Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Ανάσταση μόνο με το λαό στα μετερίζια της ανατροπής

Το μήνυμα που εκπέμπεται από κυβέρνηση και εταίρους της είναι πως η ανάσταση αναβάλλεται για έξι μέρες! Σύμφωνα με τα σχετικά τηλεγραφήματα, το EuroWorking Group έδωσε προθεσμία έξι εργάσιμων ημερών στην Ελλάδα για να παρουσιάσει μια βελτιωμένη λίστα οικονομικών μεταρρυθμίσεων, παρά την τελευταία έκκληση των ελληνικών αρχών για ρευστότητα («Ρόιτερς», επικαλούμενο Ευρωπαίους αξιωματούχους).
Τι σόι θα 'ναι αυτή η έστω και εξ αναβολής ανάσταση; Εξαιρετικά αποκαλυπτικός ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, ο οποίος από το Παρίσι ομολόγησε ότι «η νέα κυβέρνηση δεσμεύεται από τις επιλογές, τις υπογραφές της προηγούμενης» και ότι επιδιώκει να ολοκληρωθούν οι έλεγχοι (από την τρόικα που τώρα λέγεται «θεσμοί»). Διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στην επιδίωξη για πρωτογενή πλεονάσματα (που δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς το λαό στα γόνατα) κι ότι βεβαίως θα προχωρήσουν κανονικά οι ιδιωτικοποιήσεις.
Δηλαδή, μέρες που 'ναι, και να θες ν' αγιάσεις δε σ' αφήνουν.
Αλήθεια βουτηγμένη στο ψέμα
Διαβάζεις: Επανεμφάνιση ρυθμών υποχώρησης στο ελληνικό ΑΕΠ για το α' τρίμηνο του 2015 σύμφωνα με μελέτη του Ομίλου της Eurobank και ακολουθεί η εκτίμηση του ΔΝΤ: Με ρυθμούς χαμηλότερους από αυτούς που εμφανίζονταν πριν από την εκδήλωση της κρίσης, αναμένονται οι ρυθμοί της καπιταλιστικής ανάκαμψης στα επόμενα χρόνια (εαρινή έκθεση για την παγκόσμια οικονομία).
Με αυτά τα δεδομένα μάλλον αυτονόητη η επιλογή του υπουργού Οικονομικών να μιλήσει στο ινστιτούτο του Τζορτζ Σόρος, «Ιnstitute for New Economic Thinking», και στο ετήσιο συνέδριό του που έγινε στο Παρίσι υπό την αιγίδα του ΟΟΣΑ, με τίτλο «Ελευθερία, Ισότητα, Αβεβαιότητα», παραφράζοντας το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης. Μίλησε για ιδιωτικοποιήσεις, «ζεστό» χρήμα στις επιχειρήσεις και μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Ο,τι ακριβώς περίμενε να ακούσει το ακριβό ακροατήριό του. Οπως ο ίδιος εξήγησε, είναι αναγκαίο ένα «μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα στην αγορά εργασίας». Και όχι μόνο εκεί: «Αναγνωρίζουμε - είπε - ότι η δημόσια περιουσία (public essets) δεν πρέπει να μείνει στο δημόσιο τομέα». Και πού να πάει; «Μπορούμε - συμπλήρωσε - να δώσουμε στον ιδιωτικό τομέα τη διοίκηση, ακόμα και την πλειοψηφία των μετοχών, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν μια μίνιμουμ επένδυση, θα δίνουν κάποια έσοδα στο κράτος που θα πηγαίνουν στα ασφαλιστικά ταμεία». Αυτά σημαίνουν Ανάσταση ...κερδών.
Σ' έναν τέτοιο ρυθμό περπάτησε όλη η «βδομάδα των παθών» κι αν δεν υπάρξουν ριζικές ανατροπές σ' αυτόν τον ρυθμό θα κυλήσουν πολλά τέρμινα. Τον ντορό τον χάραξε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών όταν δήλωσε στη διάρκεια της συνάντησής του με την Λαγκάρντ ότι η Ελλάδα θα πληρώνει στο διηνεκές το χρέος. Στο διηνεκές...
