Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Ο λαός να πει φτάνει πια, με ισχυρό ΚΚΕ να διεκδικήσει όσα έχασε και όσα χρειάζεται για να ζήσει ανθρώπινα

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «Ελευθερία του Τύπου» και στο δημοσιογράφο Πάνο Μπαΐλη.
Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη.
***
- Οι περισσότερες κυβερνήσεις στηρίζουν Μακρόν. Ο «μπαμπούλας» του φασισμού υπάρχει περίπτωση να οδηγεί και σε λανθασμένες επιλογές;
Πότε σε ρόλο «μπαμπούλα» και πότε σε ρόλο «λαγού», διαχρονικά εθνικιστικές, ρατσιστικές δυνάμεις, σαν τη Λεπέν, με την αποκρουστική πολιτική τους αποδεικνύονται ότι κάθε άλλο παρά... αντισυστημικοί είναι. Αποτελούν αξιοποιήσιμη εφεδρεία για την αστική τάξη, όπως άλλωστε και οι άλλοι διαχειριστές της αντεργατικής βαρβαρότητας, που από άλλο δρόμο και μείγμα καταλήγουν στο ίδιο αντιλαϊκό αποτέλεσμα, που πληρώνουν σε κάθε χώρα οι λαοί με βαριές θυσίες. Είναι ώρα ο γαλλικός λαός να βγάλει τα συμπεράσματα του, να απομονώσει τις ρατσιστικές δυνάμεις, αλλά και να μην εγκλωβιστεί σε άλλους διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος. Να πορευθεί στο δρόμο της ταξικής πάλης και να χαράξει το δικό του δρόμο που εξυπηρετεί το δικό του συμφέρον.
- Θα μπορούσε το ΚΚΕ να μπει στο δίλημμα Μακρόν ή Λεπέν όπως έσπευσαν να κάνουν τα περισσότερα κόμματα;
Έτσι κι αλλιώς όπως όλα δείχνουν ο Μακρόν θα είναι ο νικητής του δεύτερου γύρου, μακράν της Λεπέν. Οπότε, μάλλον πρόκειται για ένα ακόμα αντιλαϊκό δίλημμα απέναντι στο γαλλικό λαό, ξένο προς τα συμφέροντά του. Αποδείχθηκε ότι η αστική τάξη της Γαλλίας, που χαρακτηρίζεται από σφοδρές αντιθέσεις στο εσωτερικό της, διαθέτει αρκετές εφεδρείες. Έτσι ώστε να αντικαθιστά φθαρμένους πολιτικούς εκπροσώπους της, που «κάηκαν» από την προώθηση της αντεργατικής πολιτικής, με άλλους, που εγκλωβίζουν λαϊκές δυνάμεις, σερβίροντας την ίδια κι ακόμα χειρότερη βαρβαρότητα, με άλλο περιτύλιγμα.
- Σε άλλες εποχές η άνοδος των ακραίων στην εξουσία οδηγούσε σε πολέμους. Σήμερα υπάρχει τέτοιος κίνδυνος;
Μα η εποχή μας είναι γεμάτη από πολέμους στη γειτονιά μας, σε άλλα σημεία του πλανήτη. Είδαμε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και από ονομαζόμενους μη ακραίους (Κλίντον, Ομπάμα, Ολάντ, Μπλερ, κλπ, κλπ) και από ονομαζόμενους ακραίους. Ο πόλεμος είναι στο DNA του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι η συνέχεια της πολιτικής με στρατιωτικά, βίαια μέσα. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, αν όχι για γενικευμένο πόλεμο σε αυτή τη φάση, οπωσδήποτε όμως για ένταση των συγκρούσεων, επεμβάσεων, πολέμων, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο με τη συμμετοχή ισχυρών ιμπεριαλιστικών κέντρων. Τέτοια πεδία συγκρούσεων είναι η Μέση Ανατολή, η Ανατολική Μεσόγειος, η Βόρεια Αφρική, το Αιγαίο, τα Βαλκάνια, η Μαύρη Θάλασσα, η Ουκρανία, η Βαλτική, η Θάλασσα της Νότιας και Ανατολικής Κίνας, η Αρκτική.
- Ο λαός ζει εφτά χρόνια σε βαθειά κρίση. Αν θα μπορούσε να γίνει ένας απολογισμός, τί είναι αυτό που σοκάρει ακόμη και το ΚΚΕ;
Απολογισμό πρέπει να κάνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τι έχασαν στα χρόνια αυτά για να βγει το κεφάλαιο από την κρίση. Γιατί η εκτόξευση της ανεργίας, οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας, η εργασιακή ζούγκλα, η φοροληστεία είναι τα μόνιμα βάρη που φορτώνει στο λαό ένα εκμεταλλευτικό σύστημα, που θέλει να περάσει από τη φάση της κρίσης στη φάση της ανάκαμψης, η οποία με τη σειρά της θα δώσει τη θέση της σε νέα πιο βαθιά κρίση. Και αν ο λαός σοκαρίστηκε από το γεγονός ότι από τη μια στιγμή στην άλλη του ήρθαν τα πάνω κάτω, τώρα νομίζουμε ότι πρέπει να πει: Φτάνει πια! Να διεκδικήσει όλα όσα έχασε στην κρίση, αλλά και όσα σήμερα χρειάζεται για να ζήσει ανθρώπινα, καλύπτοντας σύγχρονες ανάγκες αυτός και τα παιδιά του.
- Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ισχυρίζονται ότι διαπραγματεύονται σκληρά. Ποιές είναι οι δικές σας διαπιστώσεις για τη διαπραγμάτευση;
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διαπραγματεύεται με σημαία τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως άλλωστε έκαναν πριν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι συνεχή αντιλαϊκά μέτρα και μνημόνια διαρκείας. Μάλιστα ο κ. Τσίπρας παραδέχτηκε: «Προφανώς θα τα ψηφίσουμε για να πάρουμε τη λύση για το χρέος». Τι εννοεί λύση για το χρέος; Μήπως θα ανακουφιστεί ο λαός, θα σταματήσει να ματώνει για ένα χρέος, που δε δημιούργησε ο ίδιος, αλλά η πολύπλευρη στήριξη του κεφαλαίου; Οχι βέβαια. Λύση για το χρέος θέλει για να μένουν χρήματα στα κρατικά ταμεία προκειμένου να δοθούν εκ νέου στους ομίλους.
- Τα περί πλεονασμάτων θα μπορούσαν απλώς να χαρακτηριστούν επικοινωνιακά «αντίμετρα»;
Η υπόθεση δεν είναι για γέλια, αλλά για κλάματα. Πανηγυρίζει η κυβέρνηση για τα ματωμένα πλεονάσματα που «άφησαν άφωνο τον Σόιμπλε και το ΔΝΤ». Γι' αυτό ετοιμάζεται να πάρει την προσφορά τους «ένα συν ένα δώρο»: Ένα αντιλαϊκό πακέτο με κομμένο αφορολόγητο, κομμένες συντάξεις και εργασιακά δικαιώματα συν ένα «δώρο» για να πληρώνει ο λαός το χρέος του κεφαλαίου. Όσο για τα αντίμετρα μόνος του ομολόγησε ότι πρόκειται για μέτρα μείωσης της φορολογίας των επιχειρήσεων. Δηλαδή πάλι για το μεγάλο κεφάλαιο δουλεύει... Και ας μην κομπάζει ο κ. Τσίπρας ότι έχει την ανοχή του λαού. Ας διδαχτεί και κάτι από την πείρα των κυβερνήσεων μιας χρήσης, όπως η δική του. Τις κρατάνε μόνο μέχρι να τελειώσουν τη βρώμικη δουλειά!
- Από το 1974 και μετά πολλά κόμματα δανείστηκαν συνθήματα της αριστεράς για να προσεγγίσουν ψηφοφόρους. Τι φταίει που ο λαός δεν πάει Αριστερά;
Το τι εννοεί ο καθένας «αριστερά» και «δεξιά», σηκώνει πολλή συζήτηση. Ο πραγματικός διαχωρισμός, που δεν σηκώνει και πολλή συζήτηση είναι ταξικός. Και αν θέλετε, το ζητούμενο δεν είναι να μετακινηθεί κάποιος γεωγραφικά στον πολιτικό χάρτη - «αριστερά» ή «δεξιά» που δεν ξέρει και που θα βρεθεί - αλλά να περάσει πραγματικά απέναντι, στην άλλη όχθη και να πάρει τη θέση του στο οργανωμένο κίνημα, εκεί όπου μπορούν να συναντηθούν οι εργάτες με τους φτωχούς αγρότες και τους αυτοαπασχολούμενους, τα νέα παιδιά και οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων και μαζί να βαδίσουν στο δρόμο της σύγκρουσης για να βρεθούν πραγματικά όλοι αυτοί στην εξουσία.
- Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ δανείστηκε τα συνθήματα... με στόχο την εξουσία;
Τέτοια κόμματα πάντα χρησιμοποιούν κάλπικα συνθήματα, σπέρνουν ψεύτικες προσδοκίες. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην δανείστηκε τα ίδια συνθήματα, όπως ακριβώς έκανε το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80, μελέτησε όμως και αξιοποίησε την «παλιά τέχνη του τέχνη κόσκινο» της εξαπάτησης, της χειραγώγησης, που κατέχει καλά ο οπορτουνισμός και η σοσιαλδημοκρατία. Με προσαρμοσμένα συνθήματα στις συνθήκες της κρίσης εκμεταλλεύτηκε με τον ίδιο τρόπο τις ελπίδες, τις προσδοκίες ενός ολόκληρου λαού να βάλει ένα φρένο στον αντιλαϊκό κατήφορο, μόνο που πολύ πιο γρήγορα από ότι το ΠΑΣΟΚ παλιότερα, τις διέψευσε, όπως ακριβώς είχε προβλέψει το ΚΚΕ και φυσικά πολύ νωρίτερα άρχισε να τον παίρνει ο λαός χαμπάρι.
- Το τελευταίο διάστημα στη γειτονική Τουρκία οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Πόσο επικίνδυνος και για τη χώρα μας είναι ο Ερντογάν;
Επικίνδυνοι συνολικά για τους λαούς είναι οι ανταγωνισμοί που δυναμώνουν στην περιοχή μας, ανάμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών, για το ποιος θα βάλει στο χέρι τους δρόμους μεταφοράς φυσικού αερίου, ενέργειας και εμπορευμάτων. Και σ' αυτή τη μοιρασιά μερίδιο διεκδικούν για λογαριασμό των μονοπωλίων τους και η κυβέρνηση του Ερντογάν, που προκαλεί και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που πουλάει το παραμύθι της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας» στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ!
- Πώς θα κρίνατε τη στάση της αντιπολίτευσης στις σημερινές συνθήκες; Μάλιστα οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν άνοδο της ΝΔ.
Η εικόνα των δημοσκοπήσεων αποτυπώνει την πορεία των αστικών κυβερνήσεων που διαχειρίζονται την οικονομική κρίση με τα μνημόνια, όπου μπορεί να διαδέχεται η μία την άλλη. Αυτή είναι και η φιλοδοξία της ΝΔ, να πάρει τη σκυτάλη από το ΣΥΡΙΖΑ, για να διαχειριστεί εκείνη για λογαριασμό του κεφαλαίου την κρίση, προβάλλοντας την προσήλωση και την εμπειρία της στην εφαρμογή των μνημονίων και των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. Βέβαια, η ΝΔ το φυσάει και δεν κρυώνει να βλέπει το ΣΥΡΙΖΑ να κάνει τη δουλειά που εκείνη άφησε στη μέση.
- Εκλογές βλέπετε;
Το πραγματικό ερώτημα για το λαό μας είναι αν θα λύσουν κάτι αυτές οι εκλογές. Εκεί πρέπει να δοθεί σαφής απάντηση, κυρίως μέσω μιας μεγάλης ενίσχυσης του ΚΚΕ, της μόνης δύναμης που μπορεί να εκφράσει το πνεύμα της γνήσιας λαϊκής δυσαρέσκειας, αλλά και της πολιτικής του πρότασης, της μόνης ρεαλιστικής, που μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπές, ριζικές αλλαγές σε όφελος των εργατικών λαϊκών αναγκών.
- Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του Κόμματος. Τι καινούργιο μπήκε στη ζωή των μελών και των στελεχών του ΚΚΕ;
Η συνειδητοποίηση ότι το πρόγραμμα του Κόμματος, οι νέες επεξεργασίες και θέσεις, η ιδεολογικοπολιτική ενότητα και εκφρασμένη θέληση, μπορούν να μας οδηγήσουν, με συστηματική δουλειά σε ισχυροποίηση του ΚΚΕ, ώστε να γίνει πολύ πιο ικανό να ηγηθεί της πάλης της εργατικής τάξης και όλου του λαού, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, της προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας σε αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για την εργατική εξουσία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου