Αγριο φοροκυνηγητό και στους αγρότες

Τ

η διάταξη που παρακρατεί τυχόν ενισχύσεις που έχουν να λαμβάνουν οι αγρότες, έναντι χρεών τους προς τον ΟΓΑ, θέτει σε εφαρμογή από 1η Οκτώβρη η κυβέρνηση, σύμφωνα με εγκύκλιο που απέστειλε το υπουργείο Εργασίας προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Με τον τρόπο αυτόν εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες, που αδυνατούν να πληρώσουν τις εισφορές τους προς τον ΟΓΑ και έχουν μείνει ανασφάλιστοι, αυτοί και οι οικογένειές τους, τώρα κινδυνεύουν να χάσουν και εισοδήματα που τα έχουν ανάγκη για να επιβιώσουν. Σημειώνεται ότι η ίδια διαδικασία ενεργοποιείται και για άλλους οφειλέτες σε ταμεία (ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ) που μπορεί να δικαιούνται επιστροφή φόρου ή ΦΠΑ.

Η σχετική διάταξη περιλαμβάνεται στο νόμο 4254, που έχουν ψηφίσει οι βουλευτές της συγκυβέρνησης, οι οποίοι τώρα, όψιμα, ανακάλυψαν ότι έτσι κινδυνεύουν με χρεοκοπία χιλιάδες φτωχοί και μεσαίοι αγρότες. Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η παρακράτηση για χρέη προς τον ΟΓΑ είναι σύννομη, καθώς θεωρεί ότι ο νόμος «βρίσκει εφαρμογή και στις αντισταθμιστικές πληρωμές που καταβάλλονται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής». Αυτά, τη στιγμή που ήδη 25.566 αγρότες, που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς τον ΟΓΑ, έχουν παραπεμφθεί στο ΚΕΑΟ, το οποίο ήδη έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για την αναγκαστική είσπραξη των ποσών που χρωστάνε.

Ερωτηματολόγιο σε δήμους - περιφέρειες με στόχο τις μπίζνες

Ε

Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του «Ρ» 

το Οκτώβρη του 2012 με το επίμαχο ερωτηματολόγιο

ρωτηματολόγιο προς τους νέους δημάρχους και περιφερειάρχες της χώρας απέστειλε ο εντεταλμένος της γερμανικής καγκελαρίας, Χανς Φούχτελ, με το οποίο ζητείται να δώσουν στοιχεία για το σύνολο της δραστηριότητάς τους και με τελικό στόχο να υπάρξουν επιχειρηματικές συνεργασίες και άρα ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών και τομέων δήμων και περιφερειών. Αυτά τα ερωτηματολόγια - το περιεχόμενο των οποίων είχε αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης» στις 27 Οκτώβρη του 2012 - είχαν σταλεί και στις προηγούμενες διοικήσεις δήμων και περιφερειών.

Η συγκεκριμένη ενέργεια αποτελεί συνέχεια της λεγόμενης «Ελληνογερμανικής Συμμαχίας» που εγκαινιάστηκε πριν δύο χρόνια, το Σεπτέμβρη του 2012, σε σχετική συνάντηση που είχαν ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Ευ. Στυλιανίδης και ο Χ. Φούχτελ, η οποία έθετε ως στόχο «τον εξορθολογισμό των δαπανών της Τοπικής Διοίκησης, την αξιοποίηση ευρηματικών χρηματοδοτικών εργαλείων της δράσης των ΟΤΑ, ώστε να μειώνεται το βάρος της κρατικής δαπάνης γι' αυτούς και τη μεταρρύθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών των δήμων». Την αύξηση δηλαδή των περικοπών στη λειτουργία της Τοπικής Διοίκησης, με τραγικές συνέπειες για το λαό που ήδη στερείται βασικές υπηρεσίες και την παράδοση τομέων δράσεων αλλά και νευραλγικών για τη χώρα τομέων, όπως περιβάλλον, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τουρισμός, κ.λπ., στην ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ουσιαστικά, η «Ελληνογερμανική Συμμαχία» αξιοποιεί το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της Τοπικής Διοίκησης, που ανοίγει νέα πεδία δράσης και κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων ώστε να αναλάβουν πλήρως την εκμετάλλευση ολόκληρων τομέων δημοτικής δραστηριότητας. Την κατεύθυνση αυτή εξυπηρετεί και το πολιτικό προσωπικό της Τοπικής Διοίκησης, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία δημάρχων και περιφερειαρχών έχουν καταθέσει τα διαπιστευτήριά τους στην αντιλαϊκή αυτή πολιτική. Θυμίζουμε πως όταν το 2012 ξεκίνησε η «Ελληνογερμανική Συνεργασία», έχοντας ως πρώτη φάση τη μεταφορά τεχνογνωσίας από Γερμανούς εμπειρογνώμονες, πολλοί ήταν οι πρόθυμοι δήμοι και περιφέρειες να δεχτούν και να αξιοποιήσουν τα σχετικά... φώτα, υπογράφοντας πρωτόκολλα συνεργασίας. Αντίστοιχα πρωτόκολλα είχαν υπογράψει και τα συλλογικά όργανα της Τοπικής Διοίκησης, ΚΕΔΕ (Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας) και ΕΝΠΕ (Ενωση Περιφερειών Ελλάδας).

Στα ερωτηματολόγια που στάλθηκαν προς τους δήμους ζητείται ουσιαστικά μια πλήρης καταγραφή της περιουσιακής τους κατάστασης και του δικτύου δημοτικών υπηρεσιών καθώς και στοιχεία για το κοινωνικό προφίλ των περιοχών τους, του φυσικού τους πλούτου και της παραγωγικής δραστηριότητας που αναπτύσσεται, αποκαλύπτοντας έτσι ότι οι κερδοσκοπικές ορέξεις των γερμανικών επιχειρηματικών ομίλων είναι έτοιμες να αλώσουν τα πάντα. Οι Γερμανοί εμπειρογνώμονες ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τα πάντα, καθώς ζητούν στοιχεία από την ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού, μέχρι την πολιτιστική δραστηριότητα στην περιοχή.

Συγκεκριμένα, ζητούνται στοιχεία για:

• Δημογραφικά χαρακτηριστικά (έκταση, σύνολο κατοίκων και ηλικίες πληθυσμού)
• Υποδομές (Μεταφορές, Εκπαίδευση, βιομηχανικές περιοχές και Πάρκα, Υγεία, τουριστική υποδομή)
• Περιβάλλον και ποιότητα ζωής (ενδιαφέρον εκδηλώνεται για προστατευμένες περιοχές, ακτές, ακατοίκητα και κατοικημένα νησιά και ορυκτούς πόρους)
• Τοπική οικονομία και απασχόληση (από αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα μέχρι παραγωγή ενέργειας)
• Κοινωνική πολιτική, Υγεία, Παιδεία και Αθλητισμός (κοινωνικές δομές, υποδομές Εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης, πολιτιστική υποδομή και δραστηριότητες, πολιτιστικές εκδηλώσεις, αθλητικές υποδομές, χώροι και δραστηριότητες)
• Ειδικές πληθυσμιακές ομάδες (όπως αποκαλούνται στο ερωτηματολόγιο τα ΑμΕΑ, οι άστεγοι, οι Ρομά και οι μετανάστες εκτός ΕΕ).

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων, τομέας που προσελκύει το ενδιαφέρον γερμανικών επιχειρηματικών ομίλων, έτοιμων εδώ και καιρό να αξιοποιήσουν το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και να κερδοφορήσουν στο σκουπίδι προωθώντας μεθόδους επικίνδυνες για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, όπως αυτή της καύσης. Συγκεκριμένα, στο ερωτηματολόγιο που συνέταξαν οι Γερμανοί εμπειρογνώμονες ζητούνται αναλυτικά στοιχεία για τα αστικά απορρίμματα, τα ανακυκλώσιμα υλικά, τα καθαρά μπάζα, τα μπαζοαπορρίμματα και τα ογκώδη απορρίμματα, προκειμένου να προετοιμαστούν ανάλογα για την άλωση στο χώρο που μεθοδεύεται ευλαβικά από τις κυβερνήσεις, συλλογικά όργανα της Τοπικής Διοίκησης, δημάρχους και περιφερειάρχες.

Στον αντίποδα των λαϊκών αναγκών το σημερινό σχολείο

Τ

ο πρώτο κουδούνι, που χτυπά στα σχολεία μεθαύριο, Πέμπτη, θα βρει χιλιάδες μαθητές, από νήπια μέχρι παιδιά της Γ' Λυκείου, χωρίς εκπαιδευτικούς. Η κατά κοινή ομολογία δραματική κατάσταση των σχολείων τη φετινή χρονιά αποτελεί τη φυσική εξέλιξη μιας μακροχρόνιας υποχρηματοδότησης της Εκπαίδευσης, υποβάθμισης της σχολικής διαδικασίας, εφαρμογής πολιτικών που χτυπούν τις εργασιακές σχέσεις και στο σχολείο. Και φυσικά οι ελλείψεις των εκπαιδευτικών δεν είναι το μόνο στοιχείο που συνθέτει την εικόνα της φετινής σχολικής χρονιάς.

Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία από το υπουργείο Παιδείας, 500 κενά εκπαιδευτικών δεν καλύπτονται. Οι δε τρόποι εξοικονόμησης εκπαιδευτικών εκ μέρους του υπουργείου κάθε άλλο παρά «κατόρθωμα» (όπως επιχειρεί να το εμφανίσει) συνιστούν. Για παράδειγμα, ο συνωστισμός παιδιών σε τάξεις 25 - 27 παιδιών, στο όνομα του να λειτουργήσει το σχολείο όπως όπως, ή οι αναθέσεις μαθημάτων σε εκπαιδευτικούς άλλων ειδικοτήτων (π.χ. στους θεολόγους της Ιστορίας, στους καθηγητές Πληροφορικής των Μαθηματικών κ.ο.κ.) δεν αποτελούν λύση αλλά κουκούλωμα των κενών και σαφή υποβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Από την πλευρά της ηγεσίας του υπουργείου δίνονται υποσχέσεις για μόνιμους διορισμούς 10.000 εκπαιδευτικών, καθώς η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Φέτος, όπως και τα τελευταία χρόνια, οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί σταδιακά υποκαθίστανται με αναπληρωτές, ελαστικά εργαζόμενους εκπαιδευτικούς. Οι οποίοι πρέπει να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι από τη μία να υπηρετήσουν στην άλλη άκρη της χώρας και να επιβιώσουν με μισθούς πείνας και από την άλλη να μείνουν για μία χρονιά άνεργοι.

Σ

τον αέρα» βρίσκεται και η πρόσβαση στο σχολείο για χιλιάδες παιδιά. Τα μικρά κονδύλια που διατίθενται για τη μεταφορά έχουν αποτέλεσμα να μην έχει εξασφαλιστεί η μεταφορά για χιλιάδες μαθητές του Νομού Θεσσαλονίκης (12.500) αλλά και περιοχών της Ανατολικής Αττικής, σε μία χρονιά που ήδη η υπουργική απόφαση που καθορίζει το ποιος έχει δικαίωμα μεταφοράς έχει περιορίσει τους δικαιούχους μαθητές. Ετσι, η σχολική χρονιά ξεκινά με τα ίδια και περισσότερα αδιέξοδα που έχει προκαλέσει η αντιμετώπιση της μεταφοράς των μαθητών με επιχειρηματικούς όρους, αντί για λύση του ζητήματος προς όφελος των παιδιών μέσα από έναν δημόσιο φορέα, χωρίς να βάζει κανένας γονιός το χέρι στην τσέπη.

Ακόμα, οι υποδομές των σχολείων βρίσκονται στο έλεος της υποχρηματοδότησης. Η οικονομική φροντίδα των σχολείων μέσα από ένα διευρυμένο θεσμικό πλαίσιο περνά στους δήμους, οι οποίοι με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθούν στο κυνήγι χορηγών, στην εμπορική τους αξιοποίηση.

Το «νέο λύκειο» που βρίσκεται σε φάση οικοδόμησης έχει δώσει τα πρώτα δείγματά του τον περασμένο Ιούνη. Οταν η εφαρμογή της «τράπεζας θεμάτων» και άλλων ταξικών μέτρων που φέρνει είχε ως αποτέλεσμα στρατιές μετεξεταστέων (στο 35% έφτασαν σε λαϊκές γειτονιές) και πολύ περισσότερων παιδιών που θα το ξανασκεφτούν μέχρι να αποφασίσουν μετά το γυμνάσιο να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο λύκειο. Γι' αυτούς άλλωστε έχει φτιαχτεί η πρόωρη κατάρτιση και μαθητεία.

Και βέβαια, με το λαό τσακισμένο είναι βέβαιο ότι και φέτος τα σχολεία θα μετρούν παιδιά υποσιτισμένα, που θα στερούνται και τα βασικά.

Τ

ο περιεχόμενο του σχολείου δέχεται ένα συνεχές χτύπημα μέσα από βιβλία και αναλυτικά προγράμματα που διαστρεβλώνουν την επιστημονική αλήθεια, που φορτώνουν τα παιδιά με τις ίδιες δεξιότητες που βρίσκει κανείς να παρατίθενται στα κείμενα των βιομηχάνων, των μεγάλων επιχειρήσεων ως όροι για την «ανταγωνιστικότητα». Η στελέχωση και οι υποδομές των σχολείων είναι στοιχεία απαραίτητα για να λειτουργήσει το σχολείο, ωστόσο δεν είναι τα μόνα που ισοπεδώνει η συγκεκριμένη πολιτική, η οποία έχει στο στόχαστρο το δικαίωμα στην πραγματική μόρφωση.

Ταυτόχρονα, αποφασιστικό χτύπημα αποτελεί η εφαρμογή της «αξιολόγησης», η οποία όλο το προηγούμενο διάστημα συνοδεύτηκε με μία αποπροσανατολιστική από το περιεχόμενο και τους σκοπούς της προπαγάνδα και εμφανίζεται ως όρος «αναβάθμισης» της Εκπαίδευσης.

Τα προβλήματα της Εκπαίδευσης δεν έπεσαν από τον ουρανό. Είναι οι συνέπειες μιας πολιτικής που βλέπει το δικαίωμα στη μόρφωση ως κόστος. Η πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - μεγάλου κεφαλαίου, που τσαλαπατά δικαιώματα, στην Εκπαίδευση επενδύει ώστε να παράγει μια εργατική δύναμη φτιαγμένη για ακόμα πιο άγρια εκμετάλλευση. Είναι στα χέρια του λαού η αντιστροφή αυτής της πορείας, το να μπει τέλος σε αυτή τη μίζερη κατάσταση που δεν αξίζει στα παιδιά της εργατικής τάξης, μέσα από τον αγώνα που θα συνδέει την επίλυση των άμεσων οξυμένων προβλημάτων των σχολείων με τη διεκδίκηση μιας Παιδείας προς όφελος των πραγματικών λαϊκών αναγκών.

Μ. Κ.

Μόνιμα χαμένοι πριν και μετά το εμπάργκο

Τα μέτρα που ανακοινώνουν κυβέρνηση και ΕΕ αφορούν τη στήριξη των εξαγωγέων

Π

Μέχρι σήμερα, ένα μήνα μετά το εμπάργκο, οι παραγωγοί 

δεν έχουν δει και δεν έχουν ακούσει το παραμικρό 

για το αν, πώς και πότε θα αποζημιωθούν για τις συνέπειες

ροαναγγέλλοντας τις αποφάσεις του Συμβουλίου υπουργών Γεωργίας και Αλιείας της ΕΕ, που έγινε προχτές, η Κομισιόν ανακοίνωσε στις αρχές της βδομάδας τη χορήγηση από το 2015 «πρόσθετης ευρωπαϊκής χρηματοδότηση ύψους 30 εκατ. ευρώ για προγράμματα προώθησης, πέραν των 60 εκατ. ευρώ που προβλέπονται ετησίως στον προϋπολογισμό της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (...) με στόχο την άμβλυνση των επιπτώσεων των ρωσικών μέτρων κατά ορισμένων γεωργικών προϊόντων της ΕΕ».

Στο σχετικό δελτίο Τύπου, ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη διευκρίνιζε ότι: «Τα προγράμματα προώθησης (...) βοηθούν τους παραγωγούς να βρουν νέες διεξόδους πώλησης εντός και εκτός της ΕΕ (...) Καλώ με έμφαση τις γεωργικές οργανώσεις να αξιοποιήσουν στο έπακρο την ευκαιρία αυτή και να υποβάλουν φιλόδοξα προγράμματα προώθησης μέσα στις επόμενες εβδομάδες».

Είναι φανερό ότι τα χρήματα αυτά δεν προορίζονται για τους φτωχούς και μεσαίους παραγωγούς, αλλά για τις μεγάλες επιχειρήσεις, που συγκεντρώνουν την παραγωγή και τη διοχετεύουν στην αγορά του εσωτερικού και του εξωτερικού. Από αυτές, ορισμένες είναι συνεταιριστικές. Λειτουργούν όμως με καθαρά επιχειρηματικά κριτήρια και γι' αυτό δεν μπορούν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των μικρών και μεσαίων παραγωγών.

Σ' αυτές τις επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν ήδη συγκεντρώσει τη σοδειά των ροδακινοπαραγωγών, απευθύνονται η Κομισιόν και η κυβέρνηση και τους λένε ότι θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να περιοριστεί η χασούρα τους από το ρώσικο εμπάργκο. Οι ίδιοι, βέβαια, οι εξαγωγείς, δεν έχουν δώσει ούτε ένα ευρώ στους ροδακινοπαραγωγούς και τους έχουν «στο περίμενε», τόσο για την εκτίμηση, όσο και για την πληρωμή της σοδειάς που τους παρέδωσαν. Δηλαδή, έδωσαν την παραγωγή τους με «λευκή τιμή», περιμένοντας αργότερα να γίνει η εκτίμηση.

Οι εξαγωγείς κάνουν "παιχνίδι"

Από την πλευρά τους, οι εξαγωγείς παίζουν με μαστοριά το «παιχνίδι» του εκβιασμού προς τους παραγωγούς, που φοβούνται μην τους μείνει η σοδειά στα χέρια, αλλά και των πιέσεων προς την κυβέρνηση, προκειμένου να αποσπάσουν μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα των όποιων ενισχύσεων αποφασίσει η ΕΕ. Χαρακτηριστικά γι' αυτό είναι τα στοιχεία, που παρουσίασε στις 3 Σεπτέμβρη ο Σύνδεσμος Ελληνικών Επιχειρήσεων Εξαγωγής Διακίνησης Φρούτων Λαχανικών και Χυμών. Τα στοιχεία αφορούν την πορεία των εξαγωγών ροδάκινων και νεκταρινιών μέχρι τις 31/8/2014.

Σύμφωνα με αυτά, οι εξαγωγές προς όλους τους προορισμούς, από 116.814 τόνους στις 8/8, αυξήθηκαν σε 141.541 τόνους στις 31/8, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η εξαγωγική περίοδος. Δηλαδή, από 8/8 μέχρι 31/8 έγιναν εξαγωγές 24.727 τόνων. Ωστόσο, συγκρίνοντας τις εξαγωγές με την αντίστοιχη περίοδο του 2012 (εξαιρούν σκόπιμα το 2013 γιατί η παραγωγή ήταν μικρότερη λόγω καταστροφών από παγετό και χαλαζόπτωση), οι μεγαλοεξαγωγείς ισχυρίζονται ότι φέτος «λείπουν» οι ποσότητες που θα εξάγονταν προς Ρωσία, ύψους 11.000 - 15.000 τόνους για τον Αύγουστο και 7.000 - 8.000 τόνους για τον Σεπτέμβρη.

Μαζί με άλλες «απώλειες», καταλήγουν ότι η χασούρα τους για φέτος, σε σχέση με το 2012, φτάνει τα 32 εκ. ευρώ και στη βάση αυτή παζαρεύουν τις όποιες ενισχύσεις με την κυβέρνηση και την ΕΕ. Στην πραγματικότητα, εξαγωγές συνεχίζουν να γίνονται, ανεξάρτητα αν τα φρούτα καταλήγουν στη Ρωσία και μέσω ποιας οδού. Μόνο την τελευταία βδομάδα (30/8 - 5/9), σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης και Στατιστικής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, από την Ελλάδα έγιναν εξαγωγές 99.784 τόνων ροδάκινου (26.180 πέρυσι) και 43.616 τόνων νεκταρινιών (9.046 το 2013).

Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία της ΠΑΣΕΓΕΣ, οι εξαγωγές σε ροδάκινα και νεκταρίνια ακολούθησαν την εξής πορεία τα έτη 2011, 2012 και 2013 (σε τόνους κάθε χρόνο): 112.351, 109.655 και 112.000 αντίστοιχα. Κι αυτό όταν φέτος, χωρίς να έχει τελειώσει η εξαγωγική περίοδος για τα συγκεκριμένα προϊόντα, οι ίδιοι οι εξαγωγείς μιλούν για εξαγωγές 141.541 τόνων! Δηλαδή, οι εξαγωγές εμφανίζονται αυξημένες χρόνο με το χρόνο, ακόμα και φέτος, που προέκυψε το ρώσικο εμπάργκο.

Δεν υπάρχει, βέβαια, καμιά αμφιβολία ότι οι εγχώριοι επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν να ανταγωνιστούν άλλα μεγαθήρια στα κράτη - μέλη της ΕΕ, για τα οποία η Ευρωένωση αποδείχθηκε πιο «γαλαντόμα» μετά την έναρξη του εμπάργκο από τη Ρωσία: Στην πρώτη δέσμη από το Ταμείο Κρίσεων των 420 εκατ. ευρώ, κάλυψε με 125 εκατ. ευρώ τους μεγάλους προμηθευτές της ρωσικής αγοράς με οπωροκηπευτικά, δηλαδή τα μεγάλα τραστ από Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, κ.λπ.

"Ομαλοποίηση" της αγοράς, αλλά για ποιον;

Η ανακοίνωση της Κομισιόν για τα επιπλέον 30 εκ. ευρώ σε προωθητικές ενέργειες, αξιοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη από τον αναπληρωτή υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, στην απάντηση που έδωσε σε Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Π. Κουκουλόπουλος διεκδίκησε τα εύσημα από τους παραγωγούς για τις πρωτοβουλίες που πήρε η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από το ρώσικο εμπάργκο. Ισχυρίστηκε, μάλιστα, ότι χάρη σ' αυτές τις πρωτοβουλίες, «αυτή τη στιγμή η αγορά έχει ομαλοποιηθεί σχεδόν πλήρως σε ό,τι αφορά το ροδάκινο. Δηλαδή, ό,τι ποσότητες υπάρχουν αδιάθετες, διατίθενται σε τιμές ιδιαίτερα ικανοποιητικές»!

Τα στοιχεία που έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς ο «Ριζοσπάστης» και αυτά που βλέπουν τώρα το φως της δημοσιότητας, φτιάχνουν άλλη εικόνα. Το δράμα για τους ροδακινοπαραγωγούς της Πέλλας, της Ημαθίας και άλλων περιοχών, δεν ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου, όταν η ρώσικη κυβέρνηση ανακοίνωσε το εμπάργκο, σαν αντίμετρο στις κυρώσεις των ΗΠΑ - ΕΕ για τη μεταξύ τους διαμάχη στο ζήτημα της Ουκρανίας.

Είχε προηγηθεί η κακοκαιρία, που κατέστρεψε μέρος της σοδειάς τους. Γι' αυτήν την καταστροφή, δεν πρόκειται να αποζημιωθούν από τον ΕΛΓΑ, που σημαίνει μειωμένο εισόδημα με το «καλημέρα». Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις, οι ροδακινοπαραγωγοί, παραμένουν απλήρωτοι για την περσινή σοδειά, όταν το κόστος της παραγωγής αυξάνεται χρόνο με το χρόνο.

Για φέτος, ακόμα και πριν το εμπάργκο, οι τιμές παραγωγού από εμπόρους - εξαγωγείς ήταν και παραμένουν εξευτελιστικές. Χαρακτηριστικά, στις πρώιμες ποικιλίες ροδάκινων και νεκταρινιών, από τις περσινές τιμές των 0,70 - 0,80 ευρώ/κιλό, φέτος υπήρξε ελεύθερη πτώση στα 0,25 - 0,40 ευρώ/κιλό. Στα ροδάκινα - νεκταρίνια οι μετριοπαθείς υπολογισμοί ανεβάζουν το κόστος παραγωγής σε πάνω από 0,20 ευρώ/κιλό, τη στιγμή που οι εμπορικές τιμές στο μεγαλύτερο διάστημα του καλοκαιριού δεν ξεπέρασαν τα 0,15 - 0,20 ευρώ/κιλό.

Απροστάτευτοι οι παραγωγοί

Μέχρι σήμερα, ένα μήνα μετά το εμπάργκο, οι παραγωγοί δεν έχουν δει και δεν έχουν ακούσει το παραμικρό για το αν, πώς και πότε θα αποζημιωθούν για τις συνέπειες. Αντίθετα, έχουν χορτάσει από παχυλές υποσχέσεις και από το αράδιασμα αριθμών, που ελάχιστα έως καθόλου αφορούν τη δική τους επιβίωση, την ικανότητά τους να παραγάγουν και του χρόνου.

Για παράδειγμα, η ΕΕ αποφάσισε να διαθέσει συνολικά 30 εκατ. ευρώ για Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Ελλάδα ως αποζημίωση για τα προϊόντα που έπληξε το εμπάργκο. Ωστόσο, μόνο στην Ελλάδα και μόνο για τους ροδακινοπαραγωγούς, η ζημιά αφορά σε 60.000 τόνους, με αξία πάνω από 40 εκατ. ευρώ! Αντί αυτών, στον επιμερισμό της η ενίσχυση ζήτημα είναι αν θα φτάσει τα 2,5 - 3 εκατ. ευρώ για την ελληνική παραγωγή.

Περίπου 317.000 ευρώ επιπλέον είναι τα λεφτά που αναλογούν στην Ελλάδα για τις λεγόμενες «προωθητικές ενέργειες» από το πρώτο πακέτο και αφορούν κυρίως τους εξαγωγείς. Το 2015 θα προστεθούν άλλα 3 εκ. ευρώ για τον ίδιο λόγο. Στο σύνολο, ούτε 6,5 εκ. ευρώ, από τα οποία κανένας δεν εγγυάται ότι έστω και ένα σεντ θα καταλήξει στους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς!

Να λοιπόν τι σημαίνει «ομαλοποίηση της αγοράς» και «αξιοποίηση του ευρωπαϊκού πλαισίου», σύμφωνα με την κυβέρνηση. Οι παραγωγοί παραμένουν απροστάτευτοι, οι εξαγωγές αυξάνονται για τις μεγάλες επιχειρήσεις, οι τιμές παραγωγού συνεχίζουν την ελεύθερη πτώση και η τιμή των ροδάκινων στο ράφι για τη λαϊκή οικογένεια παρέμεινε το μεγαλύτερο διάστημα στο 1,5 - 2 ευρώ/κιλό.

Σημειώνουμε ότι η Ελλάδα κατατάσσεται 11η μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών που επηρεάστηκαν από τη ρωσική απαγόρευση: Οι συνολικές εξαγωγές προς τη Ρωσία ανέρχονται σε 158 εκ. ευρώ, εκ των οποίων τα 114 εκ. ευρώ αντιστοιχούν σε προϊόντα που υπόκεινται σε ρωσικούς περιορισμούς. Ειδικά στον τομέα των φρούτων, οι ελληνικές εξαγωγές προς τις αγορές της Ρωσίας, ανέρχονται σε 108 εκ. ευρώ και κατατάσσουν την Ελλάδα στην 5η θέση πανευρωπαϊκά.

Χρειάζεται άλλη εξουσία

Είναι φανερό ότι τόσο πριν, όσο και μετά την κρίση που προέκυψε με το ρώσικο εμπάργκο, οι χαμένοι (μικροί και μεσαίοι ροδακινοπαραγωγοί) και οι κερδισμένοι (μεγαλοεξαγωγείς) παραμένουν ίδιοι. Οι πρώτοι θα συνεχίσουν να δέχονται τις συνέπειες από τις εξευτελιστικές τιμές παραγωγού, την ΚΑΠ, την αύξηση του κόστους παραγωγής. Οι δεύτεροι θα συνεχίσουν τις πιέσεις για να μειώσουν τη φετινή χασούρα, παρουσιάζοντας μάλιστα τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις σαν προαπαιτούμενο για να πληρώσουν τα όποια ψίχουλα στους παραγωγούς.

Πέρα από τα μέτρα που μπορούν και πρέπει να διεκδικήσουν από την κυβέρνηση οι μικροπαραγωγοί, για να αμβλύνουν τις συνέπειες από το εμπάργκο και τις φυσικές καταστροφές που προηγήθηκαν, συμφέρον τους είναι να σκεφτούν ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι τελείως διαφορετικά, αν η αγροτική παραγωγή και συνολικά η οικονομία δεν συνθλίβονταν στις μυλόπετρες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας, με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής και τη γη, οι αγρότες θα εργάζονται στον κρατικό τομέα ή στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς και θα παραδίδουν τη σοδειά τους στο κράτος. Αυτό θα έχει την αποκλειστική ευθύνη για οτιδήποτε αφορά τη διαδικασία της παραγωγής και της διάθεσης των προϊόντων, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπές εισόδημα στους αγρότες, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες και τα σκαμπανεβάσματα της παραγωγής.

Το κράτος θα έχει την αποκλειστική ευθύνη για το εξωτερικό εμπόριο, θα υπογράφει διακρατικές συμφωνίες με αμοιβαίο όφελος και με αποκλειστικό κριτήριο τις διατροφικές ανάγκες και το συμφέρον του λαού. Σε μια τέτοια λαϊκή εξουσία και οικονομία, ο μικρομεσαίος ροδακινοπαραγωγός και συνολικά η αγροτιά, θα απαλλαγούν από το βραχνά του αγώνα για την επιβίωση, των καιρικών συνθηκών, τις τιμές των αγροτικών εφοδίων και του πετρελαίου, της βουλιμίας των εξαγωγέων και μεγαλεμπόρων για μεγαλύτερο κέρδος.

Δ. Π.

Παιδικοί Σταθμοί: Προσχολική Αγωγή και όχι "παιδικά πάρκινγκ"

Σ

ε υπηρεσίες φύλαξης για τις οποίες οι γονείς αναγκάζονται να βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη μετατρέπει τους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς η αντιλαϊκή πολιτική. Η ΕΕ αντιμετωπίζει τους παιδικούς σταθμούς ως ένα «εργαλείο» στην υπηρεσία της «ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση». Στο πλαίσιο της προσπάθειας να αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών, και κυρίως των νέων μητέρων, έχει ήδη από το 2002 θέσει τους λεγόμενους «στόχους της Βαρκελώνης». Το στόχο, δηλαδή, για υπηρεσίες παιδικής μέριμνας που να καλύπτουν το 33% των βρεφών μέχρι 3 ετών και το 90% των παιδιών από 3 ετών έως την ηλικία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Ξεκινώντας από την αφετηρία αυτή, ενδιαφέρεται για υπηρεσίες φροντίδας βρεφών και νηπίων που θα είναι «προσβάσιμες και προσιτές οικονομικά», θα πληρώνονται δηλαδή από την ίδια την οικογένεια αλλά και που θα λειτουργούν προσαρμοσμένες στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις των γονιών. Είναι προφανές πως οι στόχοι αυτοί δεν οδηγούν στη δημιουργία ενός δικτύου δημόσιων και δωρεάν, ποιοτικών υπηρεσιών και υποδομών Προσχολικής Αγωγής αλλά σε ακριβοπληρωμένες και χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες.

Το πρόγραμμα που υλοποιεί η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, στο οποίο αντανακλώνται οι κατευθύνσεις της ΕΕ. Δεν έχει στόχο την παροχή Προσχολικής Αγωγής σε βρέφη και νήπια αλλά εφαρμόζεται με σκοπό να προωθήσει την απασχόληση των μητέρων. Αυτό δηλώνει σαφώς και ο τίτλος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής», κάτω από τον οποίο υλοποιείται. Οι στόχοι του είναι, επομένως, διαφορετικοί από τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας και των παιδιών της.

Αποτέλεσμα αυτής της κατεύθυνσης είναι να αποκλείονται χιλιάδες αιτήσεις κάθε χρόνο. Τα τελικά αποτελέσματα για τα παιδιά που θα γίνουν δεκτά στους σταθμούς μέσω του προγράμματος φέτος, αναμένεται να δοθούν στη δημοσιότητα σήμερα. Οπως, όμως, δείχνουν οι προσωρινοί πίνακες που έχουν καταρτιστεί, τα παιδιά που απορρίφθηκαν ξεπερνούν τις 26 χιλιάδες. Ωστόσο, ο αριθμός αυτός αποτελεί μια μόνο ψηφίδα από τη συνολική εικόνα, καθώς δεν αποδίδει τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος που αντιμετωπίζουν χιλιάδες εργαζόμενοι και άνεργοι γονείς που αναζητούν μια θέση σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς για το παιδί τους. Πολύ περισσότερες είναι οι μητέρες που αποκλείονται από τη συμμετοχή τους στο συγκεκριμένο πρόγραμμα λόγω των εισοδηματικών κριτηρίων που αυτό θέτει. Μάλιστα, το «ταβάνι» του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος φέτος χαμήλωσε στις 27 χιλιάδες ευρώ για τις τετραμελείς οικογένειες, από 30 χιλιάδες που ήταν το αντίστοιχο όριο πέρσι.

Υπηρεσίες φύλαξης αντί για Προσχολική Αγωγή

Η πολιτική της «συμφιλίωσης» οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων κινείται γύρω από τον άξονα της αύξησης της «ευελιξίας» στην απασχόληση. Το πού οδηγεί την Προσχολική Αγωγή η πολιτική αυτή το δείχνουν ακόμα πιο καθαρά ορισμένα παραδείγματα από μια σειρά κράτη - μέλη της ΕΕ, όπου οι υπηρεσίες παιδικής μέριμνας είναι απόλυτα προσαρμοσμένες στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων γονιών και ιδιαίτερα των μητέρων.

Στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης στις γυναίκες, όπως είναι η Ολλανδία και η Βρετανία, η χρήση των υπηρεσιών φροντίδας βρεφών και νηπίων γίνεται με αντίστοιχα μειωμένο ωράριο. Μάλιστα, η Ολλανδία, προκειμένου να επιτυγχάνεται η «βέλτιστη» χρήση των υπηρεσιών, έχει θεσπίσει μια αναλογία ανάμεσα στον αριθμό των ωρών εργασίας της μητέρας και στις ώρες χρήσης των υπηρεσιών Προσχολικής Αγωγής. Για τα παιδιά ηλικίας μέχρι 3 ετών η αναλογία αυτή έχει οριστεί στο 140%. Ετσι, για 20 ώρες εργασίας της μητέρας αναλογούν 28 ώρες παραμονής του παιδιού της στον παιδικό σταθμό. Το σκεπτικό είναι πως με τον τρόπο αυτό περιορίζεται η «μη ορθή» χρήση των υπηρεσιών, πέρα από αυτή που απαιτεί το κατά κανόνα μειωμένο ωράριο εργασίας της μητέρας. Οι ώρες, δηλαδή, που περνά ένα παιδί στον παιδικό σταθμό δεν προσδιορίζονται από κάποιο παιδαγωγικό πρόγραμμα αλλά από την ανάγκη της εργαζόμενης να αφήσει κάπου το παιδί της τις ώρες της δουλειάς.

Με την ίδια λογική, οι παιδικοί σταθμοί στις περισσότερες χώρες έχουν υιοθετήσει ωράρια λειτουργίας που ξεκινούν το πρωί και τελειώνουν το βράδυ, ώστε να καλύπτουν τα ποικίλα ωράρια των μητέρων και να εκπληρώνουν αυτό που σύμφωνα με την ΕΕ είναι ο στόχος τους: Να δίνουν τη δυνατότητα στις εργαζόμενες μητέρες να «παρκάρουν» το παιδί τους για όσες ώρες δουλεύουν ώστε να είναι διαθέσιμες όποτε και για όσο διάστημα τις χρειάζεται ο εργοδότης. Η κατεύθυνση της προώθησης των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων αποτυπώνεται και στις λεπτομέρειες της υλοποίησης του προγράμματος της ΕΕΤΑΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι στη μοριοδότηση των αιτήσεων των μητέρων η μερική απασχόληση πριμοδοτείται με τα περισσότερα μόρια (45), ακολουθούν οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου (40 μόρια) και έπονται οι υπόλοιπες εργαζόμενες (35 μόρια) και οι άνεργες (20 ή 10 μόρια).

Ενδεικτικό για τη χαμηλή ποιότητα των υπηρεσιών παιδικής μέριμνας είναι το γεγονός πως σε μεγάλο μέρος τους παρέχονται μέσω της λεγόμενης «άτυπης μέριμνας». Μέσα, δηλαδή, από την ανάθεση της φροντίδας βρεφών και νηπίων σε προσωπικό που δε διαθέτει τις αντίστοιχες επιστημονικές γνώσεις και σπουδές, χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες υποδομές, στο πλαίσιο της «κοινωνικής οικονομίας», της δράσης των ΜΚΟ, των διαφόρων «εθελοντικών» και «φιλανθρωπικών» οργανώσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Γερμανία: Η στελέχωση των υπηρεσιών γίνεται από προσωπικό που έχει παρακολουθήσει μια σύντομη εκπαίδευση, διάρκειας 160 ωρών, και του έχει χορηγηθεί ένα σχετικό πιστοποιητικό.

Δημόσια - δωρεάν Προσχολική Αγωγή

Ο ρόλος των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών δεν περιορίζεται στη φύλαξη των παιδιών κατά τις ώρες εργασίας των γονιών. Η Προσχολική Αγωγή πρέπει να είναι πρώτα απ' όλα δικαίωμα των ίδιων των παιδιών, είναι απαραίτητη για τη σωστή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη και την ομαλή κοινωνικοποίησή τους. Γι' αυτό πρέπει να βρίσκεται στην αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Να διασφαλίζονται επαρκής χρηματοδότηση, κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή, επιστημονικό παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό και παιδαγωγικό πρόγραμμα ανάλογο με την ηλικία των παιδιών.

Την ανάγκη για δημόσιες, δωρεάν, σύγχρονες υπηρεσίες Προσχολικής Αγωγής αναδεικνύουν το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής και η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ). Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, μετατρέπουν τη Δευτέρα 1η Σεπτέμβρη σε μέρα ενημέρωσης και πάλης ώστε κανένα παιδί να μην αποκλειστεί, να στελεχωθούν οι παιδικοί σταθμοί με το απαραίτητο παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό, να μην κλείσει κανένας σταθμός αλλά να διευρυνθούν και να χρηματοδοτηθούν γενναία οι δημοτικές δομές για το παιδί και την οικογένεια. «Εργαζόμενοι στους δήμους, γονείς, σωματεία και φορείς, Λαϊκές Επιτροπές σε κάθε δήμο, από κοινού να παλέψουμε για τις ανάγκες των παιδιών και της λαϊκής οικογένειας!», είναι το κάλεσμα που απευθύνουν.

Το πλαίσιο πάλης

• Δημόσιοι - δωρεάν - σύγχρονοι και ασφαλείς παιδικοί σταθμοί με κτιριακή επάρκεια, καταλληλότητα, υποδομή, ποιότητα φαγητού.
• Μόνιμο, εξειδικευμένο και επαρκές προσωπικό με ενιαίο φορέα Προσχολικής Αγωγής και ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα.
• Να επανέρθει το 6ωρο για το παιδαγωγικό προσωπικό και 7ωρο για το βοηθητικό. Το έργο των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς δεν είναι η φύλαξη αλλά η αγωγή και η φροντίδα του παιδιού.
• Να καλυφθεί το σύνολο των αιτήσεων και να γίνουν δεκτά όλα τα παιδιά Ελλήνων και μεταναστών, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Τα παιδιά των άνεργων νοικοκυριών να έχουν προτεραιότητα στους παιδικούς σταθμούς.
• Καμιά απόλυση συμβασιούχου στους παιδικούς σταθμούς, να ανανεωθούν άμεσα όλες οι συμβάσεις τους και να δρομολογηθεί η μονιμοποίησή τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Απελευθέρωση των προσλήψεων για μόνιμο και επαρκές προσωπικό.
• Να μην κλείσει κανένας παιδικός και βρεφονηπιακός σταθμός. Να δημιουργηθούν νέοι, γιατί δεν επαρκούν. Να γίνει αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή νέων σύγχρονων σταθμών, πλήρως εξοπλισμένων, με προτεραιότητα τις λαϊκές - εργατικές γειτονιές.
• Να καταργηθούν τα τροφεία.
• Γενναία χρηματοδότησή τους από τον κρατικό προϋπολογισμό τώρα, αξιοποίηση και των κονδυλίων του ΕΣΠΑ γι' αυτό το σκοπό.

Ευ. Χαϊντ.

Υπάρχει διέξοδος για τη φτωχή και μεσαία αγροτιά

Την περασμένη Δευτέρα, η Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση πήρε την πρωτοβουλία για την πραγματοποίηση μιας μαζικής αγωνιστικής κινητοποίησης των φρουτοπαραγωγών στη Νάουσα, ως απάντηση στο θέατρο που παίζεται από την κυβέρνηση και την ΕΕ, στο φόντο του ρωσικού εμπάργκο στα φρούτα και στα άλλα τρόφιμα, που επιτείνει την καταστροφή για χιλιάδες παραγωγούς.

Τα πλήγματα που δέχεται η μικρομεσαία αγροτιά γίνονται κάθε χρόνο και μεγαλύτερα. Οδηγούν στο ξεκλήρισμά της και στο πέρασμα γης και παραγωγής σε ακόμα λιγότερα χέρια μεγαλοαγροτών επιχειρηματιών. Στην πλειοψηφία τους, φτωχοί και μεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι έχουν απλήρωτες παραγωγές από προηγούμενες σοδειές σε πολλά προϊόντα, ή είναι για πολλούς μήνες απλήρωτοι για τα αγροτοκτηνοτροφικά τους προϊόντα, φυτικά και ζωικά.

Οι τιμές είναι στο έλεος των διαθέσεων εμπόρων και μεσαζόντων, μιας και δεν υπάρχουν κατώτερες εγγυημένες τιμές παραγωγού και παίρνουν τις σοδειές κοψοχρονιά. Οι τιμές παραγωγού από εμπόρους - εξαγωγείς είναι πραγματικά εξευτελιστικές, όπως χαρακτηριστικά στις πρώιμες ποικιλίες ροδάκινων και νεκταρινιών (δηλαδή πριν το εμπάργκο), όπου από τις περσινές τιμές των 0,70 - 0,80 ευρώ/κιλό, είχαμε φέτος ελεύθερη πτώση στα 0,25 - 0,40 ευρώ/κιλό.

Το κόστος παραγωγής έχει σκαρφαλώσει στα ύψη, με τις συνεχείς ανατιμήσεις σε αγροτικά μέσα και εφόδια (σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, μηχανήματα, ζωοτροφές) που επιβάλλουν οι πολυεθνικές και οι εμποροβιομήχανοι, αλλά και το κράτος (αγροτικό ρεύμα, αγροτικό πετρέλαιο).

Στα ροδάκινα - νεκταρίνια οι μετριοπαθείς υπολογισμοί ανεβάζουν το κόστος παραγωγής σε πάνω από 0,20 ευρώ/κιλό, τη στιγμή που οι εμπορικές τιμές στο μεγαλύτερο διάστημα του καλοκαιριού δεν ξεπέρασαν τα 0,15 - 0,18 ευρώ/κιλό. Μιλάμε για τα φρούτα, που με το άνοιγμα της ψαλίδας τιμών παραγωγού - καταναλωτή οκτώ και πλέον φορές επάνω, έφταναν στον εργαζόμενο καταναλωτή της εσωτερικής αγοράς με 1,5 - 2 ευρώ/κιλό.

Οι επιδοτήσεις πετσοκόβονται και με τη νέα ΚΑΠ 2014-2020, ενώ και από τα λίγα ποσά που περιμένουν και κατατίθενται στους λογαριασμούς των δικαιούχων αγροτών, γίνονται παρακρατήσεις για την εξόφληση αγροτικών οφειλών προς τις εφορίες, τα ασφαλιστικά ταμεία ΕΛΓΑ και ΟΓΑ, την πρώην ΑΤΕ, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο είναι παράνομο, σύμφωνα και με τους κοινοτικούς κανονισμούς.

Τα χαράτσια «πέφτουν σαν το χαλάζι», με το κράτος να υποχρεώνει τους φτωχούς αγρότες να πληρώνουν από φέτος μέσω ΕΝΦΙΑ για τα σπίτια, τις αποθήκες, τα οικόπεδα και τα χωράφια, για την ασφάλισή τους στον ΟΓΑ και τον ΕΛΓΑ, για τις δηλώσεις ΟΣΔΕ, για την αδειοδότηση των αρδευτικών γεωτρήσεων, για τη λειτουργία των σταβλικών εγκαταστάσεων, την ηλεκτρονική σήμανση των ζώων κ.ά.

Οι απανωτές φετινές καταστροφές από χαλάζι και βροχοπτώσεις στην αγροτική παραγωγή και στο αγροτικό κεφάλαιο δεν καλύπτονται στο 100% από τον κανονισμό του ΕΛΓΑ. Οποιες αποζημιώσεις δοθούν τελικά, θα είναι με καθυστέρηση μηνών ή και χρόνου και δεν θα είναι παρά ψίχουλα (δυστυχώς υπάρχει η αρνητική περσινή εμπειρία των αγροτών). Και όλα αυτά τη στιγμή που πληρώνουμε τα χαράτσια - ασφάλιστρα στον ΕΛΓΑ.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, φέτος, λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών (βροχοπτώσεις - υψηλές θερμοκρασίες) και παρά τους πανάκριβους ψεκασμούς, είχαμε και μεγάλη εξάπλωση μυκητολογικών ασθενειών (Μονίλιες).

Εχθροί και "φίλοι" των παραγωγών

Πώς τοποθετούνται απέναντι σε όλα αυτά οι βουλευτές της συγκυβέρνησης και οι εκπρόσωποι των κομμάτων τους στην Τοπική Διοίκηση; Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα: Αυτοί που ψηφίζουν «ναι» σε όλα τα αντιαγροτικά - αντιλαϊκά μέτρα, έρχονται στη συνέχεια με τις δήθεν διαφοροποιήσεις τους στα επιμέρους να σταθούν τάχα στο «πλευρό των αγροτών».

Είναι αυτοί που δήθεν διαφωνούν με το πετσόκομμα της εξισωτικής αποζημίωσης των κτηνοτρόφων, ενώ οι ίδιοι και η κυβέρνηση, μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, αποχαρακτήρισαν πάνω από 11.000.000 στρέμματα βοσκοτόπων.

Είναι αυτοί που ευθύνονται για το γεγονός ότι οι τευτλοπαραγωγοί παραμένουν απλήρωτοι για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση Τεύτλων 2012 και 2013, ενώ τη διαφήμιζαν σαν σημαντικό μέτρο προστασίας της τευτλοπαραγωγής και προϋπόθεση για να μην κλείσουν τα εργοστάσια της ΕΒΖ.

Είναι αυτοί που επέβαλαν το νέο χαράτσι του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, τον γνωστό ΕΝΦΙΑ, και τώρα κόπτονται τάχα για την οικονομική κατάσταση των χιλιάδων αγροτικών νοικοκυριών.

Είναι αυτοί που συγκαλούν από τον Ιούλη ακόμα συσκέψεις επί συσκέψεων, με τη συμμετοχή και διαφόρων αντιπεριφερειαρχών και δημάρχων, χωρίς να δίνουν συγκεκριμένες απαντήσεις στα αδιέξοδα της φετινής φρουτοπαραγωγής. Πραγματικός τους στόχος είναι να αποκοιμίσουν τους παραγωγούς και να ξεφουσκώσουν τις διαθέσεις αγωνιστικής διεκδίκησης των αποζημιώσεων και του χαμένου εισοδήματος για την επιβίωση των οικογενειών τους.

Μόνη τους έγνοια είναι η κάλυψη εμπόρων - εξαγωγέων για τις ζημιές στα κέρδη τους, αν και έχουν ακόμη απλήρωτη την περισσότερη φετινή φρουτοπαραγωγή. Γι' αυτό άλλωστε φρόντισαν στην πρώτη δέσμη από το Ταμείο Κρίσεων των 420 εκατ. ευρώ, να καλύψουν με 125 εκατ. ευρώ τους μεγάλους προμηθευτές της ρωσικής αγοράς, δηλαδή τα μεγάλα τραστ από Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, κ.λπ.

Είναι αυτοί που υπεραμύνονται της συμμετοχής της χώρας στην ΕΕ, συμμετέχουν και στηρίζουν την επέμβαση ΗΠΑ - ΕΕ στην Ουκρανία, με αποτέλεσμα ο λαός στην Ελλάδα να δέχεται τις συνέπειες από τα ρωσικά αντίμετρα. Εκτός από τα ροδάκινα και τα νεκταρίνια που χάνουν τη ρωσική αγορά, ακολουθούν και άλλα προϊόντα, όπως τα σταφύλια, τα μήλα (κύρια πράσινα μήλα σε Αγιά), τα ακτινίδια σε Πιερία και αλλού, τα πορτοκάλια, οι φράουλες, κ.λπ.

Είναι αυτοί σε ΕΕ και κυβέρνηση, που παρά την τεράστια καταστροφή, αποφάσισαν να διαθέσουν συνολικά 30 εκατ. ευρώ για Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Ελλάδα ως αποζημίωση για τα προϊόντα που έπληξε το εμπάργκο, όταν μόνο στην Ελλάδα και μόνο για τους ροδακινοπαραγωγούς, η ζημιά αφορά σε 60.000 τόνους, με αξία πάνω από 40 εκατ. ευρώ.

Η ΕΕ διαθέτει πενταροδεκάρες για την αποζημίωση των αγροτών που πλήττονται από το ρωσικό εμπάργκο. Κι ενώ είναι ολοφάνερη η απροθυμία της ΕΕ να συνδράμει τους αγρότες που καταστρέφονται, η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να τους καλλιεργεί αυταπάτες ότι θα αποζημιωθούν και ότι η διαπραγμάτευση στην ΕΕ δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κριτική για τις συνέπειες από το ρωσικό εμπάργκο σε Σαμαρά και Βενιζέλο, αφήνοντας απέξω την ΕΕ. Δηλαδή, καταλογίζει ευθύνες στην κυβέρνηση που δεν διαφοροποιείται, αλλά εμπλέκεται στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για την Ουκρανία, με ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ από τη μια και Ρωσία από την άλλη, και στοιχίζεται πίσω από την ΕΕ, με θύματα ακόμα μια φορά την αγροτιά και την ντόπια παραγωγή.

Το συμφέρον των αγροτών

Τι απαιτούμε από την κυβέρνηση; Να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των φρουτοπαραγωγών και συνολικά των μικρομεσαίων αγροτών, διαχωρίζοντας τη θέση της από τις κυρώσεις της ΕΕ. Να στηρίξει έμπρακτα το χαμένο εισόδημα της μικρομεσαίας αγροτιάς και σε σύγκρουση με τις ευρωπαϊκές αντιαγροτικές πολιτικές.

Να πάρει μέτρα απορρόφησης της παραγωγής, που απομένει αδιάθετη, σε Νοσοκομεία, Στρατό, Ιδρύματα, καλύπτοντας τους παραγωγούς με τιμές πάνω από το κόστος. Να αξιοποιήσει για μεταποίηση τα αποθέματα με τις ίδιες τιμές παραγωγού, συμπληρώνοντας τις τιμές της μεταποίησης (χυμός, μαρμελάδες, κ.ά.).

Τι επιβάλλεται να κάνουμε εμείς, οι μικρομεσαίοι φρουτοπαραγωγοί; Να ενεργοποιήσουμε Αγροτικούς Συλλόγους, Συντονιστικές Επιτροπές, Αγροτικούς Συνεταιρισμούς και Ομάδες Παραγωγών στην κατεύθυνση δυναμικής διεκδίκησης της ουσιαστικής στήριξης του χαμένου εισοδήματός μας από ΕΕ και κυβέρνηση.

Μας περιμένουν νέα δεινά με τη Νέα ΚΑΠ 2014 - 2020. Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος: Από τη μια, η συγκέντρωση γης και παραγωγής στα χέρια λίγων μεγαλοαγροτών και καπιταλιστικών εκμεταλλεύσεων και, από την άλλη, ο αφανισμός χιλιάδων μικρομεσαίων αγροτικών νοικοκυριών.

Δικός μας στόχος επομένως πρέπει να είναι η αποδέσμευση από την Κοινή Αγροτική Πολιτική και την ΕΕ, καθώς και η δρομολόγηση μιας διαφορετικής αγροτικής ανάπτυξης, έξω από τις περιοριστικές ντιρεκτίβες της ΕΕ. Μιας αγροτικής πολιτικής κόντρα στα συμφέροντα των μονοπωλίων, των πολυεθνικών, των εμποροβιομηχάνων και των εξαγωγέων.

Μιας πολιτικής σε όφελος των μικρομεσαίων αγροτών και του ελληνικού λαού, κόντρα στο σημερινό καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Μιας αγροτικής οικονομίας με κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής, που με μοχλό τον παραγωγικό συνεταιρισμό της μικρομεσαίας αγροτιάς θα έχει ως προτεραιότητα την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού μας, θα εξασφαλίζει δουλειά και όχι αγωνία στην αγροτιά, θα υπάρχει κρατική φροντίδα για την προστασία της παραγωγής, από φυσικά φαινόμενα - καταστροφές και κρατική συγκέντρωση της παραγωγής.

Για να φέρουμε πιο κοντά αυτήν την προοπτική, χρειάζεται ο δικός μας αγώνας να συνδέεται με τον αγώνα καταρχήν των εργαζομένων στον κλάδο της μεταποίησης των αγροτικών προϊόντων, στον κλάδο των εφοδίων για την αγροτική παραγωγή και να συντονίζεται με την πάλη των εργαζομένων, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Αλέκος ΟΥΓΓΡΙΝΟΣ
Μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ

ΔΗΜΟΙ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ: Τμήματα του κράτους που υλοποιούν αντιλαϊκή πολιτική

Π

ολλή κουβέντα έγινε τις τελευταίες μέρες με αφορμή τις ορκωμοσίες των νέων δημοτικών αρχών που αναλαμβάνουν καθήκοντα από αύριο, Δευτέρα 1η Σεπτέμβρη. Σόου, φιέστες, κινήσεις εντυπωσιασμού που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματική ουσία που αφορά τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Δηλαδή, το τι θα γίνει από αύριο, τι στάση θα κρατήσουν οι νέες δημοτικές αρχές απέναντι στα λαϊκά προβλήματα, με δεδομένο ότι η Τοπική Διοίκηση, ως κομμάτι του αστικού κράτους, έχει συγκεκριμένη αντιλαϊκή αποστολή και αποτελεί φορέα υλοποίησης της πολιτικής της συγκυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικό ότι ήδη θεωρούνται δεδομένες οι ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών και περιουσιακών στοιχείων, υποδομών και ελεύθερων χώρων, η αύξηση φόρων ή η επιβολή νέων από τους δήμους, η μείωση των προσλήψεων συμβασιούχων εργαζομένων, οι περικοπές στη χρηματοδότηση. Ολα αυτά, μαζί με τους νέους προϋπολογισμούς για το 2015, που περιγράφουν όλο το πλέγμα της αντιλαϊκής πολιτικής, συνθέτουν ένα δυσβάσταχτο σκηνικό για τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες. Ενα σκηνικό που δεν έχει να κάνει μόνο με τα μνημόνια αλλά με το σύνολο της πολιτικής της ΕΕ που υλοποιείται και στην Τοπική Διοίκηση δεκαετίες τώρα. Αλλωστε, η μερική απασχόληση, η κοινωφελής εργασία, οι ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών υλοποιήθηκαν μέσα από τους δήμους και μάλιστα εκλεγμένοι από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, άλλα κόμματα ή δήθεν ανεξάρτητοι όχι μόνο συμφώνησαν αλλά πρότειναν κιόλας τρόπους για την καλύτερη και πιο αποτελεσματική εφαρμογή της βάρβαρης πολιτικής. Το ΚΚΕ και οι εκλεγμένοι του ήταν, είναι και θα είναι απέναντι σε αυτήν τη λογική.

Το πλαίσιο που θέλει τους δήμους να λειτουργούν ως επιχειρήσεις που θα φορολογούν τους δημότες, θα αναθέτουν σε ιδιώτες υπηρεσίες, θα επιβάλλουν τροφεία, το έχουν αποδεχτεί όλες οι πολιτικές δυνάμεις εκτός του ΚΚΕ, κάτι που φάνηκε και στην προεκλογική περίοδο του Μάη αλλά και από τη μέχρι τώρα πρακτική όπου άσκησαν διοίκηση, όπου συμμετείχαν σε συλλογικά όργανα της Τοπικής Διοίκησης. Το ΚΚΕ με τους υποψήφιους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους του ήταν το μόνο κόμμα που προειδοποιούσε τις λαϊκές οικογένειες τόσο για το τι θα γίνει από την 1η Σεπτέμβρη όσο και για τις αυταπάτες που έσπερναν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις. Πόσο μάλιστα με τους υποψήφιους δημάρχους, βασικούς εκπροσώπους κομμάτων που τους στήριζαν, και οι οποίοι παρουσιάζονταν δήθεν ως «ανεξάρτητοι» και «αντιμνημονιακοί».

Οι περιορισμοί σε προσλήψεις, οι προϋπολογισμοί - "καρμπόν"...

Από τη μία, η απαγόρευση πρόσληψης προσωπικού που θα καλύπτει βασικές κοινωνικές ανάγκες και, από την άλλη, η μείωση προσωπικού μέσω των συνταξιοδοτήσεων, διαθεσιμοτήτων και της «αξιολόγησης», συνθέτουν ένα σκηνικό λειτουργίας της βαθμίδας του κρατικού μηχανισμού που λέγεται δήμος ή περιφέρεια, που καμία σχέση δεν έχει με τις λαϊκές ανάγκες και με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να έχει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά και να εφαρμόσει πολιτική προς όφελος των εργαζομένων. Παράλληλα, οι δημοτικές αρχές, ακόμα και τους εργαζόμενους με συμβάσεις θα τούς πληρώνουν από ίδια έσοδα που θα προκύπτουν από φόρους, τέλη και υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη σχετική απόφαση της κυβέρνησης τονίζεται πως «καμία απόκλιση από το εγκεκριμένο κωδικολόγιο (σ.σ. των προϋπολογισμών των δήμων και των περιφερειών) δεν πρέπει να σημειώνεται». Με τον τρόπο αυτό γίνεται προφανώς ευκολότερος για την κυβέρνηση ο έλεγχος των προϋπολογισμών, στους οποίους «το σύνολο των δαπανών, μη συμπεριλαμβανομένων των χρεολυσίων, δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το σύνολο των εσόδων αφαιρουμένων των εσόδων από δάνεια».

Ακόμα, οι προϋπολογισμοί - «καρμπόν» που αναμένεται να ψηφιστούν στους δήμους είναι σκληρά ταξικοί, με τους τοπικούς φόρους να συμπληρώνουν την αντιδραστική επέλαση της φορολογίας σε βάρος του λαού. Το πρόβλημα πόρων εκρηκτικό, η λαϊκή οικογένεια θα κληθεί να πληρώσει τις ελλείψεις σε δομές, προσωπικό και πόρους. Τα έσοδα των δήμων θα είναι 70% έσοδα από την τοπική φορολογία και 30% από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ), δηλαδή φόροι Νομικών Προσώπων, Τέλος Ακίνητης Περιουσίας, ΦΠΑ κτλ. Ηδη η περιουσία των δήμων, κινητή και ακίνητη, είναι στο στόχαστρο, καθώς οι δήμαρχοι έχουν επικεντρώσει την προσοχή τους στο τι μπορεί να πουληθεί, τι να «αξιοποιηθεί» δίνοντάς το σε ιδιώτες για να μπορεί να τους αποφέρει κέρδη. Δηλαδή η περιουσία του δήμου να ιδιωτικοποιηθεί, να γίνουν συμπράξεις ώστε να τους αποφέρει ένα ποσό για να συμπληρώνουν έλλειψη πόρων.

...τα "πολυδιαφημιζόμενα" έργα των νέων δημάρχων...

Είναι γνωστό πως το πρόγραμμα Εθνικών Πόρων έχει κλείσει τη στρόφιγγα εκροής χρημάτων, ενώ η Συλλογική Απόφαση Τοπικής Αυτοδιοίκησης (σ.σ. ΣΑΤΑ) έχει ενσωματωθεί στους ΚΑΠ και είναι δυσδιάκριτη. Αυτό δίνει ελάχιστες δυνατότητες για έργα που καλύπτουν λαϊκές ανάγκες, αφήνοντας έτσι μόνο τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, με έργα όμως τα οποία είναι επιλέξιμα. Η εμπειρία δείχνει πως οι ιεραρχήσεις και οι προτεραιότητες των έργων του ΕΣΠΑ δεν είναι οι λαϊκές ανάγκες (όπως αντιπλημμυρική προστασία, αντιπυρική θωράκιση, δομές Πρόνοιας) και έργα που βελτιώνουν τη ζωή, είτε στην ηπειρωτική χώρα είτε στις νησιωτικές περιοχές. Αυτές μάλιστα είναι που στερούνται αυτές τις υποδομές, λόγω γεωγραφικότητας και αποστάσεων και θα επιβαρυνθούν ακόμα περισσότερο.

Σημαντικότατο είναι άλλωστε και το προβλήματα με τους ελεύθερους χώρους, καθώς θα επέλθουν μεγάλες αλλαγές τόσο στην Αττική όσο και στην Κεντρική Μακεδονία. Αυτές, φυσικά, δεν έχουν να κάνουν με τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών αλλά με τα μεγάλα επιχειρηματικά «deal» που αλλάζουν το τοπίο της κάθε πόλης. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Αττικής με το παραλιακό μέτωπο στο οποίο εμπλέκονται οι δήμοι, όπου συνδυάζονται μεγάλα επενδυτικά σχέδια για παρεμβάσεις που εξυπηρετούν τους ομίλους.

... και οι πετσοκομμένες κοινωνικές δομές

Τελευταίο και πιο σημαντικό είναι το θέμα με τις κοινωνικές δομές και ιδιαίτερα με τους βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς. Μετά τις 26.000 παιδιά που έμειναν εκτός παιδικών σταθμών και πολλών ακόμα που οι γονείς τους δεν έκαναν καν αίτηση επειδή δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής λόγω των απαράδεκτων κριτηρίων που είχαν τεθεί, σημειώνεται ότι ελάχιστοι βρεφικοί σταθμοί θα ανοίξουν αύριο. Σημαντικότατος λόγος είναι η μη πρόσληψη του προσωπικού λόγω της μείωσης δαπανών από το κράτος. Ηδη με καθυστέρηση εγκρίθηκαν οι συμβάσεις και απ' ό,τι φαίνεται από τα παραδείγματα των δήμων εγκρίνεται το 50% από αυτό που ζήτησαν. Ετσι, οι παιδικοί σταθμοί θα ανοίξουν με λιγότερο προσωπικό, με εντατικοποίηση της εργασίας τους και με αυξημένο ωράριο, αφού δουλεύουν παραπάνω (8ωρο από 6ωρο) με ό,τι συνεπάγεται για την ασφάλειά τους, για την ποιότητα της παρακολούθησης τους κτλ.

Ολα τα παραπάνω ισχύουν και για τις υπόλοιπες δομές. Οι δήμοι υποχρεώνονται να περιορίσουν το όποιο κοινωνικό έργο παρέχουν στα λαϊκά στρώματα, ακόμα και στα πιο ευάλωτα και φτωχά τμήματα του πληθυσμού. Δομές, όπως παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, ΚΑΠΗ, αθλητικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων και άλλες, θα πρέπει να μειώσουν δραστικά τις δαπάνες τους, δηλαδή να εξυπηρετούν ακόμα λιγότερο κόσμο. Σε αυτό το σκηνικό προκρίνεται η λογική της ανταποδοτικότητας, δηλαδή η λειτουργία των δομών μέσα από τις εισπράξεις που θα έχουν από αντίτιμο, κάτι που είναι πιστή εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ να περιοριστεί η άσκηση κοινωνικής πολιτικής για την αντιμετώπιση ακραίων φαινομένων φτώχειας.

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές δήμαρχοι;

Πολλοί είναι αυτοί που ρωτούν, αν οι 4 κομμουνιστές δήμαρχοι που εκλέχθηκαν με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε Πάτρα, Χαϊδάρι, Ικαρία και Πετρούπολη, μπορούν να αλλάξουν τους ταξικούς προϋπολογισμούς, να αλλάξουν δηλαδή την αντιλαϊκή σχέση των προϋπολογισμών. Ακόμα κι αν υπήρχε η καλύτερη δυνατή διαχείριση και διαφάνεια, δεν μπορούν να αλλάξουν τη - διά νόμου - σχέση του 70 - 30 στους πόρους.

Ομως, αυτό που μπορεί να κάνουν είναι να γίνουν ταξικές αναπροσαρμογές, να αμβλυνθούν τα χτυπήματα της λεηλασίας των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, όπως να παγώσουν, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, τα προγράμματα των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών, για φόρους και τέλη που βάζει ο δήμος. Να κάνει μείωση ανταποδοτικών τελών στα λαϊκά σπίτια και στους αυτοαπασχολούμενους που έχουν πληγεί από τη φορομπηχτική πολιτική και παράλληλα να τα ανεβάσει στις τράπεζες και τους ομίλους.

Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου υπήρξε μεγάλη μείωση των ανταποδοτικών τελών στις λαϊκές οικογένειες, όπως π.χ. στο δήμο Πετρούπολης, το κράτος σταμάτησε αυτήν την απόφαση. Ετσι, για να αντισταθμιστεί αυτή η απώλεια για το λαό, ο δήμος προχώρησε στην εισαγωγή 1.000 και πλέον οικογενειών στο δωρεάν τιμολόγιο.

Είναι δεδομένο πως δεν μπορεί να αρθεί το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο από καμία διοίκηση ανεξάρτητα ποιος τη στηρίζει. Και όποιος το ισχυρίζεται καλλιεργεί αυταπάτες. Για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζεται να ανατραπεί αυτή η πολιτική και εξουσία.

Στόχος των κομμουνιστών δημάρχων, κάτι που φάνηκε από τις παρεμβάσεις τους, θα είναι από την πρώτη μέρα, να σταθούν δίπλα στους εργαζόμενους, στα συνδικάτα, στις Λαϊκές Επιτροπές, στους φορείς της εκπαίδευσης, του αθλητισμού, του πολιτισμού, με το λαό που έχει πρόσβαση στις υπηρεσίες. Να πάρουν πρωτοβουλίες παρέμβασης, ειδικά τώρα με το άνοιγμα των σχολείων και των παιδικών σταθμών, τη μεταφορά των μαθητών, με τις οικογένειες που υποφέρουν, την ανεργία. Για να διεκδικήσουν, με όρους κινήματος, δηλαδή καλώντας το λαό να παλέψει, να ανακουφιστεί η λαϊκή οικογένεια.

Αυτό, άλλωστε, τόνισε και ο Κώστας Πελετίδης, μετά την ορκωμοσία του ως νέος δήμαρχος Πάτρας. «Η κυβέρνηση, υπηρετώντας τα συμφέροντα του κεφαλαίου, από τη μια χτυπά τα δικαιώματα των εργαζομένων με μείωση μισθών, ακύρωση ασφαλιστικών και εργασιακών κατακτήσεων, από την άλλη τους ανοίγει δρόμους για επενδύσεις, κέρδη και σε τομείς λειτουργιών του δήμου. Μετατρέπουν τις βασικές ανάγκες, όπως διαχείριση απορριμμάτων, νερό, δημόσιους χώρους, σε πεδίο εκμετάλλευσης. Θα αντισταθούμε στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που επιδιώκουν να βάλουν στο χέρι δομές και λειτουργίες του δήμου. Είμαστε αντίθετοι στην εκχώρηση στα επιχειρηματικά συμφέροντα του θαλάσσιου μετώπου». Και πρόσθεσε πως «θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για κρατική χρηματοδότηση που να καλύπτει το σύνολο των αναγκών του δήμου, με αποτέλεσμα τη μείωση των ανταποδοτικών τελών και με σκοπό την κατάργησή τους. Διεκδικούμε τη χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αλλά και την αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων για τη δημιουργία σύγχρονων εγκαταστάσεων που να καλύπτουν τις εκπαιδευτικές, προνοιακές και πολιτιστικές ανάγκες, για έργα αντισεισμικής - αντιπυρικής και αντιπλημμυρικής προστασίας».

Από την πλευρά του, ο Μιχάλης Σελέκος, νέος δήμαρχος Χαϊδαρίου, ανακοίνωσε τη μείωση των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, των δημοτικών τελών για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να ανταποκριθούν και των διδάκτρων για τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό.

Π. Α.