Δηλαδή, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ την ώρα που έστηνε εξεταστικές για τα μνημόνια και επιτροπές λογιστικού ελέγχου του χρέους, διαβεβαίωνε τους δανειστές (ΕΚΤ - Κομισιόν - ΔΝΤ) ότι ο ελληνικός λαός θα ματώνει μια ζωή, για να αποπληρώνει ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ίδιος και, απ' την άλλη, καθησύχασε το κεφάλαιο ότι θα υλοποιήσει τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις!
Για το κεφάλαιο νομοθετεί
Κανείς δεν πρέπει να ξαφνιάζεται. Τα κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να πείσουν ότι ήδη υπάρχει ένα αριστερής κοπής «success story», την ώρα που τα πραγματικά στοιχεία επιβεβαιώνουν πως το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Κανένα από τα αντιλαϊκά μέτρα της προηγούμενης κυβέρνησης δεν έχει αναιρεθεί. Αντίθετα, η κυβέρνηση συζήτησε ήδη με τους εταίρους της τη νέα λίστα μέτρων με κόστος για το λαό που φτάνει ήδη στα 8,6 δισ. ευρώ.
Η κυβέρνηση δεν κρύβει λόγια όταν πρόκειται για τις προτεραιότητές της και οι οποίες αφορούν ευθέως την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων. Ο ίδιος ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Π. Λαφαζάνης, προανήγγειλε μειώσεις κατά 15%, περίπου, στην τιμή του φυσικού αερίου στις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Παράλληλα, ενώ μιλά για «ρύθμιση φορολογικών εκκρεμοτήτων πολιτών (...), που βρίσκονται σε πραγματική οικονομική αδυναμία (...) λόγω της κρίσης, της μείωσης των μισθών και των εισοδημάτων και της αύξησης της ανεργίας», νομοθετεί με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου υπέρ ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, που, εκτός από τις απαλλαγές των προσαυξήσεων για το χρόνο της καθυστέρησης στην απόδοση των φόρων (εισοδήματος, ΦΠΑ, τέλη κ.ά.), απαλλάσσονται πλέον μέχρι και στο 100% για τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν μετά από φορολογικούς ελέγχους, όπως για λαθρεμπόριο, έκδοση πλαστών και εικονικών τιμολογίων, απόκρυψη φορολογικής ύλης, μη απόδοση ΦΠΑ και Ειδικών Φόρων κ.ά. Στο μεταξύ, έχει ήδη βάλει χέρι σε διαθέσιμα και αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, οργανισμών του Δημοσίου, σε χρήμα που προοριζόταν για την κάλυψη λαϊκών αναγκών.
Κοντός ψαλμός...
Στη διάρκεια της βδομάδας η κυβέρνηση επανέλαβε ότι τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό είναι «αδιαπραγμάτευτα» και ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά επιπλέον επιδείνωση στα δικαιώματα εργαζομένων, ασφαλισμένων και συνταξιούχων. Οι ειδήσεις που έφτασαν από το τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές διέψευσαν τις διακηρύξεις. Με στόχο πάντα να ξεγελαστεί ο λαός και να δείξει ανοχή στην πολιτική της, συνεχίζει να διαβεβαιώνει ότι όπου να 'ναι θα φέρει νόμους για την αντιστροφή της σημερινής άθλιας κατάστασης που βιώνει η εργατική τάξη, χωρίς μάλιστα να ζητήσει τη γνώμη των δανειστών. Η πράξη της άλλα δηλώνει: Τρεις μήνες μετά τις εκλογές, τα βασικά νομοσχέδια που έχει ψηφίσει, είναι αυτά για τη ρύθμιση των οφειλών στα Ταμεία και στην εφορία, και για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας. Το πρώτο έχει καθαρά εισπρακτικό χαρακτήρα και καμιά ανακούφιση δεν προσφέρει στα υπερχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά. Το άλλο ουσιαστικά περιέχει ψίχουλα, που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τη φτώχεια και την ανεργία, αλλά δεν ανακουφίζουν ούτε όλους όσοι ζουν στη φτώχεια. Στον αντίποδα, ακόμα και εκείνα τα ελάχιστα που έταζε προεκλογικά η κυβέρνηση στο λαό, όπως η αποκατάσταση του κατώτατου μισθού και των Συλλογικών Συμβάσεων, πάνε από αναβολή σε αναβολή και πληθαίνουν οι «αστερίσκοι».
