Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ για την Εργατική Πρωτομαγιά 2014

Σπάμε τα δεσμά της ΕΕ και των μονοπωλίων - Με ισχυρό ΚΚΕ, Λαϊκή Συμμαχία, για την εργατική - λαϊκή εξουσία
Α
πευθυνόμαστε στους εργάτες και τις εργάτριες, στους άνεργους και τις άνεργες, στους νέους και τις νέες, σ' όλους τους εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής της συγκυβέρνησης, της εξουσίας των μονοπωλίων και της ΕΕ.
Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μέρα μνήμης και τιμής στους εργάτες που έδωσαν τη ζωή τους για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, την απελευθέρωση από τη μισθωτή σκλαβιά, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Η θυσία των εργατών του Σικάγο, το 1886, αλλά και οι ταξικοί αγώνες που ακολούθησαν, η πρώτη παγκόσμιας σημασίας νίκη της εργατικής τάξης με τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, το 1917, επιβεβαίωσαν ότι η εργατική τάξη δεν είναι μόνο ο δημιουργός του κοινωνικού πλούτου αλλά και η πρωτοπόρα εκείνη κοινωνική τάξη που μπορεί να ηγηθεί και να συσπειρώσει τα άλλα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα στην πάλη για την ανατροπή του βάρβαρου και σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, που φέρνει δεινά για τους λαούς. Απέδειξαν ότι τίποτε μέχρι σήμερα δε χαρίστηκε, όλα κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες.
Η 1η Μάη είναι ταυτόχρονα μέρα έμπνευσης για την ενίσχυση της ταξικής πάλης, που είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας. Είναι ημέρα ευθύνης, έτσι ώστε ο καθένας και η καθεμία να συμβάλει στην ανασύνταξη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, που είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ.
Σήμερα, οι εργάτες και οι εργάτριες, ανεξάρτητα από το χώρο και τον κλάδο που εργάζονται, είναι αντιμέτωποι με μια ολομέτωπη επίθεση, που έχουν εξαπολύσει εναντίον τους το κεφάλαιο, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις που υπηρετούν το σημερινό δρόμο ανάπτυξης. Εργαζόμενοι στον ιδιωτικό ή στο δημόσιο τομέα, παλιοί ή νέοι εργαζόμενοι, καταδικάζονται να ζουν στην ανεργία, στην ανασφάλεια, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, Κοινωνική Ασφάλιση, σύνταξη, χωρίς δωρεάν σύγχρονες κοινωνικές υπηρεσίες Υγείας, μόρφωσης, Πρόνοιας.
Τ
ην ίδια στιγμή μας βομβαρδίζουν με ψέματα, εκβιασμούς και ψεύτικες υποσχέσεις. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης μας ζητάνε να «βάλουμε πλάτη» για να επιστρέψει η καπιταλιστική ανάκαμψη, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα ανταγωνίζονται με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για το ποιος θα είναι ο εκλεκτός διαχειριστής της ΕΕ και της καπιταλιστικής οικονομίας. Μιλάνε εξ ονόματος τμημάτων του κεφαλαίου που αναζητούν μια διαφορετική διαχείριση, με προνόμια που θα πληρώσει και πάλι ο λαός, ενταγμένη στον ίδιο δοκιμασμένο δρόμο ανάπτυξης που μας έφερε στη βαθιά κρίση.
Ολα αυτά τα κόμματα υπερασπίστηκαν εδώ και χρόνια την ΕΕ και σήμερα, που αυτό το αντιδραστικό οικοδόμημα έχει αποκαλυφθεί στα μάτια του λαού, σπέρνουν ξανά αυταπάτες ότι μπορεί να γίνει «καλύτερη και ανθρώπινη η ΕΕ».
Κρύβουν ότι η ΕΕ έχει αποφασίσει μνημόνια διαρκείας και μηχανισμούς εποπτείας, προκειμένου να επιβάλλει τις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών μονοπωλίων για ακόμη πιο φτηνή και υποταγμένη εργατική δύναμη, στον ανταγωνισμό με άλλες καπιταλιστικές χώρες.
Κρύβουν ότι αυτά τα μέτρα εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες της ΕΕ, με ή χωρίς μνημόνια, με περισσότερο ή λιγότερο υψηλά χρέη και ελλείμματα.
Κρύβουν ότι η επιστροφή στην καπιταλιστική ανάκαμψη δε θα φέρει πίσω δικαιώματα και κατακτήσεις, δε θα ανακόψει την αντιλαϊκή πορεία, δε θα ματαιώσει την εκδήλωση νέας πιο βαθιάς κρίσης.
Πάνω από όλα κρύβουν ότι η αιτία των προβλημάτων για την εργατική τάξη είναι η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, ο ανταγωνισμός και η αναρχία στην παραγωγή, το γεγονός πως τον παραγόμενο πλούτο τον αρπάζουν μια χούφτα κεφαλαιοκράτες που καθορίζουν τι και πώς θα παραχθεί, με μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία τους. Από εκεί απορρέουν τα δεινά που σήμερα μας βασανίζουν, όπως η φτώχεια, η ανεργία, οι κρίσεις, οι πόλεμοι. Αυτός είναι ο λόγος που η εργατική τάξη δεν μπορεί να απολαύσει τον πλούτο που η ίδια παράγει, δεν μπορεί να απολαύσει τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Γ
ια αυτό και σήμερα χρειάζεται να γυρίσουμε την πλάτη στα κόμματα της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος. Οι δικές μας ανάγκες δε συμβιβάζονται με τις ανάγκες των αφεντικών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Να μη δεχτούμε να γίνουμε σύγχρονοι σκλάβοι, να απορρίψουμε τους εκβιασμούς και τα ψέματα της πλουτοκρατίας, της συγκυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του συστήματος. Να απομονώσουμε την εγκληματική ναζιστική Χρυσή Αυγή που είναι τσιράκια μεγαλοσυμφερόντων και μεγαλοεπιχειρηματιών.
Μπορούμε να κάνουμε αποφασιστικά βήματα στην οργάνωση και πάλη της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα της νέας γενιάς εργαζομένων, να απαλλαγούμε από τον εργοδοτικό-κυβερνητικό συνδικαλισμό, να προωθήσουμε την ενότητα της τάξης, τη συμμαχία της με τα άλλα λαϊκά στρώματα, ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό. Αυτός είναι ο δρόμος για να μπορέσουμε σήμερα να βάλουμε εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, στα νέα αντεργατικά μέτρα, που έχουν βάλει στο στόχαστρο και τη συνδικαλιστική δράση. Να αποσπάσουμε κατακτήσεις. Να οργανώσουμε την αλληλεγγύη για να μη μείνει κανένας μόνος του.
Για αυτό χρειάζεται ισχυρό ΚΚΕ παντού, στην εργατική τάξη, στους κλάδους και τους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές, στην Ευρωβουλή, στους Δήμους, στις Περιφέρειες.
Στις εκλογές του Μάη κάντε το βήμα! Στηρίξτε - ψηφίστε το ΚΚΕ! Δώστε δύναμη στη δική σας φωνή. Με την ψήφο στο ΚΚΕ θα δυναμώσει ο αγώνας, θα σταλεί μήνυμα ελπίδας και προοπτικής στους λαούς της Ευρώπης!
Συμπορευτείτε με το ΚΚΕ. Υπάρχει ΛΥΣΗ προς όφελος του λαού. Παλεύουμε για αποδέσμευση απ' την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, του φυσικού - ορυκτού πλούτου, με εργατική - λαϊκή εξουσία. Μπορούμε να έχουμε όλοι οι εργαζόμενοι δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα, δωρεάν και υψηλού επιπέδου Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, Πολιτισμό και Αθλητισμό.
Εχουμε τη δύναμη, πρέπει να τη δοκιμάσουμε. Να αποκτήσουμε νέα εμπιστοσύνη στη δύναμή μας. Σήμερα, τώρα, μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. ΚΚΕ ισχυρό παντού, γιατί δύναμη και ελπίδα είναι του λαού!

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Το ψηφοδέλτιο της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΠΑΛΑΜΑ

ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 18/5/2014 ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΛΑΜΑ


ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ του ΣΩΤΗΡΙΟΥ 
υποψήφιος δήμαρχος

Εκλογική Περιφέρεια Παλαμά

ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ-ΑΝΝΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΓΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΓΕΛΑΔΑΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΝΤΟΥΛΑ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΚΩΝ/ΝΟΥ
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ
ΚΑΡΑΣΤΕΡΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΑΓΓΕΛΟΥ
ΚΟΥΛΠΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΜΙΧΑΗΛ
ΚΥΡΙΤΣΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ΜΑΤΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ
ΜΟΥΡΑΤΙΑΝ ΚΩΝ/ΝΟΣ του ΧΑΪΚ
ΠΑΛΙΟΥΡΑ ΣΤΥΛΙΑΝΗ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΠΑΠΑΚΥΡΙΤΣΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του ΕΥΡΥΜΑΧΟΥ
ΠΑΡΑΠΑΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΠΑΥΛΟΥ
ΠΡΑΠΑΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ του ΘΩΜΑ
ΡΑΓΙΑΣ ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΣΑΚΙΩΤΗ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΣΤΑΘΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
ΤΖΕΛΛΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΤΖΙΒΕΝΗ-ΚΟΚΚΟΥΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΤΖΙΒΕΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του ΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΤΣΙΑΟΥΣΗΣ ΒΑΪΟΣ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΤΣΙΓΑΡΔΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΚΟΥΛΑ) του ΝΙΚΗΤΑ
ΤΣΙΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του σωτηριου
ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ-ΤΣΙΑΠΟΥΛΑ ΙΩΑΝΝΑ του ΣΑΚΗ

Εκλογική Περιφέρεια Σελλάνων

ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΚΟΥΤΡΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του     ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ
ΜΠΕΚΙΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΜΠΕΚΙΑΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΠΑΠΑΛΙΤΣΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΠΕΤΑΛΑ ΙΩΑΝΝΑ του ΙΩΑΝΝΗ

Εκλογική Περιφέρεια Φύλλου

ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΖΗΣΟΥΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ΘΩΔΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΠΕΤΡΟΥ
ΚΟΡΔΑΣ ΘΩΜΑΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΜΑΚΡΗΣ ΒΑΪΟΣ του ΕΥΘΥΜΙΟΥ
ΜΗΤΡΑΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΗΛΙΑ
ΤΣΙΑΜΠΕΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
ΤΣΙΑΡΑ ΦΩΤΕΙΝΗ του ΚΛΕΟΜΕΝΗ
ΧΗΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Δημοτική Κοινότητα ΠΑΛΑΜΑ

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του ΠΑΥΛΟΥ
ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΑΧΙΛΛΕΑ
ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΙΤΗ ΗΛΕΚΤΡΑ του ΛΕΩΝΙΔΑ
ΧΑΛΑΤΣΗ ΑΝΝΑ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ
ΧΑΛΒΑΤΖΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΒΑΪΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ

ΣΑΜΙΩΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΘΩΜΑ

Τοπική Κοινότητα ΑΣΤΡΙΤΣΑΣ

ΜΑΡΓΙΑΝΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ του ΒΑΪΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΒΛΟΧΟΥ

ΚΥΡΙΤΣΗ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΚΩΝ/ΝΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΓΟΡΓΟΒΙΤΩΝ

ΠΡΑΠΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του ΘΩΜΑ

Τοπική Κοινότητα ΙΤΕΑΣ

ΜΑΝΑΚΑΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΚΑΛΟΓΡΙΑΝΩΝ

ΓΚΟΥΛΙΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΘΩΜΑ
ΠΑΠΑΛΙΤΣΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΚΑΛΥΒΑΚΙΩΝ

ΚΑΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΚΟΣΚΙΝΑ

ΚΑΡΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΦΩΤΙΟΥ
ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΚΩΝ/ΝΟΥ
 ΣΤΑΘΑ ΜΑΡΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΛΕΥΚΗΣ

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ του ΒΑΪΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΜΑΡΑΘΕΑΣ

ΜΠΕΚΙΑΡΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ του ΒΑΪΟΥ
ΠΑΠΑΛΙΤΣΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του ΑΧΙΛΛΕΑ

Τοπική Κοινότητα ΜΑΡΚΟΥ

ΚΑΤΣΑΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του ΑΧΙΛΛΕΑ

Τοπική Κοινότητα ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΟΡΦΑΝΩΝ

ΝΤΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΚΩΝ/ΝΟΥ
ΤΣΙΓΑΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ του ΒΑΪΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΠΕΔΙΝΟΥ

ΜΠΕΡΑΤΗ ΕΛΕΝΗ του ΧΡΗΣΤΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΠΕΤΡΙΝΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΛΑ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Τοπική Κοινοτητα ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ

ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΣΥΚΕΩΝΑΣ

ΤΣΙΩΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Τοπική Κοινότητα ΦΥΛΛΟΥ

ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ του ΑΧΙΛΛΕΑ
ΖΕΡΒΑΣ ΗΛΙΑΣ του ΣΥΜΕΩΝ
ΚΑΡΟΥΜΠΑΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ του ΚΩΝ/ΝΟΥ
ΤΖΙΒΕΝΗ ΠΗΝΕΛΟΠΗ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στη "RealNews"

Η κυβέρνηση επιμένει ότι ήρθε το τέλος των μνημονίων. Συμφωνείτε;
Αυτό που δε θα τελειώσει είναι η αντιλαϊκή πολιτική, μέσω των μνημονίων διαρκείας και των μηχανισμών εποπτείας της ΕΕ, για τα οποία μόνο το ΚΚΕ μιλάει. Δε θα τελειώσουν οι απαιτήσεις των κεφαλαιοκρατών για νέα μέτρα. Και όσοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να «παντρέψουν» την ΕΕ και την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου με την ευημερία του λαού λένε ψέματα. Άλλωστε το μεγαλύτερο μνημόνιο των μνημονίων είναι η Συνθήκη του Μάαστριχτ, που άνοιξε το δρόμο για να φτάσουμε εδώ και την οποία ψήφισαν όλοι τους. Και τα κόμματα της σημερινής συγκυβέρνησης και το κόμμα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στο Eurogroup της 5ης Μαΐου ξεκινά η συζήτηση για το χρέος. Η πλειοψηφία της αντιπολίτευσης, προτείνει «κούρεμα». Εσείς τι πιστεύετε ότι πρέπει να διαπραγματευτεί η κυβέρνηση;
Όποια κυβέρνηση σήμερα ή αύριο, που αναγνωρίζει το χρέος και τις δεσμεύσεις της ΕΕ, δε μπορεί να διαπραγματευτεί τίποτε περισσότερο από νέους όρους σφαγής των λαϊκών δικαιωμάτων. Και αυτό δεν καθορίζεται μόνο από το ύψος του χρέους. Ακόμη και αν σου «κουρέψουν» ή σου «ελαφρύνουν» το χρέος οι εταίροι, αυτό θα γίνει με νέους δυσβάσταχτους όρους. Η μοναδική λύση είναι η μονομερής διαγραφή του χρέους, γιατί δεν το δημιούργησε ο λαός. Αυτό μπορεί να το επιβάλει –και όχι να το διαπραγματευτεί– μια κυβέρνηση, έξω από τα δεσμά της ΕΕ, με κοινωνικοποιημένα τα μονοπώλια και το λαό πραγματικά στην εξουσία.
Η επόμενη μέρα των ευρωεκλογών εκτιμάτε ότι θα επιφέρει αλλαγές στο υπάρχον πολιτικό σύστημα; Και σε ποια κατεύθυνση κ. Κουτσούμπα;
Το πιο πιθανό είναι να επιταχύνει την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού και με τα κόμματα που ήδη «προβάρονται», όπως οι «Ελιές» και τα «Ποτάμια» ή άλλα που μπορεί να προκύψουν μετεκλογικά. Οι διαδικασίες έχουν δρομολογηθεί. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι: Θα εμπιστευθούμε πάλι αυτούς που μας υποσχέθηκαν «λαγούς με πετραχήλια» στην ΕΕ και σήμερα εμφανίζονται με άλλη μάσκα; Ή θα κάνουμε ένα βήμα ρήξης με αυτό το αντιδραστικό οικοδόμημα που φτιάχτηκε για να υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου;
Για το ΚΚΕ είναι το ίδιο εάν έρθει πρώτη η ΝΔ ή έρθει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ;
Την επόμενη μέρα των εκλογών, όποιος κι αν έρθει πρώτος -η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ- θα είναι εδώ η ανεργία, οι κομμένοι μισθοί και συντάξεις, τα χαράτσια, η διάλυση της παιδείας, της υγείας. Θα είναι εδώ η Κομισιόν της ΕΕ, τα μνημόνια διαρκείας, η δημοσιονομική πειθαρχία της ΕΕ, οι δεσμεύσεις με νέα αντιλαϊκά μέτρα και αναδιαρθρώσεις. Οι κυβερνήσεις μπορεί να φεύγουν, αλλά όλα τα άλλα θα μένουν ως έχουν, όσο η χώρα μας παραμένει αλυσοδεμένη με τα δεσμά της ΕΕ και των μονοπωλίων.
Θεωρείτε δηλαδή πως αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση, θα εξακολουθήσει να εφαρμόζει την υφιστάμενη πολιτική;
Μα, η υφιστάμενη αντιλαϊκή πολιτική δεν «έπεσε από τον ουρανό». Είναι πολιτική που απορρέει από τις στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ, που και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που έχει υιοθετήσει. Η λογική, να φύγουν αυτοί για να έρθουν οι επόμενοι, δοκιμάστηκε πολλές φορές, δεκαετίες τώρα, με τα ίδια αντιλαϊκά αποτελέσματα.
Η «Αριστερή Πλατφόρμα» του Παναγιώτη Λαφαζάνη, πάντως, θέτει θέμα εξόδου από το ευρώ και επιμένει σε συγκρότηση κυβέρνησης της Αριστεράς. Επιπλέον, τα στελέχη αυτά προέρχονται από το ΚΚΕ. Μήπως βλέπετε θετικότερα μία συνεργασία μαζί τους απ’ ότι με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ;
Γιατί, ο Λαφαζάνης και οι άλλοι της ομάδας του, δεν βρίσκονται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ανήκε στο Συνασπισμό, που ψήφισε την ΕΕ; Η κυβέρνηση της Αριστεράς, όπως την προτείνει, θα αποδεσμεύσει την Ελλάδα από την ΕΕ; Θα διαγράψει μονομερώς το χρέος; Θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια; Ποιος θα έχει την εξουσία; Και ο ΣΕΒ και ο λαός αντάμα; Ξέρουμε, τις απόψεις τους για όλα αυτά. Τα όσα ως πλατφόρμα διακηρύσσουν κατά καιρούς, όπως έχουν δηλώσει, υποτάσσονται στις εκλογικές επιδιώξεις και άλλους στόχους του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς βολεύουν το ΣΥΡΙΖΑ, του δίνουν το απαραίτητο αριστερό άλλοθι, που έχει ανάγκη, όσο προχωράει η στρατηγική σύγκλισή του με άλλα κόμματα της αστικής τάξης ή τμημάτων της. Παλιά αυτά τα κόλπα της σοσιαλδημοκρατίας…
Το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη, πώς το κρίνετε;
Όπως ακριβώς, αυτοπροσδιορίζεται. Ως «τσόντα» σε μια οποιαδήποτε αντιλαϊκή κυβέρνηση των βασικών αστικών κομμάτων, προκειμένου να υλοποιηθεί ο στόχος του αστικού πολιτικού συστήματος, για όσο γίνεται πιο διευρυμένα κυβερνητικά σχήματα, που θα συνεχίζουν, χωρίς παρεκκλίσεις, την ίδια αντιλαϊκή ρότα.
Ο Αλέξης Τσίπρας, επιμένει πάντως πως μία νίκη του στην Ελλάδα θα αποτελέσει απαρχή των εξελίξεων στην Ευρώπη και ήττα του Μερκελισμού…
Μόνο του Μερκελισμού; Όχι και του Ολαντ-ισμού, του Ραχοϊ-σμού, του Καμερον-ισμού, του Σουλτσ-ισμού; Ας σοβαρευτούν, λιγάκι. Η απαρχή θετικών εξελίξεων για το λαό δεν θα έρθει με το λαό θεατή, αλλά με το λαό πρωταγωνιστή, οργανωμένο και αποφασισμένο να επιβάλει το δίκιο του, με την πραγματική εξουσία για να οργανώσει την κοινωνία και την οικονομία.
Επιμένετε ότι στο β’ γύρο δεν θα στηρίξετε υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι ο Αλ. Τσίπρας δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίξει υποψηφίους του ΚΚΕ, όπου δεν βρίσκεται ο ίδιος;
«Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», τραγουδούν στην Ικαρία, όπου όλοι οι άλλοι μαζί με πρώτο το ΣΥΡΙΖΑ, βρέθηκαν σε ένα συνδυασμό ενάντια στο ΚΚΕ πριν 4 χρόνια. Η επιλογή του ΚΚΕ τα τελευταία 20 χρόνια έχει επιβεβαιωθεί. Για φανταστείτε να είχαμε ψηφίσει τον Καμίνη στην Αθήνα ή τον Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη που, ως «αριστεροί» τότε, ακολούθησαν κατά γράμμα την ίδια αντιλαϊκή φορομπηχτική πολιτική των «δεξιών» συναδέλφων τους…
Θα έχετε ακούσει, φαντάζομαι, πως η Κουμουνδούρου σας κατηγορεί ότι κριτική κάνετε μόνο στον Αλ. Τσίπρα και όχι στον Αντ. Σαμαρά. Για τον πρωθυπουργό, λοιπόν, τι λέτε;
Προφανώς η «Κουμουνδούρου» δε θέλει να λέμε την αλήθεια στο λαό πως ο Αλ. Τσίπρας και Αντ. Σαμαράς διαγκωνίζονται για το ποιος θα γίνει ο εκλεκτός της καπιταλιστικής ΕΕ, των μονοπωλίων, του ΣΕΒ. Ο πρωθυπουργός αυτό το ρόλο υπηρέτησε και υπηρετεί, γι’ αυτό η κυβέρνησή του υλοποίησε μέχρι κεραίας τις αντιλαϊκές απαιτήσεις της ΕΕ, των μονοπωλίων, που δεν άφησαν όρθιο κανένα εργατικό λαϊκό δικαίωμα.
Τι συνιστά νίκη για το ΚΚΕ στις ευρωεκλογές; Σε περιφερειακό επίπεδο και δήμους; 
Ισχυρό ΚΚΕ παντού σε όλες τις κάλπες! Αυτό θα ‘ναι το διαφορετικό, το ελπιδοφόρο εκλογικό αποτέλεσμα, που κανείς δεν μπορεί να το διαβάσει διαφορετικά. Αποτυπώνει γνήσια τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην πολιτική της ΕΕ, των μονοπωλίων και στα κόμματά τους. Εκφράζει τη θέληση ότι κάτι μπορεί να αρχίσει να αλλάζει, ότι το ΚΚΕ μπορεί να αποτελέσει δύναμη κι ελπίδα του λαού.
Τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές και ακόμα εκκρεμεί η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για την άρση ασυλίας των χρυσαυγιτών βουλευτών. Εκτιμάτε ότι η όλη διαδικασία θα αποτελέσει «προεκλογικό τρικ»;
Η αντιμετώπιση της ναζιστικής εγκληματικής δράσης της ΧΑ σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εντάσσεται σε προεκλογικές σκοπιμότητες των κομμάτων. Και αυτό αφορά και αυτούς που έχουν στις τάξεις τους ανθρώπους όπως ο Μπαλτάκος, αλλά και εκείνους που υιοθετούν τις θεωρίες περί «σκευωρίας», βοηθώντας στην ουσία το φασιστικό μόρφωμα. Δείτε τι έγινε προχτές: Όλοι μαζί αρνήθηκαν την πρόταση του ΚΚΕ στο δήμο Αθήνας να μη δίνονται διευκολύνσεις στη ναζιστική εγκληματική οργάνωση. Το ΚΚΕ έχει στάση αρχών. Απομόνωση παντού της ΧΑ και σύγκρουση με το σύστημα, από τη σαπίλα του οποίου θρέφονται οι ναζιστές.
Το κόμμα σας, υπό ποιες προϋποθέσεις θα συμμετείχε στη συγκρότηση προεδρικής πλειοψηφίας από την παρούσα Βουλή;
Η ξεκάθαρα εκφρασμένη αρνητική θέση και στάση μας, δεν αφορά κυρίως στα πρόσωπα, όσο την ουσία ενός θεσμού, που ο βασικός του ρόλος είναι να επικυρώνει αντιλαϊκούς νόμους.
Μεγάλος ντόρος έγινε με την απόσυρση της Σουλεϊμάν Σαμπιχά από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλώ δε μάλλον που ανακοινώθηκε και η ύπαρξη μειονοτικού ψηφοδελτίου... 
Οι δύο υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη δείχνουν ότι ακολουθεί «κατά πόδας» την επικίνδυνη πρακτική ετών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης. Δε διστάζει προς άγραν ψήφων να συμπεριλαμβάνει υποψηφίους που εκφράζουν αντιδραστικές θέσεις, έχοντας μάλιστα ιδιαίτερες συμπάθειες σε διάφορα προξενεία. Το ΚΚΕ ποτέ του δεν ξεχώρισε τους εργαζόμενους, τη φτωχολογιά της περιοχής, ανάλογα με τη θρησκεία ή την καταγωγή τους. Παλεύει, ώστε ενωμένοι να βρεθούν απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική, την ΕΕ, την πλουτοκρατία, το ΝΑΤΟ, τις επεμβάσεις, την κάθε είδους ιμπεριαλιστική προπαγάνδα.

