Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Με άλλοθι το ΕΣΠΑ κόβουν κοινωνικές δαπάνες

Από κινητοποίηση εργαζομένων στα «πεντάμηνα»
Π ολύς λόγος γίνεται για τα προγράμματα ΕΣΠΑ που χρηματοδοτούν δράσεις, όπως τα «voucher» για τη δωρεάν φιλοξενία βρεφών και παιδιών σε παιδικούς σταθμούς. Μάλιστα, η κυβέρνηση θέλοντας να δείξει τη σημαντικότητα τέτοιων προγραμμάτων, ανακοίνωσε πρόσφατα πως γι' αυτό το πρόγραμμα «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής» που αφορά τους παιδικούς σταθμούς, από τα 175 εκατομμύρια ευρώ που προϋπολογίζονται, τα 95 προέρχονται από το ΕΣΠΑ. Ετσι, και με δεδομένο το επιχείρημα της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βρίσκεται η χώρα, τέτοιου είδους προγράμματα εμφανίζονται ως καλοδεχούμενα.
Ομως, παρά την προσπάθεια να παρουσιαστούν ως «σημαντική συμβολή» για δράσεις υπέρ των οικογενειών που τις έχουν ανάγκη ή για έργα που θα ανακουφίσουν τις λαϊκές ανάγκες, η αλήθεια τους διαψεύδει. Ακόμα και η «εν μέρει» χρηματοδότηση οικογενειών, προκειμένου να πάνε τα παιδιά τους σε παιδικούς σταθμούς, κρύβει την προσπάθεια στήριξης των ιδιωτικών σταθμών. Αυτό φαίνεται από πολλά παραδείγματα όπως το ότι «ξεχάστηκαν» οι καταγγελίες για ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς που συμμετείχαν στο εν λόγω πρόγραμμα και απαιτούσαν έξτρα χρήματα από τους γονείς για τροφεία ή το ότι δίνει τα «voucher» απευθείας στους γονείς ώστε να επιλέξουν τον καλύτερο σταθμό για τα παιδιά τους. Και, αλήθεια, όταν έχουν να διαλέξουν μεταξύ του ιδιωτικού και του υποβαθμισμένου, υποστελεχωμένου δημοτικού σταθμού, πού θα στείλουν τα παιδιά τους;
"Κάποιος κερδίζει"
Πρόσφατα ο υφυπουργός Οικονομίας, Αλ. Χαρίτσης, επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά το γεγονός πως τα χρήματα του ΕΣΠΑ, όπως και όλων των περιβόητων ευρωενωσιακών πακέτων, πηγαίνουν για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, με βάση τις κατευθύνσεις που θέτει κάθε φορά η στρατηγική της ΕΕ, την οποία διαμορφώνουν και οι κυβερνήσεις της χώρας μας. Απαντώντας σε σχετική Ερώτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΚΕ, Νίκου Καραθανασόπουλου, παραδέχτηκε τον ταξικό χαρακτήρα του προγράμματος, τονίζοντας πως «προφανώς κάποιος κερδίζει και κάποιος χάνει και προφανώς τίθενται πολιτικές οικονομικές αναπτυξιακές και ταξικές προτεραιότητες στη συγκρότηση των προγραμμάτων». Ωστόσο, συνέχισε λέγοντας ότι «παρά το ασφυκτικό πλαίσιο, θεωρούμε ότι στο πλαίσιο του εφικτού μπορεί να υπάρξει ενίσχυση εκείνων των κοινωνικών ομάδων που αποτελούν για μας πολιτική προτεραιότητα». Ποια είναι όμως η ενίσχυση των κοινωνικών ομάδων και η ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων όταν έργα υποδομής που έχουν να κάνουν ακόμα και με την ίδια τη ζωή των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, όπως η αντισεισμική θωράκιση ή τα αντιπλημμυρικά, κρίνονται ως «μη επιλέξιμα»;
Στο απυρόβλητο το κράτος και οι υποχρεώσεις του
Παρά, λοιπόν, τη χρηματοδότηση με περισσότερο από 50% του προγράμματος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής» με χρήματα από το ΕΣΠΑ, ακόμα και η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας, μέχρι πρότινος διαμαρτύρονταν ζητώντας να χρηματοδοτηθεί με 250 εκατομμύρια ευρώ (αντί 175), ώστε να μη μείνουν δεκάδες χιλιάδες εκτός σταθμών και φέτος. Λίγες μέρες μετά άρχισαν τα «παζάρια» διεκδικώντας 200 εκατομμύρια. Αυτό δείχνει ποια είναι η πραγματική διάθεση διεκδίκησης. Αφήνουν στην άκρη τις λαϊκές ανάγκες, ζητούν περισσότερες αρμοδιότητες και διεκδικούν μεγαλύτερα κομμάτια χρημάτων του ΕΣΠΑ αφήνοντας πίσω τους την απαραίτητη χρηματοδότηση των δήμων από το κράτος. Αυτά τα χρήματα, που ζητούν μέσω του ΕΣΠΑ, αναδεικνύονται ως βασικός μοχλός άντλησης χρηματοδότησης, τα οποία φυσικά δίνονται με όρους που εξυπηρετούν τις βασικές κατευθύνσεις ενίσχυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου.
Αυτό αποτελεί λογικό επακόλουθο καθώς τόσο η ΚΕΔΕ όσο και τα «υπόλοιπα» μακριά χέρια του κράτους, λειτουργούν έξω από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων. Βρίσκονται απέναντι και προσπαθούν να το δείξουν με κάθε ευκαιρία. Ενα παράδειγμα για τη στάση της ΚΕΔΕ είναι πως άφηναν ανέγγιχτες τις κυβερνήσεις για τα χρήματα που τους χρωστούσαν ενώ την ίδια στιγμή έψαχναν το πώς θα «καρπωθούν» από τη δυσβάσταχτη φορολογία που επέβαλλε στους πολίτες το κράτος. Επίσης, ας υπενθυμίσουμε εδώ πως κατά τη διάρκεια των απολύσεων δημόσιων και δημοτικών υπαλλήλων, η ΚΕΔΕ προσπαθούσε να «διαχειριστεί» τις ελλείψεις που έχουν οι δήμοι σε προσωπικό.
Δίωξη για όσους αντιστέκονται
Και όταν δήμοι, όπως αυτός της Πάτρας, αρνούνταν να ... συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις της κυβέρνησης και υπερασπίζονταν το δικαίωμα των εργαζομένων στη δουλειά, η απάντηση του κράτους ήταν η δίωξη. Δίωξη λοιπόν στον Κώστα Πελετίδη και σύρσιμο στα δικαστήρια, επειδή δεν δέχτηκε να απολυθούν - μέσω διαδικασιών που επέβαλλε η τρόικα και δέχθηκε χωρίς αντιρρήσεις η τότε κυβέρνηση - εργαζόμενοι. Σαν να μην φτάνει αυτό, τρανό ρόλο στην υπηρεσία του κράτους παίζει και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση (αυτή που θα καταργούσε η ενδεχόμενη τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ). Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, λοιπόν, επιστρέφει αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων όταν αυτές είναι υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Για παράδειγμα, την απόφαση του Δήμου Πάτρας που εξαιρούσε από την καταβολή δημοτικών τελών όσους ζουν στις ζώνες γύρω από την Ξερόλακκα και το Βιολογικό Καθαρισμό και την αύξηση τελών σε βιομηχανίες, σούπερ μάρκετ, ιδιωτικές κλινικές και θεραπευτήρια, ασφαλιστικές εταιρείες, εταιρείες σταθερής και κινητής τηλεφωνίας, τράπεζες, πολυκαταστήματα, κοινωφελείς οργανισμούς (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΛΤΑ), εταιρείες logistics, καζίνο, εταιρείες έτοιμου σκυροδέματος.
Από όλα τα παραπάνω, γίνεται σαφές πως η όποια χρηματοδότηση από το πολυδιαφημιζόμενο ΕΣΠΑ, δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα λαϊκά στρώματα. Η λύση θα έρθει από τον οργανωμένο και κοινό αγώνα όλων των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων, που θα απαιτήσουν λύσεις από το ίδιο το κράτος, δείχνοντας τη δύναμή τους τόσο στην κυβέρνηση και σε αυτούς που στηρίζουν τις πολιτικές της ΕΕ όσο και στους μηχανισμούς του κράτους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου