κεφάλαιο για την καπιταλιστική μεταπολεμική ανάπτυξη, τις έκαναν επιχειρήσεις, τράπεζες και καράβια, τις οδήγησαν στον τζόγο, μέσα από τον οποίο βιομήχανοι και επιχειρηματίες άντλησαν φθηνά δάνεια και πολλές φορές «δανεικά και αγύριστα». Και όλα αυτά πολύ πριν δοθεί η χαριστική βολή με το «κούρεμα». Οτι, δηλαδή, ακόμα και τώρα, σε συνθήκες κρίσης, πόροι υπάρχουν, πλούτο οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι παράγουν, το ζήτημα είναι ποιος τον ιδιοποιείται, ποιος τελικά τον κατέχει. Και δεν αναφέρεται σ' αυτά γιατί η πολιτική του υπηρετεί το σύστημα.

Αλλά ακόμα και σε αυτό το ζήτημα των πόρων, πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει στροφές γύρω από τον εαυτό του γιατί αρνείται να πει το βασικότερο: Να πληρώσει η μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της. Γι' αυτό καταφεύγει σε ταχυδακτυλουργίες και προτείνει «Κοινωνική ρήτρα στα δημόσια έργα», που δήθεν θα επιβαρύνεται ο εργολήπτης, που όμως, όπως πάντα γίνεται, πάλι θα μετακυληθεί στα λαϊκά στρώματα (π.χ. διόδια), «Κοινωνική ρήτρα επί της δημόσιας ακίνητης περιουσίας», που προφανώς πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί για να αποδώσει, όπως το ίδιο υποκρύπτει και με την πρόταση για «την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας». Τι μένει τελικά απ' όλες αυτές τις έκτακτες φορολογήσεις και «κοινωνικές ρήτρες»; Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για «ειδικό φόρο συμμετοχής στα τυχερά παιχνίδια, λαχεία, προπό, καζίνο και πρόσθετο φόρο στις επιχειρήσεις τυχερών παιχνιδιών! Δηλαδή, οι συντάξεις να εξασφαλίζονται από τη ρουλέτα. Πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ τίναξε την πολιτική μπάνγκα στον αέρα. Θα τρέμουν τώρα τα κόμματα της συγκυβέρνησης και το κεφάλαιο, από τις πολιτικές ρηξικέλευθες προτάσεις του!

Νέες φοροθηλιές, ασήκωτα χαράτσια στο λαό

Νέας κοπής ''αντικειμενικά κριτήρια'', κατασχέσεις μισθών και συντάξεων για ληξιπρόθεσμες ''οφειλές'', μέτρα στραγγαλισμού για τους αυτοαπασχολούμενους

Με μπαράζ από νομοθετικές ρυθμίσεις και υπουργικές αποφάσεις, με μαζικά χαράτσια και νέες φοροθηλιές στο εισόδημα μισθωτών, συνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών κλιμακώνεται τις τελευταίες μέρες η επίθεση βίαιης απαλλοτρίωσης λαϊκών εισοδημάτων.

Η γκάμα της αντιλαϊκής πολιτικής επεκτείνεται στα νέας κοπής λεγόμενα «αντικειμενικά κριτήρια», στους «ελέγχους» για τις στοιχειώδεις δαπάνες διαβίωσης των λαϊκών νοικοκυριών, στις κατασχέσεις μισθών και συντάξεων για τις ληξιπρόθεσμες εμφανιζόμενες «οφειλές», που με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου συνεχίζουν να στοιβάζονται στα «συρτάρια» της Εφορίας. Από τα κιτάπια του κεφαλαίου, με τη συνεισφορά της παρεχόμενης «τεχνογνωσίας» των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (ΕΕ - ΔΝΤ), είναι οι συνταγές της λεγόμενης «φορολογικής συμμόρφωσης» (διάβαζε καθυπόταξης) των λαϊκών στρωμάτων, που επιχειρούν να στριμώξουν στο ρόλο του μόνιμου θύματος. Στόχος τους είναι να ανακάμψουν τα καπιταλιστικά κέρδη, να λεηλατήσουν περισσότερο λαϊκό μόχθο - χρήμα για το κρατικό ταμείο και στη συνέχεια να το διοχετεύσουν ξανά στους τραπεζίτες, στους βιομηχάνους, στα άλλα τμήματα του κεφαλαίου. Τα μοντέλα «φορολογικής συμμόρφωσης», όσο και ο τρόπος της προβολής από τα αστικά ΜΜΕ και επιτελεία, βασίζονται κυρίως στις συνταγές του ΔΝΤ, που λόγω «εξειδίκευσης» παρέχει και την ανάλογη «τεχνογνωσία». Αποσκοπούν και στη διαμόρφωση κοινωνικής συμπεριφοράς και αντίληψης της πραγματικότητας με κριτήρια τέτοια που να ικανοποιούν τις νόρμες πολιτικής των καπιταλιστών.

''Τεχνικές'' που αυξάνουν τη φορολογία

Ειδικότερα, σύμφωνα με τον πρόσφατο νόμο και τις συνοδευτικές υπουργικές αποφάσεις:

Νέα «αντικειμενικά κριτήρια»: Η συγκυβέρνηση τα βαφτίζει «έμμεσες τεχνικές ελέγχου». Αποσκοπούν στη διεύρυνση της «φορολογικής βάσης» προκειμένου στη συνέχεια να διογκώσουν, με το έτσι θέλω, τους φόρους και τα άλλα χαράτσια.

Τα σημαντικά υψηλότερα εισοδήματα που θα προκύπτουν θα διογκώνουν και τους φόρους εισοδήματος και το χαράτσι της λεγόμενης «αλληλεγγύης», που επίσης θα προσδιορίζεται με «τεκμαρτό τρόπο» και αφορά μισθωτούς, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες.

Για τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες, πέρα από τα προηγούμενα, θα σημάνει τη διόγκωση και των ακαθάριστων εσόδων τους, με αποτέλεσμα το αυγάτισμα και του ΦΠΑ που καταβάλλουν στην Εφορία. Για όλα τα τυχόν επιπλέον ποσά που θα τους προκύπτουν θα επιβάλλουν και πρόστιμο. Είναι απόλυτα φανερό το γεγονός ότι διαμορφώνουν συνθήκες στραγγαλισμού και μαζικών λουκέτων για τους αυτοαπασχολούμενους, προκειμένου να αφήσουν ελεύθερο το πεδίο και την επιχειρηματική πίτα στα ισχυρά μονοπώλια.

Για κάθε φορολογούμενο (μισθωτό, αυτοαπασχολούμενο κ.ά.) θα παίρνουν υπόψη τις δαπάνες που αφορούν στην πληρωμή των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, ύδρευσης, τηλεφώνου, τις δαπάνες για την εξόφληση τραπεζικών δανείων, τα έξοδα μέσω πιστωτικών καρτών κ.ά. Επικαλούνται τον ...περιορισμό της φοροδιαφυγής, λες και τα κάθε είδους σαπρόφυτα, μονοπώλια, μεγαλομέτοχοι, επιχειρηματικοί όμιλοι θα έπεφταν στο «δόκανο» μέσα από τους λογαριασμούς του ...νερού ή ακόμη και από τις τραπεζικές καταθέσεις, που έτσι κι αλλιώς έχουν το ελεύθερο να διακινούνται στις τράπεζες της Ελβετίας, στους κάθε είδους φορολογικούς παραδείσους της πλουτοκρατίας. Σε αυτό το πλαίσιο το υπουργείο Οικονομικών έχει ζητήσει από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (εταιρείες ύδρευσης, τηλεφωνίας, ΔΕΗ, τράπεζες κ.ά.) να αποστέλλουν τα ηλεκτρονικά αρχεία με τις δαπάνες και τα ζητούμενα στοιχεία για τον καθένα πελάτη τους.

Στόχος της συγκυβέρνησης είναι η διαμόρφωση και λειτουργία του λεγόμενου «ηλεκτρονικού περιουσιολογίου», όπου σταδιακά θα καταγραφούν όλα τα περιουσιακά στοιχεία και τα εισοδήματα. Αυτό είναι η επίσημη δικαιολογία, από την πλευρά της συγκυβέρνησης, για το γεγονός ότι στις φετινές φορολογικές δηλώσεις (Ε1) μισθωτοί, συνταξιούχοι κ.ά υποχρεώνονται να δηλώσουν, για πρώτη φορά, τις κάθε είδους παροχές σε χρήμα των ασφαλιστικών ταμείων τους (ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, νοσήλια, επιδόματα τοκετού κ.ά.). Από τώρα στρώνουν το χαλί για φόρους πάνω στα ασφαλιστικά βοηθήματα που πήραν οι ασφαλισμένοι, ακόμη και για τα ποσά των εισφορών υγειονομικής περίθαλψης που παρακρατήθηκαν ήδη από τα εισοδήματά τους.

Οι λεγόμενες «τεχνικές ελέγχου» για τον «έμμεσο προσδιορισμό» φορολογητέου εισοδήματος είναι:

• ''Ανάλυση της ρευστότητας'': Αφορά στα έσοδα του ελεγχόμενου (φορολογητέα ή όχι), αγορές και άλλες δαπάνες (ατομικές, οικογενειακές, επαγγελματικές), μεταβολές περιουσιακών στοιχείων.

• ''Προσδιορισμός καθαρής θέσης'': Στο εμφανιζόμενο «ενεργητικό» καταγράφονται τα περιουσιακά στοιχεία και οι καταθέσεις. Στο «παθητικό» οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές δαπάνες των ελεγχόμενων.

• Τραπεζικοί λογαριασμοί: Αφορά στις δοσοληψίες (αναλήψεις - καταθέσεις) μέσω τραπεζών. Στόχος, η σύγκριση με τις δαπάνες που γίνονται σε μετρητά, προκειμένου στη συνέχεια να τα συγκρίνουν με τα δηλωμένα εισοδήματα.

Από τα παραπάνω προβάλλει το ενδεχόμενο επιβολής τεκμαρτών φόρων και χαρατσιών ακόμη και σε ανύπαρκτα εισοδήματα, ακόμη και σε άνεργους, που στηρίζονται στα οικογενειακά και φιλικά πρόσωπα, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις στοιχειώδεις δαπάνες της καθημερινότητας, οι οποίες, όπως είναι απόλυτα φυσιολογικό, δεν μπορούν να «δικαιολογηθούν» στη βάση των «τεκμαρτών κριτηρίων» της συγκυβέρνησης.

Σύμφωνα με τις επεξεργασίες συγκυβέρνησης και υπουργείου Οικονομικών, πρώτοι στη λίστα για έλεγχο με τις νέες μεθόδους «έμμεσου προσδιορισμού των εισοδημάτων» θα είναι περίπου 460.000 αυτοαπασχολούμενοι (μικρομεσαίοι επιτηδευματίες με ατομικές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες) με δηλωμένα εισοδήματα που, κατά το υπουργείο Οικονομικών και τη συγκυβέρνηση, εμφανίζονται σε χαμηλό επίπεδο. Το νέο μέτρο αποτελεί συνέχεια της φοροεπέλασης για τη σύνθλιψη των αυτοαπασχολούμενων (κατάργηση αφορολόγητου ορίου, «αυτοτελής φορολόγηση» με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ εισοδήματος, χαράτσια επιτηδεύματος κ.ά.). Ερχονται τώρα με το «έτσι θέλω» να διευρύνουν και τη «φορολογική βάση» στο όνομα της «φορολογικής συμμόρφωσης» στις νόρμες του κεφαλαίου.

Με άλλη υπουργική απόφαση συγκροτείται Επιτροπή για την «απλοποίηση της απεικόνισης των συναλλαγών» για τους αυτοαπασχολούμενους και επαγγελματίες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, προωθείται ρύθμιση για την κατάργηση διαφόρων «εκπιπτόμενων δαπανών» που ισχύουν ανά επαγγελματική κατηγορία. Αναμένεται να περάσει στο επόμενο φορολογικό νομοσχέδιο (πιθανόν φέτος το καλοκαίρι), μαζί με άλλες αντιλαϊκές ρυθμίσεις.

Κατασχέσεις

Πάνω από 2 δισ. ευρώ έφτασαν οι νέες εμφανιζόμενες ληξιπρόθεσμες «οφειλές» στην Εφορία, τα κάθε είδους χαράτσια που βεβαιώθηκαν από το φοροεισπρακτικό μηχανισμό στο α' τρίμηνο (Γενάρης - Μάρτης) του 2013, εξέλιξη που επιβεβαιώνει τα διαχειριστικά ζόρια του κεφαλαίου και ταυτόχρονα την ανάγκη άμεσης ετοιμότητας του ταξικού μετώπου πάλης για την αντιμετώπιση και αποτροπή των κατασχέσεων σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών.

Η υπαγωγή στις διατάξεις τμηματικής εξόφλησης αποτελεί το δόκανο που στήνει η συγκυβέρνηση απέναντι στα οικονομικά αδύναμα λαϊκά νοικοκυριά που δε θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις προϋποθέσεις ένταξης και παραμονής στην εν λόγω ρύθμιση.

Ειδικότερα:

Το υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με τον πρόσφατο νόμο, μπορεί να δώσει «εντολή παρακράτησης μέρους ή του συνόλου της χρηματικής απαίτησης κατά τρίτων προσώπων», δηλαδή για κατασχέσεις μισθών και συντάξεων απευθείας από τα λογιστήρια των επιχειρήσεων και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Στο επόμενο διάστημα το «μαρκάρισμα» θα πάρει ασφυκτικές και μαζικές διαστάσεις. Αποδέκτες της βαρβαρότητας του κεφαλαίου είναι 2,5 εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά, για «οφειλές» μέχρι 3.000 ευρώ, ακόμη και για ποσά κάτω από τα 1.000 ευρώ! Με υπουργική εγκύκλιο καθιερώθηκε η δυνατότητα και ηλεκτρονικής ειδοποίησης για κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, ενοικίων, επιδοτήσεων, τυχόν άλλων εισοδημάτων.

Το μέτρο της κατάσχεσης μισθών και συντάξεων (απευθείας από τα λογιστήρια των επιχειρήσεων και τα ασφαλιστικά ταμεία) προβλέπεται για οφειλές που ξεκινούν μόλις από τα 300 ευρώ. Μέχρι σήμερα «ακατάσχετο» είναι το ποσό του μισθού και της σύνταξης μέχρι τα 1.000 ευρώ το μήνα. Με νέα διάταξη αναμένεται να προχωρήσουν στη συρρίκνωση του «ακατάσχετου» από τα 1.000 στα 600 ευρώ.

Σε περίπτωση «εκπρόθεσμης καταβολής» έστω και μιας από τις προβλεπόμενες δόσεις, η ρύθμιση διευκόλυνσης χάνεται, με αποτέλεσμα να γίνεται απαιτητό το σύνολο της εμφανιζόμενης «οφειλής». Η εξουθένωση της λαϊκής οικογένειας προκύπτει ανάγλυφα από το γεγονός ότι η εκπρόθεσμη καταβολή συνεπάγεται και προσαύξηση στο 15%, σε μια εξέλιξη που καταργεί την όποια προβλεπόμενη «διευκόλυνση». Για να μη χαθεί η ρύθμιση πρέπει μέχρι το τέλος της επόμενης δόσης να πληρωθεί η προηγούμενη δόση μαζί με την προσαύξηση!

Προϋπόθεση για την παραμονή στη ρύθμιση «τμηματικής διευκόλυνσης» για τα ληξιπρόθεσμα χρέη (μέχρι 31 Δεκέμβρη 2012) είναι η «κανονική» αποπληρωμή για τους φόρους και τα χαράτσια του 2013.

Το «κάτω οι φόροι και τα μέτρα που πνίγουν τη λαϊκή οικογένεια», «καμιά κατάσχεση στα λαϊκά νοικοκυριά» είναι η δική μας αντίστοιχη απάντηση στη βαρβαρότητα του κεφαλαίου, στην πολιτική της συγκυβέρνησης. Κάθε αυταπάτη και προσμονή για κάτι καλύτερο από την πολιτική και τους διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος, θα σημάνει νέα υποχώρηση του λαϊκού παράγοντα, παράδοση πολύτιμων θέσεων στους κεφαλαιοκράτες. Στην ανάπτυξη της Λαϊκής Συμμαχίας, του ταξικού πόλου συσπείρωσης, θα κριθεί και το ζωτικό ζήτημα της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, η παρεμπόδιση και ανατροπή των μέτρων που καταστρέφουν το λαό.

Ανδρέας ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ

Εκδήλωση στο Παλιοζογλώπι για τον Χαρίλαο Φλωράκη

Την Κυριακή 26/5, στην τοποθεσία του ''Αϊ-Λια'', στα οκτώ χρόνια από το θάνατό του

Με αφορμή τη συμπλήρωση οχτώ χρόνων από το θάνατο του Χαρίλαου Φλωράκη (22/5/2005), η Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ οργανώνει εκδήλωση τιμής και μνήμης την Κυριακή 26 Μάη στις 12 το μεσημέρι, στην πατρίδα του, το Παλιοζογλώπι Καρδίτσας, στην τοποθεσία του «Αϊ-Λια». Στη σχετική ανακοίνωση, σημειώνεται:

''Ο Χαρίλαος Φλωράκης, γεννήθηκε τον Ιούλη του 1914, στο χωριό Ραχούλα, του σημερινού Δήμου Ιτάμου των Θεσσαλικών Αγράφων. Ερχεται σε επαφή με τις κομμουνιστικές ιδέες από πολύ νεαρή ηλικία, οργανώνεται στην ΟΚΝΕ. Από τότε, μαθητής, και για 76 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το τέλος του βιολογικού του βίου, απλόχερα προσφέρει τα πάντα στο ΚΚΕ, στους ηρωικούς ταξικούς αγώνες του λαού μας. Με ακατάβλητη πίστη στη δύναμη και στο δίκιο του λαού, με παραδειγματική αφοσίωση στα ιδανικά της εργατικής τάξης, στην πάλη για κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ο Χαρίλαος Φλωράκης εκφράζει μια ολόκληρη γενιά σύγχρονων λαϊκών ηρώων, παραδείγματα για το σήμερα.

Πρωτοστατεί μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες κομμουνιστές, χιλιάδες αγωνιστές στις ανώτερες στιγμές της ταξικής πάλης στη χώρα μας, στιγμές που ακόμη ακτινοβολούν διεθνώς, δείχνουν το δρόμο στην ανειρήνευτη πάλη της εργατικής με την αστική τάξη, και των συμμάχων τους, ντόπιων και ξένων. Σ' αυτές εντάσσεται ο αγώνας του ΕΑΜ, η τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, με αιμοδότη - καθοδηγητή το ΚΚΕ.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης, δε λυγίζει. 216 μήνες, 6.570 μέρες σε φυλακές και εξορίες είναι το δώρο της αστικής τάξης για τον "καπετάν Γιώτη", μέχρι την εποχή της μεταπολίτευσης. Τέτοια ...δώρα έκανε το αστικό κράτος της δεκαετίας του '50 και σε χιλιάδες άλλους κομμουνιστές, αγωνιστές, που όχι μόνο δε διαγράφουνε το δρόμο της λαϊκής επαναστατικής πάλης, αλλά, με τη στάση ζωής τους, του χαρίζουν κι άλλο φως.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης, αναδεικνύεται σε λαϊκό ηγέτη, σε Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, μέσα από αυτό το δρόμο, μέσα από τη φωτιά μεγάλων ταξικών αγώνων, που η εργατική τάξη με τη σύμμαχη φτωχή αγροτιά, διεξάγει ενάντια στην αστική τάξη και τους συμμάχους της, τους Αγγλους, τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές.

Ανυποχώρητα και οργανωμένα παλεύει, τόσο σ' αυτή την περίοδο όσο και στην κατοπινή, όταν το αστικό κράτος, και οι κυβερνήσεις του, χρησιμοποιούν το μαστίγιο ενάντια στους "κομμουνιστοσυμμορίτες", όταν εξορίζει, εκτελεί, βασανίζει, με στόχο να χτυπήσει την ηθική υπεροχή τους, να τρομοκρατήσει, για να στεριώσει την εξουσία του. Οπως και αργότερα, τα χρόνια μέχρι την μεταπολίτευση, όπου το ΚΚΕ, ύστερα από 27 χρόνια παρανομίας, κατακτά, τη δημόσια εμφάνιση του, τη λεγόμενη "νομιμότητα" του.

Αναλαμβάνει Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1972- 1989. Πρωτοστατεί ενάντια στο δηλητήριο της λεγόμενης "ανανέωσης", όταν το Κόμμα χτυπιέται από μέσα, από τους λεγόμενους "ανανεωτές". Δηλαδή, εκείνους που αργότερα δημιούργησαν τα πολιτικά σχήματα τύπου ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ - ΔΗΜΑΡ και λοιπούς εραστές ενός ..."ηθικού" καπιταλισμού, που σήμερα, πάνω στα ερείπια της κρίσης, που πληρώνει με το αίμα του αυτός ο λαός μας, προτείνουν συμμαχίες με τμήματα των αστών, καλλιεργώντας αναμονή, αυταπάτες, ότι τα συμφέροντα των μονοπωλίων και του λαού, μπορούν δήθεν να ταυτιστούν.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης, η γενιά του, μας διαπαιδαγωγούν, μας φρονηματίζουν, μας εμπνέουν. Ειδικά σήμερα, βασισμένοι στην ιστορική πείρα, είμαστε βέβαιοι ότι "η σπορά του θα καρπίσει". Κόντρα στη μεταφυσική ερμηνεία της ζωής, κόντρα στις Κασσάνδρες των αντιλαϊκών μονόδρομων της ΕΕ, των αστικών κυβερνήσεων, συγκυβερνήσεων και συμμαχιών, κόντρα στις ψευδεπίγραφες αντιμνημονιακές - αντιμερκελικές γραμμές, η ζωή, αργά και βασανιστικά προχωρά, αποδεικνύει την αλήθεια της.

Στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στο χωριό, στους τόπους μόρφωσης, δημιουργείται η πιο πλατιά συμμαχία. Ενώνονται και παλεύουν για τα άλλοτε αυτονόητα, εργάτες, υπάλληλοι, φτωχοί επαγγελματίες, νέοι. Διεκδικούν με επιθετικά αιτήματα τα στοιχειώδη, που η καπιταλιστική κρίση μας στερεί, ανοίγουν μέτωπο για να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν. Στέκονται αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλο, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη φυλή, την εκλογική τους τοποθέτηση, ταξικά αλληλέγγυοι σε όλες τις μάχες, μέχρι την τελική, την εξουσία.

Γνωρίζουμε ότι ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης αλλάζει, ακόμη κι όταν τα πράγματα φαίνονται ακίνητα κι ο αντίπαλος παντοδύναμος. Ακόμη κι όταν εξακολουθεί να διαθέτει τη δύναμη να ξεγελά, με μηχανισμούς, το κράτος του, αλλάζοντας φορεσιές, κυβερνήσεις, φτιάχνοντας "νέα" κόμματα - φτερούγες. Προετοιμαζόμαστε για το ενδεχόμενο επερχόμενου πολέμου στην περιοχή μας, για να μη χύσει το αίμα του ο λαός, για ξένα συμφέροντα, αλλά, να παλέψει για τη δική του πατρίδα, τον πλούτο της. Αυτός είναι ο δικός του ιδρώτας, όχι των μονοπωλίων που προκειμένου για κέρδη, αρπάζουν και τα όπλα, αν δεν μπορούν να λύσουν αλλιώς τις διαφορές τους.

Η σπορά του Χαρίλαου Φλωράκη μένει και είναι αυτή, η ρεαλιστική αισιοδοξία, ότι η εργατική τάξη θα πάρει το τιμόνι της οικονομίας και του κράτους, ελευθερώνοντας τη χώρα από την ΕΕ, επιστρέφοντας τον πλούτο στο λαό, αφού αυτός τον παράγει. Το ΚΚΕ καταθέτει τις δυνάμεις του σ' αυτή την κατεύθυνση, με τη βαθιά πεποίθηση ότι η αστείρευτη λαϊκή δύναμη, θα ξαναγεννηθεί, κυοφορεί νέους μεγάλους αγώνες, την πάλη για τη νέα κοινωνία, τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική''.

Παιδικοί Σταθμοί: Μεγαλώνει κάθε χρόνο η αγωνία των γονιών

Αγώνα δρόμου κάνουν και φέτος χιλιάδες νέες μητέρες και ζευγάρια στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν μια θέση για το παιδί τους στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς. Η κατάσταση που επικρατεί στους σταθμούς εντείνει την αγωνία τους: Η υποβάθμιση και οι περικοπές στη χρηματοδότησή τους, οι ελλείψεις σε προσωπικό, σε υποδομές, ακόμα και σε αναλώσιμα, εμφανίζονται κάθε χρόνο με πιο έντονο τρόπο. Παράλληλα, η ανεργία και η ανασφάλεια, η φορολεηλασία και η επίθεση στους μισθούς των νέων γονιών καθιστούν απαγορευτικό το κόστος των ιδιωτικών παιδικών σταθμών και πολλαπλασιάζουν τις αιτήσεις που δέχονται οι δήμοι. Από τους χιλιάδες γονείς που αγωνιούν αν θα γίνει δεκτό το παιδί τους, πολλοί θα δουν την αίτησή τους να απορρίπτεται, ενώ και για όσους σταθούν «τυχεροί» τα προβλήματα δε θα σταματήσουν με την εγγραφή του παιδιού τους στον παιδικό σταθμό.

Ενδεικτική για το δυσβάσταχτο βάρος των τροφείων είναι η αύξηση των αιτήσεων των μητέρων στο πρόγραμμα που υλοποιεί, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ). Η συμμετοχή σε αυτό εξασφαλίζει στα παιδιά τους θέση σε βρεφονηπιακούς, παιδικούς σταθμούς και Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) και απαλλαγή από την καταβολή τροφείων. Οι αιτήσεις αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, καθώς η συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι ο μόνος τρόπος να στείλουν το παιδί τους στον παιδικό σταθμό οι άνεργες μητέρες, οι αιτήσεις των οποίων δεν γίνονται δεκτές από τους περισσότερους δήμους, αλλά και εργαζόμενες με ολιγόμηνες συμβάσεις, μερική απασχόληση και γενικά ελαστικές εργασιακές σχέσεις, που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τα τροφεία. Ετσι, από 24.856 το 2010, οι αιτήσεις ανέβηκαν στις 54.954 το 2011 και την περασμένη χρονιά σκαρφάλωσαν στις 78.348. Από τις περσινές αιτήσεις εγκρίθηκαν λιγότερες από τις μισές, με αποτέλεσμα ο αριθμός των παιδιών που έμειναν εκτός να ξεπεράσει τις 53.000. Στη συνέχεια, το υπουργείο Εργασίας προχώρησε, σε συμφωνία με τους δήμους και τους ιδιωτικούς σταθμούς που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, σε μείωση του ανώτατου ορίου ετήσιας δαπάνης που καταβάλλει η ΕΕΤΑΑ για κάθε παιδί κατά 12,5%, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για να επιβληθούν τροφεία και πληρωμές και στις μητέρες που έγιναν δεκτές στο πρόγραμμα και κάνοντας «σκόντο» στις ανάγκες των παιδιών για επαρκές παιδαγωγικό προσωπικό και υλικό, για κατάλληλες υποδομές και διατροφή.

Στους γονείς ο λογαριασμός

Τα μηνιαία τροφεία στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς αποτελούν ένα ακόμα «χαράτσι» για τη λαϊκή οικογένεια. Η απαλλαγή των γονιών από αυτό προϋποθέτει ετήσιο οικογενειακό εισόδημα τόσο χαμηλό που συνεπάγεται οξύτατο πρόβλημα επιβίωσης. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τις αναρτήσεις στις ιστοσελίδες τους, ο Δήμος Περιστερίου απαλλάσσει από τα τροφεία τις οικογένειες με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 10.000 ευρώ και μονογονεϊκές οικογένειες με ετήσιο εισόδημα έως 20.000 ευρώ, ενώ ο Δήμος Καλλιθέας θέτει ως όριο τα 7.000 και τα 15.000 ευρώ αντίστοιχα. Πολλοί δήμοι, μεταξύ των οποίων και οι παραπάνω, δεν δέχονται αιτήσεις ανέργων. Καθώς η γυναικεία ανεργία καταγράφει θηριώδη ποσοστά, προβάλλεται ακόμα και το «επιχείρημα» πως οι άνεργες μητέρες δε χρειάζονται παιδικό σταθμό, αφού μπορούν να κρατήσουν οι ίδιες το παιδί τους στο σπίτι. Ο αποκλεισμός των παιδιών των ανέργων δε στερεί μόνο στις μητέρες τη δυνατότητα να ψάξουν για μια θέση εργασίας αλλά και στα ίδια τα παιδιά το δικαίωμά τους στην προσχολική αγωγή, που είναι σημαντική για την κοινωνικοποίηση και την ομαλή ανάπτυξή τους.

Το ύψος των τροφείων κλιμακώνεται μαζί με το οικογενειακό εισόδημα, έτσι που αποτελεί σημαντικό κόστος για κάθε οικογένεια. Για παράδειγμα, ο Δήμος Περιστερίου ορίζει τα μηνιαία τροφεία στα 80 ευρώ όταν το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα κυμαίνεται ανάμεσα στις 35 και 40 χιλιάδες ευρώ. Για την αντίστοιχη εισοδηματική κατηγορία (άνω των 35 χιλιάδων) ο Δήμος Καλλιθέας ορίζει μηνιαία τροφεία ύψους 100 ευρώ. Με δεδομένο ότι τα τροφεία καταβάλλονται για 11 μήνες το χρόνο, για όλο δηλαδή το έτος με εξαίρεση τον Αύγουστο που οι σταθμοί δε λειτουργούν, το ετήσιο κόστος φτάνει τα 880 και 1.100 ευρώ. Τα εισοδήματα βεβαιώνονται από τα εκκαθαριστικά της εφορίας, αφορούν δηλαδή εισοδήματα της περασμένης χρονιάς που είναι όμως πιθανό πλέον να μην υπάρχουν, να έχουν σήμερα συρρικνωθεί από τις αλλεπάλληλες μειώσεις στους μισθούς και τα μεροκάματα.

Οι νέοι γονείς όμως δεν αναγκάζονται να βάλουν το χέρι στην τσέπη μόνο για τα τροφεία. Στη δική τους πλάτη πέφτει πρόσθετο βάρος, αφού κατά τη διάρκεια της χρονιάς πρέπει να πληρώσουν για αναλώσιμα υλικά που είναι αναγκαία για τις δραστηριότητες των παιδιών αλλά και για διάφορες πολιτιστικές και άλλες δραστηριότητες των παιδιών (π.χ. για θεατρικές παραστάσεις, εκδρομές, κ.τ.λ.). Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς που φτάνει στο τέλος της, δεν ήταν λίγοι οι σταθμοί στους οποίους παρουσιάστηκαν σημαντικές ελλείψεις. Και πάλι οι γονείς κλήθηκαν να πληρώσουν για υλικά, όπως απορρυπαντικά, να συνεισφέρουν επιπλέον ποσά για τη σίτιση των παιδιών ή αναγκάστηκαν να δίνουν στα παιδιά φαγητό από το σπίτι.

Δίπλα σε αυτά οξύνονται μια σειρά από προβλήματα. Στον αέρα βρίσκονται η στελέχωση, η χρηματοδότηση και τελικά η ίδια η λειτουργία των παιδικών σταθμών. Εκατοντάδες συμβάσεις που αφορούν παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό λήγουν και παραμένει άγνωστο πόσοι παιδικοί σταθμοί θα λειτουργήσουν και πόσα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν τη νέα σχολική χρονιά. Ακόμα κι όταν προσλαμβάνεται προσωπικό, αυτό γίνεται με ολιγόμηνες, ακόμα και δίμηνες συμβάσεις, με τις αρνητικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται όσον αφορά στην παιδαγωγική διαδικασία. Οι συμβάσεις των παιδιάτρων λήγουν χωρίς να ανανεώνονται, αφήνοντας τα παιδιά χωρίς ιατρική παρακολούθηση. Τέλος, παραμένουν τα κτιριακά προβλήματα, με πολλούς σταθμούς να στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια, σε ορόφους πολυκατοικιών, χωρίς προαύλιο χώρο.

Αδιέξοδες και επιζήμιες για τη λαϊκή οικογένεια είναι και οι κινήσεις στις οποίες προχωρούν ορισμένες διοικήσεις δήμων, με τη δημιουργία «κοινωνικών επιχειρήσεων», συνεταιρισμών δηλαδή απολυμένων συμβασιούχων και άλλων ανέργων. Αντί να διατηρούν υποδομές, να προσλαμβάνουν προσωπικό και να παρέχουν οι ίδιοι κοινωνικές υπηρεσίες, οι δήμοι θα τις αγοράζουν από τους συνεταιρισμούς αυτούς. Στη θέση των βρεφονηπιακών σταθμών ένας δήμος θα αγοράζει φθηνές υπηρεσίες από έναν τέτοιο συνεταιρισμό, που, όμως, δε θα μπορεί να διαθέτει το απαραίτητο παιδαγωγικό προσωπικό, τον εξοπλισμό, την υποδομή και τα μέσα για να τις παρέχει σε όλους και σε υψηλό επίπεδο. Παράλληλα, μέσα από τις «κοινωνικές επιχειρήσεις» ανοίγει ο δρόμος για να βάλουν οι ιδιώτες χέρι στις υπηρεσίες προσχολικής αγωγής, για να προχωρήσει η ιδιωτικοποίησή τους, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που αυτή συνεπάγεται για το κόστος και την ποιότητά της.

Αφετηρία οργάνωσης και αγώνων

Μπροστά στην κατάσταση αυτή, από τώρα οι νέες μητέρες και τα νέα ζευγάρια να συνδεθούν με τους συλλόγους της ΟΓΕ, τα σωματεία τους, να δημιουργήσουν επιτροπές αγώνα για να μην απορριφθεί καμία αίτηση από τους δήμους. Να γυρίσουν παράλληλα την πλάτη στο ρατσιστικό δηλητήριο της Χρυσής Αυγής, που, με στόχο να αθωώσει την αντιλαϊκή πολιτική, προβάλλει ως αιτία των προβλημάτων τους μετανάστες και τα παιδιά τους.

Μέσα από τα εργατικά σωματεία, τους συλλόγους και τις ομάδες της ΟΓΕ, τους συλλόγους και τις επιτροπές γονέων, τις Λαϊκές Επιτροπές στις συνοικίες, να παλέψουν για το δικαίωμα των παιδιών στη δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή, διεκδικώντας:

• Αμεση κρατική επιχορήγηση στους δήμους για να αντιμετωπιστεί η σημερινή εκρηκτική κατάσταση.
• Να γίνουν δεκτά όλα τα παιδιά Ελλήνων και μεταναστών στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Αμεση αξιοποίηση κρατικών και δημοτικών κτιρίων.
• Να καταργηθούν τα τροφεία και οι πληρωμές από τους γονείς.
• Να μην κλείσει κανένας σταθμός. Να μη γίνει καμιά απόλυση. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Αποκλειστικά κρατικούς δημόσιους δωρεάν σύγχρονους και ασφαλείς παιδικούς σταθμούς με κτιριακή επάρκεια, καταλληλότητα, υποδομή, ποιότητα του φαγητού, μόνιμο, εξειδικευμένο και επαρκές προσωπικό. Ενιαίο φορέα προσχολικής αγωγής, ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα και χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ευτυχία ΧΑΪΝΤΟΥΤΗ

Ο φόρος στη γη

Είχαμε επισημάνει έγκαιρα ότι το πρόγραμμα λιτότητας που εφαρμόζεται από το 2010 στην Ελλάδα μέσω του μηχανισμού των μνημονίων δεν αποσκοπεί μόνο στη «δημοσιονομική προσαρμογή» και στην ενίσχυση της κεφαλαιοκρατικής ανταγωνιστικότητας, μέσα από τη βίαιη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, αλλά εξυπηρετεί παράλληλα και ευρύτερες επιδιώξεις του συστήματος. Επιδιώξεις οι οποίες, για παράδειγμα στο ζήτημα της ακίνητης περιουσίας και της γης, είναι να δημιουργηθεί μεγάλη καπιταλιστική αγορά, στα πεδία των ακινήτων στις πόλεις και της αγροτικής γης, μέσα από τη βίαιη εκτόπιση της μικρής ιδιοκτησίας ακινήτων και των μικρών καλλιεργητών γης.

Στην Ελλάδα υπάρχει καθυστέρηση στη συγκέντρωση γης και ακίνητης περιουσίας, σε σχέση με τις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες της Δ. Ευρώπης και τις ΗΠΑ, όπου η συγκέντρωση των αστικών ακινήτων είναι πολύ μεγάλη, ενώ η αγροτική γη βρίσκεται στα χέρια μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό τομέα. Η ιδιοκατοίκηση βρίσκεται σε πάρα πολύ υψηλά επίπεδα (άνω του 80% των ελληνικών οικογενειών έχουν δικό τους σπίτι), ενώ παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα ο μέσος γεωργικός κλήρος, ο οποίος δεν ξεπερνά τα 50 -55 στρέμματα.

Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα βλέπει τη μικρή αστική ιδιοκτησία και τον μικρό αγροτικό κλήρο σαν εμπόδια στην περαιτέρω ανάπτυξή του. Για να ξεπεραστεί το εμπόδιο αυτό, ώστε να μπουν στις συγκεκριμένες αγορές μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, μοιραία, θα πρέπει να απαλλοτριωθούν η μικρή αστική ιδιοκτησία και ο μικρός αγροτικός κλήρος, υπέρ των μεγάλων συμφερόντων. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή έρχεται να διαδραματίσει το αστικό κράτος, με τη φορολογική πολιτική. Η φορολογία της μικρομεσαίας αστικής ιδιοκτησίας ξεκίνησε το Νοέμβρη του 2011 (χαράτσι Βενιζέλου), με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες να βρίσκονται σήμερα σε οικονομικό αδιέξοδο, καθώς δεν είναι σε θέση να πληρώσουν ούτε καν τις εξοντωτικές δόσεις των φόρων, οι οποίοι συσσωρεύονται απειλητικά στις καταστάσεις της εφορίας.

Τώρα, μάθαμε την πρόθεση της συγκυβέρνησης να προχωρήσει στη φορολογία των αγροτικών εκτάσεων, με τη μέση φορολογική επιβάρυνση να ανέρχεται στα 12 - 13 ευρώ ανά στρέμμα. Αν συμβεί κάτι τέτοιο - η τελική μορφή των μέτρων αναμένεται να ανακοινωθεί τον Ιούνη - μια αγροτική οικογένεια που κατέχει 50 στρέμματα γης, θα επιβαρυνθεί με 600 - 650 ευρώ φόρο μόνο για το χωράφι. Για όποιον γνωρίζει την κατάσταση που βιώνουν αυτή τη στιγμή οι μικροί και μεσαίοι αγρότες, με το αυξημένο κόστος παραγωγής (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, σπόροι, γεωργικά μηχανήματα, τραπεζική χρέωση) και τις εξευτελιστικές τιμές στις οποίες εξαναγκάζονται να πωλούν τα γεννήματά τους, ο νέος αυτός φόρος στέλνει ισχυρό μήνυμα ότι κάθε προσπάθεια για συνέχιση καλλιέργειας της γης τους είναι μάταιη και ότι θα πρέπει να αναζητήσουν άλλες λύσεις...

Είναι μεγάλο ψέμα αυτά που διακηρύσσουν τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, ότι βρισκόμαστε στο τέλος της νύχτας. Η αλήθεια είναι ότι όσο συνεχίζεται η συγκεκριμένη πολιτική, ο λαός θα βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στις δίνες της λιτότητας. Μόνη διέξοδος και προοπτική βρίσκεται στον αγώνα, στη ρήξη και την ανατροπή, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και δυνάστες.

Ριζοσπάστης

Πώς πλασάρεται μια είδηση

''Αύξηση των δαπανών των Ελλήνων για πορνεία και ναρκωτικά στην περίοδο του μνημονίου διαπιστώνει η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), όταν παράλληλα συρρικνώθηκαν οι δαπάνες για τρόφιμα και Υγεία, ένδυση - υπόδηση, ηλεκτρικές συσκευές, οικιακά είδη...''.

Με αυτή την παράγραφο ξεκινάει το ρεπορτάζ του ο δημοσιογράφος της εφημερίδας ''Αγγελιοφόρος'' (12-5-13).

 Η αύξηση αυτών των δαπανών αποδεικνύεται στο ρεπορτάζ από τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Το 2011 οι Έλληνες δαπάνησαν για πορνεία το ποσό των 1.561 εκατ. ευρώ, δηλαδή αύξηση δαπάνης κατά 9% έναντι του 2009.

Ταχύτερη ήταν η αύξηση που καταγράφτηκε στη δαπάνη για ναρκωτικά. Δαπανήθηκαν 1.175 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση έναντι του 2009 κατά 18%.

''Δηλαδή την περίοδο που βάθυνε η ύφεση και οξύνθηκε η οικονομική κρίση, προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι δαπάνες που άντεξαν στην κρίση και μάλιστα αυξήθηκαν ήταν εκείνες για πορνεία και ναρκωτικά''. Έτσι πλασάρεται η είδηση.

Η κυβέρνηση του ''σοσιαλιστή'' κ. Σημίτη το 1999 καθιέρωσε νομοθετικά την πορνεία ως επάγγελμα, αποσυνδέοντας τις κοινωνικές αιτίες που παράγουν και αναπαράγουν το πρόβλημα (ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση, έλλειψη κοινωνικών παροχών). Με άλλα λόγια, αποκρύπτοντας και αθωώνοντας την σαπίλα του καπιταλισμού, αποποιήθηκε τις ευθύνες της αστικής τάξης και της κυβέρνησής του και ανήγαγε το κοινωνικό αυτό πρόβλημα στην ατομική σφαίρα, μέσα στα πλαίσια της λογικής ότι τα πάντα πωλούνται και τα πάντα αγοράζονται. Έτσι η πορνεία μπήκε στη λίστα του επαγγελματικού προσανατολισμού σαν εναλλακτική πρόταση στην ανεργία. Ταυτόχρονα, νομιμοποιήθηκαν η επένδυση σε επιχειρήσεις, με τεράστια κέρδη της πορνικής αγοράς, η ελεύθερη διαφήμιση από τον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο, τα πορνομάγαζα, σχολές εκπαίδευσης στην πορνεία, άνοιξε διάπλατα το δρόμο της ανάπτυξης της βιομηχανίας του σεξ, καθιέρωσε την πορνοκουλτούρα, προωθεί την εκπόρνευση των νέων γυναικών.

Μέσα στη λαίλαπα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης η τρικομματική κυβέρνηση που συγκροτήθηκε για να μας «σώσει» από τη χρεοκοπία, νομοθέτησε και αυτό το έγκλημα κατά της νεολαίας που νομιμοποιεί τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών, καθιερώνει τη χορήγηση «κρατικής πρέζας» εφ’ όρου ζωής για συντήρηση της εξάρτησης, ανοίγει την πόρτα σε ιδιώτες στον ευαίσθητο χώρο της πρόληψης, βυθίζοντας και άλλες οικογένειες στην απελπισία, με παιδιά βαλτωμένα μέσα στους «ψεύτικους παραδείσους», διά βίου εξαρτημένα και χειραγωγημένα.

Τα κοινωνικά αίτια που γεννούν την εξάρτηση από τα ναρκωτικά και που με ανάγλυφο τρόπο αποτυπώνονται στους δείκτες ανεργίας και υποαπασχόλησης, στην κοινωνική ανασφάλεια, στην εμπορευματοποίηση των σχέσεων, στην αποξένωση και την αλλοτρίωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, στην ολοένα αυξανόμενη περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό συγκεκριμένων ομάδων πληθυσμού, στην κυριαρχία των πολιτιστικών υποπροϊόντων της ναρκωκουλτούρας και των ναρκωφεστιβάλ απλώνουν ένα αόρατο πλέγμα δεσμών στα νέα παιδιά και μένουν στη σκοτεινή πλευρά της είδησης.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η κυρίαρχη τάξη, για την ολοένα μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, χρειάζεται την αποχαύνωση και την πρόκληση των ενστίκτων της νέας βάρδιάς της, με στόχο την απομάκρυνσή της από τον οργανωμένο αγώνα για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας, αυτής της δεσπόζουσας σαπίλας.

Μισοαγράμματοι, φτηνοί μισοεργαζόμενοι, φοβισμένοι και άβουλοι, χωρίς δικαιώματα στη δουλειά, στη μόρφωση και στον πολιτισμό και προπαντός χωρίς διεκδικήσεις για ό,τι τους ανήκει.

Η πραγματική είδηση είναι ότι στην καπιταλιστική οικονομική κρίση η κυρίαρχη τάξη προωθεί έντεχνα το πορνοεμπόριο και τη χρήση ναρκωτικών.

Πορνεία, Τζόγος και Ναρκωτικά είναι τα υλικά με τα οποία ο καπιταλισμός κτίζει τον κόσμο του. Μόνο με την ανατροπή του θα απαλλαγούμε από αυτές τις κοινωνικές πληγές.

Κάλι Καρά