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Η Αυτοδιοικητική Χάρτα διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ

Υποψήφιοι δήμαρχοι του ΣΥΡΙΖΑ από το Βόρειο Τομέα της Αττικής (Ν. Ιωνία, Νέα Φιλαδέλφεια - Χαλκηδόνα, Κηφισιά, Μαρούσι, Αγ. Παρασκευή, Ν. Ηράκλειο, Μεταμόρφωση, Χαλάνδρι, Χολαργός - Παπάγου, Πεντέλη, Πεύκη - Λυκόβρυση, Ν. Ψυχικό - Φιλοθέη - Ψυχικό και Γαλάτσι) παρουσίασαν πριν μερικές βδομάδας μια λεγόμενη Αυτοδιοικητική Χάρτα συνεργασίας που τη χαρακτήρισαν «όχι προεκλογική αλλά μετεκλογική δέσμευση». Αυτή η Χάρτα περιγράφει τους άξονες μιας συνεργασίας, με στόχο, όπως λένε, «να τηρηθεί ένα πλαίσιο αρχών και πολιτικών προς όφελος των κατοίκων των Δήμων μας». Αρχικά, περιλαμβάνει μια δέσμη μέτρων ανακούφισης (κανένα υποσιτιζόμενο παιδί, κανένα σπίτι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, κανένας άστεγος κ.λπ.) που προεκλογικές μέρες που είναι, μπορεί να βρει κανείς σχεδόν σε πολλά προγράμματα υποψηφίων από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Βέβαια, αυτές τις προτάσεις δεν μπορεί να τις δει κανείς ξεκομμένες από όλες τις υπόλοιπες που περιλαμβάνονται στο κείμενό τους.
Ας δούμε, λοιπόν, λίγο πιο αναλυτικά τι λέει η Χάρτα των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ, για να αντιληφθούμε την κεντρική πολιτική τους αντίληψη για την Τοπική Διοίκηση και το ρόλο της.

Μιλούν για: «Ανάδειξη της Δημόσιας Ετήσιας Απολογιστικής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίουως σημαντική διαδικασία άσκησης Δημοτικής πολιτικής. Ανάρτηση όλων των αποφάσεων και στις ιστοσελίδες των Δήμων. Συμμετοχή εκπροσώπων της μειοψηφίας στα διοικητικά συμβούλια των ανωνύμων εταιρειών των Δήμων».
Τα παραπάνω τα παρουσιάζουν ως μέτρα που θα καταπολεμήσουν τη διαφθορά. Ολα όσα προτείνουν προβλέπονται από τον «Καλλικράτη». Για παράδειγμα, το σύστημα ΔΙΑΥΓΕΙΑ που παρουσιάστηκε με φανφάρες και ύμνους από την προηγούμενη κυβέρνηση, λειτουργεί και μπορεί να βρει κάποιος σε χρόνο μηδέν οποιαδήποτε απόφαση προμήθειας, ανάθεσης, έργου. Ηδη, εδώ και 3,5 χρόνια αναρτώνται υποχρεωτικά οι αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων στην ιστοσελίδα των Δήμων. Μήπως καταπολεμήθηκε πραγματικά η διαφθορά; Αναφέρουμε απλά ότι, σύμφωνα με στοιχεία ενός αστικού θεσμού που την ονομάζουν ανεξάρτητη αρχή («Συνήγορος του Πολίτη»), κάθε χρόνο όλο και περισσότερο αυξάνονται οι περιπτώσεις διαφθοράς και κακοδιαχείρισης. Και το λέμε γιατί αυτό απλά επιβεβαιώνει πως το πρόβλημα δεν είναι οι ελλιπείς θεσμοί που οδηγούν σε τέτοια φαινόμενα (σ.σ. είναι αυτονόητο ότι όλες οι περιπτώσεις πρέπει να διαλευκανθούν και να αποδοθούν ευθύνες) αλλά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, η λειτουργία του αστικού κράτους που παράγει και αναπαράγει τη διαφθορά. Επίσης, η ...καινοτόμα πρόταση να συμμετέχουν στα ΔΣ των ανωνύμων εταιρειών των δήμων εκπρόσωποι της μειοψηφίας, ισχύει από την 1.1.2011, όπως άλλωστε προβλέπει ο «Καλλικράτης».

Λένε: «Εφαρμογή του συμμετοχικού προϋπολογισμού.Ουσιαστική λειτουργία της επιτροπής διαβούλευσης και την ενίσχυση της αντιπροσωπευτικής σύνθεσής της. Διεξαγωγή τοπικών δημοψηφισμάτων σε σημαντικά θέματα. Ενίσχυση της άμεσης δημοκρατίας με την καθιέρωση των λαϊκών συνελεύσεων και τοπικών επιτροπών ανά Δημοτική Ενότητα και συνοικία».
Δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει να λένε οι δημότες πόσα κονδύλια θα κατανέμονται από τον προϋπολογισμό και σε ποια έργα, με βάση τις ανάγκες της περιοχής τους, μέσα από λαϊκές συνελεύσεις. Μόνο που τις κατευθύνσεις για να καταρτισθούν οι προϋπολογισμοί δήμων και περιφερειών τις δίνουν οι κυβερνήσεις με υπουργικές αποφάσεις και εγκυκλίους που στηρίζονται πάνω στην πολιτική που σχεδιάζεται από την Ευρωπαϊκή Ενωση προς όφελος των καπιταλιστών. Αυτό ακριβώς ορίζει ο «Καλλικράτης». Και εάν δεν υπάρχει απόλυτη ευθυγράμμιση με αυτές τις κατευθύνσεις δεν εγκρίνεται από το Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Κάθε προϋπολογισμός εξαρτάται άμεσα από πολύ συγκεκριμένες πηγές εσόδων που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό και τα έξοδα. Τα έσοδα στον προϋπολογισμό προκύπτουν από δύο πηγές, την απόδοση από το κράτος των κονδυλίων και από την ανταποδοτικότητα, τη φορολόγηση των δημοτών. Και με δεδομένο ότι οι περικοπές από το κεντρικό κράτος είναι δραστικές, οι δήμοι για να έχουν προϋπολογισμό, πρέπει να επιβάλουν φόρους και τέλη. Ο ίδιος ο αντιδραστικός «Καλλικράτης» - για να νομιμοποιήσει στη λαϊκή συνείδηση τα παραπάνω - προβλέπει τη συμμετοχή δημοτών, μαζικών φορέων, συλλόγων μέσω των θεσμοθετημένων Δημοτικών και Περιφερειακών Επιτροπών Διαβούλευσης στη χάραξη των τοπικών αναπτυξιακών προτεραιοτήτων και δυνατοτήτων, του προγράμματος δράσης, του τεχνικού προγράμματος που θεωρούνται προαπαιτούμενα για τον προϋπολογισμό; Με δεδομένα όλα τα προηγούμενα η λογική των συμμετοχικών προϋπολογισμών σημαίνει στην πράξη ότι το μπαλάκι πετάγεται στους εργαζόμενους, που, μέσω συγκεκριμένων θεσμών, θα καλούνται στην πράξη να απαντούν σε εκβιαστικά διλήμματα για το ποια έργα πρέπει να γίνουν ή ακόμα χειρότερα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να συμφωνούν σε ανταποδοτικά τέλη, για να μπορούν να γίνουν έργα απαραίτητα για τους ίδιους;

Προτείνουν: «Ενα νέο θεσμικό πλαίσιο για την τοπική Αυτοδιοίκηση με την κατάργηση του "Καλλικράτη" και την αντικατάστασή του με νέο νόμο που θα διασφαλίζει την αυτοτέλεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη λαϊκή συμμετοχή».
Το όποιο νέο θεσμικό πλαίσιο προτείνουν σε συνδυασμό με την αυτοτέλεια της Τοπικής Διοίκησης. Τι σημαίνει αυτό; Δήμοι που θα ψάχνουν μόνοι τους έσοδα. Από τι πηγές; Από τις γνωστές. Φορολόγηση εργατικών λαϊκών νοικοκυριών, συμπράξεις με τον «ιδιωτικό τομέα», τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, επί πληρωμή υπηρεσίες Πρόνοιας, Αθλητισμού, Πολιτισμού, τραπεζικός δανεισμός. Η πολιτική της οικονομικής αυτοτέλειας της Τοπικής Διοίκησης έχει δοκιμαστεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με τραγικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους. Πολλοί δήμοι αναγκάζονται να χρεώνονται σε τράπεζες επειδή δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για να ασκήσουν μια σειρά αρμοδιότητες. Ας δούμε συγκεκριμένα παραδείγματα: Στην Ιταλία, στην πόλη Ρεκανάτι, των 22.000 κατοίκων, για να αντιμετωπιστούν τα χρέη που προήλθαν από τραπεζικό δανεισμό ιδιωτικοποιήθηκε το πάρκο της πόλης, έκλεισαν οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, μειώθηκαν τα βοηθήματα προς τους ηλικιωμένους και ανεστάλησαν έργα επιδιόρθωσης των γραφικών πλακόστρωτων δρόμων. Στο δήμο του Σεντ Ετιέν, στη νοτιοανατολική Γαλλία, αυξήθηκαν δύο φορές οι φόροι, μειώθηκε κατά τα 2/3 το σχέδιο ανακαίνισης του τοπικού μουσείου και ματαιώθηκε η κατασκευή γραμμής τραμ. Στη Γερμανία, σύμφωνα με τη Γερμανική Ομοσπονδία Δημοτικών Συμβουλίων, τα έσοδα από τους τοπικούς φόρους ήταν κατά 7 δισ. λιγότερα το 2009. Ετσι άρχισαν οι περικοπές. Με στόχο την εξοικονόμηση πόρων, το Βερολίνο προχώρησε σε μείωση προσωπικού, μισθών και υπηρεσιών, κλείνοντας αρκετές εγκαταστάσεις, όπως δημοτικές πισίνες, βιβλιοθήκες, θέατρα, ή αυξάνοντας πολύ σε άλλες τις συνδρομές και τα εισιτήρια εισόδου.

Λένε: «Διεκδίκηση σημαντικής αύξησης της κρατικής χρηματοδό­τησης για τις κοινωνικές ανάγκες και τα τοπικά έργα υποδομής, όπως και διεκδίκηση των παρακρατούμενων». Μα οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στην ΚΕΔΕ δεν ήταν που συμφώνησαν στη δραματική περικοπή των παρακρατημένων από τα 10 δισ. στο 1,7 δισ. ευρώ; Ποιον κοροϊδεύουν; Τι εννοούν όταν λένε ότι θα διεκδικήσουν αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης όταν συμφώνησαν να πετσοκοπεί, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργήσουν υπηρεσίες και να αυξάνονται τα ανταποδοτικά τέλη που πληρώνει ο λαός;
Ολα όσα προτείνουν οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ, η Χάρτα τους, δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία άλλη διαχειριστική εκδοχή ενός συστήματος που χτυπά αλύπητα το λαό. Το χειρότερο όμως είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να παγιδεύσει τους εργαζόμενους, ζητώντας τη συμμετοχή του σε αυτή τη διαχείριση, για να έχει τη νομιμοποίηση στην υλοποίηση μιας εχθρικής για το λαό πολιτικής.

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι όπως τα άλλα κόμματα, γιατί δεν έχει δοκιμαστεί, δεν έχει κυβερνήσει. Μήπως πρέπει να τον δοκιμάσουμε πρώτα και να δούμε τι θα γίνει;

Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δοκιμαστεί πολύπλευρα: Τόσο ως διοίκηση, εκεί που έχει ήδη αναλάβει ρόλο διαχειριστή, συμβάλλοντας στην προώθηση και την υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, όσο και ως αξιωματική αντιπολίτευση, ως «κυβέρνηση σε αναμονή», δίνοντας όλο και περισσότερες εξετάσεις στην αστική τάξη, ότι μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα συμφέροντά της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα ήταν διοίκηση ή στήριξε διοικήσεις σε μια σειρά δήμους. Από αυτή τη θέση, όλα τα προηγούμενα χρόνια οι δυνάμεις του συνέβαλαν στην υλοποίηση ή στην ανοχή της αντιλαϊκής πολιτικής, εφάρμοσαν στην πράξη την πολιτική που εξειδικεύουν τα μνημόνια: την πολιτική της υποχρηματοδότησης και της ανταποδοτικότητας που «χαρατσώνει» ακόμα περισσότερο το λαό, προκειμένου να έχει πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων. Την πολιτική που γενικεύει μέσα και από τους δήμους τις εργασιακές σχέσεις «λάστιχο», από τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης παλιότερα, που λειτούργησαν ως «δούρειος ίππος» για το ξήλωμα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, μέχρι τα Τοπικά Σχέδια δράσης για την Απασχόληση (ΤοπΣΑ) σήμερα. Στελέχη του στην Τοπική Διοίκηση πρωτοστάτησαν στο να στηθεί το γνωστό πανηγύρι με τις ΜΚΟ στους δήμους (π.χ. Δήμος Ν. Ιωνίας), μέσα από το οποίο νομιμοποιήθηκε η ανακύκλωση της ανεργίας, η δουλειά χωρίς δικαιώματα, που τις περισσότερες φορές κατέληγε να είναι και απλήρωτη δουλειά. Πρόσφατα, στελέχη του που είχαν τη διοίκηση δήμων (π.χ. Δήμος Σαρωνικού) έφτασαν στο σημείο να «περνάνε» στα Δημοτικά Συμβούλια και αποφάσεις για το άνοιγμα των καταστημάτων των περιοχών τους όλες τις Κυριακές του χρόνου, στηρίζοντας τα σχέδια κυβέρνησης - μεγαλεμπόρων για κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.
Δεν είναι όμως μόνο οι δήμοι: «Δοκιμασμένη» για το πώς «έβαλε πλάτη» στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, είναι και η διοίκηση του ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά εργατικά σωματεία, είτε με στελέχη του παλιού ΣΥΝ, είτε με στελέχη του ΠΑΣΟΚ που τώρα βρήκαν στέγη σε αυτόν: Δικά του στελέχη έτρεχαν στους «κοινωνικούς διαλόγους», δικές του διοικήσεις σε σωματεία υπέγραφαν μειώσεις μισθών (π.χ. στο εμπόριο, στους ναυτιλιακούς και τουριστικούς υπαλλήλους κ.α.), πρωτοστατούσαν στο να προσαρμόζεται το εργατικό κίνημα στις απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας.
Όσο για τα διάφορα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ για να ολοκληρώσουν τη σοσιαλδημοκρατικοποίησή του, αφού μυρίστηκαν ότι εκεί υπάρχει τώρα το «μέλι», στελέχη που έβαζαν επί χρόνια (πριν αλλά και μετά τα μνημόνια) φαρδιά - πλατιά την υπογραφή τους στο προχώρημα της αντιλαϊκής πολιτικής, που διακρίθηκαν στην εξαπάτηση, στην εξαγορά, αλλά και το τσάκισμα του κινήματος, η λέξη «δοκιμασμένα» μάλλον είναι πολύ «μικρή» για να τα περιγράψει...  Όπως φάνηκε μάλιστα και από τις επιλογές των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές του Μάη, τέτοιου είδους «μεταγραφές» (τύπου Βουδούρη) θα ενταθούν, καθώς θεωρούνται αναγκαίος όρος για να διεκδικήσει αλλά και να διαχειριστεί με αξιώσεις ο ΣΥΡΙΖΑ την αστική διακυβέρνηση.
Εκεί όμως που δοκιμάζεται πραγματικά καθημερινά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ως αξιωματική αντιπολίτευση, που, ενώ είναι στην αναμονή, μαζεύει συστάσεις από τους καπιταλιστές και τα επιτελεία τους ανά τον κόσμο, τους διαβεβαιώνει ότι είναι δύναμη «συστημικής ευθύνης» (από τα ταξίδια Τσίπρα στο Τέξας, μέχρι την ομιλία Δραγασάκη σε Γερμανούς βουλευτές). Εκθειάζει το μοντέλο Ομπάμα στις ΗΠΑ και διεκδικεί ρόλο εκλεκτού της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ, μεταξύ άλλων με την υποψηφιότητα του Αλ. Τσίπρα για την Προεδρία της Κομισιόν. Δίνει εξετάσεις στη στήριξη των αιτημάτων των ντόπιων μονοπωλιακών ομίλων (όπως π.χ. με την υιοθέτηση του αιτήματος των μεγαλοβιομηχάνων για «φτηνή Ενέργεια»), βγάζει ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων όταν θεωρεί ότι τους «ρίχνουν» στη μοιρασιά της λείας με τους ανταγωνιστές τους (όπως π.χ. για τους φαρμακοβιομήχανους).
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πέρα για πέρα δοκιμασμένος ακριβώς γιατί είναι δοκιμασμένος ο ίδιος ο πυρήνας της πολιτικής του: Η υπεράσπιση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, εντός των τειχών της εξουσίας της ΕΕ και των μονοπωλίων, τίποτα το θετικό δεν έφερε και δεν πρόκειται να φέρει στο λαό. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα σήμερα έχουν την πείρα να καταλάβουν ότι η λογική της επιλογής του «μικρότερου κακού» μεταξύ των κομμάτων της αστικής διαχείρισης λειτούργησε πάντοτε ως σκαλοπάτι για τα χειρότερα. Πρέπει να αξιοποιήσουν αυτήν την πείρα, να αντιληφθούν ότι σήμερα, σε συνθήκες ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για παραπέρα χάσιμο χρόνου και άλλες τέτοιες αδιέξοδες «δοκιμές».
Το ΚΚΕ είναι η μοναδική δύναμη που είναι δοκιμασμένη υπέρ του λαού σε όλα τα επίπεδα: Στις έγκαιρες προβλέψεις του που επιβεβαιώνονται, στην αναμφισβήτητη ανιδιοτέλεια και πρωτοπόρα συμβολή των κομμουνιστών στους λαϊκούς αγώνες.

Η ισχυροποίησή του είναι η μοναδική εγγύηση για ενίσχυση της πάλης για ανακούφιση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων σήμερα, αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος για τις ριζικές αλλαγές που έχει ανάγκη ο λαός.

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Με ταξικό κριτήριο ΚΚΕ παντού στην κάλπη!

Κριτήριο ψήφου για το λαό στις επικείμενες εκλογές, πρέπει να είναι: Ποιο αποτέλεσμα και ποιοι συσχετισμοί θα τον βοηθήσουν από καλύτερες θέσεις να αντιμετωπίσει την επίθεση που θα μεγαλώσει σε βάρος του, ανεξάρτητα από το αν και πόσο γρήγορα θα σταθεροποιηθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη, πόση θα είναι και πόσο θα διαρκέσει.

Ισχυροποίηση του ΚΚΕ σημαίνει περισσότερες δυνάμεις και καλύτεροι όροι για την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, το δυνάμωμα της λαϊκής συμμαχίας. Αυτές είναι οι βασικές προϋποθέσεις για να αναδειχτεί μια ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, απέναντι στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, την ΕΕ και τα κόμματα που με την πολιτική τους υπηρετούν το κεφάλαιο.

Μόνο έτσι ο λαός μπορεί να βάλει εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση που συνεχίζεται, να αντιδράσει στην παρατεταμένη υποβάθμιση των εργατικών - λαϊκών αναγκών. Κυρίως, όμως, να ανοίξει το δρόμο για ριζικές αλλαγές προς όφελός του, που προϋποθέτουν αλλαγή τάξης στην εξουσία, κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και οργάνωση της οικονομίας με σκοπό την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Το ΚΚΕ καλεί το λαό να ψηφίσει με ταξικό κριτήριο. Να κρίνει, δηλαδή, ποιας τάξης τα συμφέροντα υπηρετεί με την πολιτική του κάθε κόμμα. Αυτό το κριτήριο δεν μπορεί παρά να είναι ενιαίο στις εθνικές, στις ευρωπαϊκές, στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές.

Η πολιτική κάθε κόμματος δεν είναι άλλη στο κοινοβούλιο, άλλη στην περιφέρεια και άλλη στο δήμο, όσο κι αν τα κόμματα της διαχείρισης προσπαθούν να κοροϊδέψουν το λαό για το αντίθετο. Δεν μπορεί, δηλαδή, ένα κόμμα να ψηφίζει ή να στηρίζει αντιλαϊκά μέτρα στη Βουλή και οι εκλεγμένοι του σε ένα δήμο, ακόμα και με το μανδύα του «ανεξάρτητου», να εφαρμόζουν φιλολαϊκή πολιτική. Δεν μπορεί ένα κόμμα που στηρίζει την ΕΕ να υπόσχεται ότι στο δήμο ή στην περιφέρεια θα εφαρμόσει πολιτική που «σκοντάφτει» στις δεσμεύσεις από τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ.

Ψήφο στα κόμματα των εργοδοτών;

Η πολιτική κάθε κόμματος, από τη Βουλή μέχρι τη γραμμή που υπηρετούν οι εκπρόσωποί του στα συνδικάτα, εξαρτάται από το πώς τοποθετείται στρατηγικά στο ζήτημα της ανάπτυξης. Ολα τα κόμματα, εκτός από το ΚΚΕ, με παραλλαγές στην πολιτική τους, υπηρετούν την έξοδο από την κρίση προς όφελος των μονοπωλίων, υπερασπίζονται την ΕΕ και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Από εδώ προκύπτει η ανάγκη αυτά τα κόμματα να καταψηφιστούν στις εκλογές και ταυτόχρονα να ενισχυθούν τα ψηφοδέλτια που στηρίζει το ΚΚΕ στις τοπικές και ευρωπαϊκές εκλογές.

Να μην ψηφίσουν οι εργάτες, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι γυναίκες και οι νέοι των λαϊκών στρωμάτων τα ίδια κόμματα που θα ψηφίσουν αυτοί που ευθύνονται για τα δεινά τους: Οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι, οι αγροτοκαπιταλιστές, ανεξάρτητα από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς και τις ιδιαίτερες κομματικές τους προτιμήσεις.

Αυτό τους καλούν να κάνουν τα άλλα κόμματα, προβάλλοντας κριτήρια ψήφου που συγκαλύπτουν ή αλλοιώνουν το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στα συμφέροντα των μονοπωλίων, από τη μια, των εργαζομένων και του λαού, από την άλλη. Αυτό υπηρετεί, για παράδειγμα, το ψευτοδίλημμα που βάζει ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στις εκλογές, καλώντας το λαό να διαλέξει ανάμεσα σ' αυτόν και την Μέρκελ.

Δεν είναι όμως μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι εργοδότες παρεμβαίνουν απευθείας για να επηρεάσουν το κριτήριο ψήφου, παίρνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα συμφέροντα που έχει ο καθένας και το πώς τοποθετείται το κάθε κόμμα απέναντι σ' αυτά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος. Σε συνέντευξή του στον Τύπο, τον περασμένο Φλεβάρη, είχε πει: «Σήμερα βλέπουμε καθαρά ότι οι μνημονιακές πολιτικές δε βγάζουν πουθενά (...) Αν η χώρα μας είχε να αντιπαραθέσει ένα εναλλακτικό πρόγραμμα εθνικής ανάπτυξης (...) που να φτάνει στους ίδιους στόχους από άλλους δρόμους, οικονομικά ηπιότερους και κοινωνικά πιο δίκαιους, πιστεύω ότι θα μπορούσε να εισακουστεί από τους εταίρους μας. Αυτό επείγει να κάνουμε σήμερα».

Είναι φανερό ότι ο εκπρόσωπος των βιομηχάνων, τάσσεται υπέρ των κομμάτων εκείνων που ζητάνε επαναδιαπραγμάτευση της πολιτικής εντός της ΕΕ, προκειμένου να αλλάξει το μείγμα διαχείρισης, χωρίς να μεταβάλλονται οι στρατηγικοί στόχοι για το κεφάλαιο. Την ίδια πολιτική προβάλλει σήμερα η πλειοψηφία των αστικών κομμάτων, που τα προηγούμενα χρόνια νομοθέτησαν βάρβαρα μέτρα σε βάρος του λαού. Την ίδια όμως πολιτική υπερασπίζεται και ο ΣΥΡΙΖΑ. Την παρουσιάζει μάλιστα σαν «ριζοσπαστική» και φιλολαϊκή!

Αυτό είναι που κάνει τον πρόεδρο του ΣΕΒ, όταν ρωτιέται για το αν θα συνεργαζόταν με μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, να απαντάει ότι ανεξάρτητα από τη «ρητορική» και τα «ιδεογράμματα» του κάθε κόμματος, «έχει και η σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα ορισμένα, ας πούμε, "δόγματα". Ενα από αυτά λέει ότι (...) η προοπτική μιας νέας ανάπτυξης μπορεί να προέλθει σήμερα μόνο από τις δυνάμεις της παραγωγικής οικονομίας. Ποια κυβέρνηση μπορεί να το αγνοήσει αυτό και να επιτύχει;».

Οι εργατοπατέρες έχουν προτιμήσεις...

Εκτός από τους εργοδότες, στη διαμόρφωση κριτηρίου ψήφου προσπαθούν να παρέμβουν και οι εργατοπατέρες, οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το εξής:

Στις 13/2/2014, έγινε στην Αθήνα η Ευρωπαϊκή Συνδικαλιστική Συνάντηση Κορυφής, με αφορμή την ανάληψη της Προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα. Στη συνάντηση συμμετείχε η ηγεσία της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ), η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και αντιπρόσωποι από Συνομοσπονδίες Εργαζομένων άλλων κρατών - μελών της ΕΕ, κύρια από τις λεγόμενες «χώρες του Νότου». Από τη συνάντηση προέκυψε μια Διακήρυξη, με τον τίτλο «Αλλάζοντας πορεία για την Ευρώπη».

Στη Διακήρυξη, οι εκπρόσωποι της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας καλούν «τους Ευρωπαίους πολίτες και τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν ενεργά στις ευρωεκλογές (...) να καταψηφίσουν τους υπεύθυνους χάραξης των τρεχουσών πολιτικών λιτότητας (...) Για να επιτευχθεί ο στόχος της αλλαγής πορείας, θα πρέπει να εκλέξουμε ευρωβουλευτές (...) οι οποίοι θα είναι έτοιμοι να αναλάβουν τη δέσμευση να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών και όχι των αγορών και να θέσουν την αλλαγή πορείας σε τροχιά κοινωνικής προόδου».

Η Διακήρυξη ΓΣΕΕ - ΣΕΒ (ή ΣΕΣ) ταυτίζεται με την προεκλογική διακήρυξη των πολιτικών εκείνων δυνάμεων που θέλουν να αλλάξει το μείγμα διαχείρισης στην ΕΕ και σε κάθε χώρα καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα κομμάτων. Οι θέσεις τους έχουν αναφορά σε ανταγωνιζόμενες μερίδες της αστικής τάξης και πάνω εκεί θέλει να προσδέσει τους εργαζόμενους ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Συμμέτοχος σ' αυτήν την προσπάθεια είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις του στη ΓΣΕΕ κατέθεσαν κείμενο για τις εργασίες της Συνάντησης, σύμφωνα με το οποίο: «(...) Η άμεση διακοπή των πολιτικών λιτότητας είναι επιτακτική ανάγκη και η ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην οικονομική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνικό πρόσημο και επίκεντρο τον κόσμο της μισθωτής εργασίας (...)

Συμπερασματικά: Το νεοφιλελεύθερο σχέδιο οικονομικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης έχει καταστεί αδιέξοδο για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης (...) Μια άλλη Ευρώπη, ριζικά διαφορετική στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική της οικοδόμηση θα πρέπει να είναι στόχος των συνδικάτων».