Τα ψέματα τελείωσαν για την κυβέρνηση. Οσον αφορά τα πετσοκομμένα ήδη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, παραπέμπει τις όποιες αλλαγές στο νέο «κοινωνικό διάλογο» που στήνει μαζί με τις διάφορες εργοδοτικές ενώσεις και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό και στη διαπραγμάτευση με τους «θεσμούς».
Στη δίνη ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών
Στις διαβουλεύσεις με τους «θεσμούς» της τρόικας (Κομισιόν, ΔΝΤ, ΕΚΤ) ομολογήθηκε ευθέως, με επίσημη ενημέρωση του υπουργείου Οικονομικών, ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ «επιθυμεί να παίζει το ρόλο του "τίμιου διαμεσολαβητή" (honest broker)»! Κάλεσε, μάλιστα, την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει γρήγορα στην επίτευξη συμφωνίας με τους εταίρους, κάνοντας καθαρό πως παρά τους αδυσώπητους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, που αντανακλώνται και στα υπό εξέλιξη παζάρια, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα συμπλέουν στην κοινή γραμμή των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και των μεταρρυθμίσεων που θα πρέπει οπωσδήποτε να εφαρμοστούν.
Παράλληλα, βέβαια, με το γεγονός ότι αυτή είναι η βάση των εξελίξεων, το προπαγανδιστικό επιτελείο της κυβέρνησης προσπάθησε να εμφανίσει το ταξίδι του πρωθυπουργού ως «άνοιξη» Για το καλό του λαού; Ο ίδιος δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες. Και παράλληλα μ' αυτόν, η «Αυγή» έσπευσε να μιλήσει για την παρουσία της Ελλάδας στη «μεγάλη σκακιέρα». Χρησιμοποίησε, δηλαδή, τον όρο που καθιέρωσε με βιβλίο του ο γνωστός σύμβουλος των Προέδρων των ΗΠΑ για ζητήματα ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, Σ. Μπρεζίνσκι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Με απλά λόγια το ΚΚΕ εκτίμησε: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, διατηρώντας τον ευρωατλαντικό της προσανατολισμό, που περιλαμβάνει και τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, επιδιώκει την επέκταση των διαύλων συνεργασίας ανάμεσα στους εγχώριους μονοπωλιακούς ομίλους και τους αντίστοιχους ρωσικούς, εμπλέκοντας ακόμα περισσότερο τη χώρα στη δίνη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Απ' αυτούς τους σφοδρούς ανταγωνισμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη για το ποια μονοπώλια, ρωσικά, ευρωενωσιακά ή αμερικανικά, θα καρπωθούν αυτόν τον πλούτο, ο λαός θα είναι και πάλι ο ζημιωμένος».
Στο συνολικό σκηνικό που διαμορφώνεται αν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα περιμένουν παθητικά το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, ή στηρίξουν την κυβέρνηση στα διάφορα παζάρια της, είναι σίγουρο ότι στο τέλος θα δοκιμάσουν νέες επώδυνες «εκπλήξεις».
Επιπλέον, θα έχουν χάσει χρόνο πολύτιμο για την οργάνωση της πάλης, για την απόκρουση των σχεδίων της κυβέρνησης, της εργοδοσίας και των δανειστών.
Τώρα, πρέπει να σημάνει συναγερμός. Με αγωνιστικές πρωτοβουλίες να σπάσει το κλίμα της αναμονής. Να αξιοποιηθεί κάθε μορφή οργάνωσης του λαού για ένταση της πάλης για την ανάκτηση των απωλειών, το ξήλωμα όλου του αντεργατικού πλαισίου, την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Ανάσταση, χωρίς το λαό στα μετερίζια της ανατροπής, δεν πρόκειται να υπάρξει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου